Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польшалық американдық тарихшы (туған 1962)
Polish American historian (born 1962)
Марек Ян Ходакевич (туған 15 шілде, 1962) – 19 және 20 ғасырлардағы Орталық Еуропа тарихы саласында маманданған поляк-американдық тарихшы. Ол Патрик Генри колледжінде және Әлемдік саясат институтында оқытады. Ол консервативті және ұлтшыл көзқарастарымен сипатталған, ал азшылықтарға қатысты ұстанымы кеңінен сынға ұшырады. Ходакевич IWP-де Польша тануының Костюшко кафедрасын басқарады. 2003 жылы Ходакевич Варшавадағы «Ежищки» атты екі томдық тарих кітабы үшін Жозеф Маккевич әдеби сыйлығын алды. Ходакевичтің сөзіне сүйенсек, оның зерттеуі Яффа Элиахтың 1944 жылы Ейшишкесте Польша Армиясының еврейлерге қарсы азаттықтан кейінгі қарақшылық шабуылы туралы айыптауларын жоққа шығарады. Элиах өз еңбегінде, жасырынып отырған анасы мен кіші інісі атып өлтірілгеннен кейін, оның денесінің астында өмір сүріп қалғанын айтқан, бұл туралы американдық БАҚ және оның кітабында кеңінен жарияланған. Ходакевичтің пікірінше, еврей тұрғындары «жер астындағы советтерге қарсы шабуыл» кезінде жазатайым түрде қаза тапқан, қарақшылық шабуылда емес. Алайда, Ходакевичтің айтуынша, «өкінішке орай, және әдеттегідей, айыптауларға қарағанда, жоққа шығару американдық БАҚ-та жарияланбады». Ходакевичтің жарияланымдары Польшаның «Gazeta Wyborcza» газетінде жағымды бағаланды, оның редакторы Адам Михник бұрын Элиахтың әңгімесін Польшаға «намысқа тиетін нәрсе» деп атаған еді. 2005 жылдың сәуір айында президент Джордж Буш Ходакевичті АҚШ Холокост мемориалдық кеңесіне бес жылға тағайындады. Оның өкілеттігінің соңына қарай Ходакевичтің бірнеше жарияланымда Польша ұлтшылдарының Холокосттан кейін еврейлерді өлтіруіне антисемитизм себеп болмағаны туралы мәлімдемелері дау тудырды. Сонымен қатар, британдық «Hope not Hate» ұйымы Ходакевичтің поляк тіліндегі оңшыл БАҚ-та жиі пікір білдіретінін мәлімдеді. Бұл ұйым «Польшаның халықаралық беделін жақсарту үшін мемлекеттік компаниялар қаржыландыратын квази-мемлекеттік ұйым» болып сипатталды. Ходакевич пен оның отбасы екі жылдың ішінде осы қордан 250 000 доллардан астам қаржы алды.
Marek Jan Chodakiewicz (born July 15, 1962) is a Polish American historian specializing in Central European history of the 19th and 20th centuries. He teaches at the Patrick Henry College and at the Institute of World Politics. He has been described as conservative and nationalistic, and his attitude towards minorities has been widely criticized. He is the Kościuszko Chair in Polish Studies at IWP. In 2003, Chodakiewicz received the Józef Mackiewicz Literary Prize in Warsaw, for his two volume book of history entitled Ejszyszki. According to Chodakiewicz, his work refutes Yaffa Eliach's allegations of a 1944 post liberation pogrom in Eišiškės against Jews by the Polish Home Army, in which Eliach said she survived beneath the body of her mother and baby brother who were shot multiple times after being discovered hiding in a closet, and as promoted in the American media and her book. Per Chodakiewicz, Jewish bystanders were killed accidentally during an "anti Soviet assault by the underground", and not in a pogrom. However, per Chodakiewicz "unfortunately, and quite typically, unlike the charges, the refutation received no publicity in the American media". Chodakiewicz's publication was reviewed positively in the Polish Gazeta Wyborcza newspaper, whose editor Adam Michnik had previously called Eliach's account an "insult" to Poland. In April 2005, Chodakiewicz was appointed by President George W. Bush for a five year term to the United States Holocaust Memorial Council. Controversy erupted towards the end of his term over Chodakiewicz's claims in several publications that Polish nationalists who murdered Jews after the Holocaust were not motivated by antisemitism. In addition, the British anti racism organization, Hope not Hate, has said Chodakiewicz is a frequent commentator for right wing Polish media. a "quasi public organization funded by state owned corporations to promote Poland's reputation abroad." Within a period of two years, Chodakiewicz and his family received more than $250,000 from the foundation's funds.
Холокосттан кейін: Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі поляк-еврей қақтығысы (2003)
After the Holocaust: Polish Jewish Conflict in the Wake of World War II (2003) атты жинағында Антони Полонский былай деп жазды: "автордың бұрынғы кітабы Żydzi i Polacy 1918–1955 сияқты, осы том да "поляктарға қарсы стереотиптерді" (347-бет) түзетуге бағытталған, және ол ескіше ұлтшыл апологетиканың клишелерінен аса қоймайды". Ол Ходакевичті соғыстан кейінгі Польшадағы жағдайды тым қарапайымдап қарағаны, сол кездегі кең таралған антисемитизмді назарға алмағаны және Холокост кезінде толығымен құрыған еврей халқын поляктармен теңегені үшін сынап жазады. Ол мақаласын: "Осы кітаптағы ең қызықты нәрсе – осы трагедиялық оқиғаларға қатысқан адамдарға деген эмпатияның жоқтығы" деген тұжырыммен аяқтайды. Клаус Петер Фридрих, After the Holocaust: Polish Jewish Conflict in the Wake of World War II кітабына шолу жасай отырып, Ходакевичтің жұмысын "таңдамалы және субъективті", және "көптеген қайшылықтарға толы" деп сынға алады. Фридрих Ходакевичтің толыққанды ассимиляцияланған еврейлерге сілтеме жасау әдісінің радикалды оңшыл ақпарат құралдарында қолданылатынға ұқсас екенін айтады; ол кітаптың естелік саясатына негізделген мақсатпен жазылғандай көрінетінін қорытындылайды. Жоанна Мичлич шолуында кітаптың "этно-ұлттық тарихнама" ағымының бір бөлігі болып табылатын "интеллектуалды және моральдық тұрғыдан қабылдауға келмейтін интерпретацияларды" ұсынатынын, және ол "Польшаның тек батырлық, құрбандық, абыройлы және кінәсіз бейнесін" қалыптастыруға ұмтылатынын жазады. Пиотр Вробель шолуында Ходакевичтің кіріспеде айтылған мақсатының Ян Т. Гростың қате екенін көрсету екенін айтады. Вробель Ходакевичтің кейбір дұрыс аргументтерін мойындайды, бірақ олар "көптеген кемшіліктермен көлеңкеленген", және кітапта пропорция сезімі жоқ. Вробельдің сөзіне сүйенсек, кітаптың "көзге түсетін саяси күн тәртібі" бар, және оны "оқу қиын, жаңалықсыз, ашуды тудыратын және сенімсіз" деп сипаттауға болады.
Reviewing After the Holocaust: Polish Jewish Conflict in the Wake of World War II (2003), Antony Polonsky wrote: "like the author's earlier book, Żydzi i Polacy 1918 1955 this volume is intended to correct 'anti Polish stereotypes' (p. 347), and it does not rise above the clichés of old fashioned nationalist apologetics." He criticizes Chodakiewicz for his simplistic view of the situation in post war Poland, for ignoring the widespread antisemitism at the time and for equating Polish and Jewish "groups", despite the latter being utterly decimated during the Holocaust. He ends his article observing that "what is most striking about this book is the lack of empathy with those caught up in these tragic events." Klaus Peter Friedrich, reviewing After the Holocaust: Polish Jewish Conflict in the Wake of World War II, criticizes Chodakiewicz's work as "selective and impressionistic", and "marred by many contradictions". Friedrich says that Chodakiewicz's manner of referring to fully assimilated Jews is similar to that used in radical right wing media; he concludes that the book seems to be written with an aim rooted in the politics of commemoration. In contrast, Joanna Michlic in her review writes that the book presents "intellectually and morally unacceptable interpretations", being part of a "ethno nationalist historiography" trend that promotes "an image of Poland as only heroic, suffering, noble, and innocent". Piotr Wróbel in his review, says that Chodakiewicz's aim, as stated in the introduction, is to show Jan T. Gross is wrong. Wróbel acknowledges that Chodakiewicz makes some good arguments, however they are "overshadowed by numerous flaws" and the book lacks any sense of proportion. According to Wróbel, the book has a "visible political agenda" and is "difficult to read, unoriginal, irritating, and unconvincing".
Алтын орақ немесе алтын жүректер? (2012)
"Алтын орақ немесе алтын жүректер" атты 2012 жылғы эсселер жинағы, Ходакиевичтің бірлескен редакторы болған және Гросс кітабы "Алтын ораққа" қарсы пікір білдірген бұл жинақ, Дануша Госка тарапынан орфографиялық қателерге дейін, тарихи оқиғаларды таңдап алуға дейін, сондай-ақ пікірсайыстың қарсы тұратын тарапындағы ғалымдарға қайта-қайта шабуыл жасағаны үшін ауыр сынға ұшырады. Дэвид Энгель бұл кітаптың "дәстүрлі поляк көзқарасын бекітетінін және оны сұраққа түсірген белгілі ғалымдардың (Гросс ғана емес) академиялық адалдығына күмән келтіретінін" айтты.
Golden Harvest or Hearts of Gold?, a 2012 collection of essays co edited by Chodakiewicz, and a polemic with Gross' book Golden Harvest, was heavily criticized by Danusha Goska for anything from not using a spellchecker to "cherry picking" historical anecdotes, as well as for repeatedly attacking scholars on the other side of the debate. David Engel said that the book "reaffirms the conventional Polish wisdom and impugns the academic integrity of prominent scholars (not only Gross) who have questioned it."
Intermarium: Қара және Балтық теңіздерінің арасындағы жер (2012)
"Интермариум: Қара және Балтық теңіздері арасындағы жер" (2012) кітабына "Сарматтық шолу" журналында жазған шолуында Карл А. Ройдер кіші кітаптың басты тақырыбын демократиялық поляк моделі мен Ресейдің тоталитарлық моделі арасындағы Интермариум үшін күрес деп сипаттайды, бұл Интермариумға Балтық елдері, Украина, Беларусь және Молдова кіреді, десе де Чодакевичтің пікірінше. Ройдердің шолуы көбінесе теріс. Довид Кацтың шолуы да кітапты сынады, кітаптың соңғы тарауы "яһуди партизандарына қарсы жасалған қастандық" екенін айта келіп, "академиялық құрылымды бірнеше рет бұрмалап, ұлтшылдық poleмика жанрын жасыруға тырысқан" деді. Сильвиу Милоюдың "Балтық зерттеулері журналында" жарияланған шолуы оң пікір білдірді; қорытындысында Милою былай деді: "Жалпы алғанда, бұл кітап мен оқыған Интермариум туралы ең білікті және жақсы жазылған еңбектердің бірі. Ол көптеген дереккөздерге негізделген. Ол тарихи және қазіргі заманғы процестерге жаңаша жарық түсіреді". Александр Прузин Slavic Review үшін кітапты қарап, бұл жұмыс Тимоти Снайдер, Кейт Браун немесе Пьотр Вандич сияқты ғалымдардың жақында жариялаған ұқсас еңбектерімен салыстырғанда аз маңызды және нашар сапалы болып көрінеді, дегенмен "Еуропадағы жаңа санитарлық кордонды қолдайтындардың арасында сөзсіз қолдау табады" деді. Дональд Э. Пьенкос 2018 жылы The Polish Review журналында жарияланған шолуында кітаптың Шығыс Еуропа тарихына арналған бөлімдері "кемшіліксіз болмаса да, құнды басылым" екенін, бірақ poleмикалық бөлігіне қатысты сынға ұшырады, онда "автор батыс ғалымдарын аймақ туралы білмеушіліктері мен русофилиясы үшін айыптайды", соның салдарынан poleмикалық бөлім кітаптың жалпы сапасын айтарлықтай төмендетіп жіберді деген қорытындыға келді.
Reviewing Intermarium: The Land between the Black and Baltic Seas (2012) for the Sarmatian Review, Karl A. Roider Jr. describes the main theme of the book as a struggle between the democratic Polish model and the Russian totalitarian model over the Intermarium which per Chodakiewicz's includes the Baltic States, Ukraine, Belarus, and Moldova. Roider's review is relatively negative. The review by Dovid Katz was also critical of the book, commenting the book's final chapter as a "hatchet job against Jewish partisans [that] resorts to a number of abuses of academic structure to mask the genre of nationalist polemic." Silviu Miloiu's review of the book in Journal of Baltic Studies was also favorable; in his conclusion Miliou stated: "On the whole, the book is one of the most competent and well written accounts of the Intermarium that I have read. It is based on an impressive range of sources. It sheds new light on historical and present day processes". Alexander Prusin reviewing the book for the Slavic Review said the work seems to be rather derivative of and of lesser significance and quality to similar works published recently by scholars such as Timothy Snyder, Kate Brown or Piotr Wandycz although "it will certainly find propitious ground among those who favor a new cordon sanitaire in Europe". Donald E. Pienkos in his review published in The Polish Review in 2018, commented that the parts of the books focused on history of Eastern Europe make for a "worthy, if not flawless, publication", but is more critical of its polemical part in which "the author castigates western scholars for their alleged ignorance of the region and their Russofilia", concluding that the polemical part significantly lowers the overall quality of the book.
Саналы бағалау
Ходакевич Ян Т. Гростың Польшадағы Холокост туралы еңбектеріне жауап ретінде бірнеше кітап жазды. Оның Холокостқа деген көзқарасын Жоанна Мичлик "жақсы өткенді" көрсету арқылы "қара өткенді" жоюға тырысу деп сынға алды. Басқа сыншылар Ходакевичті Кильцедегі погром үшін поляк жауапкершілігін мойындауға қарсылық білдіргені үшін сынады. Сыншылар Ходакевичтің еврей туған коммунистік партизандар мен функционерлердің совет оккупациясы кезінде поляктарды өлтіруі поляктардың еврейлерге қарсы зорлық-зомбылығын ақламаса да, "контекстке келтіреді" деген пікірімен келіспейді. Лоренс Вайнбаум Ходакевичтің жазбасын псевдоғылыми жазбалармен салыстырады және Ходакевичтің пікірінше, Польшадағы антисемитизм ғалымдары "батысқа қарсы" және "америкаға қарсы" күн тәртібін алға тартады. Джоанна Мичлич Ходакевичті "иудектер мен басқа азшылықтарға қатысты бейтарап көзқарастармен сипатталатын 1989 жылдан кейінгі тарихнаманың басты өкілдерінің бірі" деп сипаттайды. Бұл тарихшылар (этно)ұлттық тарих жазу мектебінің құрамына кіреді, онда поляктардың басқа ұлт өкілдерімен шейіт болу және құрбан болу тақырыптары олардың аргументтері мен түсіндіруін қалыптастыруда басты рөл атқарады, Ходакевич ең экстремалды болып табылады. Ян Т. Гросс: "[Чодакевич] радикалды оңшылдардың идеологы, оның антисемит екендігіне күмәнім жоқ" деп айтқан. Польшалық-канад тарихшысы Пьотр Вробель "оның өзін антисемит ретінде анық анықтайтын сөз тіркесін немесе қосымша сөзді ешқашан қолданбағанын", бірақ "Оның еврейлерді ұнатпайтындығына ешқандай күмән жоқ" деді. Израильдің сыртқы істер журналында Интермариумның сын пікірінде Довид Кац Ходакевичтің "Республикалық партияның платформасының күшті қорғаушысы екенін, Рейган жылдарына кеңінен сілтеме жасайтынын, әлеуметтік консервативті екенін, яғни дінге, секуляризмге қарсы, гейлерге қарсы, солшыл және либералға қарсы екенін жазды. [Оның жазбаларында] [Шығыс Еуропа мен Балтық елдері]дегі орыс тілді азшылықтардың сайлау құқығынан айыру туралы ашықтан-ашық шақыру бар. [Ол] сондай-ақ "гомосексуалистік шатасу" және "гей-парад" деп аталатын парадтардың" (екеуі де 253-бет), "гей-бостандық" (378-бет), "радикалды өмір салты" (421-бет), "гендерлік, квирлік және басқа да көріністер" (468-бет), "сексуалдық саясат (феменизм мен гей-құқықтарын қоса алғанда)" (528-бет) қауіптері туралы біраз ойланады. Еврейлік мәселелерге тоқталсақ, Ходакевичтің Польшадағы ұлтшылдық пен еврейлерге қарсы сезімді объективті тарихи зерттеу ретінде жасырып, даулы рекордпен келуі құпия емес. Оның атақты оқиғалары арасында Ян Т. Гростың ілгерілеуші зерттеушілеріне қарсы шабуылдары мен зұлым коммунистердің арасында еврейлерді іздеу туралы барлығын білетін іздеулер бар. Кац жазғандай, Ходакевич "Холокостқа көмектескен украиналық нацистік топтарды мақтап аяқтады". Ол Ходакевичтің жұмысын Тимоти Снайдердің (Bloodlands, 2012) және Александр Прусиннің (The Lands Between: Conflict in the East European Borderlands, 1870–1992, 2010) сияқты батыс ғалымдарының жұмысымен салыстырады.
Chodakiewicz wrote several books in response to works by Jan T. Gross about The Holocaust in Poland. His approach to the Holocaust was criticized by Joanna Michlic as an attempt to erase the "dark past" by showing only a "good past". Other critics have criticized Chodakiewicz for his reluctance to accept Polish responsibility for the Kielce pogrom. Critics take particular issue with Chodakiewicz's argument that Jewish born communist partisans' and functionaries' killing of Poles during the Soviet occupation "contextualizes", if not justifies, Polish violence against Jews. Laurence Weinbaum compares Chodakiewicz's writing to pseudo scholarly screeds and says that Chodakiewicz believes that scholars of antisemitism in Poland are advancing an "anti Western" and "anti American" agenda. Joanna Michlic characterizes Chodakiewicz as one of "the main representatives of the post 1989 historiography characterized by prejudicial views towards Jews and other minorities These historians belong to the school of (ethno)nationalist history writing in which the themes of martyrdom and victimhood of ethnic Poles vis a vis other groups play a key role in shaping their arguments and interpretation", with Chodakiewicz being the most extreme of the lot. Jan T. Gross was quoted as saying that "[Chodakiewicz] is an ideologist of the radical right, I don't have any doubts that he's anti Semitic." While Polish Canadian historian Piotr Wróbel said that "he would never use a phrase or adjective that would clearly identify him as an anti Semite", but "There is no doubt whatsoever that he doesn't like the Jews.". In his critical review of Intermarium in the Israel Journal of Foreign Affairs, Dovid Katz writes that Chodakiewicz "is a forceful advocate of a Republican Party type platform, with ample specific references to the Reagan years [he] is socially conservative—that is to say pro religion, anti secularist, anti gay, anti left, and anti liberal. [In his writings] there is an implicit call for the disenfranchisement of the Russian speaking minorities in [Eastern Europe and the Baltic states]. [He] is also somewhat fixated with the purported dangers of 'homosexual frolic' and 'so called "gay pride" parades' (both p. 253), 'gay liberation' (p. 378), 'radical lifestyles' (p. 421), 'gender, queer and other guises' (p. 468), 'sexual politics (including feminism and gay rights)' (p. 528) Turning to Jewish issues, it is no secret that Chodakiewicz comes to the table with a controversial record that has included disguising Polish nationalism and anti Jewish sentiment on Poland related issues as objective historical research. Notorious episodes include his vitriolic attacks on Jan T. Gross's pioneering scholarship and the omniscient search for Jews among the evil Communists." Katz writes that Chodakiewicz "winds up praising the Ukrainian Nazi groups that actually helped perpetrate the Holocaust". He contrasts Chodakiewicz's work with that of Western scholars like Timothy Snyder (Bloodlands, 2012) and Alexander Prusin (The Lands Between: Conflict in the East European Borderlands, 1870–1992, 2010)."