Кіріспе

Hartford Fire Insurance Co. v. California, 509 U. S. 764 (1993), АҚШ Жоғарғы Сотының даулы ісі болды, онда шетелде әрекет ететін шетелдік компаниялар, егер олар АҚШ-тағы сауданы шектеу үшін келісімге келсе және осыған қол жеткізсе, Шерман монополияға қарсы заңын бұзу фактісі үшін жауапкершілікке тартылуы мүмкін деп шешілді.

Фактілер

Ұлыбританиядағы түрлі қайтасақтандыру компаниялары Лондонның Ллойды арқылы АҚШ-тың сақтандыру компанияларын тұтынушыларға пайдалы, бірақ қайтасақтандырушыларға қымбатқа түсетін белгілі бір саясаттардан бас тартуға мәжбүрлеу үшін келісім жасаған. АҚШ штаттары (соның ішінде талапкер ретінде Калифорния штаты) монополияға қарсы заңнаманы бұзу туралы сотқа шағым түсіргенде, жауапкер компаниялар бірнеше қорғаныс ұсынды, АҚШ-тың олардың іс-әрекеттеріне қатысты соттылығы жоқ екенін, түрлі заңдар оларды жауапкершіліктен босататынын және әдептік қағидалар оларды АҚШ сотына шақыруға болмайтынын мәлімдеді. АҚШ округтік соты осы аргументтерді қабылдап, істің қаралуын тоқтатты. Апелляциялық сот бұл шешімді күштен шығарды.

Нәтиже

Жоғарғы Сот, судья Соутердің пікірі бойынша, «қазірдің өзінде Шерман заңының АҚШ-та белгілі бір маңызды әсерін тигізген және тигізіп отырған шетелдік мінез-құлыққа да қолданылатыны белгілі болды» деп мәлімдеді. Сотталушылар 1982 жылғы «Шет ел саудасын монополияға қарсы жақсарту туралы» заңның (FTAIA) 402-бабының қолданылуын жоққа шығарды, онда Шерман заңы шетелдік саудаға немесе коммерцияға қатысты (импорттық сауда немесе коммерциядан басқа) әрекеттерге қолданылмайды, егер «мұндай әрекеттер отандық немесе импорттық коммерцияға тікелей және орынды болжамды әсер етпесе». Сот бұл істегі әрекеттердің мұндай әсерге ие екенін анықтады. Сот сондай-ақ, АҚШ Конгресі FTAIA-ны қабылдағанда Шерман заңына әдеп принциптерін енгізуді көздемегенін, бірақ олар енгізгені жағдайда да, бұл нәтижеге әсер етпес едіін анықтады. Қарсы тарап та, Хартфорд та, қайта сақтандырушылардың жасаған әрекеттерінің Ұлыбританияда заңды екенін мәлімдеді. Дегенмен, Сот «Шеткі қатынастар заңының» (үшінші) қайта қаралуының 415-бабы, J түсіндірмесіне жүгінді: «Әрекеттің орын алған мемлекетте заңды болуы, өзінен-өзі, АҚШ-тың монополияға қарсы заңдарын қолдануға кедеріс келтірмейді, тіпті егер шетел мемлекеті мұндай әрекеттерді рұқсат етуге немесе ынталандыруға күшті саясат жүргізсе де». Сонымен қатар, Сот «Шеткі қатынастар заңының» (үшінші) редакциясының 403-бабындағы е-түсіндірмесіне сілтеме жасады, онда «екі мемлекеттің реттеуіне бағынған адам екеуінің де талаптарын орындай алады» делінген.

Келіспеушіліктер

Сотталушы Скалияның пікірін судьялар О'Коннор, Кеннеди және Томас ішінара қолдады. Скалия федералдық соттардың осы іс бойынша құзыреті бар екенін, және Шерман заңы шетелде жасалған әрекеттерге де қолданылуы мүмкін екенін мойындады, егер олар АҚШ-қа бағытталған болса. Дегенмен, Скалия АҚШ соттарының әрекеттері Ұлыбританияның құрамына толыққанды реттеу жүйесіне құрметсіздік танытқанын айтты. Конгресс Шерман заңын шетелде бастау алған әрекеттерге қолдануды көздеген болса да, Конгресстің монополияға қарсы заңдарды басқа елдің заңнамалық жүйесіне бөгет жасайтын жерлерде қолдануға ниеттенгенін жорамалдаудың мәні жоқ.