Кіріспе

Сербияның ортағасырлық әулеті Войислављевичтер (, pl. Vojislavljevići / Војислављевићи) – 11 ғасырдың ортасында Византиядан Дукля, Травуния, Захумле, ішкі Сербия және Босния аймақтарын басып алған архонт Стефан Войиславтың есімімен аталатын серб ортағасырлық әулеті. Оның ізбасарлары, корольдер Михаил I Войислављевич (1081 жылы қайтыс болды) және Константин Бодин (1101 жылы қайтыс болды) мемлекетті кеңейтіп, бекітті. 12 ғасырда Войислављевичтер әулетінің бас линиясы олардың кіші тармағы Вукановичтермен ығыстырылды (кейін Неманичтер әулеті аталды), 12 ғасырдың соңында.

Стефан Войслав

Династияның негізін қалаушы Стефан Войслав Византия қызметіндегі архонт және Зета мен Стонының далматин кастраларының топары болған ақсүйек адам болды. 1034 жылы ол Константинопольде түрмеге қамалуына әкеп соққан сәтсіз көтеріліс бастады, бірақ ол қашып, қайта оралды, осы жолы мемлекетінің тәуелсіздігін жеңіп алды. Ол сербтер арасындағы жоғары билікті көрсететін Сербтер князі лауазымымен билік жүргізді. Заманауи византиялық жазушылар оны серб деп атайды. Дукляның діни қызметкерінің шежіресі, кейінірек және сенімсіз дереккөз, оны бұрынғы билеуші Иоанн Владимирдің (990-1016 жылдары билеген) туысы деп сипаттайды.

Михаил І

Михаил I 1046 жылы князь болды. Ол Византия империясынан тәуелсіздікті қалпына келтіріп, оны сақтап қалды. Ол папа мен нормандар сияқты басқа да ірі державалармен жақынырақ қарым-қатынас орнатуға тырысты. Михаил өзінің ұлы Петриславты Рашка князі етіп тағайындады. Болгариядағы көтеріліс сәтсіз аяқталғаннан кейін Диррахиумның әскери губернаторы Никифор Бринний 1073 жылы Рашкаға Византия билігін қайта орнатты. 1077 жылы Михаил Рим папасы Григорий VII-ден патшалық белгілер алды деген хабар бар, бірақ бұл мәселе әлі де даулы. Пелешац түбегіндегі (қазіргі Хорватия) Стон қаласындағы Святой Михаил шіркеуінде патша Михаил таж киген бейнесі әлі күнге дейін сақталған. Михаилдың билігі 1081 жылы аяқталды.

Константин Бодин

Оның орнын ұлы Константин Бодин басқарды, ол 1081 жылдан 1101 жылға дейін билік етті. Бодин Византия және оңтүстіктегі нормандармен соғысып, Диррахий қаласын жаулап алды. Ол Боснияда (Стефан басшылығымен) және Сербияда (Вукан мен Марко басшылығымен) вассалдық мемлекеттер құрды, олар оның жоғары тұруын мойындады. Сербияның жаңа князьдары Вукан мен Марко, аталған Петриславтың ұлдары болған шамасы. Вукан (1083–1115) – Ұлы Жүпан болса, Марко жердің бір бөлігін басқаруға жетекшілік етті. Византия императоры Алексий 1094 жылы Вуканды византиялық тәуелділікті мойындауға мәжбүр етті. Бодин 1101 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның мұрагерлері арасындағы билік күресі мемлекетті әлсіретті. Бодин бұрын өзінің кіші інісі Доброславты және олардың туысы Кочапарды шеттетуге мәжбүр болған. 1101 жылы олар қайтып оралып, Михайлоның тағы бір немересі Владимирмен бірге билік үшін таласты. Владимир бір кезде Сербияның Вуканының қызына үйленді.

Құлдырау

1114 жылы Константин Бодиннің ұлы Джордже Дукляда билікке келді. Келесі жылы Сербияда Вуканның орнын оның сіңілі ұлы Урош I басты (шамамен 1115–1131 жылдар). Джордженің билігі 1118 жылға дейін жалғасты. Урош I-нің ұлдарының бірі Захумлье князі Завида болды. Оның төрт ұлы Рашка жерлеріне тәртіп келтіріп, Неманья әулетін құрды. Осы күрес барысында сербтік билеушілер Дукляда билікке ие болып, Завиданың ұлдарының бірі Стефан Неманьяның (шамамен 1166 жылы) билікке көтерілуімен бұл аяқталды. Оның ұлы Стефан Неманжич 1217 жылы Пападан «Барлық серб және теңіз жағалауларының патшасы» деген атақпен патшалық белгілерді алып, ескі докльдік тәжді қайта жаңғыртты.