Джон Оксенфорд: Англия драматургі, сыншысы және аудармашысы
John Oxenford
Джон Оксенфорд (1812-1877): ағылшын драматургі, сыншы және аудармашы. «Porter's Knot», «Twice Killed» пьесаларымен танымал. Биографиясы мен шығармалары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Оксенфорд (12 тамыз 1812 – 21 ақпан 1877) – ағылшын драматургі, сыншы және аудармашы.
English dramatist, critic and translator (1812–1877)
John Oxenford (12 August 1812 – 21 February 1877) was an English dramatist, critic and translator.
Өмір
Оксенфорд Лондонның Камбервелл қаласында дүниеге келді, әкесі табысты саудагер болған. Жеке білім алғанымен, грек, латын және қазіргі тілдерді көбінесе өзі үйренгендігі айтылады. Оның алғашқы пьесасы – «Менің әріптесім» (1835 жылы Лицей театрында қойылған). Одан кейін көптеген пьесалар жазылды, олардың ең танымалдары – «Портердің түйіні» (1858) және «Екі рет өлтірілген» (1835). Ол сонымен қатар көптеген опералық либреттолардың авторы, оның ішінде Джордж Александр Макфаррен үшін сегіз либретто, соның ішінде «Робин Гуд» (1860) және «Хелвеллин» (1864). Кейіннен ол «Таймс» газетінің драмалық сыншысы болды және 1872 жылы «Помпейдің соңғы күндері» романының өңделген нұсқасын жазды. Брайан Маги өзінің «Шопенгауэр философиясы» еңбегінде Оксенфордтың Шопенгауэрдің еңбектерін таратуға қосқан үлесін сипаттады. Оксенфордтың 1853 жылы «Вестминстер ревю» журналында жарияланған «Герман философиясындағы иконоборлық» атты анонимді мақаласы Шопенгауэрді Гегельдің сыншысы ретінде көрсету мақсатымен жазылған. Ол аударылып, «Vossische Zeitung» газетінде жарияланды, нәтижесінде неміс оқырмандары Шопенгауэрдің жазбаларына зор қызығушылық танытып, оған ұзақ уақыт бойы назар аударды. Бұл Рихард Вагнердің Британиядағы ісіне де көмектесті. Ол 1877 жылдың 21 ақпанында Саутваркта қайтыс болды.
Oxenford was born in Camberwell, London, his father a prosperous merchant. Whilst he was privately educated, it is reported that he was mostly self taught in Greek, Latin and modern languages. His first play was My Fellow Clerk, produced at the Lyceum Theatre in 1835. This was followed by a long series of pieces, the most famous of which was perhaps the Porter's Knot (1858) and Twice Killed (1835). He also wrote many operatic libretti, including eight for George Alexander Macfarren, including Robin Hood (1860) and Helvellyn (1864). Later in life he became dramatic critic of The Times and wrote a version of Last Days of Pompeii in 1872. Bryan Magee, in his The Philosophy of Schopenhauer, described how Oxenford contributed to the promulgation of Schopenhauer's work. Oxenford's anonymous Westminster Review 1853 article, "Iconoclasm in German Philosophy," was written in order to present Schopenhauer as a critic of Hegel. It was translated and published in the Vossische Zeitung, which resulted in German readers showing enthusiastic and enduring interest in Schopenhauer's writings. It also advanced the cause of Richard Wagner in Britain. He died in Southwark on 21 February 1877.
Мұра
Оның 1835 жылы жазған "A Day Well Spent" атты бір актілі пьесасы кеңейтілген, аударылған және қайта жазылғаннан кейін Торнтон Уайлдердің 1954 жылғы "The Matchmaker" пьесасының негізін құрады. Бұл пьеса өз кезегінде 1964 жылғы "Hello, Dolly!" сахналық мюзиклінің, ал 1969 жылғы оның киноадаптациясының негізі болды. Оның туындыларына көптеген сілтемелерді Э. Л. Бланшардың "Өмірі мен естеліктері" (ред. С. Скотт және С. Говард, 1891) еңбегінде табуға болады.
His 1835 one act A Day Well Spent, after expansion, translation, and rewriting, formed the basis of Thornton Wilder's 1954 play The Matchmaker, which itself was the basis of the 1964 stage musical Hello, Dolly! and its 1969 film adaptation. Many references to his pieces will be found in The Life and Reminiscences of E. L. Blanchard (ed. C Scott and C Howard, 1891).