Grumman American AA 1: Жеңіл ұшақтар отбасы, Yankee, Trainer, Lynx модельдері. 1962 ж. жасалған, құрастыруға арналған, содан кейін дайын түрде ұсынылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық жеңіл ұшақтар
American light aircraft
Grumman American AA 1 сериясы – екі орындық жеңіл ұшақтар отбасы. Отбасыға бастапқы American Aviation AA 1 Yankee және AA 1A Trainer, Grumman American AA 1B Trainer және TR 2, сондай-ақ Gulfstream American AA 1C Lynx және T Cat кіреді.
The Grumman American AA 1 series is a family of light, two seat aircraft. The family includes the original American Aviation AA 1 Yankee and AA 1A Trainer, the Grumman American AA 1B Trainer and TR 2, plus the Gulfstream American AA 1C Lynx and T Cat.
Даму тарихы
Yankee бастапқыда 1962 жылы Джим Беде BD 1 ретінде жобалаған және жиынтық құрастырылатын ұшақ ретінде сатуға арналған. Беде жобаны сол кездегі жаңа FAR 23 ережелері бойынша сертификаттауды және оны дайын ұшақ ретінде ұсынуды шешті. Бірақ BD 1 жиынтықтары ешқашан сатылмады. Алғашқы прототипі 1963 жылдың 11 шілдесінде алғашқы ұшысын жасады, және оның қанаттары тіркемеге және оңай сақтауға арналған жұмылды. Беде Огайо штатының Кливленд қаласында орналасқан Bede Aviation Corporation компаниясын ұшақтарды өндіру үшін құрды, бірақ BD 1 сертификатталған ұшақ ретінде ешқашан өндіріске енбеді. Сол кезде FAA қанаттары бүгілетін жеңіл ұшақты сертификаттауға тартынды. Сертификаттау процесі күрделі және қымбат болды, сондай-ақ Беде мен басқа акционерлер арасында келіспеушіліктер туды. Осының салдарынан Беде бизнес серіктестерімен келіспеушілікке ұшырап, компания American Aviation деп өзгертілді.
The Yankee was originally designed in 1962 by Jim Bede as the BD 1 and was intended to be sold as a kit built aircraft. Bede decided to certify the design under the then new FAR Part 23 rules and offer it as a completed aircraft. No BD 1 kits were ever sold. The prototype first flew on July 11, 1963, and featured folding wings for trailering and ease of storage. Bede formed a company, Bede Aviation Corporation, based in Cleveland, Ohio, to produce the aircraft, but the BD 1 never entered production as a certified aircraft. At that time, the FAA was hesitant to certify a light aircraft with folding wings. The certification process was complex and expensive, and disagreements arose between Bede and the other shareholders. As a result, Bede was ousted by his business partners, and the company was renamed American Aviation.
Ерекшеліктері
AA 1 моделінің барлық нұсқаларында жылжымалы шатыр астында қатар отыратын екі адамға арналған орындықтар қарастырылған және өте жеңіл басқарылуымен ерекшеленеді. "Янки" және оның төрт орындық туындары, АА 5 сериясы, бірегей біріктірілген алюминийден жасалған бал арасы конструкциясы бар фюзеляжға және беріктігінен айырмай, құрамаларды қажет етпейтін біріктірілген қанаттарға ие. American Aviation компаниясы "Face Saver" деп атап сатқан кең шасси тіреуіштері соққыны жұмсарту үшін ламинатталған шыны талшықтан жасалған. "Янки" ұшағы бастапқыда өндірісті жеңілдету және шығындарды үнемдеу мақсатында ұшақ конструкциясының бөліктерінің санын азайту үшін жобаланған. Осы принциптің нәтижесінде көптеген бөліктер өзара алмастырылатын болды. Отын бакі ретінде қызмет ететін, кеңейтілмеген түтік тәрізді лонжеронды пайдалану және қанаттың профилінің өзгеруінің болмауы қанаттарды оң және сол жаққа ауыстыруға мүмкіндік берді. Тұрақтандырғыш және көлденең жазықтықтар, руль және лифтер де бір-бірімен алмастырылатын болды. Аэлерон мен жапсырмалар да бірдей бөліктерден жасалған. Бұл жобалау философиясы өндірісті жеңілдеткенімен, конструкцияда көптеген аэродинамикалық шарттарға келісім жасауға әкелді. Мысалы, жапсырмалар аэлеронмен бірдей болғандықтан, жапсырма ретінде тиімді жұмыс істеу үшін тым кішкентай болды. Қанаттарды алмастыру қажеттілігінен туындаған қанаттың профилінің өзгеруінің болмауы сертификаттау үшін қабылданатын тоқтау сипаттамаларын алу үшін тоқтау жолақтарын орнатуды талап етті. Уақыт өте келе, аэродинамиканы құрбан ету арқында бөліктер санын азайту принципінен бас тартылды. Мысалы, Gulfstream компаниясының АА 1B-ны АА 1C-ге қайта жобалауында ұзындық тұрақтылығын жақсартатын, бірақ енді рульмен және тұрақтандырғышпен алмастырылмайтын кеңірек лифтер мен көлденең тұрақтандырғыштар қолданылды. Cessna 152 ұшағында қолданылатын 108 а.к. Lycoming O 235 қозғалтқышымен жабдықталған түпнұсқа "Янки" жақсы аэродинамикасы мен таза қанаттарының арқасында жиырма пайызға жылдамрақ крейсерлік жылдамдыққа ие.
All models of the AA 1 accommodate two people in side by side seating under a sliding canopy and are noted for their exceptionally light handling. The Yankee and its four seater siblings, the AA 5 series, feature a unique bonded aluminum honeycomb fuselage and bonded wings that eliminate the need for rivets without sacrificing strength. The wide track main landing gear struts are laminated fiberglass for shock absorption, marketed as the "Face Saver" design by American Aviation. The Yankee was originally designed to minimize the number of airframe parts used, with the aim of simplifying production and saving money. As a result of this philosophy, many parts were interchangeable. Due to the use of a non tapered tubular spar, which doubled as the fuel tank, and the lack of wing washout, the wings could be exchanged left and right. The fin and horizontal stabilizers were interchangeable, as were the rudder and the elevators. The ailerons and flaps were similarly the same part. While it did succeed in making production easier, this design philosophy produced many aerodynamic compromises in the design. For instance, because the flaps were the same part as the ailerons they were too small to be effective as flaps. The lack of wing washout, necessitated by the wing interchangeability requirement, meant that stall strips had to be installed to produce acceptable stall characteristics for certification. Over time this philosophy of compromising the aerodynamics in favour of a minimized parts count was abandoned. For example, the redesign of the AA 1B into the AA 1C by Gulfstream involved wider span elevators and horizontal stabilizers that produced better longitudinal stability, but were no longer interchangeable with the rudder and fin. Powered by the same 108 hp Lycoming O 235 engine as the Cessna 152, the original Yankee cruises twenty percent faster thanks to the cleaner wing and better aerodynamics.
Қауіпсіздік рекорды
Американдық авиацияның AA 1 Yankee ұшағы өндірістің алғашқы жылдарында (1969–1971) қауіпсіздік тұрғысынан жаман танылды. Ұшақ тек жеке көлік және саяхаттар үшін, оқу ұшағы ретінде емес, жасалған, бірақ көптеген алғашқы үлгілер ұшу мектептері сатып алды. AA 1 мектептерге тартымды болды, себебі бәсекелестермен салыстырғанда ол жылдамырақ, сатып алу және күтуге арзанырақ болды, ең бастысы, сырғыма қақпағы мен истребитель сияқты сыртқы түрі студенттерге көбірек ұнады. Мектептегі алғашқы апаттардың көпшілігі айналу жаттығуларымен байланысты болды. AA 1 толыққанды айналысқа түсіп, үш айналымнан асып кеткен жағдайда, көбінесе құтқару мүмкін болмайтын. AA 1 сертификацияның бір бөлігі ретінде айналуға сыналыпты, бірақ 1973 жылы FAA 73 13 07 нөмірімен әуе кемесіне айналуға қарсы ескерту тақтасын орнату туралы бұйрық берді. Қалған апаттар көбінесе AA 1-дің ұшуға аз уақыт жұмсайтынына (3,3 сағат), қысқа шөптік жолақтарды пайдалана алмауына және жоғары қону жылдамдығына (85–90 миль/сағ) байланысты болды. Бұл сол дәуірдегі басқа ұшақтардан ерекшеленді және оқытушылар мен студенттердің бейімделуін қажет етті. Бүгінде AA 1, AA 1A, B және C үлгілерінің көпшілігі жеке меншікте. Егер ұшқыш ұшақта тиісті оқытылған және оның мүмкіндіктерінің шегінде ұшса, деректер көрсеткендей, ол кез келген басқа жеңіл ұшақтан гөрі қауіпсіз.
The original American Aviation AA 1 Yankee developed a poor reputation for safety in its first years of production (1969–71). The aircraft was designed purely to fill the role of a personal transportation and touring aircraft and not a trainer, but many of the early production models were purchased by flying schools. The appeal of the AA 1 to schools was obvious – compared to the competition, the AA 1 was faster, cost less to purchase and maintain and, most importantly, had more student appeal with its sliding canopy and fighter like looks. Many of the early school accidents were related to spin training. Once the AA 1 entered a fully developed spin and exceeded three turns, it was usually not recoverable. The AA 1 had been spin tested as part of its certification, but in 1973 the FAA issued Airworthiness Directive 73 13 07 ordering the aircraft placarded against spins. The remaining accidents were generally attributed to the AA 1's short endurance (3.3 hours), inability to use short grass strips and high approach speeds (85–90 mph). These were all different from the other school aircraft in use in that era and took some adaptation by instructors and students alike. Today most of the AA 1s, AA 1As, Bs and Cs are in private hands. If the pilot is properly trained on the aircraft and stays within its limitations, data show that it is as safe as any other light aircraft.
Өзгерістер
Кейбір АА 1 ұшақтарының бастапқы қозғалтқыштары үлкен 150 немесе 160 а.к. қозғалтқыштармен ауыстырылды, бұл олардың өнімділігін одан да арттырды. Басқа да танымал өзгерістерге ерте модельдердегі АА 1 ұшақтарына ауытқу тұрақтылығын жақсарту үшін арқалық қосу, немесе соқтығысу кезіндегі қарсылықты азайту үшін шам маяқты жабу үшін мөлдір қызыл руль қаптамасын орнату кіреді. Кейбір АА 1 ұшақтары құйрық тірегімен қондыру конфигурациясына айналдырылды.
Some AA 1s have had their original engines replaced with larger 150 or 160 hp engines that further increase performance. Other popular modifications include the addition of a dorsal strake on earlier model AA 1s to improve yaw stability or the addition of a transparent red rudder cap to fair the flashing beacon for reduced drag. Some AA 1s have been converted to taildragger configuration.