Америкалық құқық қорғаушы және бейбітшілік белсендісі Хуанита Морроу Нельсон
Juanita Morrow Nelson
Жуанита Морроу Нельсон (1923-2015) – американдық құқық қорғаушы, бейбітшілік белсендісі, салық төлеуден бас тартушы. "Peacemakers" тобының негіздеушісі, жазушы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық азаматтық құқықтар мен бейбітшілік қозғалысының белсендісі (1923–2015)
American civil rights and peace activist (1923–2015)
Хуанита Морроу Нельсон (17 тамыз 1923 – 9 наурыз 2015) – американдық белсенді және соғыс салығын төлеуден бас тартушы. 1948 жылы «Бейбітшілдер» тобын құрдас болды. Ол «Азаттық туралы және басқа да жазбалар» (1988) кітабының авторы.
Juanita Morrow Nelson (August 17, 1923 – March 9, 2015) was an American activist and war tax resister. She co founded the group Peacemakers in 1948. She was the author of A Matter of Freedom and Other Writings (1988).
Ерте өмір
Нельсон 1923 жылғы 17 тамызда Огайо штатының Кливленд қаласында Эула мен Оскар Морроудың отбасында дүниеге келді. Өзінің айтуынша, он алты жасында (1939) ол анасымен бірге Кливлендте (Огайо штаты) пойызға мініп, артқа "қоңыр" вагондарға жіберілді. Жас Хуанита вагондардың жағымсыз жағдайына ашуланып, біраз уақыт ашуланды, содан кейін алдыңғы жақтағы "ақ" вагондарға көшуді шешті. Бұл вагондарда ыңғайлы орындықтар, қоқыс пен жағымсыз иіс болмады, және жақсы күтілген. "Мен біраз уақыт сол жерде отырдым, ештеңе болмағандықтан, келесі вагонда көшуді шештім. Пойыздың ал жағына қарай жылжып, ақ вагондардың әрқайсысында біраз уақыт отырып, өзімнің басқа жолаушылардан кем емес екенімді көрсеттім. Ешкім ештеңе демеді, тек қара дирижер маған не болатынынан, менге зиян келтіруі мүмкін екенінен уайымдап жатқанын айтты. Мен ақ вагондардың бәрінде отырып, содан кейін түсті вагонда анамның қасына қайтып бардым. Мен ештеңе істемедім, ештеңе өзгермеді, бірақ өзімді жақсырақ сезіндім". Ол Говард университетінде оқыды және ол жерде NAACP жастар тобында белсенді болды. 1943 жылы студент кезінде, ол Вашингтон қаласындағы Пенсильвания даңғылында орналасқан United Cigar Store and Luncheon-те тек ақ нәсілділерге арналған асханада тамақтануға тырысқаны үшін тұтқындалды. Бұл американдық Азаматтық құқық қозғалысының алғашқы отырыстарының бірі болды. Ол 1943 жылы Говард университетінен шығып, Батыс резервтік университетіне оқуға түсті, журналистика мамандығын таңдады. Ол 1946 жылы бітірді.
Nelson was born on 17 August 1923 in Cleveland, Ohio, to Eula and Oscar Morrow. By her own account, at the age of sixteen (1939) she and her mother boarded a train in Cleveland, Ohio and were sent to the "colored" cars to the rear. Incensed by the deplorable conditions of the coach, young Juanita fumed for a while then decided to move to the "white" coaches toward the front. These coaches had comfortable seats, no trash and foul smells, and were well kept. "I sat there a while and when nothing happened, I decided to move forward to the next car. I sat a while in each of the white cars moving to the front of the train to show them that I was as good as any passenger. No one said anything until a black conductor said that he was concerned about what might happen to me, that I might get hurt or something. I went on until I had sat in all of the white cars and then went back to my mother in the colored coach. I didn't do anything, nothing had changed, but I felt a lot better about myself." She enrolled in Howard University and was active in the NAACP Youth Group there. While a student there in 1943, she was arrested for trying to eat at the whites only lunch counter at United Cigar Store and Luncheon on Pennsylvania Avenue in Washington, D. C. This was among the earliest sit ins of the American Civil Rights Movement. She left Howard University in 1943 to attend Western Reserve University, majoring in journalism. She graduated in 1946.
Жас кезі
Ол нәсілдік теңдік конгресінің (CORE) ұйымдастырушысы болды, бұл ұйымның Кливленд, Огайо бөлімін құруға көмектесті және Евклид Бич ойын-сауық паркін біріктіру науқанында жұмыс істеді. Ол 1947 жылы Чикагоға көшіп, жергілікті CORE бөлімінде жұмысын жалғастырды және ұлттық ұйымның хатшысы болып жұмыс істеді. Ол 1954 жылға дейін CORE-де жұмыс істей берді. 1948 жылы Хуанита Уоли Нельсонмен өмір бойы қарым-қатынас жасай бастады, ол оны журналист болып жұмыс істеген кезде түрмеде сұхбат берген кезде кездестірді. Уолли CORE-дің алғашқы далалық хатшысы болды. Уоллимен бірге Хуанита 1940-шы жылдардың соңында алғашқы "Азаттық саяхаттарын" жоспарлап, қатысқан, бұл Оңтүстік бостандық қозғалысына әкелді, ол азаматтық құқық қозғалысы деп те аталады. Олар соғысқа қарсы салық салуға қарсылық білдірумен айналысты. "Біз 1948 жылы салық салуға қарсылық білдірдік, - деп жазды олар, - бұл салық салуға қарсылық білдіруді білдіреді, ақпарат беру туралы хабарламаларға жауап бермеу және бас тартуға болатын нәрсе бар екеніне көз жеткізуді білдіреді". 1948 жылы олар АҚШ-та қазіргі заманғы соғыс салықтарына қарсылық қозғалысының ізашарлары болған Бейбітшілдердің құрылтай конференциясына қатысты. Олар (талаш тудыратын нәсілдер аралық) қоғамдық үйге қосылды. Хуанита алғаш рет Кони Айленд (Цинциннати, Огайо) ойын-сауық паркін бөлінуді жоюға тырысқан зорлық-зомбылықсыз тікелей іс-қимыл науқаны кезінде қамауға алынды. 1957 жылы Нельсондар бірнеше айды Америкас штатындағы (Джорджия штаты) Koinonia фермасында өткізді және келесі он жыл бойы осы жобамен жұмыс істеді. Бір жазбада былай делінген: "1959 жылы Хуанита соғыс салығын төлеуден бас тартқаны үшін тұтқындалған алғашқы әйел болды. Ол сотқа өз үйінде тұтқындалған кезде киген ванналық шапанмен келді". Хуанита сол күні босатылды, үкімет оған қарыздар деп есептеген ақшаны ешқашан жинаған жоқ. Уақыт өте келе Нельсондар табыс азайту әдісін қабылдады соғыс салықтарына қарсылық көрсету. "Кеміп қалған табыстан өмір сүру біздің бүкіл экономикалық өміріміз зорлық-зомбылықпен байланысты екендігін мойындаудың өсуі ретінде ғана біздің бас тартуымызбен байланысты. Бізге бұл жүйеге қаншалықты аз қатыссақ, соншалықты аз үлес қосатынымыз түсінікті болды". Уоллимен бірге Хуанита және тағы бір соғыс салықтарына қарсылық білдірген Эрозеанна Робинсон да тұтқындалып, Мэриленд штатындағы мейрамхананы біріктіруге тырысқан кезде "Элктон Үш" деп аталды. Олардың экономикалық жүйені сынға алуы пайдақорлықты айыптауды қамтиды. Бір кезде Хуанита Пионер аңғарының соғыс салықтарына қарсылық білдірушілерді пайыздық төлемдерді этикалық тұрғыдан төтеп беруге болмайтынына сендірді. Содан кейін ол ұйымның шағын шотын ұстайтын банкке барып, "бізге пайызды есептеп бермеуді және бұрын жинаған пайызды қайтаруды сұрады". Банктің басшылығы көп ұзамай-ақ бұл өтінішті қабыл алды. Уолли мен Хуанита Нельсон 1957 жылы бірнеше ай бойы Коинония фермасында болды және келесі он жыл бойы осы жобамен жұмыс істеді. 1960 жылдан бастап Нельсондар "Азаттық" операциясымен жұмыс істеді, бұл дауыс беруге тіркелуге тырысқанда ақ нәсілшілдердің ұйымдасқан жазалауларына және бойкотына тап болған қара американдықтарды қолдауға көмектесті. Нельсондар 1970-жылдардың басында Нью-Мексикодағы Охо-Калиентедегі үйде қарапайымдықты тәжірибеден өткізе бастады. 1974 жылы олар Deerfield, Massachusetts-ке көшіп, 16 '× 24' (36 м2) кабинасын құтқарылған материалдармен және электр қуаты мен сантехникасыз салып, жарты акрлық (2,000 м2) жерде өздерінің азық-түліктерінің көпшілігін өсірді. Ақырында олар жылына 4000 доллардан кем ақшаға өмір сүре бастады. Олар қартайған сайын былай деп жазды: "Жуырда біз қиын шешімдер қабылдауымыз мүмкін. Соңғы жылдары бізде де медициналық проблемалар көп болды. Ауруханаға жатқызудың ақысы мұқтаждарға берілетін көмек есебінен төленеді. Біз дәрігерлермен олар бізді қабылдамас бұрын сөйлесеміз. Олар көбінесе ақы алмайды, кейде біз ақының 20% -ына дейін келісеміз. Бізді ең көп қамқорлаған нәрсе - көптеген жас достарымыздың (бәлкім, кейбіреулеріміз де үлкендерміз) бізге деген зор қолдауы болды". 1989 жылдан 1993 жылға дейін Нельсондар IRS-тің соғыс салықтарына қарсылық білдірген Рэнди Келер мен Бетси Корнердің үйін тәркілеуге және сатуға қарсылық көрсетуге көмектесті. Фермерлер, азаматтық құқық қорғаушылар, бейбітшілдік, соғыс салықтарына қарсы тұрушылар, олардың сүйіспеншілігі мен жомарттығы және әлеуметтік әділет, бейбітшілік және жақсылыққа деген қызметтері үшін Хуанита Нельсон және оның күйеуі Уолли Нельсон Массачусетс штатындағы Шерборн қаласындағы The Peace Abbey ұйымынан "Conscience Courage Award" сыйлығын алды. 9 наурыз, 2015 жылы Нельсон 91 жасында қайтыс болды.
She was an organizer for the Congress of Racial Equality (CORE), helping to found the Cleveland, Ohio, chapter of that organization, and working on the campaign to integrate the Euclid Beach amusement park. She moved to Chicago in 1947, continuing her work with the local CORE chapter there and also working as secretary for the national organization. She would continue to work with CORE until 1954. In 1948 Juanita began her lifelong relationship with Wally Nelson, whom she met when she interviewed him in jail while she was working as a journalist. Wally was the first Field Secretary for CORE. With Wally, Juanita planned and participated in the first 'Freedom Rides' in the late 1940s, leading to the Southern Freedom Movement, also known as the Civil Rights Movement. Together they began engaging in war tax resistance. "When we became tax resisters in 1948," they wrote, "it included not filing, not answering notices to supply information and making sure we had something to refuse." In 1948, they attended the founding conference of Peacemakers, an organization that pioneered the modern war tax resistance movement in the United States. They joined a (controversially interracial) communal home with fellow Peacemakers Ernest Bromley and Marion Bromley in Gano, Ohio, where they would live until 1956. Juanita was jailed for the first time during a nonviolent direct action campaign to try to desegregate the Coney Island (Cincinnati, Ohio) amusement park. In 1957 the Nelsons spent a few months at the racially integrated Koinonia Farm in Americus, Georgia, and continued to work with that project for the next decade. One account says: "In 1959 Juanita became the first woman in modern times to be apprehended for war tax refusal. She made her court appearance in the bathrobe she was wearing when apprehended at her home." Juanita was released the same day, and the government never did collect the money they claimed she owed them. Over time, the Nelsons came to adopt the income reduction method of war tax resistance. "Living on a reduced income is related to our refusal only as a progression of awareness, that our entire economic life is tied into violence. It seemed logical that the less we participated, the less we'd be giving to that system." Along with Wally, Juanita and another war tax resister, Eroseanna Robinson, were also arrested and dubbed the "Elkton Three" when they attempted to integrate a restaurant in Maryland. Their critique of the economic system included a condemnation of usury — at one point, Juanita convinced the Pioneer Valley War Tax Resisters that interest payments were ethically insupportable. She then went into the bank that held the organization's small account "to ask that we not be credited with interest [and to] return the interest we had previously collected." The bank, after considerable puzzlement, eventually gave in to the request. Wally and Juanita Nelson spent a few months at the Koinonia Farm in 1957 and continued to work with that project for the next decade. Starting in 1960, the Nelsons worked with Operation Freedom, which helped to support black Americans who were facing organized reprisals and boycotts from white supremacists if they attempted to register to vote. The Nelsons began to experiment with more deliberate voluntary simplicity in an off the grid home in Ojo Caliente in New Mexico in the early 1970s. They moved to Deerfield, Massachusetts, in 1974, building a 16′×24′ (36 m2) cabin with salvaged materials and without electricity or plumbing, and growing the majority of their own food on a half acre (2,000 m2) of land. Eventually they came to live on less than $4,000 per year. As they aged, they wrote, "we may soon face some difficult decisions We have no insurance. In latter years we've had our share of medical problems. Hospitalizations are covered by aid to the indigent. We talk with doctors before they take us on. Mostly they don't charge; sometimes we agree on something up to twenty percent of the fee. Our greatest insurance has been the outpouring of support from many, many younger friends (and some older ones)." From 1989 to 1993, the Nelsons helped to resist the IRS seizure and sale of the home of war tax resisters Randy Kehler and Betsy Corner. For their role as farmers, civil rights activists, pacifists, war tax resisters, their love & generosity and their spirited life of service to the movements of social justice, activist nonviolence and peace, Juanita Nelson and her husband, Wally Nelson received the Courage of Conscience Award from The Peace Abbey in Sherborn, Massachusetts. On March 9, 2015, Nelson died at the age of 91.