Кіріспе

Соядан жасалған қытай және жапон тағамдары. Тофу терісі, юба, бұршақ қабығы, бұршақ жапырағы немесе бұршақ киімдері – соядан жасалған тағамдық өнім. Соя сүтін қайнату кезінде, ашық, кең табада сұйықтық бетінде соя ақуыздары мен майлардың қосындысынан тұратын жұқақ қабықша пайда болады. Бұл қабықшалар жиналып, сарғыш жапырақтарға кептіріледі, олар тофу терісі деп аталады. Тофу терісі ұйытқыш қолданылмай жасалғандықтан, техникалық тұрғыдан тофу емес; алайда, оның текстурасы мен дәмі кейбір тофу өнімдеріне ұқсас. Тофу терісін қолдану туралы алғашқы жазбалар Қытайда XVI ғасырда кездеседі. Ол қытай, корей және жапон асқанда кеңінен қолданылады.

Ерте тарих

Тофу терісіне ең алғашқы жазба 1587 жылы Жапонияда "Мацуя Хисаматсу чакай ки" [Мацуя отбасының шай ішу рәсімдерінің үш буындық күнделігі] кітабында кездеседі. Автор Мацуя Хисамаса тофу терісінің соя сүтінің бетінде пайда болатын жұқа қабат екенін қарапайым түрде баяндайды.

Етті алмастыру

Қабаттап, жиып қою арқылы тофу терісінен тауық етіне ұқсас нәрсе жасауға болады. Тофудан жасалған "тауықтың" тері жағын қызыл күйдіріп, хрустящий қылып пісіру арқылы осы эффект толықтырылады. Ішіне көкөніс салса, тофудан жасалған үйрекке айналады. Осылайша, түрлі басқа да ет алмастырғыштар да осы тәсілмен жасалған, әсіресе қытай мәдениеті аймақтарындағы буддалық вегетариандық мейрамханаларда.

Тізім

Басқа әдістерге тофу қабығын таякшаға тығыз орап, оны буға пісіріп цилиндр пішіндес ету жатады. Осы цилиндрді кескенде, әр тілімі дөңгелек болып, ортасында шаршы тесігімен келеді, ол көне қытай монеталарына ұқсайды.