Карлос Мануэль де Сеспедес (1819-1874) – Куба азаттық күресінің батыры, Кубаның бірінші президенті. Құлдарын босатып, 1868 ж. Куба тәуелсіздігін жариялады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кубалық плантация иесі (1819–1874) кубалық революционер, кубалық революциялық әскер (1819–1874)
Cuban plantation owner (1819–1874)
the Cuban revolutionaryCuban revolutionary soldier (1819–1874)
Карлос Мануэль де Сеспедес де Кастильо (18 сәуір 1819, Баямо, испан Кубасы – 27 ақпан 1874, Сан-Лоренцо, испан Кубасы) – кубалық революциялық батыр және 1868 жылы Кубаның қарулы күштерінің бірінші президенті. Кубада плантация иесі болған Сеспедес өз құлдарын босатып, 1868 жылы Кубаның тәуелсіздігін жариялады, осылайша он жылдық соғыс (1868–1878) басталды. Бұл – тәуелсіздік үшін күрестің үш соғысының біріншісі болды, ал үшіншісі – Кубаның тәуелсіздік соғысы, 1898 жылы испан билігінің аяқталуына және 1902 жылы Кубаның тәуелсіздігіне әкелді. Кубаның тәуелсіздігіне жол ашқан іс-әрекеттері үшін ол онда "Отанның әкесі" деп танылады.
Carlos Manuel de Céspedes del Castillo (18 April 1819, Bayamo, Spanish Cuba – 27 February 1874, San Lorenzo, Spanish Cuba) was a Cuban revolutionary hero and First President of Cuba in Arms in 1868. Cespedes, who was a plantation owner in Cuba, freed his slaves and made the declaration of Cuban independence in 1868 which started the Ten Years' War (1868–1878). This was the first of three wars of independence, the third of which, the Cuban War of Independence led to the end of Spanish rule in 1898 and Cuba's independence in 1902. Because of his actions which led to the eventual independence of Cuba, he is known there as the "Father of the homeland".
Он жылдық соғыс
Сеспедес Кубаның шығысында, Баямо маңындағы жер иесі және заңгер болды. Ол Испаниядан оралғаннан кейін 1844 жылы қант плантациясы бар Ла Демахагуа егістігін сатып алды. 1868 жылдың 10 қазанында ол Кубаның тәуелсіздігін жариялаған Grito de Yara (Яра дауысы) жасады, бұл Он жылдық соғыстың бастауы болды. Сол күні таңертең, құлдарға жұмыс уақыты келгенін хабарлаған құл қоңырауын соққаннан кейін, олар оның алдында бұйрық күтіп тұрды, және Сеспедес олардың барлығының енді еркін адамдар екенін, онымен және оның серіктерімен бірге Кубадағы испан үкіметіне қарсы соғысқа қосылуға шақырғанын жариялады. Ол Padre de la Patria (Отанның әкесі) деп аталады. 1869 жылдың сәуір айында ол Қарулы Куба Республикасының президенті болып сайланды. Он жылдық соғыс – Испаниядан тәуелсіздік алу және барлық құлдарды азат ету үшін жасалған алғашқы нақты әрекет болды. Соғыс екі топ арасында өтті. Шығыс Кубада темекі өсірушілер мен фермерлер, мулаттар мен бірқатар құлдармен бірігіп, батыс Кубаға қарсы күресті, онда көптеген құлдарды қажет ететін қант плантациялары және испан генерал-губернаторының күштері болды. Хью Томас соғысты криоллолар (Кубада туғандар) мен пенинсуларалар (Испаниядан жақында көшіп келгендер) арасындағы қақтығыс деп түйіндеді. Испан әскерлері мен пенинсуларалар, бай испан саудагерлерінің қолдауымен, бастапқыда қорғанысқа көшті, бірақ ұзақ мерзімде олардың артық ресурстары үстемдік етті. Сеспедес 1873 жылы биліктен төңкеріс арқылы құлатылды. Испан әскерлері оны 1874 жылдың ақпанында тау жасырында өлтірді, өйткені Кубаның жаңа үкіметі оған жер аударуға рұқсат бермеді және күзет беруден бас тартты. Соғыс 1878 жылы Занжон келісімімен аяқталды, ол келісімдер жасады: бүлікшілермен бірге соғысқан барлық құлдар мен қытайлықтардың босатылуы, саяси қылмыстар бойынша қудаланбау, бірақ барлық құлдарға еркіндік және тәуелсіздік берілмеді. "Грито де Яра" жеткілікті нәтиже бермеді, бірақ ол ұзаққа созылатын жанғыш фитильді тұтандырды. Осыдан алынған сабақтар Кубаның тәуелсіздік соғысы кезінде тиімді пайдаланылды.
Céspedes was a landowner and lawyer in eastern Cuba, near Bayamo, who purchased La Demajagua, an estate with a sugar plantation, in 1844 after returning from Spain. On 10 October 1868, he made the Grito de Yara (Cry of Yara), declaring Cuban independence, which began the Ten Years' War. That morning, after sounding the slave bell, which indicated to his slaves it was time for work, they stood before him waiting for orders, and Céspedes announced that they were all free men and were invited to join him and his fellow conspirators in war against the Spanish government of Cuba. He is called Padre de la Patria (Father of the Country). In April 1869, he was chosen as President of the Republic of Cuba in Arms. The Ten Years' War was the first serious attempt to achieve independence from Spain and to free all slaves. The war was fought between two groups. In eastern Cuba the tobacco planters and farmers, joined by mulattos and some slaves, fought against western Cuba, with its sugarcane plantations, which required many slaves, and the forces of the Spanish governor general. Hugh Thomas summarized that the war was a conflict between criollos (creoles, born in Cuba) and peninsulares (recent immigrants from Spain). The Spanish forces and the peninsulares, backed by rich Spanish merchants, were at first on the defensive, but in the longer run, their greater resources held. Céspedes was deposed in 1873 in a leadership coup. Spanish troops killed him in February 1874 in a mountain refuge, as the new Cuban government would not let him go into exile and denied him an escort. The war ended in 1878 with the Pact of Zanjón, which made concessions: liberation of all slaves and Chinese who had fought with the rebels and no action for political offenses but no freedom for all slaves and no independence. The Grito de Yara had not achieved enough, but it had lit a long burning fuse. Lessons learned in it would be put to good use during the Cuban War of Independence.
Жеке өмір
1819 жылы Баямода қант өндірумен айналысатын отбасында дүниеге келген ол Гавана университетінде оқып, 1840 жылы бітірді. Заңгерлік білімін жалғастыру ниетімен Испанияға көшіп барған ол революциялық және үкіметке қарсы қызметтерге қатысып, тұтқындалып, Францияға жер аударылды. Кубаға оралғаннан кейін, аралдың тәуелсіздігіне қол жеткізудің жалғыз жолы – метрополияға әскери күшпен қарсы тұру екеніне көз жеткізіп, отаршылдық режимге қарсы шығушылармен, оның ішінде Сальвадор Циснерос Бетанкур, Бартоломе Масо және Педро Фигередомен байланыс жасады. Қарсыластардың көпшілігі, өзі Сеспедес сияқты, аралдың шығыс бөлігіндегі қант плантацияларында қоныстанған, дәстүрлі түрде кедей және дамымаған отбасылардан шыққан еді. Сеспедес екі рет үйленді және екі сүйіктісі болды, олардан балалары да болды. 1839 жылы ол өзінің туысы Мария дель Кармен де Сеспедес и дель Кастильоға үйленді, олардан Мария дель Кармен, Оскар және Карлос Мануэль де Сеспедес и Сеспедес туды. Оның бірінші әйелі 1867 жылы туберкулезден қайтыс болды, ал 1869 жылы ол екінші рет Ана Мария де Кесада и Лоиназға (1843–1910) үйленді, олардан 3 бала – Оскар, егіздер Глория (1871–?) және Карлос Мануэль де Сеспедес и Квесада (1871–1939) дүниеге келді. Карлос Мануэль де Сеспедес и Квесада 1933 жылы Герардо Мачадо құлатылғаннан кейін қысқа мерзімге Куба президенті болды. Оның екі некесі арасында ол Канделярия "Камбула" Акоста и Фонтеньмен (1851 жылы туған) қарым-қатынаста болды, ол оның плантациясының бригадирі Хуан Акоста мен әйелі Консепсьон Фонтейн и Сегрераның 17 жастағы қызы еді. Сеспедес Камбулаға Куба үшін тіккен алғашқы туды жасауды тапсырды. Камбуладан оның Кармен де Сеспедес и Акоста (1869 жылы туған) деген қызы болды. Олардың қауіпсіздігін ойлап, ол жүкті Камбула мен қызын Ямайкаға көшірді. 1872 жылы олардың ұлы Мануэль де Сеспедес И Акоста Кингстонда дүниеге келді. Сан-Лоренцода қайтыс болғанға дейін Карлос Мануэль Франсиска (Панчита) Родригес есімді жесірмен танысты. Карлос Мануэль мен Панчита ғашық болды және олардан Мануэль Франсиско де Сеспедес и Родригес деген ұл туды. Ол испандықтардың ату жасағынан қаза тапқан екінші ұлы Оскардың есімімен бесінші ұлын Оскар деп атады. Испан билігі Оскардың өмірін Куба Республикасының Қарулы президенті лауазымынан Сеспедестің отставкасына алмастыруды ұсынды (оның ұлы Карлос Мануэль де Сеспедес И Кинтананы, 1933 жылы президент Мачадо елден қашқаннан кейін Куба президенті етіп тағайындамаған). Ол Оскардың жалғыз ұлы емес екенін, өйткені ол бастаған революция үшін қаза тапқан әрбір кубалық та оның ұлы екенін мәлімдеді. Соғысқа дейін ол музыкант болған және "Баямеса" атты романтикалық әннің авторы болған. Сонымен қатар, ол өзінің алыс туысы Урсула Сеспедестің жұмысын қолдап, тіпті оның бір шығармасына кіріспе жазған. Оның суреті 1960 жылға дейін Кубаның 10 песолық банкнотасында бейнеленген, содан кейін 100 песолық банкнотаға көшірілді. Камагуэй провинциясындағы муниципалитет Карлос М. де Сеспедес оның құрметіне аталған.
Born in 1819 in Bayamo into a family dedicated to the production of sugar, he studied at the University of Havana, where he graduated in 1840. In Spain, the country to which he moved with the intention of pursuing his law studies, he participated in revolutionary and anti government activities, being arrested and forced into exile in France. After returning to Cuba, and convinced of the need to oppose militarily the metropolis as the only way to achieve the independence of the island, he came into contact with other opponents of the colonial regime, among them Salvador Cisneros Betancourt, Bartolomé Masó and Pedro Figueredo. Most of the opposition, like Cespedes himself, came from sugar families settled on the eastern end of the island, traditionally poorer and less developed. Céspedes was married twice and had two lovers who also bore him children. The first marriage in 1839 to Maria del Carmen de Cespedes y del Castillo (his first cousin) and they had Maria del Carmen, Oscar, and Carlos Manuel de Cespedes y Cespedes. His first wife died in 1867 of tuberculosis and in 1869 he marries for the second time to Ana Maria de Quesada y Loinaz (1843–1910) and they had 3 children, Oscar, and twins Gloria (1871–?) and Carlos Manuel de Céspedes y Quesada (1871–1939), who was briefly President of Cuba after Gerardo Machado was deposed in 1933. Between his two marriages, its believed he had carried on an affair during or shortly afterwards with Candelaria "Cambula" Acosta y Fontaigne (b. (born) 1851) then the 17 year old daughter of the foreman of his plantation Juan Acosta and wife Concepción Fontaine y Segrera. He had tasked Cambula with sewing the first flag that he designed for Cuba. With Cambula he had a daughter, Carmen de Cespedes y Acosta (b. (born) 1869). Fearing for their safety he moved a then pregnant Cambula and daughter to Jamaica. In 1872 their son Manuel de Cespedes Y Acosta was born in Kingston. In San Lorenzo, before he died, Carlos Manuel met a widow, Francisca (Panchita) Rodriguez. Carlos Manuel and Panchita became lovers and produced a son, Manuel Francisco de Cespedes y Rodriguez. He named Oscar, his fifth son, after his late second child Oscar, who was executed by a Spanish firing squad. The Spanish authorities wanted to exchange Oscar's life for Céspedes' resignation as President of the Republic of Cuba at Arms (not to be confused with his son Carlos Manuel de Cespedes Y Quintana who was in 1933 named President of Cuba after President Machado fled the country). He famously answered that Oscar was not his only son, because every Cuban who had died for the revolution he started, was also his son. He had been, before the conflict, something of a musician, and he was part composer of a romantic song called La Bayamesa. In addition, he supported the work of his distant relative Úrsula Céspedes, even writing the prologue for one of her works. His portrait was on the 10 pesos bills in Cuba until 1960 when it was moved to the 100 pesos bill. A municipality in Camagüey Province, Carlos M. de Cespedes was named after him.