Шағаланың жұқпалы ауруы немесе Афаномитес астаци қоздырғышы
Crayfish plague
Сулы қауіп: Еуропалық рактерге қауіпті Афаномитес астаци су саңыры. Жұққан рактер апталар ішінде өледі. Таралу жолдары, алдын алу шаралары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Судағы саңылау ауруы
Water mold disease
Крейфш обасы (Aphanomyces astaci) – крейфштерді қоздыратын судағы саңылау, ең әйгілісі – еуропалық Астакус, ол жұқтырғаннан кейін бірнеше апта ішінде өледі. Зертханалық сынақтарда Австралия, Жаңа Гвинея және Жапониядан алынған түрлердің де инфекцияға осал екені анықталды.
Crayfish plague (Aphanomyces astaci) is a water mold that infects crayfish, most notably the European Astacus which dies within a few weeks of being infected. When experimentally tested, species from Australia, New Guinea and Japan were also found to be susceptible to the infection.
Тарих
Крайш жұқпасы алғаш рет 1859 жылы Италияға Солтүстік Америкадан әкелінген крабтермен немесе балласт суының төгілуі арқылы келді. 1860 жылы Италияда анықталғаннан кейін, ол Еуропаға жылдам тарады және 1907 жылы Швецияда, 1972 жылы Испанияда, 1971 жылы Норвегияда, 1981 жылы Ұлыбританияда, 1984 жылы Түркияда және 1987 жылы Ирландияда кездесті. 1959 жылы жергілікті крабтердің саны азайып бара жатқандықтан, Швецияға сигнал крабы әкелінді. Бұл түрді неміс микологы Фридрих Шикора (1859–1932) 1906 жылы Германиядағы үлгі бойынша зерттеді және атады.
Crayfish plague first arrived in Europe in Italy in 1859, either with imported crayfish from North America, or in ballast water discharge. After its original introduction in Italy in 1860, it spread quickly through Europe and was discovered in Sweden in 1907, in Spain in 1972, in Norway in 1971, in Great Britain in 1981, in Turkey in 1984 and in Ireland in 1987. In 1959, to bolster dwindling stocks of native crayfish, the signal crayfish was introduced to Sweden. This species was studied and named by the German Mycologist Friedrich Schikora (1859–1932), from a type specimen in Germany in 1906.
Беріліс
Сулар арасында сигналдық рак, қызыл батпақты рак және жұқтырған жергілікті еуропалық тұщы су рактерін тасымалдау - ластанудың басты себебі. Алайда, бұл ауру ластанған суға тиген балық аулау құралдары немесе аяқ киім сияқты заттар арқылы да таралуы мүмкін. Көлге жұқтырған сулар қосылмаса, қайтадан енгізуге болады.
Transport of signal crayfish, red swamp crayfish and infected native European freshwater crayfish between waters is the main cause of contamination, though the disease can also be spread via items that have been in contact with contaminated water, such as a fishing tackle or footwear. Reintroduction is then possible, as long as no infected waters are in contact with the lake.
Белгілер
Афаномикс астаци инфекциясының бастапқы кезеңдерінде айқын белгілер аз болады, ал инфекцияның бірінші көрінісі өлім болуы мүмкін. Кейінірек, құйрық бұлшық еттері ақ немесе қан қызыл түске боялуы мүмкін, себебі қан жасушалары гифтерді қаптайды. Омицеттегі нейротоксиндердің әсерінен крейстер күндіз белсенді болуы (крейстер әдетте түнгі жануарлар) және координацияның жоқтығы байқалуы мүмкін.
Infection with Aphanomyces astaci is accompanied by few signs in its early stages, and the first indication of infection may be mortality. In the later stages, the muscles of the tail may appear whitened, or brownish red where blood cells have encapsulated the hyphae. The effects of the neurotoxins in the oomycete can include appearing in daytime (crayfish are typically nocturnal) and a lack of coordination.