Уилфрид Уилсон Гибсон: Британ ақынының өмірі мен шығармашылығы
Wilfrid Wilson Gibson
Уилфрид Уилсон Гибсон (1878-1962) – британ ақыны, георгиан поэзиясының өкілі. Бірінші дүниежүзілік соғыс тақырыбында өлеңдер жазған, сондай-ақ 1940-50 жылдарда да шығармашылығын жалғастырған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық ақын (1878–1962)
British poet (1878–1962)
Уилфрид Уилсон Гибсон (2 қазан 1878 – 26 мамыр 1962) – британдық георгиан ақыны, ол Бірінші дүниежүзілік соғыспен байланысты болған, бірақ 1940-1950 жылдарға дейін өлеңдерін жариялауын тоқтатпады.
Wilfrid Wilson Gibson (2 October 1878 – 26 May 1962) was a British Georgian poet, who was associated with World War I but continued publishing poetry into the 1940s and 1950s.
Алғашқы жұмыстар
Гибсон Нортумберлендтің Хексем қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Элизабет Джудит Фрэнсис (туған Уолтон) және Джон Паттисон Гибсон болды. Әкесі фотосуретке және антиквариатқа қызығушылық танытқан химик болған. Оның үлкен әпкесі Елизавета, оның ұстазы және ақылшысы болған, сонымен қатар жарияланған ақынға айналды. 1914 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін ол солтүстіктен Лондонға кетті. 1895 жылдан бері журналдарда өлеңдерін жариялап келді, ал алғашқы жинақтарын кітап түрінде 1902 жылы Элкин Мэтьюз баспасында шығарды. Оның "Тас қоршаулар" (The Stonefolds) және "Шығанақта" (On The Threshold) атты өлеңдер жинақтары 1907 жылы "Самурай" баспасында (Кранлиде) жарық көрді, ал келесі жылы "Өмір торы" (The Web of Life) атты өлеңдер кітабы жарық көрді. Лондонға, кейін Глостерширге қоныстанған Гибсонның көптеген өлеңдері сол кезде де, кейін де Нортумберленд аймағындағы оқиғаларға негізделген: Хексемнің базар айқасы, Харшоу және Килдер тасы. Басқалары Солтүстік Умбрияның қаһарлы пейзаждарындағы кедейлік пен құмарлық туралы айтады. Тағы бір бөлігі балықшыларға, өнеркәсіп жұмысшыларына және кеншілерге арналған, көбінесе жергілікті балладалар мен Солтүстік-Шығыстың бай халық әндері мұрасына сілтеме жасайды. Лондонда ол Эдвард Марш пен Руперт Брукпен танысып, жақын досқа айналды, кейін Бруктың әдеби мұрагері болды (Ласселс Аберкромби мен Уолтер де ла Маремен бірге). Бұл оқиға сол кездегі алғашқы "Грузин поэзиясы" антологиясы дайындалып жатқан кезге сәйкес келді. Гибсон осы топтың ішіндегі бірі болды. Жазушылық өмірінің басында Уилфрид Уилсон Гибсон "макабрлық" (macabre) сипаттамаларды қолданған өлеңдер жазды. Мұндай өлеңдердің бірі – шын оқиғаға негізделген "Фланан аралы" (Flannan Isle). Гибсон Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін Глостершир және Херефордшир шекарасындағы Даймок ауылында және оның төңірегінде тұрған жазушылар тобының негізін қалаушылардың бірі болды. Гибсон пьесалармен қатар бірнеше прозалық туындылар да жариялады. Мысалы, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде өлеңнің құндылығын керемет түрде жазып, қорғады. Ол Гарри В. Рудманның "Италиялық ұлтшылдық және ағылшын әдебиеті" атты сын еңбегіне сын жазды, онда Италиядан эмиграциялағандардың ағылшын әдебиетіне қосқан үлесін бағалады, бұл көбінесе поэзия түрінде болды. Сонымен қатар, ол Г. Уилсон Найттың "Жануар оракул: Іс-қимыл поэзиясы бойынша зерттеулер" атты еңбегіне де сын жазды, онда Найттың жаңағы жазушылардың шығармашылық күшін тек өнер туындыларын ғана емес, өмірдің өзін жаратуда көретінін жоғары бағалады.
Gibson was born in Hexham, Northumberland. His parents were Elizabeth Judith Frances (born Walton) and John Pattison Gibson. Her father was a chemist who was interested in photography and antiquarianism. His elder sister Elizabeth, who became his teacher and mentor, also became a published poet. He left the north for London in 1914 after his mother died. He had been publishing poems in magazines since 1895, and his first collections in book form were published by Elkin Mathews in 1902. His collections of verse plays and dramatic poems The Stonefolds and On The Threshold were published by the Samurai Press (of Cranleigh) in 1907, followed next year by the book of poems, The Web of Life. Despite his residence in London, and later in Gloucestershire, many of Gibson's poems both then and later, have Northumberland settings: Hexham's Market Cross; Hareshaw; and The Kielder Stone. Others deal with poverty and passion amid wild Northumbrian landscapes. Still others are devoted to fishermen, industrial workers and miners, often alluding to local ballads and the rich folk song heritage of the North East. In London, he met both Edward Marsh and Rupert Brooke, becoming a close friend and later Brooke's literary executor (with Lascelles Abercrombie and Walter de la Mare). This was at the period when the first Georgian Poetry anthology was being hatched. Gibson was one of the insiders. During the early part of his writing life, Wilfrid Wilson Gibson wrote poems that featured the "macabre". One such poem is "Flannan Isle", based on a real life mystery. Gibson was one of the founders of the Dymock poets, a group of writers who lived in and around the village of Dymock, on the Gloucestershire/Herefordshire border, in the years immediately before the outbreak of the First World War. Gibson also published plays, as well as several prose works. For instance, he wrote and argued beautifully about the merit of verse at the time of World War II. He wrote a piece of criticism on Italian Nationalism and English Letters by Harry W. Rudman regarding the contributions made by Italian exiles in England to English literature, which were in the form of poetry by and large. He also wrote criticism on The Burning Oracle: Studies in the Poetry of Action by G. Wilson Knight, wherein he commends the fact that Knight sees the creative energy of living writers not only in the creation of artworks, but also in the creation of life itself.
Өлім және беделі
Гибсон 1962 жылдың 26 мамырында Суррейдегі Вирджиния Уотерде қайтыс болды. Оның беделі Эзра Паунд және Т. С. Элиоттың модернистік поэзия мектебімен салыстырғанда біраз көлеңкеде қалды, дегенмен оның туындылары халыққа кеңінен танымал болды.
Gibson died on 26 May 1962, in Virginia Water, Surrey. His reputation was eclipsed somewhat by the Ezra Pound T. S. Eliot school of Modernist poetry, though his work remained popular.