Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Музыкалық аспап
Musical instrument
Пианино аккордеоны – пианино немесе органға ұқсас оң қол пернетақтасымен жабдықталған аккордеон. Оның дыбыс шығару механизмі фортепианоға қарағанда органға көбірек ұқсайды, себебі екеуі де аэрофондарға жатады, бірақ 1910 жылы Гвидо Деиро қолданған «пиано аккордеон» атауы қалыптасып қалды. Ол сол қолмен басқаруға арналған кез келген жүйемен жабдықталуы мүмкін. Пианино пернетақтасымен салыстырғанда, оның кілттері дөңгелек, кішкентай және иесіне жеңіл сезіледі. Бұл кілттер тік төмен қарай, ішке қарай орналасқан, сондықтан аккордеонды ұстап тұрғанда тек бір қолға ғана қол жеткізуге болады. Бас пианино аккордеоны – бұл бас кілттері жоқ пианино аккордеонының түрі, онда пианино пернетақтасы әдеттегі «фагот» тобынан бір октава төмен дыбыс шығарады. Олар әдетте 3 октаваға ие. Акордеон оркестрі үшін жасалған әуендерде бас аккордеонға арналған бөлімдер болуы мүмкін.
A piano accordion is an accordion equipped with a right hand keyboard similar to a piano or organ. Its acoustic mechanism is more that of an organ than a piano, as they are both aerophones, but the term "piano accordion"—coined by Guido Deiro in 1910—has remained the popular name. It may be equipped with any of the available systems for the left hand manual. In comparison with a piano keyboard, the keys are more rounded, smaller, and lighter to the touch. These go vertically down the side, pointing inward, toward the bellows, making them accessible to only one hand while handling the accordion. The bass piano accordion is a variation of a piano accordion without bass buttons, with the piano keyboard sounding an octave lower than the usual low pitched "bassoon" stop. They typically have around 3 octaves. Arrangements for accordion band may include parts for bass accordion.
Тарих
Алғашқы пианино пернетақтасы бар аккордеон, шамасы, 1852 жылы Парижде Бутон жасаған аспап болған. Тағы бір дерек бойынша, алғашқы фортепиано аккордеоны 1854 жылы Мюнхенде өткен жалпы неміс өнеркәсіптік көрмесінде таныстырылды. Оны аспап жасаушы Маттеус Бауэр көрсетті және ол тез арада түймелі аккордеондармен күшті бәсекелестікке түсті. Ресейде фортепианоға ұқсас алғашқы хроматикалық аккордеонды 1871 жылы Николай Иванович Белобородов жасады. АҚШ-та фортепиано аккордеонының танымалдылығы 1900-1930 жылдар аралығында студенттер мен оқытушыларға таныс болғандықтан және аккордеон сатушылары мен оқытушылары көптеген еуропалық иммигранттар үшін аккордеонның әртүрлі үлгілерін қолдауға міндетті болмағандықтан күрт өсті. Пианино пернетақтасының орналасуына Ваудевиль әртістері Гвидо Деиро мен оның інісі Пьетроның сахнада, жазбаларда және радиода аспапты таныстыруы да ықпал етті. Деиролардың табысынан кейін, танымал хроматикалық түймелі аккордеоншы Пьетро Фрозини "ескірген" көрінбеу үшін аккордеонның түймелерін фортепиано пернетақтасына ұқсатып жасыруды жөн көрді. 1972 жылға қарай, пианино жүйесі ағылшын тілінде сөйлейтін Солтүстік Америка құрлығында, Шотландияда және кейбір Шығыс Еуропа елдерінде басым екенін айтуға болады, ал әртүрлі түйме жүйелері көбінесе Скандинавияда, Францияда, Бельгияда және бұрынғы Кеңес елдерінде кездеседі. Пианино аккордеоны Италияда, Жаңа Зеландияда, Австралияда және Оңтүстік Африкада да кең таралған.
The first accordion to feature a piano keyboard was probably the instrument introduced in 1852 by Bouton of Paris. Another source claimed the first piano accordion was introduced in 1854 at the General German Industrial Exhibition in Munich. It was showcased by the instrument builder Mattäus Bauer and quickly became a serious competitor to button accordions. The first chromatic piano like accordions in Russia were built in 1871 by Nikolay Ivanovich Beloborodov. In the United States, the piano accordion dramatically increased in popularity between 1900 and 1930 because of its familiarity to students and teachers, and its uniformity, whereby accordion dealers and instructors did not have to support different styles of accordions for many European immigrant groups. The piano keyboard layout was also promoted by the fame of Vaudeville performers Guido Deiro and his brother Pietro who premiered the instrument on stage, recordings and radio. After the Deiros' success, popular chromatic button accordionist Pietro Frosini chose to disguise his accordion's buttons to look like a piano keyboard so as not to appear "old fashioned." (See Accordion music genres)
As of 1972 it could be largely said that the piano system dominated the English speaking North American continent, Scotland, and certain East European countries, while differing button systems are generally to be found in Scandinavia, France, Belgium and former Soviet countries. The piano accordion is also predominant in Italy, New Zealand, Australia and South Africa.