Кіріспе
Шотландтық Квебек кәсіпкері Дункан МакИнтайр (23 желтоқсан 1834 – 13 маусым 1894) – 1880 жылы Канадалық Тынық мұхит темір жолының синдикатына қатысқаны және Канаданың Белл телефон компаниясын құрғандығымен белгілі шотландтық Квебек кәсіпкері. МакИнтайрге Канаданың Орталық темір жолы тиесілі болды, ол оны CPR-мен біріктірді және жаңа құрылған CPR-дің жетекші қызметкерлерінің бірі болды. CCR Броквилл қаласынан басталып, Пемброкке дейін созылды. Содан кейін ол Оттава өзені бойымен батысқа қарай Кобден және Дюс-Ривьерлер сияқты елді мекендер арқылы өтіп, ақырында Маттаваға жетті, онда Маттава және Оттава өзендері қосылады. Одан кейін ол соңғы мақсатына – Калландерге қарай бағытталды. МакИнтайр және оның мердігері Джеймс Уортингтон CCR кеңейтуіне жетекшілік етті. Уортингтон компаниядан кеткенге дейін шамамен бір жыл CPR-де жұмыс істеді. МакИнтайрдың туысы Джон Фергюсон, ағасы мен Уортингтоннан бұл аймақтық орталық болады және маңызды орналасқан жер болады деген уәде алғаннан кейін, болашақ Солтүстік Бей, Онтарионың орнын анықтады. CPR батысқа қарай кеңейтуді Онтариодағы Бонфилдтен (бұрын Калландер станциясы деп аталған) бастады, онда алғашқы тікпақ суға батып кеткен теміржол тірегіне қадалып, бекітілді. 2002 жылы Бонфилд, Онтарио CPR-дің алғашқы тікпағы орналасқан жер ретінде Канада теміржолдарының Даңқ залына енгізілді. Осы жерде Канаданың Орталық темір жолының кеңейтілуі аяқталды.
Duncan McIntyre (23 December 1834 – 13 June 1894) was a Scots Quebecer businessman from Callander noted for his participation in the Canadian Pacific Railway syndicate of 1880 and as a founder of the Bell Telephone Company of Canada. The Canada Central Railway was owned by McIntyre who amalgamated it with the CPR and became one of the handful of officers of the newly formed CPR. The CCR started in Brockville and extended to Pembroke. It then followed a westward route along the Ottawa River passing through places such as Cobden and Deux Rivières, and eventually to Mattawa, at the confluence of the Mattawa and Ottawa rivers. It then proceeded cross country towards its final destination, Callander. McIntyre and his contractor James Worthington led the CCR expansion. Worthington remained with the CPR for about a year until he left the company. McIntyre's nephew, John Ferguson, staked out the future North Bay, Ontario after getting assurance from his uncle and Worthington that it would be the divisional point and a location of some importance. The CPR started its westward expansion from Bonfield, Ontario (previously called Callander Station) where the first spike was driven into a sunken railway tie. Bonfield, Ontario was inducted into Canadian Railway Hall of Fame in 2002 as the CPR First Spike location. That was the point where the Canada Central Railway extension ended.
Тұрғылықты жері
1880 жылдары МакИнтайр Алтын шаршы миль аймағындағы он акрлік жер учаскесінде өзі үшін үй жобалауды сәулетші Уильям Томасқа тапсырды. Креги деп аталған сарай 1930 жылы бұзылып жатыр. 1947 жылы оның отбасы бұл жерді Макгилл университетіне, МакИнтайр паркі деп белгіленген аумаққа сыйға берді. 1965 жылы университет оның құрметіне МакИнтайр медициналық ғылымдар ғимаратын салып аяқтады. МакИнтайр жер учаскесінде Стюарт биологиялық ғылымдар ғимараты да орналасқан.