Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жас ер адам немесе қызметші
Young male attendant or servant
Паж немесе паж-бой – дәстүрлі түрде жас ер адам қызметкер немесе үй қызметшісі, бірақ сонымен қатар ақсүйектердің қызметіндегі хабаршы да болуы мүмкін. Той кезінде паж-бой көбінесе жүзіктерді алып жүру үшін символдық қызметкер ретінде қолданылады.
A page or page boy is traditionally a young male attendant or servant, but may also have been a messenger in the service of a nobleman. During wedding ceremonies, a page boy is often used as a symbolic attendant to carry the rings.
Этимология
Терминнің шығу тегі нақты емес, бірақ ол латын тіліндегі pagius (қызметші) сөзінен, шаруамен байланысты болуы мүмкін, немесе ерте грек сөзі [[wikt:παῖς (pais = бала)] сөзінен туындаған болуы мүмкін.
The origin of the term is uncertain, but it may come either from the Latin pagius (servant), possibly linked to peasant, or an earlier Greek word [[wikt:παῖς (pais = child).
Ортағасырлық бет
Орта ғасырларда паж – дворянның, рыцарьдың, губернатордың немесе кастелянның қызметшісі болатын. Асыл әулеттердің ұлдары жеті жасқа дейін аналарынан немесе басқа әйел туыстарынан әдеп-иңкәп пен сауаттылық негіздерін үйренетін. Жеті жасқа толғанда, бала басқа асыл отбасының сарайына, үлкен үйіне немесе басқа да иеліктеріне жіберілетін. Бұл, қарапайым отбасылардан келген жас жігіттердің шәкірттікке немесе қызметке орналасу жасына сәйкес келеді. Жас жігіт шамамен жеті жыл паж болып қызмет ететін, хабар жеткізіп, қызмет көрсетіп, киім мен қару-жарақтарын тазалап, соғыс өнерінің негіздерін үйренетін. Ол өз отбасы жіберген әміршісіне қару-жарақ кигізіп немесе киім шешетін. Мұндай жеке қызмет паж бен әміршінің тең асыл тегін ескере отырып, ар-ұяты төмендетуші қызмет деп есептелмейтін. Ол еңбек үшін білім алудың бір түрі ретінде қарастырылатын. Паж киім, баспана және тамақтан басқа ешқандай сыйақы алмаса да, ерекше көзге түскен қызметі үшін марапатталуы мүмкін. Еңбегінің орнына, паж атқа міну, аң аулау, бүркіт салу және жауынгерлік дағдыларды – ортағасырлық қоғамдағы өз дәрежесіндегі ересектерден күтілетін қажетті дағдыларды үйренетін. Дене шынықтырудан бөлек, музыкалық аспаптарда ойнау, әндер жазу және орындау, шахмат сияқты ойын-сауықтарды үйрену де оның біліміне кіретін. Бала кезінде алған оқу-жазу білімі капеллан немесе басқа дін қызметкерінің, мүмкін грамматика шеберінің жетекшілігімен белгілі бір деңгейге дейін жетілдірілетін. Олар әміршіге құрмет көрсетуді үйреніп, оның қажеттіліктерін қанағаттандыру арқылы уақытша қарапайымдық танытатын. Орта ғасырлардағы паж әміршісімен бірге соғысқа да қатысуы мүмкін. Шайқастағы рөлі көбінесе екінші деңгейдегі көмек пен ұсақ қолдау функцияларымен шектелсе де, қоршау кезінде тікелей қатысуға мүмкіндік алатын. Мұндай жағдай қамал шабуылға ұшырағанда және қорғаушылардың қол жетімділігінде арбалет болғанда туындауы мүмкін. Бұл құралдың механикалық және ұзақ қашықтықтағы тиімділігі оны жастардың қолдана алатын жалғыз ортағасырлық қаруға айналдырды. Он төрт жасқа келгенде жас ақсүйек шәкіртті бітіріп, қолбасшыға, ал жиырма бір жасқа келгенде, тіпті рыцарьға айналуы мүмкін. Мұндай ұлдар көбінесе басқа ұлы отбасылардың ұрпақтары болып, иелік ету жүйесін оқып-үйрену үшін жіберілетін. Олардың үйде тұруы екі отбасы арасындағы жақсы қарым-қатынастың белгісі болды және оларға ересек өмірінде әлеуметтік және саяси байланыстар орнатуға көмектесті. Осы сияқты паж туралы айту Рождестволық "Жақсы патша Венцеслав" әнінде де кездеседі: "Егер білсең, маған жақындап, жанымда тұр".
In medieval times, a page was an attendant to a nobleman, a knight, a governor or a castellan. Until the age of about seven, sons of noble families would receive training in manners and basic literacy from their mothers or other female relatives. Upon reaching seven years of age, a boy would be sent to the castle, great house or other estate of another noble family. This would match the age at which apprenticeships or servants' employment would be entered into by young males from lower social classes. A young boy served as a page for about seven years, running messages, serving, cleaning clothing and weapons, and learning the basics of combat. He might be required to arm or dress the lord to whom he had been sent by his own family. Personal service of this nature was not considered as demeaning, in the context of shared noble status by page and lord. It was seen rather as a form of education in return for labour. While a page did not receive reimbursement other than clothing, accommodation and food, he could be rewarded for an exceptional act of service. In return for his work, the page would receive training in horse riding, hunting, hawking and combat – the essential skills required of adult men of his rank in medieval society. Less physical training included schooling in the playing of musical instruments, the composition and singing of songs, and the learning of board games such as chess. The initial education received as a child in reading and writing would be continued to a level of modest competence under the tuition of a chaplain or other cleric, and possibly from a grammar master. They also learned courtly manners and, in attending to the needs of their master, a degree of temporary humility. Medieval pages might accompany their lords to war. While their roles in battle were generally limited to secondary assistance and minor support functions, pages might expect to participate directly in siege situations. This could occur when a castle was under attack and crossbows were available for use by pages among the defenders. The mechanical and long range nature of these devices made them almost the only medieval weapon which could be employed effectively by a youth. At age fourteen, the young noble could graduate to become a squire, and by age 21, perhaps a knight himself. These boys were often the scions of other great families who were sent to learn the ways of the manorial system by observation. Their residence in the house served as a goodwill gesture between the two families involved and helped them gain social and political contacts for their adult lives. A reference to this kind of page is found in the Christmas carol Good King Wenceslaus: "Hither, page, and stand by me, if thou know'st it, telling "
Паж кейде қарапайым қызметшілер, мысалы, ыдыс жуушылар немесе ұсақ қызметкерлер сияқты "қистроун" деген жалпы атаумен де белгіленуі мүмкін.
A page may also have shared the broad designation of quistroun with various lower status kitchen servants such as scullions or knaves.
Үй шаруашылығы беті
ХХ ғасырдың басына дейін қарапайым отбасыдан шыққан ұлдар үлкен үйлерде осындай қызметке қол жеткізе алатын. Халықаралық Батлер академиясының мәліметінше, бұл жас қызметшілер үй қызметшілерінің шәкірттері болған. Қонақ үйдің жұмысшылары ауыр жұмыстарды орындағаннан өзгеше, бұл жас қызметшілер жеңіл шаруаларды атқарған және қонақтарды қабылдаған кезде униформа киіп, оларға қызмет көрсеткен.
Until the early 20th century, boys of humble background might gain a similar place in a great house. According to the International Butler Academy, these pages were apprentice footmen. Unlike the hall boys, who did heavy work, these pages performed light odd jobs and stood in attendance wearing livery when guests were being received.
Қазіргі заманғы беттер
Дәстүрлі парақтар қазіргі жеке секторда сирек болса да, АҚШ телеарнасы NBC-нің парақтар бағдарламасы заманауи жұмыс орындарындағы парақтардың айқын мысалы болып табылады.
While the traditional pages are rare in the modern private workforce, US television network NBC's page program is a notable example of contemporary workplace pages.