Теодор Сайзер: Американдық білім беру реформаторының өмірі мен қызметі
Ted Sizer
Теодор Сайзер – АҚШ білім беру реформаторы, «Маңызды мектептер» қозғалысын құрған. Оның «Горацийдің келісімі» еңбегі американ мектептерінің жаңа моделін ұсынады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теодор Райланд Сайзер (23 маусым 1932 – 21 қазан 2009) – АҚШ-тағы білім беру реформасының жетекшісі, Essential мектеп қозғалысын құрашсы (кейіннен құрметті президенті) және американдық орта мектептердің жұмыс істеуіне қатысты ұзақ жылдар бойы қалыптасқан тәжірибелер мен түсініктерге күшпен қарсылық көрсетуімен белгілі болды. 1970 жылдардың соңынан бастап ол жүздеген орта мектеппен жұмыс істеді, американдық білім беру жүйесінің дамуын және құрылымын зерттеді, нәтижесінде 1984 жылы "Хорастың келісімі" атты маңызды еңбегі жарық көрді. Осы жылы ол "Хорастың келісімінде" баяндалған принциптерге негізделген Essential мектептер коалициясын құрды.
Theodore Ryland Sizer (June 23, 1932 – October 21, 2009) was a leader of educational reform in the United States, the founder (and eventually President Emeritus) of the Essential school movement and was known for challenging longstanding practices and assumptions about the functioning of American secondary schools. Beginning in the late 1970s, he had worked with hundreds of high schools, studying the development and design of the American educational system, leading to his major work Horace's Compromise in 1984. In the same year, he founded the Coalition of Essential Schools based on the principles espoused in Horace's Compromise.
Өмір және мансап
Сайзер Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында Кэролайн Уилрайт (Фостер) пен Теодор Сайзердің (1892–1967), Йель университетінің өнер тарихы профессорының ұлы ретінде дүниеге келді. 1953 жылы Йель университетінде ағылшын тілі мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды, содан кейін Армияда артиллерия офицері болып қызмет етті. Кейін ол әскерилерді демократиялық және теңдік принципі бойынша басқарған тәжірибесінің білім туралы ойларына үлкен әсер еткенін айтты. Жоғары мектептерде сабақ бергеннен кейін, 1957 және 1961 жылдары Гарвард университетінен білім беру саласында магистр және доктор ғылымдарының дәрежелерін алды. Ол Гарвардтың білім беру жоғары мектебінде оқытушы, кейіннен деканы болды және 1969 жылғы Гарвард студенттерінің наразылық акциясы кезінде бұл лауазымды атқарды. Декан ретінде ол мектепті жеті факультетке қайта ұйымдастырды, зерттеуге жұмсалатын қаражатты арттырды (әсіресе қалалық білім беру саласында) және аз ұлттық өкілдерінің санын көбейтті. 1970 жылы ол білім беру саласындағы Гуггенхайм стипендиясын алды. Сайзер 1972 жылдан 1981 жылға дейін Гарвардтан кетіп, Массачусетс штатының Андовер қаласындағы Филлипс академиясының директоры болып қызмет етті, сондай-ақ Ұлттық орта мектеп директорлары қауымдастығы мен Ұлттық тәуелсіз мектептер қауымдастығының қолдауымен американдық орта мектептерді зерттеуге жетекшілік етті. 1983 жылдан 1997 жылға дейін Браун университетінде профессор және білім беру факультетінің деканы болып жұмыс істеді, ал 1993 жылы Мектеп реформасы жөніндегі Анненберг институтының алғашқы директоры атанды. Америкалық орта мектептердің күн сайын жақсы деп есептелетінінің негізгі кемшілігі. Сайзер әйелі және әріптесі Нэнси Фауст Сайзермен жиі бірлесіп жұмыс істеді. Браун университетінен кейін, олар 1998–99 оқу жылында Тедтің құруына көмектескен және сенімдісі болған Фрэнсис У. Паркердің харталық негізгі мектебінің бірлескен директорлары лауазымын бір жылға иеленді. Дебора Мейер Паркер тәжірибесіне негізделген «Мектепті сақтау» кітабын жазуға оларға қосылды. 1997 жылдан 2006 жылға дейін Сайзер Гарвардтың білім беру жоғары мектебінде қонақ профессор ретінде жұмыс істеді. Ол Нэнсимен бірге американдық орта мектепті қайта құру бойынша курс оқыды, сонымен қатар кедей аудандардағы аз қамтылған отбасыларға қажетті көптеген қызметтерді интеграциялау мәселесімен айналысты. Сайзер Америка өнер және ғылым академиясының және Америка философиялық қоғамының мүшесі болды.
Sizer was born in New Haven, Connecticut, the son of Caroline Wheelright ( Foster) and Theodore Sizer, Sr. (1892–1967), an art history professor at Yale University. He earned his B. A. in English from Yale in 1953 and subsequently served in the Army as an artillery officer. He later described his experience leading soldiers in a democratic and egalitarian fashion as a formative influence on his ideas about education. After teaching in high schools, he earned his masters and doctorate in education from Harvard University in 1957 and 1961, respectively. He was a faculty member and later dean of the Harvard Graduate School of Education, a position he held during the 1969 Harvard student strike. While dean, he reorganized the school into seven departments, expanding the resources available for research (particularly in the area of urban education), while expanding minority enrollment. In 1970, he received a Guggenheim Fellowship for Education. Sizer left Harvard to serve as headmaster of Phillips Academy in Andover, Massachusetts, from 1972 to 1981, to lead a study of American high schools sponsored by the National Association of Secondary School Principals and the National Association of Independent Schools. From 1983 to 1997, he worked at Brown University as a professor and chair of the education department, and, in 1993, he became the Founding Director of the Annenberg Institute for School Reform. the fundamental compromise at the heart of allegedly successful American high schools. Sizer frequently collaborated with his spouse and fellow educator, Nancy Faust Sizer. After Brown University, the couple took a one year position during the 1998–99 school year as co principals of the Francis W. Parker Charter Essential School, which Ted helped found and served as a Trustee. Deborah Meier joined the couple in authoring Keeping School, based on the Parker experience. From 1997 through 2006, Sizer returned to the Harvard Graduate School of Education as a visiting professor. He and Nancy co taught a course on redesigning the American secondary school, while he continued to work on the issues of integrating the multiple services that low socio economic status families need in poor communities. Sizer was a member of both the American Academy of Arts and Sciences and the American Philosophical Society.
Жеке өмір
Теодор Сайзер мен Нэнси Фауст 1955 жылы үйленді және төрт балалары болды. Ол 2009 жылғы 21 қазанда Массачусетс штатындағы Гарвард қаласындағы үйінде 77 жасында ішек рагынан қайтыс болды.
Theodore Sizer and Nancy Faust wed in 1955 and had four children together. He died at age 77 on October 21, 2009, at his home in Harvard, Massachusetts, due to colon cancer.