Хлорметин: Химиялық қасиеттері, қолданылуы және қауіптері

Кіріспе

Қолданылуы

Ол эстрогеннің аналогы – эстрамустин фосфатына түрлендірілді, ол простата қатерлі ісігін емдеу үшін қолданылады. Бұған қоса, ол HN2 кодтық атауымен химиялық қару ретінде де қолданылуы мүмкін. Бұл химиялық зат азотты қыша газының бір түрі және күшті көпіршік тудыратын зат. Тарихи тұрғыдан алғанда, мехлоретамин ходжкин ауруы, лимфосаркома, созылмалы миелоциттік лейкемия, полицитемия вера және бронхогендік карцинома сияқты лимфоидты қатерлі ісіктерді емдеуде қолданылған. Мехлоретамин көбінесе тамырға жіберіледі, бірақ жергілікті препарат түрінде дайындалғанда тері ауруларын емдеу үшін де қолданылуы мүмкін. Мехлоретаминді жергілікті қолданудың микоздық фунгоидтық типті терідегі Т-клеткалық лимфомаға тиімді екенін көрсететін зерттеулер бар. Хлорметиннің тағы бір қолданылуы – петидин (меперидин) синтезі.

Жағымсыз әсерлері мен уыттылығы

Мехлорэтамин – өте улы дәрі, әсіресе жүкті, бала емізетін немесе бала тудыру жасындағы әйелдер үшін. Оның жоғары концентрациясы өлімге әкелуі мүмкін. Химиялық соғыс кезінде қолданылғанда, ол иммунодепрессия тудырып, көздің, терінің және тыныс алу жолдарының шырышты қабықшаларын зақымдайды. HN2 әсеріне шырышты қабықшалар мен ылғалды немесе зақымдалған тері көбірек сезімтал. Симптомдар көбінесе кешігіп пайда болса да, ДНК-ға нақты зақым тез тиеді. Ауыррақ жағдайларда симптомдар ертерек дамиды. Көз симптомдары бірінші болып пайда болады – ауыр жағдайда алғашқы 1-2 сағатта, ал жеңіл немесе орташа жағдайда 3-12 сағатта. Одан кейін тыныс алу жолдарында (2 6/12–24 сағат) және теріде (6–48 сағат) симптомдар көрінеді. Ыстық, ылғалды ауа-райы жасырын (симптомсыз) кезеңді қысқартады. 1935 жылы химиялық және биологиялық зерттеулердің бірнеше саласы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін зерттелген нәтижелер берді. Күкірт иіс суларына ұқсас химиялық заттардың тобында, күкірт орнына азот қосылғандағы көпіршік әсері анықталды – «азот иіс сулары» пайда болды. Атап айтқанда, азот иіс суы хлорметин (мехлорэтамин) алғаш синтезделді. Сондай-ақ, күкірт иіс суының зертханалық жануарлардағы ісіктерге тигізетін әсері алғаш зерттелді. АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін азот иіс сулары химиялық соғыс агенттерінің үміткері ретінде қарастырылды және олар бойынша зерттеулер Ғылыми зерттеулер және даму кеңсесі (OSRD) тарапынан басталды. OSRD оларды зерттеу үшін Йель университеті мен Чикаго университетіне келісімшарттар берді. 1935 жылғы алдын ала зерттеулерден шабыттанған екі топ та жануарлар мен жануарлардағы ісіктер арасындағы медициналық тұрғыдан пайдалы айырмашылықты тексеруді ойлады. Йель фармакологтары Луис Гудман мен Альфред Гилман 27 тамыз 1942 жылы J.D. деп аталған пациентте HN3 (трис(2-хлорэтил)амин) агентін қолданып, алғашқы клиникалық сынақ жүргізді. Келесі жылы Леон О. Джейкобсон басқаратын Чикаго тобы HN2 (хлорметин) агентімен сынақтар жүргізді, бұл топта клиникалық қолданысқа енген жалғыз агент болды. Соғыс кезіндегі құпиялылық химиялық терапия бойынша осы маңызды жұмыстардың жариялануына кедері келтірді, бірақ 1946 жылы соғыс құпиялылығы алынғаннан кейін бұл жұмыстар жарияланды.

Mechlorethamine is a highly toxic medication, especially for women who are pregnant, breastfeeding, or of childbearing age. At high enough levels, exposure can be fatal. When used in chemical warfare, it can cause immunosuppression and damage to mucous membranes of the eyes, skin, and respiratory tract. Mucous membranes and damp or damaged skin are more affected by exposure to HN 2. Though symptoms of exposure are generally delayed, the DNA damage it causes occurs very quickly. More serious exposures cause symptoms to develop sooner. Eye symptoms develop first, in the first 1–2 hours (severe exposure) or 3–12 hours (mild to moderate exposure) followed by airway (2 6/12–24 hours) and skin symptoms (6–48 hours). Hot, humid weather shortens the latent (symptom free) period. In 1935 several lines of chemical and biological research yielded results that would be explored after the start of the Second World War. The vesicant action of a family of chemicals related to the sulfur mustards, but with nitrogen substituting for sulfur was discovered—the "nitrogen mustards" were born. The particular nitrogen mustard chlormethine (mechlorethamine) was first synthesized. And the action of sulfur mustard on tumors in laboratory animals was investigated for the first time. After the US entry into the Second World War the nitrogen mustards were candidate chemical warfare agents and research on them was initiated by the Office of Scientific Research and Development (OSRD). The OSRD let contracts to study them to two universities—Yale University and the University of Chicago. Inspired perhaps by the preliminary research in 1935, independently both groups thought to test whether a medically useful differential toxicity between animals and animal tumors existed. The Yale pharmacologists Louis Goodman and Alfred Gilman were the first to conduct a clinical trial, on 27 August 1942, using the agent HN3 (tris(2 chloroethyl)amine) on a patient known as J. D.

The next year the Chicago group, led by Leon O. Jacobson, conducted trials with HN2 (chlormethine) which was the only agent in this group to see eventual clinical use. Wartime secrecy prevented any of this ground breaking work on chemotherapy from being published, but papers were released once wartime secrecy ended, in 1946.

Химия

Хлорметин жанғыш және қатал жағдайларда жарылғыш болуы мүмкін. Ол металдармен реакцияласып, газ тәрізді сутегін бөліп шығарады.