Оқципитал түйін – бас сүйегінің артқы бөлігіндегі сүйек өсіндісі. Неандертальдар мен қазіргі адамдарда кездеседі. Анатомия, эволюция зерттеулерінде маңызды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бас сүйегінің артқы бөлігіндегі шығыңқы тоқпан (жеңка) сүйегінің айқын дөңгелегі.
Prominent bulge of the occipital bone at the back of the skull
An occipital bun, also called an occipital spur, occipital knob, chignon hook or inion hook, is a prominent bulge or projection of the occipital bone at the back of the skull. It is important in scientific descriptions of classic Neanderthal crania. It is found among archaic Homo species (including Neanderthals), as well as Upper Pleistocene Homo sapiens and present day human populations.
Оқципиталдық дөңгелек, сондай-ақ оқципиталдық тікен, оқципиталдық түйін, шаш өрім ілмегі немесе инион ілмегі деп те аталады, ол бас сүйегінің артқы бөлігіндегі шығыңқы дөңгелек немесе өспе. Бұл классикалық неандертальдық бас сүйектерін ғылыми сипаттауда маңызды. Ол архаикалық Homo түрлерінің (неандертальдыларды қоса алғанда), сондай-ақ Жоғарғы плейстоценді Homo sapiens және қазіргі заманғы адам популяцияларында кездеседі.
Prominent bulge of the occipital bone at the back of the skull
An occipital bun, also called an occipital spur, occipital knob, chignon hook or inion hook, is a prominent bulge or projection of the occipital bone at the back of the skull. It is important in scientific descriptions of classic Neanderthal crania. It is found among archaic Homo species (including Neanderthals), as well as Upper Pleistocene Homo sapiens and present day human populations.
Неандертальдықтардың батыс жағы
Омыртқаның бүйіні – омыртқа сүйегінің ісік тәрізді шығыңқы бөлігі. Оның мөлшері мен пішіні кешкі асқа дайындалған бөлкеге ұқсатылады. Бұл неандертальдерге тән ерекше белгі, бірақ архаикалық *Homo* түрлерінде де кездеседі. Омыртқаның бүйінінің нақты қызметі әлі анықталған жоқ. Дегенмен, кейбір зерттеулер оның эволюциялық мақсатын көрсеткен. *Proceedings of the Royal Society B* журналында жарияланған зерттеуде, омыртқаның бүйіні көру қабығының үлғаюымен байланыстырылған; бұл Еуропаның солтүстік ендіктеріндегі нашар жарық жағдайына бейімделу деп саналады. Көру қабығының үлғаюы неандертальдердің үлкен көздерімен де байланысты. Сондай-ақ, омыртқаның бүйіні мойын бұлшықеттеріне түсетін күшті азайтып, неандертальдердің ауыр, күшті бетінің салмағын теңдестіруге көмектеседі деген болжам бар.
The occipital bun is a protuberance of the occipital bone. Its size and shape has been compared to that of a dinner roll. It is a quintessential trait of Neanderthals, though it is a trend in archaic Homo species. The true purpose of the occipital bun has not yet been defined. However, some studies have found possible evolutionary purposes. In a study published in Proceedings of the Royal Society B, the occipital bun has been attributed to the enlargement of the visual cortex; this is hypothesized to be an adaptation to lower light levels found in the higher latitudes of Europe. This enlarged visual cortex also correlates with larger eyes among Neanderthals. The occipital bun has also been hypothesized to function in relieving stress on the neck muscles, offsetting the weight of the Neanderthal's heavier, more robust face.
Гомология
Либерман, Пирсон және Моубрей жүргізген зерттеу тар бас (долихоцефалиялық) немесе тар бас сүйегінің негізі және салыстырмалы түрде үлкен миы бар адамдардың кеңістіктік орналасу мәселесін шешу үшін мойынның артқы бөлігіндегі сүйек шығыңқылығының (омыртқалық түйінше) пайда болуы мүмкін екенін көрсетеді. Бұл неандертальдықтардан ерекшеленеді, олардың бас сүйегінің негізі кең. Бұл неандертальдықтар мен Homo sapiens-тің мойынның артқы бөлігіндегі сүйек шығыңқылығында гомологиялық байланыс жоқ екенін ұсынады. Неандертальдықтардан басқа, Еуропаның ежелгі қазбалық Homo sapiens-терінде де мойынның артқы бөлігіндегі сүйек шығыңқылығы табылды. Көптеген қазіргі заманғы адамдар ұлттарында, соның ішінде Сами халқы, Оңтүстік Африканың бұташылары және Австралияның аборигендерінде мойынның артқы бөлігіндегі сүйек шығыңқылығы жиі кездеседі. Алайда, бұрын айтылғандай, неандертальдықтар мен Homo sapiens арасында гомологиялық байланысқа дәлел жоқ. Кейбір жағдайларда, мойынның артқы бөлігіндегі сүйек шығыңқылығы бар адамдар түрлі симптомдарды бастан кешіреді. Ең көп кездесетін симптомдар – жатқанда және/немесе мойынды қозғалтқанда бас сүйегінің артқы бөлігінде сезіну. Симптомдарды жеңілдету үшін мойынның артқы бөлігіндегі сүйек шығыңқылығының мөлшерін азайту үшін хирургиялық араласу жүргізілуі мүмкін.
A study conducted by Lieberman, Pearson and Mowbray provides evidence that individuals with narrow heads (dolichocephalic) or narrow cranial bases and relatively large brains are more likely to have occipital buns as a means of resolving a spatial packing problem. This differs from Neanderthals, who have wider cranial bases. This suggests that there is no homology in the occipital buns of Neanderthals and Homo sapiens. In addition to Neanderthals, fossilized early modern Homo sapiens of Europe have been found to have occipital buns. Many current day modern human populations, including Sami, the bushmen of South Africa, and Indigenous Australians, have frequent occurrences of occipital buns. However, as previously mentioned, there is no evidence of homology between Neanderthals and Homo sapiens. In some cases, individuals with occipital buns experience a range of symptoms. The most common symptoms include tenderness at the back of the skull while lying down and/or when moving the neck. A surgical procedure can be done to reduce the size of the occipital bun and relieve symptoms.