Кіріспе

Мавританиядағы ұлттық парк

Диавлинг ұлттық паркі Мавританияның оңтүстік-батысында, Сенегал өзенінің дельтасы аймағында орналасқан. Жаңбыр маусымында парктің көп бөлігі ірі көлдерден тұрады. Парк 220-дан астам анықталған құс түріне, оның ішінде пеликан, қара тұңғыш және фламингоға, сондай-ақ балыққа да әйгілі.

География және жұмыс орны

Диаулинг ұлттық паркі 1991 жылы құрылған. Парк 16 000 гектар аумақты алып жатыр, оның бәрі бір кезде су тасқынына ұшыраған жер еді. Сенегал өзені парктің және 1971 жылы құрылған Джудж ұлттық құстар қорығының арасындағы шекара қызметін атқарады. Джудж ұлттық құстар қорығы Сенегал Республикасында орналасқан. Диаулинг ұлттық паркін құруға қарсылық көбінесе жергілікті тұрғындардан болды, олар Джудж халқының басына келгендей жағдайдан қорқып, қорғалған аймақ жайылым мен балық аулауға тыйым салатын немесе шектеу қоятын болып, олардың тайпалары ғасырлар бойы білген өмір салтын жояды деп ойлады. Диаулинг трансшекаралық биосфералық қорықтың бір бөлігі болып табылады және Сенегал өзенінің дельтасындағы тұщы және тұзды судың қосындысы құстардың көбеюіне қолайлы орын. Паркте сонымен қатар приматтар, қабан шошқалары және жабайы есектер де көптеп кездеседі. Диаулинг ұлттық паркінде құстардың керемет әртүрлі түрлері бар. Мұнда солтүстік үйрек (Anas acuta), солтүстік қазық (Anas clypeata), үлкен фламинго (Phoenicopterus roseus), кіші фламинго (Phoeniconaias minor), еуразиялық қасық тұмсық (Platalea leucorodia), африкалық қасық тұмсық (Platalea alba), үлкен ақ қасқыр (Casmerodius albus), үлкен ақ пеликан (Pelecanus onocrotalus), араб тураны (Ardeotis arabs), аяқталған авоцет (Recurvirostra avosetta), жұқа мүңкілді шағала (Larus genei), Каспий шағаласы (Sterna caspia), үлкен хоппо ларек (Alaemon alaudipes) және Судан алтын тараншысы (Passer luteus) сияқты түрлер кездеседі.

Сүтқоректілер

Табиғат пен адам Diawling-те кейбір түрлерді жою үшін бірікті. Кейбір ірі сүтқоректілер ұзаққа созылған құрғақшылық пен шамадан тыс аң аулаудан қырылды. Диаулингте қалған соңғы Батыс Африка арыстаны (Panthera leo leo) 1970 жылы атып тасталды, ал қызыл маңдайлы газельді соңғы рет 1991 жылы көруге болды. Қазіргі таңда саябақтағы жалғыз сүтқоректілер – дақты гиеналар, африкалық алтын қасқырлар, қарақұйрықтар, африкалық жабайы мысықтар, мысық қояндары және патас маймылдары. Дамбаның құрылысы кезінде манат, крокодил және бегемот сияқты басқа да түрлер жойылып кетті. және енді мұның болуы өте күмәнді. Басқа, ықтимал сценарийлер жылыну деңгейінің төмендеуіне және осыған байланысты теңіз деңгейінің көтерілуінің баяулауына әкеледі: алайда, барлық сценарийлер бойынша теңіз деңгейі шамамен 10 000 жыл бойы көтерілуді жалғастырады. Егер жылыну 1,5°C-қа дейін шектелсе де, жаһандық теңіз деңгейінің көтерілуі 2000 жылдан кейін (ал жылыну деңгейі жоғары болса, одан да көп) күтілуде, нәтижесінде RCP 8.5 (~ диапазонымен) бойынша теңіз деңгейінің 2100 жылғы деңгейі 4000 жылға дейін асып түседі.