Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1944 жылы орын алған бірнеше қылмыстың ішінде болған, және Джордж Оруэллдің "Англиялық қылмыстың төмендеуі" атты эссесінде еске алынған қылмыс – "жарық жақ қылмысы" деп танылды. Бұл атау қылмыстың құрбаны, такси жүргізушісі Жорж Эдвард Хиттің жағындағы жарыққа байланысты болды. Кінәлілер – швед туған Карл Хультен, АҚШ армиясынан дезертир болған, және он сегіз жасар официант Элизабет Джонс. Джонс кейіннен "қызықты бір нәрсе жасағым келді" деп, стриптизер болу туралы армандағанын айтты. Ол кезде Хультен өзін офицер және Чикаго гангстерінің бірі деп көрсеткен, алайда екеуі де жалған еді.
The cleft chin murder was a killing which occurred as part of a string of crimes during 1944, and was mentioned in George Orwell's essay "Decline of the English Murder". It became known as the "cleft chin murder" because the murder victim, George Edward Heath, a taxi driver, had a cleft chin. The culprits were Karl Hultén, a Swedish born deserter from the U. S. Army, and Elizabeth Jones, an eighteen year old waitress. Jones later said she dreamed of "doing something exciting," and fantasized about being a stripper. At the time, Hultén described himself as an officer and as a Chicago gangster, both of which were false.
Тарих
Джонс 1926 жылы Уэльстің Ниэт қаласында дүниеге келген. Он үш жасында ол үйден қашып кетіп, соңында "ата-ана бақылауынан шығып кеткен" деп есептелгендіктен, арнайы мектепке жіберілді. Хултен 1922 жылы Швецияда туған. Пёрл-Харборға шабуылдан кейін АҚШ армиясына қатарына алынған, бұрын азық-түлік дүкенінде сатушы және механик болып жұмыс істеген. 1944 жылдың 3 қазанында Джонс (үйленген, бірақ күйеуінен ажырасқан) шайханада Хултенмен (үйленген, баласы бар) кездесті. Ол өзін офицер және бандит деп таныстырды. Олардың қарым-қатынасы алты күнге созылды, осы уақыт ішінде олар елдік жолда велосипедпен келе жатқан медбикені қағып, тонады, содан кейін автостоппен жүретін әйелді көлікке мінгізіп, оны есінен айырып, тонап, өзенге лақтырып жіберді (бірақ ол құтылды). Соңында олар Миддлсекстегі Стейнс маңындағы Ноул Гринде Джордж Эдвард Хитті өлтірді. 34 жастағы Хит Дюнкерк эвакуациясы кезінде жараланғаннан кейін Британ армиясынан медициналық себептермен босатылған және қайтыс болған кезде лицензиясыз такси жүргізушісі болып жұмыс істеген. Джонс пен Хултен одан 8 фунт стерлинг тонады, оны келесі күні ит жарысына жұмсады, ал денесі 7 қазан күні сенбіде арықтан табылып, қалалық полицияға хабарланды (Стейнс сол кезде қалалық полиция аймағына кірді). Бастапқыда Хултен әскери жүк көлігін ұрлап, кейін тастап кеткен, бірақ өлтірілген такси жүргізушісінің көлігін өзінде қалдырды. Такси жүргізушісінен алған 8 фунтты жұмсағаннан кейін Джонс оған күні қымбатты пальто керек екенін айтты. Хултен көшедегі әйелге шабуыл жасап, пальтосын ұрлауға тырысты, бірақ полиция келіп, ол ұрланған көлікпен қашуға асықты. Ол соңында ұсталды, өйткені машина оның қолында болды; Америкалық қылмыстық тергеу бөліміне өзін 501-ші парашюттік жаяу әскер полкінің лейтенанты Рикки Аллен деп таныстыруға тырысты; оның нағыз кім екені анықталды. Осы уақытта Джонс Хаммерсмиттегі жергілікті полиция бөліміне барып, ар-ожданымен қылмысты мойындады, содан кейін Стейнске қамауға алынды. Америкалықтар Джонс олардың юрисдикциясына кірмейтінін ескере отырып, оны британдық сотта соттауға мүмкіндік беретін "Келген күштер туралы" заңнан бас тартты. Сот барысында олар бір-бірін айыптады, Джонс оның нұсқауларын орындамаса, Хултен зорлық-зомбылыққа баратынынан қорқатынын мәлімдеді. Екеуі де Хитті өлтіргені үшін кінәлі деп танылды. Сот төрешісі Чарльз оларды асып өлтіруге үкім шығарды, бірақ Хултен 1945 жылдың 8 наурызында Пентонвилл түрмесінде өлім жазасына кесілсе, Джонс қазылар алқасының мейірімділік туралы ұсынысынан кейін кешірілді. Ол 1954 жылдың мамырында босатылды, бірақ оның кейінгі тағдыры белгісіз, бірақ "Murder Maps" телесериалының 1-ші маусымының 6-шы бөлімінде оның 1980 жылы қайтыс болғаны хабарланды. Сот процесі туралы есеп 1945 жылы жарияланды. Джонстың кешірілуі қырқыс пікір тудырды, өйткені көптеген адамдар оның жасаған қылмыстарын қатыгездік деп есептеді, ал соғысқа ұшыраған Ұлыбританияда барлығы ортақ жауға қарсы бірігіп күрескен кезде, бұл жағдайды дерлік сатқындық деп санады. Джонстың туған қаласындағы бірнеше жерде "ОЛ АРЫЛЫМЫЗ" деген жазулар пайда болды. Блетчли Парктегі криптоаналитик Артур Базил Коттлдің (1917-1994) күнделігінде осы кісі өлтіруге қатысты бірнеше сілтемелер бар. Олар үй иесінің ашуынан бастап, "Мисс Рид Джонстың кешірілуіне өте ренжіді" дейтін сөздерге дейін, Блетчлидегі Сыртқы істер министрлігінің қызметкері Одри Клэр Стобарттың "Клэр Джонсқа үйленгісі келетін ерлер туралы өте тапқыр пікір білдірді, өйткені ол такси жүргізушісінен қауіпсіз болады" деген сөзіне дейін жетеді.
Jones was born in Neath, Wales, in 1926. At the age of thirteen she ran away from home and eventually she was sent to an approved school because she was considered to be "beyond parental control." Hultén was born in Sweden in 1922 and had enlisted in the U. S. Army after the Attack on Pearl Harbor, previously having been a grocery clerk and a mechanic. On 3 October 1944, Jones (married but separated from her husband) met Hultén (married with a child) in a tea shop. Already AWOL, he claimed to be an officer and a gangster. The relationship lasted only six days, during which time they knocked over a nurse cycling along a country lane and robbed her, before picking up a hitchhiker, knocking her unconscious, robbing her, and then throwing her into a river to drown (though she survived). Finally they murdered George Edward Heath at Knowle Green near Staines in Middlesex. 34 years old, Heath had been medically discharged from the British Army after being wounded in the evacuation of Dunkirk and at the time of his death was working as an unlicensed taxi driver. Jones and Hultén robbed him of £8, which they spent at the dog races the next day, whilst the body was found in a ditch on Saturday 7 October and reported to the Metropolitan Police (Staines then fell within the Metropolitan Police District). Initially Hultén had stolen an army truck, which he eventually abandoned, but he kept the murdered taxi driver's car. After spending the taxi driver's £8, Jones announced she wanted a fur coat. Hultén attacked a woman in the street and tried to snatch her coat, but the police came and Hultén only just managed to escape in the stolen car. He was eventually caught because the car was still in his possession; to the American CID he tried to pass himself off with his alias as Lt Ricky Allen 501st Parachute Infantry Regiment; his real identity was established. In the meantime Jones had gone to her local police station in Hammersmith and admitted to the crimes, to ease her conscience, before being taken to Staines to be charged with the murder. The Americans waived the Visiting Forces Act allowing him to be tried in a British court, given that Jones fell outside their jurisdiction. During the trial they implicated each other, with Jones alleging that she feared violence from Hultén if she did not follow his instructions. They were both found guilty of murdering Heath. Mr Justice Charles sentenced them to be hanged, but while Hultén was executed at Pentonville Prison on 8 March 1945, Jones was reprieved after a recommendation of mercy from the jury. She was released in May 1954 but her subsequent fate is unknown, although series 1 episode 6 of the television series Murder Maps reports her death as occurring in 1980. An account of the trial was published in 1945. Jones's reprieve caused some controversy, because many people considered the crimes to be cowardly, and in a war torn Britain where everyone was pulling together to face a common enemy, almost treasonous. "SHE SHOULD HANG" was graffitied in several places in Jones's home town. A number of references to the murder appear in the contemporary diary of Arthur Basil Cottle (1917 1994), the Bletchley Park cryptanalyst. They range from the outrage of his landlady, "Mrs Read, quite desolee, about the Jones reprieve", to the aside by a Foreign Office civilian at Bletchley, Audrey Clare Stobart, "Clare is getting very witty her remark about men wanting to marry Jones because it'll be safer than taking up taxi driving."
Мәдени сілтемелер
Қылмыстық оқиғалар кезінде қолданылған үш қару Нью-Скотланд-Ярдтың Қылмыс мұражайында сақталады, және бұл факт 1950-жылдардағы радиолық қылмыстық антология "Қара мұражайдың" "Джек-Гендл" атты эпизодында, Орсон Уэллстің баяндауымен жазылған. Ол сондай-ақ 1952 жылғы "Уайтхолл 1212" (радиошоу) эпизодында "Чарльз Брукстің қанымен өлтірілуі" деп аталған.
Three guns from the crime spree are in the Crime Museum at New Scotland Yard and so it was documented in "The Jack Handle", an episode of the 1950s radio crime anthology The Black Museum narrated by Orson Welles. It also featured in a 1952 episode of Whitehall 1212 (radio show) called 'The Murder of Charles Brooks'
1990 жылы Бернард Роуз режиссерлік еткен, Дэвид Яллоп жазған "Чикаго Джо және шоуқыз" атты фильм түсірілді, онда Эмили Ллойд Элизабет Джонс, Кифер Сазерленд Карл және Патси Кенсит рөлін сомдады.
A film, Chicago Joe and the Showgirl was made in 1990, based on the story, directed by Bernard Rose, written by David Yallop, and starring Emily Lloyd as Elizabeth Jones, Kiefer Sutherland as Karl, and Patsy Kensit.