Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лёвхен немесе Кішкентай арыстан иті (неміс тілінде: Löwchen, "кішкентай арыстан"; француз тілінде: Petit chien lion, "кішкентай арыстан иті") – шағын тұқымды ит. Лёвхен бір кезде португалдық су иті мен гавандық иттер сияқты әлемдегі ең сирек иттердің бірі болып есептелген. 1973 жылы осы тұқымның тіркелген саны 65 дана ғана болды. Күні бүгінге дейін де әлем бойынша жыл сайын бұл тұқымнан бірнеше жүзден аз жаңа тіркеулер жасалады.
The Löwchen or Little Lion Dog (German: Löwchen, "little lion"; French: Petit chien lion, "little lion dog") is a breed of small dog. The Löwchen once had the dubious distinction, like the Portuguese Water Dog and the Havanese, of being the rarest dog in the world. In 1973 there were only 65 registered examples of the breed. Even today, the breed generally has fewer than a few hundred new registrations each year worldwide.
Сипаттама
Лёвхен – шағын серіктес тұқым, пропорциялары сәл төртбұрыштан ауытқып, алдыңғы және артқы жағында теңгерімді, орташа бұрыштармен ерекшеленеді. Бұл тұқымның сылуэті алдыңғы жағында ұзын жал мен тегіс жонымен сипатталады. Лёвхеннің құйрығы жонынан басталып, қозғалғанда шай қосының тұтқасы тәрізді арқасына иілген болуы керек. Лёвхеннің жүні ұзын, ағыншақты және көптеген түстерде кездеседі. Жүні бишон фризедей жұқа да, түтікшелі де емес, көбінесе толқындармен бірқатар болуы тиіс. Бұл – жібектей, қалың және жұмсақ түктердің 50/50 араласынан тұратын көп текстуралы жүн. Бұл жүнді күтімі оңай, қолға тигенде жібектей сезіледі. Лёвхеннің жүні қатал, жүнді немесе мақтадай болмауы керек. Лёвхен түк қырмайды, бұл тұқымның аллергиялық әсері өте төмен және гипоаллергенді саналады. Дегенмен, толық гипоаллергенді ит дегеннің өзі жоқ екенін ескеру қажет. Иттің сілекейі, терісі немесе қабыршақтары сезімтал адамдарда аллергиялық реакцияны тудыруы мүмкін. Лёвхеннің басы – ең маңызды ерекшеліктерінің бірі, кең тұмсығы, кең бас сүйегі, көздерінің жандылыққа толы дөңгелек түрі және салбыраған құлақтары бар. Олар көз және мұрын айналасында қара пигментациямен кез келген түсте болуы мүмкін. Басы дене пропорциясына сай келгенде, тым үлкен немесе тым кішкентай болмайды, бірақ Лёвхеннің мейірімді, патшалық және арыстанға тән мінезін күшейтуге көмектеседі. Әдетте, төлдердің саны екіден беске дейін болады. Лёвхеннің өмір сүру ұзақтығы шамамен 14-18 жылды құрайды.
The Löwchen is a compact companion breed with slightly off square proportions and balanced moderate angles in the front and rear. The silhouette of the breed calls for a long mane in the front with a flat topline. The Löwchen tail should be set coming off the topline and be over the back in the shape of a tea cup handle in movement. The Löwchen's coat is long and flowing and comes in many colours. The coat should not be thin and fluffy like a Bichon Frise, but fairly straight with waves. It is a multi texture coat with a 50/50 mix of silkier thicker hairs and softer hair. This allows for an easy to maintain coat that is silky to the touch. Löwchen coat should not be harsh, wooly or cottony. The Löwchen does not shed, and this breed has very low allergic effects, and are considered hypoallergenic. It is important to note, however, that there is no such thing as a completely hypoallergenic dog. The saliva and skin or dander, of a dog can still trigger an allergic event in sensitive people. The head of the Löwchen is one of its most important features, with its relatively wide muzzle, broad skull, lively round eyes, and pendulant ears. They can come in all colours with dark pigmentation around the eye rings and nose. The head, when in proportion to the body, is neither too big nor too small, but helps to emphasize the friendly, regal, and leonine personality of the Löwchen. The litter size is usually between two and five puppies. The Löwchen's life span is around 14 to 18 years.
Арыстан кесіндісі
Лёвхеннің ұзын және толқынды жүні арыстан кесімі түрінде көрсетілуі мүмкін. Бұл артқы жағының, артқы аяқтарының (білезік бөлігінен басқа), алдыңғы аяқтарының (алқыш аймағындағы 1/2 бөлігінен басқа) және денеге жақын құйрықтың 1/3–1/2 бөлігі қырқылатынын білдіреді, ал қалған жүні иттің ер арыстанға ұқсауы үшін табиғи күйде қалдырылады. Арыстан кесімі – бұл осы тұқымды көрсетудің дәстүрлі тәсілі. Арыстан кесімінің мақсаты, жалаңаш қалған бөліктердің иесіне жылу беруіне, ал ұзын жүні иесінен биттер мен шырыштарды жинауына мүмкіндік беру болған деген болжам бар. Лёвхендер 1968 жылы Ұлыбританияға әкелінді және тұқым 1971 жылы Ұлыбритания Кеннел клубынан мойынделді. Лёвхен 1971 жылы Англия арқылы АҚШ-қа келді. Осы кезде Лёвхен әлі де «Кішкентай арыстан иті» деп белгілі болды. 1971 жылы АҚШ Лёвхен клубы (LCA) құрылды және тұқымның атауы ресми түрде «Лёвхен» деп өзгертілді. Лёвхен 1996 жылы Америка Кеннел клубының «Әртүрлі» класына қабылданды, ал 1999 жылы спорттық емес топқа толыққанды мойындалды. Әлемдегі Лёвхендердің саны азаюда, тұқымның жойылу қаупі бар деп есептеледі. Тұқымның жойылуын болдырмау үшін, басқа сирек кездесетін тұқымдармен бірге күш-жігер жұмыстары жүргізілуде.
The Löwchen's long and wavy coat can be presented in a lion cut. This means that the rear, back legs (except the hocks), front legs (except 1/2 bracelets around the forearm), and the 1/3–1/2 of the tail closest to the body are shaved, and the rest of the coat is left natural to give the dog the appearance of a male lion. The lion cut is the traditional way of presenting these dogs. It is speculated that the lion clip was to allow the naked areas to provide warmth to their owners while the long coat would collect lice and nits from their owners. Lowchen were imported into Britain in 1968 and the breed was accorded Kennel Club (UK) recognition in 1971. The Lowchen would finally make an appearance in America in 1971, by way of England. At this time, the Löwchen was still known as the “Little Lion Dog”. Also in 1971, The Löwchen Club of America (LCA) was formed and the breed's name was officially changed to “Löwchen ”. The Lowchen was accepted into the American Kennel Club Miscellaneous class in 1996, and then fully recognized into the non sporting group in 1999. The number of Lowchen worldwide continues to fall with the breed being listed as at risk for extinction. An effort to keep the breed from becoming extinct was started along with efforts across other rare breeds.