Кіріспе

Протоиндоевропалық қоғам туралы гипотеза

Тарихи протоиндоевропалық қоғамның үш функциялық гипотезасы үш топ немесе кастаның болуын көрсетеді ("үшжақты идеология"): дін қызметкерлері, жауынгерлер және қара халық (егіншілер немесе саудагерлер) – сәйкесінше сакральдық, әскери және экономикалық функцияларға. Үш функциялық тезис негізінен француз мифографы Жорж Дюмезильмен байланысты, ол оны 1929 жылы «Flamen Brahman, Sovereignty» кітабында ұсынды, ол екі ерекше және бір-бірін толықтыратын кіші бөлікке бөлінді: бірі – ресми, құқықтық және діни, бірақ дүниелік; екіншісі – күшті, болжауға келмейтін және діни, бірақ табиғаттан тыс әлемге негізделген. Әскери, күш, әскери іс және соғыспен байланысты. Өнімділік, мал шаруашылығы, егіншілік және қолөнер – екі басқасымен басқарылады. Протоиндоевропалық мифологияда әр әлеуметтік топтың өзіндік құдайы немесе оны бейнелейтін құдайлар отбасы болды, ал құдайдың немесе құдайлардың функциясы топтың функциясына сәйкес келді. Мұндай көптеген бөліністер үнді-еуропалық қоғамдар тарихында кездеседі:

Оңтүстік Ресей: Бернард Сержент үнді-еуропалық тілдер отбасын Оңтүстік Ресейдегі белгілі бір археологиялық мәдениеттермен байланыстырады және үш функциялық негізде үнді-еуропалық дінді қайта құруға тырысады. Ерте герман қоғамы: ерте герман қоғамында патша, аристократия және еркін адамдар арасындағы болжамды бөлініс. Скандинавия мифологиясы: Один (басшылық), Тюр (заң және әділдік), Ванирлер (өнімділік). Один өлім құдайы ретінде түсіндіріліп, кремациямен байланысты, сондай-ақ экстаздық тәжірибелермен де байланысты. Классикалық Грекия: Платонның «Мемлекет» еңбегінде Сократ сипаттаған идеалдық қоғамның үш бөлігі. Бернард Сержент грек эпосы, лирикасы және драмалық поэзиясында үш функциялық гипотезаны зерттеді. Үндістан: үш индуист кастасы – брахмандар немесе дін қызметкерлері; кшатрийлер, жауынгерлер және әскерилер; және вайшьялар, егіншілер, мал өсірушілер және саудагерлер. Шүдра – төртінші үнді кастасы, шаруа немесе крепостной. Зерттеушілер үнді-еуропалық тілдерде сөйлейтін адамдар қола дәуірінің соңында Үндістанға кірген, жергілікті Инд өркениетінің халқымен араласып, касталық жүйені құрған болуы мүмкін деп санайды, олардың өзі негізінен жоғары касталарда болған.

Қабылдау

Гипотезаны Эмиль Бенвенист, Бернард Сержент және Ярослав Лебединский сияқты ғалымдар қолдайды, соңғысы «негізгі идея сенімді түрде дәлелденген сияқты» деген қорытындыға келді. Гипотезаны үнді-еуропалық зерттеулер саласынан тыс, Мирча Элиаде, Клод Леви-Стросс, Маршалл Салинс, Родни Нидхэм, Жан-Пьер Вернант және Жорж Дуби сияқты кейбір мифологтар, антропологтар мен тарихшылар қабылдады. Алайда, Николас Аллен үш бөлімдік жіктелудің ұйымдастырушы принцип емес, артефакт және іріктеу эффектісі болуы мүмкін деген пікірде. Бенджамин В. Фортсон Дюмезильдің үш функцияның арасындағы шекараны нашарлатқанын, ал оның берген мысалдары көбінесе қайшы келетін сипаттамаларға ие болғанын, бұл оның қарсыластарын оның санаттарын жоқ деп санауға итермелегенін хабарлайды. Джон Броу қоғамдық жіктелулер үнді-еуропалық қоғамдардан тыс жерлерде де кең таралғанын, сондықтан гипотезаның тарихи алдындағы үнді-еуропалық қоғамды түсіндірудегі пайдасы шектеулі екенін болжайды. Кристиано Гроттанелли Дюмезильдік үш функциялық жүйені қазіргі және орта ғасырлық контексте көруге болатынын, бірақ оны ертерек мәдениеттерге проекциялаудың қате екенін айтады. Бельер бұл гипотезаны қатаң сынап бағалайды. Тарихшылар Карло Гинзбург, Арнальдо Момильяно және Брюс Линкольн бұл гипотезаның Дюмезильдің саяси оңшыл көзқарастарына негізделгенін сынға алды. Гай Струмса бұл сынды негізсіз деп есептейді.