Кіріспе

Судың ойдан шығарылған түрі
"Мысық алақаны" романындағы ойдан шығарылған материал

Мұз тоғыз – Курт Воннегуттың 1963 жылғы "Мысық алақаны" романында кездесетін ойдан шығарылған материал. Мұз тоғыз – мұздың полиморфты түрі, ол 0 °C (32 °F) температурада емес, 45,8 °C (114,4 °F) температурада еруге бейім. Мұз тоғыз 45,8 °C төмен температурадағы сұйық сумен жанасқанда тұқымдық кристал ретінде әрекет етеді және судың барлығының қатуына себеп болады, ол тез арада мұз тоғыз ретінде кристалданады. Адам денесінің көп бөлігі судан тұрғандықтан, мұз тоғызды жұтқанда немесе қан ағынымен байланысты жұмсақ тіндерге (көз немесе тіл сияқты) тигенде дерлік бірден өлімге алып келеді. Терімен тікелей жанасу немесе механикалық әсерден пайда болған шаңды тыныс алу арқылы неге осылай болмайтыны түсіндірілмеген. Бұл идея доктор Феликс Хойниккерге тиесілі, ал оны Манхэттен жобасы жасаған, мақсаты – теңізшілердің лаймен күресу қажеттігін жою болған. Жобаның кез келген мөлшері Жердегі барлық тіршілікті жоюға қабілетті екені анықталған соң тоқтатылды. Романның шешімінде Жер мұхиттары мұз тоғыздың әсерінен толығымен қатып, соңғы құрдым сценарийін тудырады. Воннегут "General Electric" компаниясында жұмыс істеген кезде мұз тоғыз идеясын ойлап тапқан. Ол мұз тоғыз идеясын атмосферадағы мұз кристалдарының қалыптасуын зерттеген ағасы Бернардқа жатқызады. Оқиғалар туралы кейінірек айтылғанда, бұл идеяны химик Ирвинг Лангмюр ойлап тапқан, ол Х.Г. Уэллске әңгімелерге арналған идеяларды дамытуға көмектескен. Воннегут Лангмюрдің 1957 жылы қайтыс болғаннан кейін осы идеяны әңгімеге бейімдеуге шешім қабылдады.

Нақты өмірдегі аналогтар

Кітапта сипатталған жылу эффектісіз фазалық өтулер және төменгі энтропиялық күйге өтулер қазіргі заманағы бағытталған физика бойынша толығымен ойдан шығарылған және мүмкін емес. Егер фазалық өту дұрыс сипатталмаған және сипатталмаған жылу эффектілері болған деп есептесек, ол ешқандай сыртқы араласусыз жүретін еді, ал бастапқы ядро әрқашан болатын ауытқуларға байланысты спонтанды түрде пайда болар еді, дәл сияқты әдеттегі сұйықтан қаттыға өтулерде болады. Сондай-ақ, кітаптағы әлемде сұйық судың болуын түсіндіруге тырысатын суыту құбылысы, стандартты жағдайларда ядролық орталықтары жоқ таза сұйықтықтарда ғана пайда болады, ал табиғи суда бөлшектер, көпіршіктер және тірі организмдер болады, сондықтан ол жағдайға сай келмейді. Дене сұйықтықтары таза су емес, ерітінділер болғандықтан және қату температурасының төмендеуіне байланысты, мұз тоғызыншының температурасы адам денесінің температурасынан төмен болуы мүмкін, бұл сипатталған құбылысты мүмкін емес етеді. Мұздың көптеген полиморфтары бар (оларды қысым арқылы жасауға болады), бірақ олардың ешқайсысы романда сипатталған қасиеттерге ие емес, және ешқайсысы да стандартты температура мен қысымда тұрақты емес, яғни мұздың қалыпты балқу температурасынан жоғары. Шын Ice IX Воннегуттың туындысындағыдай қасиеттерге ие емес және тек өте төмен температурада және жоғары қысымда ғана болуы мүмкін. Мұз тоғызыншы сияқты құбылыс "жоғалып бара жатқан полиморфтар" деп аталатын бірнеше басқа кристалл түрлерінде де байқалды. Мұндай жағдайларда кристаллдың жаңа түрі ортаға енгізіліп, көптеген ескі кристалдарды өзінің пішінімен алмастырады. Мысалы, СПИД-ке қарсы дәрі ритонавирде жаңа полиморф дәрінің тиімділігін жойды, бірақ өндіріс пен таратуды жақсарту арқылы бұл мәселе шешілді. Ice nine приондар деп аталатын бұрмаланған ақуыздардың жұқпалы механизмін түсіндіру үшін модель ретінде қолданылды, олардың сәйкес келетін қалыпты ақуыздың бұрмалануын катализдейтіні және куру, скрейпи және Крейцфельдт-Якоб ауруы сияқты губка тәрізді энцефалопатияларға әкелетіні есептеледі. Ice VII бөлме температурасында тұрақты, бірақ тек өте жоғары қысымда ғана.

Санаткерлік талдау

Курт Воннегуттың "Постгуманизм романдары" кітабында мұз тоғызыншы буклон ойдан шығарылған Боконон дініндегі вампетрдің мысалы ретінде сипатталады. Бұл вампетрдің айналасында карас, яғни кездейсоқ байланыстағы адамдар тобы жиналады. Оны апокалипсис себебі деп, сонымен қатар кітаптың басты юмор көздерінің бірі деп атап, кітап мұз тоғызыншының романның жалпы мәнерлерін анықтайтынын, оның фрагменттелген құрылымы мен негізгі кернеуі арқасында "берекесіз" күйге түсетінін көрсетеді. Сондай-ақ, кітапта мұз тоғызыншының тірі организмдердің суды ресурс ретінде пайдалануының қалыпты иерархиясын кері қайтаратыны, "Жер планетасындағы органикалық өмірдің жалғасы" болатыны айтылады. Леонард Сускиндтің "Космикалық ландшафт" еңбегінде "Cat's Cradle" және оның мұз тоғызын пайдалануы "ядролық қаруға толы әлемдегі ақымақтық пен тұрақсыздық туралы ескерту" ретінде бағаланады, бұл метатұрақсыздықтың нақты ғылыми принципіне негізделген. Нақты әлемде бөлме температурасындағы сұйық су тұрақты болғанымен, Воннегут әлемінде қалыпты су тек метастабильді екенін түсіндіреді, ал мұз тоғызыншы судан тұрақтырақ болғандықтан, оның тұқымдық кристалдары енгізілмесе де, "ерте не кеш" табиғи түрде пайда болады. Кітап судың қатты суыту кезіндегі қасиеттерін сипаттайды, егер қалыпты мұз кесегі енгізілсе, ол толығымен қатып қалады. Бұл құбылыс сырғалар теориясындағы вакуумның метатұрақсыздығымен және олардың әртүрлі ғаламдар құру қабілетімен байланыстырылады. Марго А. Хенриксеннің "Др. Странгеловтың Америкасы" кітабында мұз тоғызыншы ғылым мен әскерилердің ынтымақтастығын көрсетеді, бұл атом бомбасы сияқты, олардың "адамзат тағдырына немқұрайды екенін" және "таза зерттеулердің адамгершіліксіз және моральдық емес нәтижелерін" дәлелдейді. Кітапта "Cat's Cradle" романында бейнеленгендей, "тірі адамгершілік принциптерінен" безген білімді іздеу ғылымды құлдырататыны айтылады.