Антарктикаға жақын аралдардың өсімдік және жануарлар әлемі
Antipodes Subantarctic Islands tundra
Жаңа Зеландия мен Австралияның оңтүстік аймақтарындағы аралдардың бірегей экожүйесі. Эндемик өсімдіктер мен жануарлар, қатал климат, изоляция туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Экорегион
Ecoregion
Антиподтар Субантарктикалық аралдары тундрасы экорегионы, тундра биомының құрамында, Жаңа Зеландияның оңтүстігіндегі Тынық мұхитындағы бес қашық арал тобын қамтиды: Баунти аралдары, Окленд аралдары, Антипод аралдары және Жаңа Зеландияның Кемпбелл аралдары тобы, сондай-ақ Австралияның Маккуарри аралы.
The Antipodes Subantarctic Islands tundra ecoregion, within the tundra biome, includes five remote island groups in the Pacific Ocean south of New Zealand: the Bounty Islands, Auckland Islands, Antipodes Islands and Campbell Island groups of New Zealand, and Macquarie Island of Australia.
Орналасуы және сипаттамасы
Бұл экоөңірді құрайтын аралдар басқа құрлықтардан және бір-бірінен ұзақ оқшауланған тарихты бөліседі. Оқшаулану, төмен температурамен, батыстан соққан күшті желмен және қыс айларындағы күн сәулесінің аз сағаттарымен қатар келгенде, көптеген эндемикалық өсімдіктер мен жануарлардың эволюциясына себеп болды, бірақ түрлердің әртүрлілігі салыстырмалы түрде төмен. Желдің жылдамдығы орташа есеппен 8 км/сағатқа жетеді, тіпті жазда да қалың бұлт жамылғысы күн сәулесінің көп бөлігін өткізбейді. Баунти аралдары – максималды биіктігі көрсетілмеген шағын гранитті тау жыныстары, ал Антипод аралдарының кішкентай тобы (максималды биіктігі 366 м), ең ірі тобы – Окленд аралдары мен Кэмпбелл аралы – вулкандық шығу тегіне ие. Маккуори аралы ең оңтүстікте және ең суық жер. Бар болған жағдайда, топырақ көбінесе батпақты торфты болып келеді, жазық жерлерде тереңдігі көрсетілмеген. Аралдардың ешқайсысында тұрақты тұрғындар жоқ, бірақ зерттеу жобалары жүргізілуде, соның ішінде Маккуори аралында Австралия Антарктикалық бөлімшесінің тұрақты базасы бар.
The islands constituting this ecoregion share a long history of isolation, both from other landmasses and each other. The isolation, combined with harsh climates characterised by low temperatures, strong westerly winds and few hours of sunlight in winter, have resulted in the evolution of many endemic plants and animals, though species richness is relatively low. Wind speeds reach an average of while even in summer the thick cloud cover prevents much sunlight from penetrating. The Bounty Islands are small granite rocks (with a maximum height of ), while the small Antipodes Islands group (maximum height 366 m), the largest group the Auckland Islands and Campbell Island are volcanic in origin. Macquarie Island is the furthest south and the coldest. Where present, soils are mainly boggy peats, up to deep in flat areas. None of the islands are inhabited although there are ongoing research projects including a permanent base of the Australian Antarctic Division on Macquarie Island.
Флора
Өсімдік жамылғысы Оукленд аралдары мен Кемпбелл аралының қорғалған бөліктерінде Оңтүстік ратаның төменгі ормандарынан, ал қалған жерлерде туысқан шөптесін жайылымдарынан, бұталы жерлерден, шөптекті далалардан, фельдмарктан және жастықша тәрізді өсімдіктерден тұруы мүмкін. Аралдар Антарктикадан оңтүстіске қарай және солтүстікке қарайғы қоңыржай климат арасындағы көшу аймағын білдіреді. Жеке түрлердің көптеген эндемиктері бар, мысалы, әлемнің басқа жерінде кездеспейтін Cyathea ағаш папоротнигі, сондай-ақ Жаңа Зеландияда және одан солтүстікке қарай таралған түрлер де кездеседі. Маккуари аралының температурасы төмен болғандықтан (жылдық орташа температура), онда ағаш тәрізді өсімдіктер өспейді, ал кішкентай Баунти аралдарында топырақ жоқ, сондықтан олардың флорасы негізінен тастардағы балдырлар мен лишайниктермен шектеледі. Аралдарда сирек кездесетін бірнеше өсімдіктер өседі, оның ішінде Окленд аралының бірегей плеврофиллумы және Маккуари аралындағы жалғыз субантарктикалық орхидеялар – Corybas dienemus және Corybas sulcatus бар.
Vegetation may include low forests of Southern rātā in the more sheltered areas of the Aucklands and parts of Campbell Island, with tussock grassland, shrubland, herbfield, feldmark and cushion plants elsewhere. The islands represent a transition zone between the Antarctic to the south and temperate climates to the north. Individual species include many endemics, such as a Cyathea tree fern, which are not found any further south in the world, along with others that also occur in New Zealand and further north. Macquarie Island, being colder (average annual temperature ), does not sustain any wooded plants, while the small Bounty Islands lack soils and their flora is largely restricted to algae and lichens on the rocks. The islands are home to a number of rare plants, including a unique genus, the Auckland Island Pleurophyllum, and the only subantarctic orchids, Corybas dienemus and Corybas sulcatus of Macquarie Island.
Фауна
Жерде туа біткен сүтқоректілер, қосмекенділер мен бауырымен жорғалаушылар жоқ. Теңіз сүтқоректілеріне бес түрлі тұмсықтар жатады: оңтүстік піл тұмсығы, Австралиялық тері тұмсығы, Суантарктикалық тері тұмсығы, Антарктикалық тері тұмсығы және сирек кездесетін Жаңа Зеландия теңіз арыстаны. Олардың әлемдік популяциясының 95% Окленд аралдарында көбейеді. Бұдан басқа, көбейіп жатқан пингвиндер мен басқа да теңіз құстары көп, оның ішінде әлемдегі альбатростардың шамамен жартысы, әсіресе Антипод альбатросының (Diomedea exulans antipodensis), оңтүстік корольдік альбатросының (Diomedea epomophora epomophora), Кемпбелл альбатросының (Thalassarche impavida), ақ бас альбатросының (Thalassarche steadi) және Салвин альбатросының (Thalassarche salvini) әлемдегі жалғыз көбейетін колониялары бар. Баунти аралдарындағы Салвин альбатросының ірі колониялары өсімдіктердің болмауына байланысты қауырсыннан ұя салады. Сонымен қатар, мұхит желдері салдарынан бағытынан ауытқып осында қоныстанған құрлық құстарының шашыраңқы популяциялары да бар. Олардың көптеген түрлері содан бері бірегей түрлерге айналды, оның ішінде Антипод аралында екі эндемикалық попугай бар: Антипод попугайы (Cyanoramphus unicolor) және Рейшек попугайы (Cyanoramphus hochstetteri). Сол сияқты, аралдардағы Lepidoptera және басқа да жәндіктердің көп бөлігі бірегей эндемикалық түрлерге эволюциялады. Адамдар аралдарды ашқаннан бері Маккуарри аралының рельсі және Маккуарри аралының попугайы сияқты бірнеше түр жойылып кетті.
There are no native land mammals, nor amphibians or reptiles. Marine mammals include five breeding species of seal; the southern elephant seal, Australasian fur seal, subantarctic fur seal, Antarctic fur seal and the rare New Zealand sea lion, 95% of the world's population of which breed on the Auckland Islands. There are also large numbers of breeding penguins and other seabirds, including almost half of the world's species of albatross, especially the world's only breeding colonies of the Antipodean albatross (Diomedea exulans antipodensis), southern royal albatross (Diomedea epomophora epomophora), Campbell albatross (Thalassarche impavida), white capped albatross (Thalassarche steadi), and Salvin's albatross (Thalassarche salvini). The large colonies of Salvin's albatross on the Bounty Islands build nests of feathers as there is no vegetation to use. There are also isolated populations of land birds that have presumably settled here, having been blown off course by ocean winds. Many of these have since evolved into unique species, including two endemic parakeets on Antipodes Island; the Antipodes parakeet (Cyanoramphus unicolor) and Reischek's parakeet (Cyanoramphus hochstetteri). Similarly, a high proportion of the Lepidoptera and other insects of the islands have evolved into unique endemic species. A number of species have disappeared since the islands were discovered by humans, including the Macquarie Island rail and the Macquarie Island parakeet.
Қауіп-қатерлер мен сақтау
Аралдар әр түрлі уақытта жартылай басылып алынғанмен, олардың табиғи ортасы көбінесе бұзылмаған күйде сақталған. Дегенмен, әкелінген жануарлар жергілікті фаунаға зиян келтіріп, өсімдік жамылғысын жеп қояды, ал сүтқоректілер мен теңіз құстары терең теңіздегі балық аулау құралдарына ілігіп қалу қаупі бар. Тунецке арналған ұзын желілі аулау және кальмарға арналған тралмен аулау ерекше зиянды. Аралдардағы қазіргі кездегі басты зиянкестер – егеуқұйрықтар мен мысықтар, олар жүйелі түрде жойылғанда, жаңа түрлердің таралуын болдырмау үшін сақтық шаралары да қолданылуда. Маккуари аралынан барлық мысықтар алынып тасталды және кейбір теңіз құстарының саны бірден артқан байқалады. Барлық аралдар табиғат қорықтары, ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра орындары және (Баунти аралдарын қоспағанда) өсімдіктердің гендік қоры орталықтары болып табылады. Жаңа Зеландия аралдарына түсу үшін Жаңа Зеландияның Табиғатты қорғау департаментінен, ал Маккуари аралына Тасмания парктері мен жануарлар дүниесі қызметінен рұқсат алу қажет.
Although the islands have been partially occupied at various times the habitats remain largely unspoilt. However, introduced animals prey on native wildlife and graze on the plant cover while both mammals and seabirds are vulnerable to entanglement in deep sea fishing equipment. Longline fishing for tuna and trawling for squid are particularly damaging. Current predators on the islands include rats and cats which are being systematically removed while cautionary procedures have been implemented to prevent more alien species from establishing. All cats have now been removed from Macquarie Island and there appears to have been an immediate increase in some seabird populations. All of the islands are nature reserves, World Heritage Sites and (except for the Bounty Islands) a Centre of Plant Diversity. Permission to land must be obtained from the Department of Conservation (New Zealand) for the New Zealand islands and the Tasmania Parks and Wildlife Service for Macquarie.