Кіріспе
Сингапурдағы будда ғибадатханасы – Сионг Лим ғибадатханасы, сондай-ақ Лян Шан Шуан Лин монастыры деп те аталады. Бұл ғибадатхана Сингапурдың Тоа Пайо қаласында, Пан аралы тас жолының жанында орналасқан. Ғибадатхана 1898 жылы негізделген, бірақ ғимараттардың құрылысын Лоу Ким Понг 1902 жылы бастап, 1907 жылы аяқтаған. Монастырь 1980 жылы ұлттық ескерткіш ретінде тіркелді, содан кейін 1991 жылы басталған он жылдық қайта жаңарту жұмыстары жүргізілді. Қазіргі таңда ғибадатханада жеті қабатты, алтын жалатылған пагода бар, ол Фуцзянь провинциясындағы 800 жылдық Шаньфэн ғибадатханасы пагодасының көшірмесі. Сондай-ақ, ғибадатхана аумағында Циньмин мерекесіне баратын адамдар үшін колумбарий орналасқан.
Siong Lim Temple, also known as Lian Shan Shuang Lin Monastery , is a Buddhist monastery located in Toa Payoh, Singapore, next to the Pan Island Expressway. The temple was founded in 1898, but the construction of the premises only began in 1902 by Low Kim Pong and was completed in 1907. The monastery was gazetted as a national monument in 1980 and subsequently underwent a decade long restoration that began in 1991. The temple now boasts a seven storey gold topped pagoda which is a replica of the 800 year old Shanfeng temple pagoda in Fujian. The temple also consist of a columbarium for Qing Ming Festival visit.
Этимология
Сионг Лим ғибадатханасы – (Лиан Шан) Шуан Лин монастырының хоккьин немесе фукьин тіліндегі жиі қолданылатын атауы, (Лиан Шан) Шуан Лин си), шамамен "Лотос тауындағы екі бақша" деген мағынаны білдіреді. Монастырдың аты Будданың ағартуға жеткеніне сенетін Үндістанның Бодх-Гаясындағы сала ағаштарының екі бақшасына сілтеме жасайды. Бұл ғибадатхана негізін қалаушысының құрметіне Сионг Лим ғибадатханасы деп те аталады, ал бұрын Төменгі Ким Понг ғибадатханасы деп белгілі болған.
Тарих
Буддистік ғибадатхана 40 000 шаршы метрлік жерге салынған. Бұл жерді бай қытай саудагері және шын ниетті буддист Лоу Ким Понг (劉金榜) иеленген. Лоу Ким Понг 60 жасқа келгенде түсінде батыстан, теңіз үстінен алтын жарық көтерілгенін көрді (батыс – Үндістанда пайда болған және Қытайдан батысқа қарай орналасқан буддизмнің символы). Ол бұл түсті жақсы белгі деп қабылдап, ертесі күні жағалауға барды. Күн батқанда ол қайықпен келген ерекше Хоккиен отбасына кездесті. Отбасының барлық мүшесі буддалық серт берген еді және Шри-Ланкаға қажылық сапардан кейін Фуцзяньға қайтып бара жатқан. Олардың берілгендігіне тәнті болған Лоу оларды Сингапурда қалып, дінді таратуға көндіруге тырысты. Ол олар үшін ғибадатхана салып беретінін уәде етті. Сол отбасының басшысы Хсян Хуй (賢慧) кейін Сионг Лимнің бірінші бас абысы болды. Оның құрылысына қажетті қаржыны Лоу Ким Понг пен Йео Пун Сенг, сол дәуірдегі арақайық өнеркәсібінің негізін қалаушылардың бірі, жинады. 1950 жылдары ғибадатхананың аумағы шамамен 20 000 м²-ға дейін азайды, себебі жердің бір бөлігі Сингапурді жақсарту қорына қоғамдық тұрғын үйлер салу үшін берілді. Бүгінде ғибадатхана HDB үйлерінің арасындағы маңызды нысан болып табылады. Ғибадатхана 1980 жылдың 17 қазанында ұлттық ескерткіш деп жарияланды, ол ерте қытай иммигранттарының әлеуметтік және мәдени тамырларын көрсетеді.
Қайта қалпына келтіру жұмыстары
1910 жылы ғибадатхананың ғимараттары термиттердің зиянынан, қатал тропикалық ауа райынан және ғибадат етушілердің пайдалануынан туған тозудың салдарынан нашарлай бастады. Монастырьде алғашқы маңызды жөндеу жұмыстары 1918-1919 жылдары, ал екінші рет 1950-1954 жылдары жүргізілді. 1980 жылы ұлттық ескерткіш ретінде бекітілгеннен кейін, сол кездегі Ескерткіштерді сақтау кеңесі (қазіргі Ескерткіштер мен тарихи орындарды сақтау) монастырьдің ағаш шатырлары мен қабырғаларында жарықтарды анықтады, бұл 1990 жылы қалпына келтіру жұмыстарын бақылау үшін Шуан Лин қалпына келтіру және сақтау комитетінің құрылуына себеп болды. Ғибадатхананы қалпына келтіруді жоспарлау 1991 жылы басталды, онда Қытай, Гонконг және Тайвань сарапшыларымен ғибадатхананың бұрынғы даңқын жоғалтпай, түпнұсқасын сақтап қалпына келтіру мәселелері талқыланды. Қытайдан 80-ге жуық ағаш шеберлері, мүсіншілер мен қолөнершілер шақырылды. Қалпына келтіру жұмысы аяқталуына шамамен он жыл уақыт кетті, өйткені жұмысшылар бастапқы архитектураның мүмкіндігінше көп бөлігін қалпына келтіруге тырысты. Қайта жаңартудың соңғы кезеңі 2001 жылы аяқталды, содан кейін монастырь қайтадан жұртшылыққа ашылды. Жобаның жалпы құны шамамен 40 миллион долларға бағаланды.
Сәулет
Ғибадатхананың сәулетшісі белгісіз болса да, ғибадатхана Фучжоудағы Си Чан Си ғибадатханасының үлгісі бойынша салынған. Ғибадатхана мен Си Чан Си – конглин (мандарин тілінде «орман қабаттары») стиліндегі ғибадатханалардың мысалы болып табылады, онда ғибадатхана аумағындағы ғимараттардың стандартталған орналасуы қабылданады және монахтар буддалық кітаптарды оқып, қатаң күнделікті тәртіппен реттелген өмір салтымен өмірін жалғастырады. Ғибадатхананың басты қақпасы, Шан Мен (Тау қақпасы) деп аталады, 9 метрден астам биіктіктегі, паи лу деп аталатын салтанатты қақпалармен жабдықталған. Бұл қақпалар қытай каллиграфиясымен әшекейленген тас тіреулермен нығайтылған және жоғары жағынан ағаш шатырмен біріктірілген. Қақпалардың есіктері жарқын түстермен боялған буддалық сақшылармен безендірілген, ал орталық есікте айдаһардың тоғыз ұлының бірін бейнелейтін қосақ пішіндес жаратылыстың аузындағы қола тұтқа орналасқан. Басты кіру залы, Тянь Ванг Диан (Аспан патшаларының залы) деп аталады, 9 қырлы жартылай жамбас шатырымен және қытай мәдениеті мен тарихынан көріністерді бейнелейтін гранитті қабырға панельдерімен жабдықталған. Да Сюнь Бао Диан (Махавира залы) деп аталатын басты зал, лотос және айдаһар өрнектерімен әшекейленген түрлі-түсті сәулеттік қабырғалармен нығайтылған екі қабатты жартылай жамбас шатырына ие. Басты залдың есіктері гүлдердің, құстардың және ұзақ өмірдің қытайлық символының ою-өрнектерімен әшекейленген, ал сыртқы қабырғалары тасбақа қабығының суретімен безендірілген. Кешеннің арт жағында орналасқан Дхарма залы Гуаньин қасиеттісінің мүсіні мен күлді сақтау ыдыстарын қамтиды. Бұл кешендегі ең көне ғимарат және бастапқы ағаш құрылымы жөндеуге келмейтіндей нашарлағандықтан 1978 жылы қайта салынған.
Дизайн әсері
Ғибадатхананың бастапқы ғимараттарын қытай шеберлері Фуцзянь провинциясынан әкелінген материалдарды қолданып салған. Да Сюнь Бао Дианьның жоғарғы және төменгі қабаттарын тіреп тұрған Фучжоу стиліндегі шаршы арқалықтар мен Кванчжоу стиліндегі дөңгелек арқалықтарды, ал Тянь Ван Дианьның шатырында Zhangzhou стиліндегі күрделі ағаш өрнектері кездеседі. Архитектуралық стиль негізінен Фуцзяньден бастау алған болса да, ол басқа диалектілік топтардың стильдерін көрсететін элементтерді де қамтиды, мысалы, Тянь Ван Диань мен Да Сюнь Бао Дианьның шатыр қырларындағы чинь ниен деп аталатын фарфор мозаикалық әшекейлемесі – теочевтік шығу тегінде.