Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тринидад және Тобаго саясаткері (1911–1978)
Trinidad and Tobago politician (1911–1978)
Альберт Мария Гомес (25 наурыз 1911 – 13 қаңтар 1978) – португал тегінен шыққан Тринидадтық профсоюз жетекшісі, саясаткер және жазушы, Тринидад және Тобагоның тұңғыш бас министрі болды. Ол Саяси прогресс топтарының негізін қалаушы және кейін Саяси прогресс топтары партиясын басқарды. Гомес Тринидад және Тобагодағы Демократиялық еңбек партиясының (ДЭП) құрылуына белсенді қатысты және сэр Александр Бустамантті Федералдық Демократиялық еңбек партиясынан қуғызуға атсалысты. 1963 жылы Гомес ДЭП-тің қысқа мерзімге жетекшісі болды, бұл Рудранатх Капильдео Тринидад және Тобагодан Лондон университетіндегі қызметіне кеткеннен кейін оған адал фракциялардың уақытша биліктен шеттетілуіне байланысты болды. Алайда, партияның қатардағы мүшелері Капильдеоны қолдады, ал Гомес партиядан шығып кетті.
Albert Maria Gomes (25 March 1911 – 13 January 1978) was a Trinidadian unionist, politician, and writer of Portuguese descent, was the first Chief Minister of Trinidad and Tobago. He was the founder of the Political Progress Groups and later led the Party of Political Progress Groups. He was active in the formation of the Democratic Labour Party (DLP) in Trinidad and Tobago and played a role in forcing Sir Alexander Bustamante out of the Federal Democratic Labour Party. Gomes briefly led DLP in 1963 when factions loyal to briefly ousted Rudranath Capildeo after Capildeo left Trinidad and Tobago to take up a position at the University of London. However, the rank and file of the party stood behind Capildeo, and Gomes left the party.
Өмірбаян
Альберт Гомес Тринидадтың Порт-оф-Испаниядағы Белмонтта дүниеге келген. Оның әкесі 1892 жылы Мадейрадан көшіп келген; анасының отбасы 1878 жылы Невис және Антигуа арқылы Тринидадқа келген. Орта мектепті бітіргеннен кейін Гомес 1928-1930 жылдары Нью-Йорк қалалық колледжінде журналистиканы оқыды. Тринидадқа оралған соң Гомес елдегі алғашқы әдеби журнал болған "The Beacon" журналын құрды, оның қатысушылары С. Л. Р. Джеймс, Альфред Мендес және Ральф де Бойсьер болды. "The Beacon" даулы және консервативтік еді, және Гоместің болашақ жұмысына жол ашты. Гомес журналды үш жыл бойы шығарды, бірақ оны тоқтатуға мәжбүр еткенге дейін әкесі (журналды қаржыландырған) оны тоқтатуға мәжбүрледі. Ол әкесіне тиесілі дәріханада жұмыс істеді, ал келесі алты жыл бойы Гомес жұмысшы табымен байланысын нығайтты. Гомес "Trinidad Guardian" газеті үшін жазушы ретінде және қоғамдық лекциялар арқылы, сондай-ақ еңбек қозғалысымен жұмыс істеу арқылы танымал болды. 1938 жылы, өткен жылғы Еңбек көтерілісінен кейін, ол Порт-оф-Испания қалалық кеңесіне сайланды. Ол тоғыз жыл кеңесте қызмет етті және үш жыл қала әкімінің орынбасары болды. 1947 жылы ол өзінің орнын жоғалтты. 1945 жылы ол қосымша сайлауда Заң шығарушы кеңеске сайланды. 1946 жылы ол Батыс Үндістан Ұлттық партиясының (WINP) Порт-оф-Испания Солтүстік округінен сайланды. Ол 1956 жылғы жалпы сайлауға дейін, Эрик Уильямс пен Халықтық ұлттық қозғалысының (PNM) билікке келгенге дейін осы лауазымда қалды. 1940 жылдары Гомес Біріккен жұмысшылар кәсіподағының (FWTU) президенті болды, ал Куинтин О'Коннор хатшы болды. FWTU-ны құрудағы олардың табысы Тринидад пен Тобагода кәсіподақтар құру үшін маңызды болды. 1958 жылы Гомес қысқа ғұмырлы Батыс Үндістер Федерациясының Өкілдер палатасына Сент-Джордж-Ист округінен сайланды. 1962 жылы тәуелсіздік алғаннан кейін Гомес Эрик Уильямс пен PNM-нің қатты сынауына ұшырады. Ол Тринидад пен Тобагодан кетіп, Ұлыбританияға қоныстанды. Ол 1976 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін жергілікті басқаруда жұмыс істеді. Ол екі жылдан кейін, 66 жасында Англияда қайтыс болды. Оның жетістіктері көбінесе мойындалмайды және ол Тринидад пен Тобаго халқының естелігінен мүлдем жоғалып кетті.
Albert Gomes was born in Belmont, Port of Spain, Trinidad. His father had immigrated from Madeira in 1892; his mother's family had arrived in Trinidad in 1878 via Nevis and Antigua. After completing secondary school Gomes studied journalism at City College of New York between 1928 and 1930. Returning to Trinidad, Gomes established a literary magazine called The Beacon, the first of its kind in the country, with contributors that included C. L. R. James, Alfred Mendes and Ralph de Boissière. The Beacon was controversial and iconoclastic, and helped set the stage for Gomes' future work. Gomes published The Beacon for three years until his father (who had financed the magazine) forced him to stop. He was installed in a pharmacy owned by his father, and for the next six years Gomes developed his connection with the working class. Gomes established a reputation as a writer for the Trinidad Guardian and through public lectures and work with the labour movement. In 1938, after the Labour riots of the previous year, he was elected to the Port of Spain City Council. He served on the Council for nine years and was Deputy Mayor for three years. In 1947 he lost his seat. In 1945, he was elected the Legislative Council in a by election. He was re elected to the revamped Legislative Council in 1946 as a member of the West Indian National Party (WINP) for Port of Spain North. He retained that position until the 1956 General Elections when Eric Williams and the People's National Movement (PNM) swept to power. During the 1940s, Gomes was the President of the Federated Workers Trade Union (FWTU), with Quintin O'Connor as the Secretary. Their success building up the FWTU was critical to the establishment of unionism in Trinidad and Tobago. In 1958, Gomes was elected to the House of Representatives of the short lived West Indies Federation, representing the district of St. George East. After independence in 1962 Gomes was subject to heavy criticism by Eric Williams and the PNM. He left Trinidad and Tobago and settled in the United Kingdom. There he worked in local government until he retired in 1976. He died in England two years later, at the age of 66. His achievements are largely unrecognised and he has faded from the popular consciousness of Trinidad and Tobago.
Жарияланымдар
1973 ж.: «Мен иммигрантпын» Эндрю Салки (ред.), Кариб очерктері: Антология, Лондон: Эванс Бразерс, 53–59 бб. 1974 ж.: «Түстер лабиринты арқылы» (автобиография), Порт-оф-Испания: Кариб баспалары. 1978 ж.: «Әкесінің барлық балалары» (роман), Суррей: Cairi баспасы. 1978 ж.: «'Банана түбіне' қайта оралу» («The Beacon», III, 3, қазан 1933) және «Қара адам» («The Beacon», I, 4, шілде 1931), Рейнхард В. Сандер (ред.), Тринидадтан: Батыс Үнді жазуының алғашқы антологиясы, Ходдер және Стоутон, 1978, 33–35 және 223–26 бб.
1973: "I Am an Immigrant", in Andrew Salkey (ed. ), Caribbean Essays: An Anthology, London: Evans Brothers, pp. 53–59. 1974: Through a Maze of Colour (autobiography), Port of Spain: Key Caribbean Publications. 1978: All Papa's Children (novel), Surrey: Cairi Publishing House. 1978: "Back to 'Banana Bottom'" (from The Beacon, III, 3, October 1933), and "Black Man" (from The Beacon, I, 4, July 1931), in Reinhard W. Sander (ed. ), From Trinidad: An Anthology of Early West Indian Writing, Hodder & Stoughton, 1978, pp. 33–35 and 223–26.