Кіріспе

Бұрынғы герман мемлекеті

Батыс Вестфалия Корольдігі – 1807 жылдан 1813 жылға дейін қазіргі Германиядағы Францияның қарастырылған мемлекеті. Формальды түрде тәуелсіз болғанымен, оны Наполеонның інісі Жером Бонапарт басқарды. Ол Вестфалияның атымен аталып, алайда бұл қате есім болды, себебі корольдіктің осы аймақпен ортақ территориясы шамалы еді. Аймақ көбінесе бұрын Шығыс Вестфалия деп белгілі болған жерлерді қамтыды. Наполеон Германияда алғашқы жазбаша заманауи конституцияны, француз үлгісіндегі орталық басқару жүйесін және ауыл шаруашылығы реформасын енгізді. Корольдік шаруаларды босатып, баршаға тең құқықтар мен қазылар алдында сотталу құқығын берді. 1808 жылы корольдікте еврейлерге тең құқықтарды тану бойынша Германияның алғашқы заңдары қабылданды, осылайша басқа неміс мемлекеттері үшін реформа үлгісі болды. Вестфалия жаңа реформаларды дереу қабылдап, күшке енгізуде прогрессивті көрінді. Ел салыстырмалы түрде кедей болғанымен, Наполеон ауыр салықтар мен төлемдерді талап етті және әскерге шақыру жүргізді. 1812 жылы Наполеонмен бірге Ресейге барған адамдардың көпшілігі қайта оралмады. 1812 жылға қарай корольдік банкротқа ұшырады. Наполеон 1813 жылы одақтастардың шабуылына қарсы шегінген кезде, корольдік одақтастар тарапынан басылып алынды және (1815 жылы) оның көп бөлігі Пруссияның құрамына кірді. Дегенмен, көптеген реформалар өз күшінде қалды.

Құрылу

Вестфалия Корольдігін Наполеон 1807 жылы Тильзит бейбіт шартында Пруссия Корольдігінен алынған территорияларды біріктіру арқылы құрды. Олардың ішінде Эльба өзенінің батысындағы Магдебург герцогтығының аймағы, Ганновер және Брансвик-Волфенбюттельдің Брансвик-Люнебург территориялары, сондай-ақ Гессен курфюрсттығы болды. Гессеннің астанасы Кассель (қазіргі Кассель) Вестфалия үшін де сол функцияны атқарды, ал король сарайын Вильгельмшёде орналастырып, оны Наполеоншё деп атады. Мемлекет Рейн конфедерациясының құрамына кірді. Наполеонның «үлгілі мемлекеті» ретінде құрылғандықтан, 15 қарашада конституция жарияланды және король Жером 1807 жылдың 7 желтоқсанында, Кассельге келген күні қол қойып, Вестфалияны Германиядағы заманауи конституциясы бар алғашқы монархияға айналдырды. Конституция барлық ер адамдарды тең құқылы азаматтар деп жариялады. Осылайша, крепостнойлық құқық жойылды, еврейлерге эмансипация берілді және жеке меншікке негізделген шаруалық жүйе (соцаж) таратылды. Наполеон кодексі қабылданды, ол гильдияларды таратып, капитализмнің құқықтық негізін қалады. Салмақ және өлшемдердің метрикалық жүйесі енгізілді. Ұйымдастырушылар корольдіктегі аймақтық территорияларды атау үшін француз терминдерін пайдаланды: департаменттер су арналарының (Эльба, Заале, Везер, Фулда, Лайн, Окер) және таулардың (Харц) аттарымен аталды, олардың дәстүрлі аттарына қарамастан. Бұл департаменттер көбінесе көптеген ұсақ мемлекеттерден алынған территориялардан құралды. Франция департаменттерімен салыстырғанда Вестфалия департаменттері салыстырмалы түрде кішкентай және сирек қоныстанған болды. Әкімшілік бөліністер (департаменттер, округтер және кантондар) бұрынғы территориялық бөліністерге қарағанда теңсіз болмаса да, олардың құрылуында біртектілік шешуші рөл атқармады. Кантондық бөлініске бұрынғы феодалдық иеліктердің кездейсоқ территориялық бөліністерінен ғана емес, өткенмен байланысты үзу қалауы, әсіресе күшті әсер етті. Басқыншылықтан бұрынғыдай, сөз бостандығы шектелді және цензура енгізілді. 1810 жылдың желтоқсанында жағалау және солтүстік департаменттер – Солтүстік (астанасы: Штаде) және Төменгі Эльба (астанасы: Люненбург) Франция империясына берілді.

Яһудилер

Француз үлгісімен еврей қауымдары қайта ұйымдастырылды және оларды қадағалайтын Консистория (Израильдіктердің Вестфалия корольдік консисториясы) құрылды. Бұрынғы Брауншвейг-Вольфенбюттель саудагері және әдебиетші Израиль Якобсон оның консистория президенті болды, оған офицерлер кеңесі көмектесті. Якобсон елдің түрлі қауымдарына реформалық ықпал етуге бар күшін салды. Ол Кассельде Сезендегідей дәстүрмен дұға үйін ашты. Наполеонның жаман атты декреті, тағы да көптеген француз еврейлерінің құқықтарын шектеген, Вестфалияда қолданылмады.

Ресейлік жаулап алу

Наполеон соғыстарына әскер және қаржылық көмек беру талабы патшалық үшін ауыр жүк болды. 1812 жылғы Ресей жорығында көптеген вестфалиялық әскерлер шайқасты. Бородино шайқасында Вестфалия гвардиясы Раевский редутына батырлықпен, бірақ сәтсіз шабуыл жасады. 1813 жылдың қыркүйегінде орыс әскері Кассельді қоршап, француздарды толық жеңіп, қаланы басып алды. 1 қазанға дейін олар бүкіл патшалықты жаулап алды, бірақ үш күннен кейін Жером француз әскерімен қайта оралып, Кассельді қайта басып алды. Одан кейін Гессен курфюрсті Кассельге келді және орыстар қаланы қайтадан қоршады. Франция 1813 жылдың 19 қазанында Лейпциг шайқасында жеңілгеннен кейін, орыстар патшалықты таратып, 1806 жылғы жағдайды қалпына келтірді, бірақ Ритберг және Столберг Вернигероде Пруссияға берілді.

Елтаңба

Гербтер қосылған аумақтарды көрсетеді. Бірінші тоқсан Вестфалияның күміс атын бейнелейді; екіншісі Диц, Нидда, Зигенхайн және Кацененленбоген округтеріндегі Гессен арыстаны; үшіншісі Магдебург маңындағы нақтыланбаған аумақтар үшін жаңадан жасалған; ал төртіншісі Брансвик, Дифолц, Люнебург және Лаутербургті біріктіреді. Қалқанның айналасында Вестфалия Тажы ордені және Францияның Құрмет Легионының Ұлы бүркіті бейнеленген. Жоғарыда Наполеон жұлдызы орналасқан. Наполеон геральдикасына тән айқын белгі – крест тәрізді сcepterлер.