Кіріспе

Американдық жылқы тұқымы.

Испан мустангы – Американы алғашқы жаулау кезінде Испаниядан әкелінген жылқылардан тараған американдық жылқы тұқымы. Олар үлкенірек колониалды испан жылқылары тобына жатады, бұл түр қазір Испанияда сирек кездеседі. 20-шы ғасырдың басында испан жылқыларынан тараған мустангтардың көптеген кең үйірлері қатты азайды. Бұл жылқылардың жоғалу қаупі бар екенін сезінген бірқатар шабандоздар қалған "испан мустангтарын" іздеуге және сақтап қалуға кірісті, жабайы және үнді тайпаларының үйірлерінен, сондай-ақ шаруа қожалықтарынан жылқы алып, тұқымдық қорын жаңартты. Бұл тұқым испан фенотипіне жататын жылқыларды сақтауға бағытталған бірінші күш-жігердің бірі болды және 1957 жылы тұқымдық тізілім құрылды. Қазіргі күнгі үйретілген тұқым ретінде испан мустангы жабайы, еркін жүретін мустангтан ерекшеленеді. Соңғылары испан жылқыларынан және түрлі көздерден қашып кеткен немесе босатылған басқа үйретілген жылқылардан тараған; олардың көпшілігі қазір АҚШ-тың батыс бөлігіндегі Отарларды басқару аймақтарында (HMA) жабайы жүреді, оларды Жерді басқару бюросы (BLM) басқарады. Кейбір жабайы үйірлер Канадада да кездеседі. ДНК зерттеулері испан тұқымы мен типінің кейбір жабайы мустанг үйірлерінде сақталғанын көрсетеді, оның ішінде Сербат HMA (Кингман, Аризона қаласының жанында), Прайор Маунтин HMA (Монтана штаты), Сульфур HMA (Юта штаты) және Кигер HMA (Орегон штаты) бар.

Тарих

Колониалды испан жылқысы алғаш рет Иберия түбегінен Америкаға әкелінген жануарлардан пайда болды, бұл қазіргі Мексика аумағындағы Жаңа Испания колониясын жаулау және құру кезінде болған. 16 ғасырда Мексиканы жаулау барысында жылқылар солтүстікке қарай таралып, Рио-Гранде өзенін кесіп өтті. Келесі жүз жылдың ішінде Америкадағы жылқыларды апачилер, команчилер, кейіннен юта және шошон тайпалары Ұлы жазықтар мен Роки тауларындағы түрлі тайпаларға ұрлап сатты. Осы ғасырдың басында жойылу қаупі туған кезде, Гилберт Джонс пен Ило Белски оларды сақтап қалуға үлкен үлес қосты. Олар батыстың әртүрлі аймақтарынан жабайы мустангтар, жергілікті американдық жылқылар мен ранчо жылқыларын жинады, себебі олардың фенотипі испандық тегін көрсетеді. Бакшот және Юте есімді екі тоғай жылқысы – негізгі тұқымдық бұқалардың біріншілері болды, олар Монти есімді доңқыл жылқыдан және ана жағынан Юте резервациясының қанынан туған. Монти 1927 жылы Юта штатында ұсталған, бірақ 1944 жылы биелерін алып, жабайы табиғатқа қашып кетті. Оны қайта ұстау мүмкін болмады. 2006 жылғы зерттеуде испан мустангтары, сондай-ақ Күкірт көздері мен Кигер HMA жылқыларының ДНК гаплотиптері Иберия түбегінен шыққан жылқыларға тән екені анықталды.

Сипаттамалары

Испан мустангының бойы 15 қолнан аспайтын биіктікте болады, одан биік аттар бағаланбайды. Олардың салмағы орташа, денесі жылтыр бұлшық еттермен жабдықталған, арқасы қысқа, жамбасы дөңгелек, құйрығы төмен орналасқан. Дене бітімі мықты, аттар тепе-теңдік сақтап, жақсы қалыптасқан, "көкке қарай" бағытталған дене құрылымымен болуы керек. Қайыры терең, иығы артқа қарай жақсы тартылған, тікенегі анық көрінеді. Бет пішіні түзу немесе ойыс, маңдайы кең. Түйірлер мен аталған аттардың мойны жақсы қалыңдаған, ал ерекектердің мойны өте қалың болады. Кеудесі орташа тар, бірақ жақсы анықталған. Қашағандары кішкентай немесе мүлдем жоқ, әсіресе артқы аяқтарында. Ерготтары кішкентай немесе жоқ. Аяқтары дөңгелек және қатты, артқы аяқтары сәл иілген болуы мүмкін. Қаңтары қысқа, сүйегі дөңгелек. Кейбір аттар әртүрлі қадамдармен жүреді, түрлі адымдар қабылданады. Егер бұл кедергі келтірмесе немесе аяқтың дұрыс болмауынан туындамаса, аяқтың сыртқа қарай бұрылуы немесе қанаттай жаюы кемшілік емес. Испан мустангтары түрлі түстерде кездеседі, себебі олардың испан текті ата-бабаларында түстердің кең ауқымы болған. Көбінесе құмыршақ, қара және сұр түсті болып табылады. Сирек кездесетін түстерге Appaloosa және бояу үлгілері, сондай-ақ grulla, buckskin, palomino, cremello, isabella, roan және perlino сияқты біртекті түстер жатады. Испан мустангы ағылшын және батыс стильдегі ат спортының түрлерінде де қолданылады.