Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Еррол – Шотландияның Перт және Кинросс округіндегі Дунди мен Перт қалаларының арасында, шамамен ортасында орналасқан ауыл. Ол Гоури Карс аймағының маңызды елді мекендерінің бірі. Еррол Тай өзенінің солтүстігінде жатыр. 2016 жылғы мәліметтер бойынша, Еррол халқы 1500 адамды құрады, ал 2001 жылғы халық санауында 1070 адам тіркелген. Еррол ауылы – Шотландияның Солтүстік Пертшир парламенттік округіндегі Карс және Гоури сайлау округінің және Тайсайд денсаулық сақтау басқармасының аумағында орналасқан. Еррол Франциядағы Орлеан қаласына жақын Луара өзеніндегі Мардие ауылымен қалалық байланыс орнатқан. Еррол ауылы ауыл шаруашылығына арналған жазық далалармен қоршалған, бұл жерде Тай фьордының үстінде әдемі және тартымды орналасқан. Еррол қамысымен әйгілі, ол бірнеше жылға дейін сабаннан төбелер жасау үшін жиналған. Бұл қамыс Тай өзенінің жағасында өседі және сирек кездесетін қарақұсқа пана болады. Ерролде 1831 жылы салынған үлкен шіркеу бар, ол "Карс соборы" деп аталады және ауылдың көп бөлігінен, сондай-ақ алыс жерлерден көрінеді. Еррол Дундиден Питлокриге дейінгі NCN 77 ұлттық велосипед жолында орналасқан және A90 Перт-Дунди тас жолынан шамамен 2 км қашықтықта жатыр. Бұл оны жұмысына баратын адамдар үшін танымал етеді.
Errol is a village in Perth and Kinross, Scotland about halfway between Dundee and Perth. It is one of the principal settlements of the Carse of Gowrie. It lies just north of the River Tay. The 2016 population of Errol was estimated to be 1,500 persons, compared to 1,070 in the 2001 Census. Errol village is in the Carse and Gowrie electoral ward of the Perthshire North Scottish parliamentary constituency and in the Tayside Health Board area. Errol is twinned with Mardié, a village on the Loire near Orléans in France. Errol is surrounded by agricultural flat fields and has a prominent attractive location above the Firth of Tay within this setting. Errol is known for its reeds, which used to be collected up to a few years ago to make thatched roofs. These reeds grow in the banks of the River Tay and act as home to a fairly uncommon bird called the bearded tit. Errol has a large church, built in 1831, known as the "Cathedral of The Carse" which can be seen from most parts of the village and from far around. Errol lies on the National Cycle Network NCN 77 from Dundee to Pitlochry and is situated about 1 mile (2 km) from the A90 Perth to Dundee Road. This makes it popular for people who commute to work.
Тарихқа дейінгі дәуір
Ерролдың ішінде және айналасында адамдар тас дәуірінен бері өмір сүріп келеді. Ерролдың бас маңындағы шығыстағы сақина тәрізді ор, әуе суреттерінде ағаштан жасалған дөңгелек үйдің іздері ретінде көрінеді. Еррол төбесіндегі әуе суреттерінде тікбұрышты ғимарат, жер асты қуысы және шұңқырлармен бірге елді мекен болған деген болжам бар. Клэшбенниде неолит немесе қола дәуіріне жататын тұрған тас бар.
People have lived in and around Errol from prehistoric times. A ring ditch east of Mains of Errol is thought to be the remains of timber roundhouse visible as cropmarks on aerial images. At Hill of Errol aerial images suggest a settlement, with a rectangular building, souterrain and pits. At Clashbenny there is a standing stone of Neolithic or Bronze Age.
Ауыл және приход
Еррол шіркеуінің тарихы XII ғасырда Уильям Арыстанның Хей отбасына берген барондық иелігімен басталады. Оның ұрпағы Джеймс II тұсында Эррол графы атанды. Шотландиядағы туылғандар мен некелескендердің ең көне сақталған шіркеулік тіркелмесі 1553 жылдан бастап Еррол шіркеуінде тіркелген. Эррол 1607 жылы жарияланған Уильям Камденнің «Хорографиялық сипаттамасында» және Герхард Меркатордың 1595 жылы жарияланған «Scotiae Regnum» карталарында «Арролл» деп аталады. 1689 жылы Даңқты революциядан кейін үкіметтік әскерлер Ерролға келді. Шіркеудің пасторы доктор Джон Николсон жаңа үкіметті және діни реттелуді мойындамады, нәтижесінде 1691 жылы міндеттерін адал орындағанына қарамастан, шіркеуінен айырылды. Шіркеу пасторының көмекшісі Уильям Хердман 1791 жылғы Статистикалық есепке кеңінен жазба жазды, онда XVIII ғасырдың ортасындағы ауыл шаруашылығындағы өзгерістер, өсірілген дақылдардың әртүрлілігі және төленген жалғақы туралы толық мәлімет берілген. Жер өнімді болды, астық Перт, Данди қалаларына жіберілді, ал Порт-Алленнен теңіз арқылы Лейт және Глазгоға «канал» арқылы «көп мөлшерде» экспортталды. Жаңа Статистикалық есептегі Еррол шіркеуі туралы жазбаны пастор, Рев. Джеймс Гриерсон 1837 жылдың желтоқсан айында жазды. 1951 жылы шаруашылықтардың жалпы саны 591 болды. Грумның Шотландияның ординарлық газеті (1882 ж.) Эрролдың «негізінен тоқымашылар мен жұмысшылармен» қоныстанған жер екенін көрсетеді, онда почта бөлімі, Union Bank филиалы, екі қонақ үй, газ зауыты, екі мектеп, оқу залы және кітапхана болған. Жәрмеңкелер шілде айының соңғы сәрсенбісінде және қазан айының бірінші жұмасынан кейінгі сенбіде өткізілген. Эрролдың сумен қамтамасыз етілуі 1897 жылға дейін нашар болды, содан кейін Эррол паркінің иесі сэр Уильям Огилви Далглиш төлеген 9000 фунт стерлинг сомасында Фингаск үстіндегі шұңқырдан су алынды. Осы жетістікті белгілеу үшін 1900 жылы гранитті ойықтары және қашаған басы бар қызыл Драмфрис тас бағаны орнатылды, оның үстіне біржақты мүйіз орнатылды және естелік тақталар қойылды. Жергілікті жер иесі және фермер – биолог ғалым Патрик Мэтью (1790-1874), ол Гранж, Эрролдағы Гурдихиллде үлкен бау шақты. Эдинбург университетінің бұрынғы студенті ол өз бауларында ғылыми байқаулар жасады және 1831 жылы «Кеңес ағаштары және ағаш өсіру» атты еңбегін жазды, онда табиғи іріктеу процесінің алғашқы сипаттамалары келтірілген. Ол Ұлыбританияға алып секвойя тұқымын алғаш әкелген адам деп есептеледі. Оның есімімен Патрик Мэтью жолы құрылды.
Errol Parish can be dated back to the creation of a barony by William the Lion granted to the Hay family in the twelfth century. A descendant, in James II's reign, was created Earl of Errol. The oldest surviving parish register of births and marriages in Scotland is for Errol parish and dates from 1553; it is a relatively complete record to 1855. Errol is mentioned as 'Arroll' in William Camden's Chorographicall Description published in 1607 and on Gerhard Mercator's Scotiae Regnum maps published in 1595. In 1689, following the Glorious Revolution, Government troops arrived in Errol; the minister Dr John Nicolson would not recognise the new government and the religious settlement, which resulted in him being deprived of his parish in 1691 despite faithfully discharging his duties. William Herdman, assistant to the parish minister, wrote an extensive entry in the Statistical Account dated 1791 which details agricultural changes which took place in the mid eighteenth century, including the wide variety of crops grown and rentals paid. The land was productive and grain grown was sent to Perth, Dundee, and 'large quantities' exported from Port Allen by sea to Leith and to Glasgow via 'the canal'. The entry for Errol Parish in the New Statistical Account was written by the minister the Rev. James Grierson and dated December 1837. The total number of households in 1951 was 591. Groome's Ordnance Gazetteer of Scotland (1882 4) described Errol as inhabited 'mainly by weavers and operatives'; it had a post office, a branch of the Union Bank, two inns, a gasworks, two schools, a reading room and a library. Fairs were held on the last Wednesday of July and the Saturday after the first Friday of October. The water supply for Errol was poor until 1897 when a supply was obtained from moorland above Fingask at a cost of £9,000 paid by Sir William Ogilvy Dalgleish of Errol Park. To mark this achievement, a Red Dumfries sandstone market cross with granite basins and a carved lion's head fountain topped with a Unicorn was erected, with commemorative panels, in 1900. A local landowner and farmer was the biological scientist Patrick Matthew (1790 1874) who planted a large orchard at Gourdiehill, Grange, Errol. A former student of Edinburgh University, he made scientific observations of his orchards and wrote On Naval Timber and Arboriculture in 1831 which included early descriptions of a process of natural selection. He is credited with being the first person to bring Giant Redwood seeds to the UK. The Patrick Matthew Trail was created in his memory.
Еррол саябағы
Еррол жері 1648 жылы Хейстерден сэр Патрик Огилвиге өтті, себебі мүлік құмар ойынындағы қарыздан жоғалған делінеді. 1652 жылы ол Бальтейкоктан шыққан сэр Томас Блэрге тиесілі болды, ал 1741 жылы Лондондағы банкир Джордж Миддлтон онда тұрды. Ол 1745 жылы резиденция салған деп есептеледі, ол 1747–1755 жылдарғы Рой картасында саябақпен бірге көрсетілген, бірақ 1874 жылы өрттен қирады. Аллен отбасы 1873 жылы Эррол Паркін Фрэнсис Молисонға сатты, ол Дандидегі сәулетші Александр Джонстоннан жаңа үйдің жобасын жасауды сұрады. Элизабет Фрэнсис Молисон 1877 жылы Эррол Паркті мұраға алды; ол Уильям Огилви Далглишке үйленді. Элизабет Уильям Бакстердің немере қызы, джут және зығыр өндірушісі болды, сондай-ақ жас әйелдерге, білім беруге және көру қабілеті бұзылғандарға көмек көрсетуге бағытталған жобаларды қаржылаған меценатқа айналды. Бірінші дүниежүзілік соғыста атқыштар бригадасында қызмет еткен, Хамиш деп танылған бригадир генерал Дж.Д. Хериот Мейтленд үшінші туысы Уильям Далглиштен Эррол Паркті күтпеген жерден мұраға алды. Қазіргі күтімші – Джейми Хериот Мейтленд, Хамиштің шөбересі.
The lands of Errol passed from the Hays to Sir Patrick Ogilvie in 1648 when the estate was said to have been lost in a gambling debt. Sir Thomas Blair of Balthaycock owned it in 1652 and by 1741 George Middleton, a London banker, lived there. He is thought to have built a residence in 1745, which can be seen with parklands on the Roy map of 1747–1755, but this was destroyed by fire in 1874. The Allen family sold Errol Park in 1873 to Francis Molison who asked architect Alexander Johnston of Dundee to design a new house. Elizabeth Frances Molison inherited Errol Park in 1877; she was married to William Ogilvy Dalgleish. Elizabeth was the granddaughter of William Baxter, jute and flax manufacturer, and became a philanthropist funding initiatives concerning young women, education and the visually impaired. Brigadier General J D Heriot Maitland, who was known as Hamish and served in the Rifle Brigade in the First World War, inherited Errol Park unexpectedly from his third cousin William Dalgleish. The current custodian is Jamie Heriot Maitland, Hamish's great grandson.
Шіркеулер
Школь Уиндтегі ескі шіркеу бақшасы 1600 жылдары приход шіркеуінің алғашқы орны болды; зиратта Александр Омайдың 17 ғасырға жататын қабір тастағы 1639 жылы орнатылған. Хердман 1765 жылы салынған шіркеу туралы айтады. Приход шіркеуінің бақшасында 1800 жылға дейінгі өрнектелген белгілермен безендірілген бірнеше қабір тастар бар. 1840 жылдары Біріккен Ажыратылған шіркеу, Шотландияның еркін шіркеуі және Жеңілдету шіркеуіне арналған құлшына орындары болды. 1796 жылы приходтың бірнеше мүшесі шіркеуден шығып, Жеңілдету шіркеуі қауымын құрды. 1843 жылғы жарылыс кезінде приход пасторы көптеген қауым мүшелерімен бірге шіркеуді тастап кетті және жаңа шіркеу дайын болғанға дейін бірнеше ай бойы Жеңілдету шіркеуін пайдаланды. Сондықтан, Эрролда алғашқы мектеп 1700 жылдары ашылған болуы мүмкін. Хердман Эррол приходында 1791 жылы мектеп пен мектеп мұғалімі болғанын атап өтеді. Ол 1856 жылы ашылды, ал алғашқы мұғалімі Мисс Эвфемия Пьюг болды. Бұрынғы мектеп ғимаратындағы естелік тақтада: «Бұл әйелдер кәсіптік мектебі Эррол приходының пасторы М. Джон Кэрдтің және көптеген достарының күшімен салынды» деп жазылған. Джон Кэрд 1849 жылдан 1857 жылға дейін Эрролдың пасторы болды және танымал теологқа, Глазго университетінің профессорына, содан кейін ректорына айналды. Эррол әйелдер кәсіптік мектебінің тізімдері 1857 жылдан 1914 жылға дейін сақталған. Леди Элизабет Огилви Далглиш тридцать жыл бойы әйелдер комитетінің хатшысы болды. 1872 жылғы «Білім беру (Шотландия) туралы» заң мектептердің жергілікті басқаруын және қаржыландыруын мектеп кеңестерінің қолына жүктеді. Жергілікті биліктің мектеп кеңесі ғимараты шамамен 1925 жылы салынған деп есептеледі, бірақ 1898 жылғы О.С. картасында осы орында мектеп көрсетілген. 1944 жылғы заңнан кейінгі кезеңде, міндетті білім беру жасы 15-ке дейін көтерілгеннен кейін, тұрғын үй қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін HORSA құрылыстары қосылды. 1960 жылдары бұл құрылыстарда ас үй мен мәзірхана, сондай-ақ сыныптар орналасқан. 1970 жылдардың ортасында жоғары сынып бөлімі жабылды және жоғары сынып оқушылары Пертке баратын болды.
The old churchyard, in School Wynd, was the original site of the parish church in the 1600s; a 17th century tomb chest of Alexander Omay in the graveyard is dated 1639. Herdman refers to a parish church built in 1765. The parish churchyard has a number of pre 1800 gravestones with carved emblems. In the 1840s there were also places of worship for the United Secession Church, the Free Church of Scotland, and the Relief Church. In 1796 7 a number of the parish church members left and formed a Relief Church congregation. The parish minister left at the Disruption of 1843 along with many of his congregation and used the Relief Church for a few months until their church was ready. It is therefore likely Errol had its first school in the 1700s. Herdman noted the parish of Errol had a school and schoolmaster in 1791. It opened in 1856 and the first teacher was Miss Euphemia Pugh. A commemorative panel on the former school house reads 'This Building for a Female Industrial School was erected through the Exertions of the Rev. John Caird minister of the Parish of Errol aided by many friends.' John Caird was minister or Errol from 1849 to 1857 and went on to become a noted theologian, professor at and then principal of the University of Glasgow. Errol Female Industrial School records exist from 1857 to 1914. Lady Elizabeth Ogilvy Dalgleish was secretary to the ladies’ committee for thirty years. The Education (Scotland) Act 1872 placed local control and funding of schools in the hands of school boards. The local authority School Board building in Station Road is estimated to have been built around 1925, although the O. S. map from 1898 shows a school on this site. The main building was added to in the post 1944 Act period by a number of HORSA huts to meet accommodation needs following raising of the compulsory education age to 15 years. In the 1960s these huts accommodated the kitchen and dining facilities as well as classrooms. In the mid 1970s the secondary education department closed and secondary pupils travelled to Perth.
Порт-Ален
Порт Аллен әр түрлі атаулармен белгілі болған, соның ішінде Мильн оф Эррол, Эррол Поу және Эррол порты. 1662 жылы оған устав берілді және 1870 жылдары атпен жұмыс істейтін диірменге алмастырылған өзінің ұн тартатын диірмені болды. 1700 жылдары шамамен 200 адам мұнда тұрған. Порт-Аллендегі пирстер салық жиналатын үймен және қонақүймен (қазір шаруашылық үйі) байланысты болды. 1791 жылы Хердман осы порттан көп мөлшерде астық жіберілгенін айтқан. 1861 жылғы О.С. алты дюймдік бірінші басылым картасында портқа тиесілі пирс, пирс кран, сондай-ақ бөгеті мен қорғасыны бар сумен жұмыс істейтін жүгері және арпа диірмендері бейнеленген.
Port Allen has been known by different names including Miln of Errol, Errol Pow and Harbour of Errol. It was granted a charter in 1662 and had its own meal mill, replaced with a horsemill by the 1870s. It is estimated around 200 people lived there in 1700s. The piers at Port Allen were associated with a toll house and an Inn (now a farmhouse). Herdman noted in 1791 that large quantities of grain were shipped from this port. The O. S. six inch first edition map of 1861 shows a pier and pier crane associated with the port, and water driven corn and barley mill with a dam and lead.
Еррол әуежайы
Шотландиялық пионер авиатор Престон Уотсон 1900 жылдардағы әуеайлақтың бастапқы кезеңдерімен байланысты, ол Еррол ауылы мен Гранж шағын ауылының арасындағы жазық жерде орналасқан. 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, Қорғаныс министрлігі жерді жергілікті шаруалардан иемденіп алды және 1 тамыз 1942 жылы әуеайлақ ұшқыштарды даярлау үшін RAF базасы ретінде ашылды. Эррол әуежайы 1948 жылдың жазына дейін әскери қолданыста болды; материалдар көліктік ұшақтармен жеткізілді, ал жақын жердегі лагерьлерде ұсталған неміс әскери тұтқындары жүк тиеу-түсіру жұмыстарын жүзеге асырды. 1940 жылдардың соңында Эррол әуежай ретінде қарастырылды, бірақ наразылықтар туындады және 1961 жылы әуеайлақ сатылды. Басты ұшу-қону жолағы әлі де авиация үшін пайдаланылуда.
The pioneer Scottish aviator Preston Watson is associated with the early days of the airfield in the 1900s, which is located on flat land between Errol village and the hamlet of the Grange. After the outbreak of the Second World War in 1939, the Ministry of Defence requisitioned the land from local farmers and the aerodrome opened as an RAF station for training pilots on 1 August 1942. Errol aerodrome was in military use until the summer of 1948; material was brought in by transport planes with loading and unloading carried out by German prisoners of war held in camps nearby. From the late 1940s Errol was proposed as an airport but met with objections and the airfield was sold in 1961. The main runway continues to be used for aviation.
Инчкуонанның кірпіш және кірпіш цехтары
Ерролда ғасырлар бойы қандай да бір саз жұмысы болған деп есептеледі; кірпіш жасау үшін жергілікті аллювиалды сазды пайдалану римдіктер енгізген, ал он алтыншы ғасырда қайта жаңғыртылған. Бұл жерде екі арасан пішіндес пеш бар, Шотландияда осындай пештердің жалғыз қалған мысалдары, және олар B санатында тізілген. 1870 жылдардан бастап оны Питфур Патент Кірпіш және Плитка компаниясы, ал 1910 жылдан бастап Ангус, Аннистон Кірпіш зауытының А. Фрейзер Лтд компаниясы 1990 жылға дейін басқарды. 1994 жылы Эррол Брик қайта ашылды, бірақ 2008 жылдың наурыз айында тоқтатылды. Желі тікелей бағытпен өтіп, станция ауылдың солтүстігінде, бөлек шағын елді мекенде орналасқан. Алғашқы станция бастығы Томас Джаггер болды, ал соңғысы 1976 жылы Эрролдан кетті; станция 1985 жылдың 28 қыркүйегінде толығымен жабылды. Станция B санатында тізілген және Errol Station Trust компаниясына сатылып, 1990 жылдың мамыр айында Теміржол мұражайы орталығы ретінде ашылды. Сол жылы ол Ұлыбританиядағы ең жақсы сақталған станция үшін Теміржол сақтау қоғамы/Иан Аллан сыйлығын жеңіп алды. Сонымен қатар, әдемі Тай өзенінің жанында жаяу немесе велосипедпен жүруге арналған көркем фермалық жол бар. Жол бойымен жүргенде, өзенге иілген арқаннан жасалған серуендейтін құралды көресіз. Бұл иттерді серуендетуге өте ыңғайлы. Эррол паркі үйі мен бағы қазіргі уақытта тойлар мен түсірілімдер үшін пайдаланылады. Эррол эстейті – Эррол ауылының маңындағы шаруашылық кәсіпорны, Тай өзенінің сағасына жақын орналасқан 3500 акр өнімді егістік жер мен орманды алқаптарды қамтиды. Оны Errol Enterprises Ltd (EEL) басқарады. Эррол әуежайының негізгі ұшу-қону жолағы коммерциялық және демалыс авиациясы үшін, ал айналасы дрондарды ұшыру үшін пайдаланылады. Morris Leslie тобы бұрынғы әуежайда аукциондар өткізеді. Эррол мектебі – сегіз бастауыш сыныбы және үлкен балабақшасы бар бастауыш мектеп. Ол соңғы рет 2017 жылдың сәуір айында оқушылар санының артуына байланысты кеңейтілді. Эрролда екі жалпы азық-түлік дүкені бар; басқа жергілікті ыңғайлылықтарға чип-шоп, паб, қоғамдық орталық, дәріхана және шаштараз кіреді. Пошта бөлімі 2023 жылы, иелері зейнеткерлікке шыққаннан кейін жабылды. Жергілікті шарапхана Cairn O'Mohr емен қабығы, раубарба және долана сияқты жергілікті өнімдерден жасалған шараптары үшін көптеген марапаттар алды және Шығыс Инчмайкл фермасындағы Gillies & Mackay Ltd компаниясымен, жергілікті сарай компаниясымен бір орналасқан. Эррол маңындағы жолдар желісінде көптеген әртүрлі жолдар бар, демалыс үшін ең танымалдары, өзенге және қамыс төсектеріне түсетін Газ Брэ жолы. Бұл жолдардың кейбіреулері Перт және Кинросс кеңесінің негізгі жолдар желісіне жатады. Жөндеу жұмыстарын жеке еріктілер, жергілікті жер иелері, мысалы, Эррол паркі және Карс оф Гоури тобы (CoGG) атқарады. Жолдар желісін кеңейту (2020 жылға қарай) қауымдастықтың мақсаты болып қала береді. 2020 жылдың 27 сәуірінде, ұзақ құрғақ ауа райы кезінде, Эрролдағы Тай өзенінің қамыс төсегі өртеніп, шамамен 3 км қамыс жоғалып, сирек кездесетін сақалды тырналар мен батпақты қамыстардың ұялары қирады. Жергілікті ұшқыш Шотландияның өрт сөндіру және құтқару қызметінің басшылығымен тоғыз техниканы қатысқан операция барысында өрттің ортасына өзеннен 77 000 литр су құйды.
It is thought a clay works of some kind has operated at Errol for centuries; using local alluvial clay to make bricks was introduced by the Romans and revived in the sixteenth century. The site features two Beehive kilns, which are the only remaining examples of their kind in Scotland, and are category B listed. From the 1870s it was operated by the Pitfour Patent Brick and Tile Co., and from 1910 by A. Fraser Ltd. of Anniston Brickworks, Angus, until 1990. It was reopened in 1994 by Errol Brick, but was mothballed in March 2008. The line took a direct route and thus the station is north of the village at a separate hamlet. The first station master was Thomas Jagger and the last left Errol in 1976; the station finally closed on 28 September 1985. The station is B listed and was sold to Errol Station Trust and opened as The Railway Heritage Centre in May 1990, winning the Railway Preservation Societies/Ian Allan Premier Award for Best Preserved Station in Britain that same year. It also has a scenic farm track to walk or bike down, right beside the beautiful River Tay. While walking down the track you will find a rope swing which almost swings over the river. It is perfect for walking dogs. Errol Park house and gardens is currently used as a wedding venue and filming location. Errol Estate is an agricultural enterprise around the village of Errol extending to around 3,500 acres of productive farmland and woodland adjacent to the River Tay estuary. It is operated by Errol Enterprises Ltd (EEL). The main runway of Errol Aerodrome is used for commercial and recreational aviation and the surroundings for drone flying. The Morris Leslie group also hold auctions at the former airfield. Errol School is a primary school with eight primary classes and a large nursery class; it was last extended in April 2017 to cope with increased numbers of pupils. Errol has two general grocery shops; other local amenities include a chip shop, a pub, a community centre, a pharmacy and a hairdresser. The post office closed in 2023, after the owners retired. The local winery Cairn O'Mohr has won many awards for its wines made from local produce such as oak sap, rhubarb and brambles and is situated on the same farmyard at East Inchmichael Farm as Gillies & Mackay Ltd, a local shed company. The paths in the path network around Errol are many and varied, with the most popular for leisure use probably being the Gas Brae path down to the river and the reed beds. Some of these paths belong to the Perth & Kinross Council Core Path Network. Maintenance is carried out by a combination of individual volunteers, the local land owners such as Errol Park, and an organisation called Carse of Gowrie Group (CoGG). Expansion of the path network (as of 2020) remains an aspiration by the community. On 27 April 2020, during a prolonged dry spell of weather, the River Tay reed beds at Errol caught fire and almost 2 mile (3 km) of reeds were lost destroying the nests of rare bearded tits and marsh harriers. A local pilot dropped 77,000 litres of water from the river on the heart of the fire in an operation involving nine appliances directed by the Scottish Fire and Rescue Service.