Римдегі «Cinecittà» киностудиясы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

Cinecittà Studios (ˌtʃinetʃitˈta; Cinema City Studios) – Италияның Рим қаласында орналасқан ірі киностудия. 400 000 шаршы метр (99 акр) аумақты қамтитын бұл студия Еуропадағы ең үлкен киностудия болып есептеледі және итальян киносының орталығы саналады. Студиялар фашистік кезеңде итальян киноиндустриясын жаңғырту мақсатымен салынған. 1950 жылдары халықаралық өндірістердің саны артуына байланысты Рим қаласы "Тибрдегі Голливуд" деп аталды.

Тарих

Студиялар 1937 жылы Бенито Муссолини, оның ұлы Витторио және кино бөлімінің басшысы Луиджи Фредди «Кино – ең күшті қару» деген ұранмен құрылды. Мақсаты тек үгіт-насихат емес, сонымен қатар 1931 жылы құлдыраған итальяндық көркем фильмдер индустриясын қолдау болды. Муссолини 1937 жылдың 21 сәуірінде студияларды ашты. Бастапқыда өндірістен кейінгі монтаж және декорациялар кеңінен пайдаланылды. «Сципион Африканский» (1937) және «Темір тәж» (1941) сияқты алғашқы фильмдер студияның технологиялық жетістіктерін көрсетті. «Сципион Африканский» фильміндегі шайқас сахнасын түсіруге жеті мың адам қатысты, ал Зама шайқасын қайта жаңғырту үшін тірі пілдер әкелінді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде студиялар Римді бомбалау барысында одақтас әскерлерімен бомбаланды. Соғыстан кейін, 1945-1947 жылдар аралығында, неміс оккупациясы мен одақтастардың бомбалауынан зардап шеккен студияның бір бөлігінде шамамен екі жыл бойы босқындар лагері орналасты. Лагерьде үш мыңға жуық босқын тұрды, олар екі лагерьге бөлінді: итальяндықтар мен итальяндық Ливия мен Далмациядан келгендер тұратын итальяндық лагерь, сондай-ақ Югославия, Польша, Египет, Иран және Қытайдан келген босқындарды қамтитын халықаралық лагерь. Соғыстан кейінгі жылдары жаңадан салынған студиялар қайтадан өндіріс орталығы ретінде пайдаланылды. 1950 жылдары «Тибрдегі Голливуд» деп аталған Синечиттада «Рим каникулы» (1953), «Шайтанды жеңу» (1953), «Жаяқ контесса» (1954), «Бен-Хур» (1959) сияқты бірнеше ірі американдық фильмдер түсірілді, сондай-ақ Лекс Баркер қатысқан төмен бюджетті экшн фильмдері де түсірілді. Баркер Федерико Феллинидің «La Dolce Vita» (1960) фильмінде де ойнады, ал студия көп жылдар бойы Феллинимен тығыз байланысты болды. Сол кезеңде студиялар «Франциск Ассизский» (1961), «Клеопатра» (1963), «Агония және экстаз» (1965), Зеффиреллидің «Ромео мен Джульетта» (1968), Феллинидің «Касанова» (1976), «Ла Травиата» (1982) және тағы да көптеген фильмдерге пайдаланылды. 1991 жылы «Евровидение» ән байқауы осы студияда өтті. Бұл 36-шы «Евровидение» ән байқауы болды және 15-ші сахнада өткізілді. Перс шығанағындағы соғыс және Югославиядағы жағдайдың ушығуына байланысты RAI байқауды Сан-Ремодан Римге көшіруге шешім қабылдады, себебі Рим қауіпсіз деп есептелді. Банкроттыққа жақын болғаннан кейін, Италия үкіметі 1997 жылы Синечиттаны жекешелендіріп, 80% үлесін сатты. 2012 жылдың шілдесінде тағы бір өрт Феллинидің «La Dolce Vita» және «Сатирикон» (1969) фильмдерін түсірген Театро 5 студиясына зақым келтірді. 2022 жылдың тамызында болған үшінші өрт Ренессанс дәуіріндегі Флоренцияны бейнелейтін жартылай бөлшектелген декорацияның бір бөлігін жойды және «Ескі гвардия» фильмінің жалғасын түсіруге кедерес келтірді. 1990 жылдардан бері түсірілген фильмдердің қатарында Энтони Мингелланың «Ағылшын науқасы» (1996) және «Талантты мистер Рипли» (1999), Мартин Скорсезедің «Нью-Йорк бандиттері» (2002), 2019 жылғы «Екі Папа» фильмі бар, оның кейбір бөлімдері де Синечиттада түсірілді, және Сикстин капелласының реконструкциясы пайдаланылды.

The studios were founded in 1937 by Benito Mussolini, his son Vittorio, and his head of cinema Luigi Freddi under the slogan "Il cinema è l'arma più forte" ("Cinema is the most powerful weapon"). The purpose was not only for propaganda, but also to support the recovering Italian feature film industry, which had reached its low point in 1931. Mussolini himself inaugurated the studios on 21 April 1937. Post production units and sets were constructed and heavily used initially. Early films such as Scipio Africanus (1937) and The Iron Crown (1941) showcased the technological advancement of the studios. Seven thousand people were involved in the filming of the battle scene from Scipio Africanus, and live elephants were brought in as a part of the re enactment of the Battle of Zama. The studios were bombed by the Western Allies during the bombing of Rome in World War II. Following the war, between 1945 and 1947, the studios of Cinecittà were used as a displaced persons' camp for a period of about two years, following German occupation and Allied bombing that destroyed parts of the studio. An estimated 3,000 refugees lived there, divided into two camps: an Italian camp housing Italians as well as displaced people from Italian Libya and Dalmatia, and an international camp, including refugees from Yugoslavia, Poland, Egypt, Iran, and China. After rebuilding in the postwar years, the studios were used once again for their post production facilities. In the 1950s, Cinecittà, described as Hollywood on the Tiber, was the location for several large American film productions, like Roman Holiday (1953), Beat the Devil (1953), The Barefoot Contessa (1954), Ben Hur (1959), and some low budget action pictures starring Lex Barker. Barker also featured in Federico Fellini's La Dolce Vita (1960) and the studios were for many years closely associated with Fellini. In the same period, the studios were used for further international productions such as Francis of Assisi (1961), Cleopatra (1963), The Agony and the Ecstasy (1965), Zeffirelli's Romeo and Juliet (1968), Fellini's Casanova (1976), La Traviata (1982) and many other productions. It hosted the Eurovision Song Contest 1991. This was the 36th Eurovision Song Contest and was held on Stage 15. Due to the Gulf War and mounting tensions in Yugoslavia, RAI decided to move the contest from Sanremo to Rome which was perceived to be more secure. After a period of near bankruptcy, the Italian Government privatized Cinecittà in 1997, selling an 80% stake. In July 2012, another fire damaged Teatro 5, the vast studio where Fellini filmed La Dolce Vita and Satyricon (1969). A third fire in August 2022 destroyed part of a partially dismantled set depicting Renaissance era Florence and disrupted filming of the sequel to The Old Guard. Since the 1990s, films have included Anthony Minghella's The English Patient (1996) and The Talented Mr. Ripley (1999), Martin Scorsese's Gangs of New York (2002), The 2019 film The Two Popes sections of which were also shot at Cinecittà, again utilised a reconstruction of the Sistine Chapel.