Кіріспе
Магуага шайқасы (Монгуагон шайқасы деп те аталады) Оң жақтағы ормандардан біреулердің жақындап келе жатқанын байқаған қызыл халаттылар, олардың жауды айналып өтуге тырысып жатқанын ойлап, оларға оқ атты. "Жау" – британдықтарға одақтас потаватоми жауынгерлері екені белгілі болды, оларды басқарған Майн Пок, бірден оқ атқандар американдықтар болуы керек деп ойлады. Британдықтар мен үндістер бір-біріне қарсы атысты, бірақ потаватомилер өз жақтастарымен соғысып жатқанын түсінген соң, орманға шегініп кетті. Темірқасық американдықтардың шабуылы әлсірегенін көрген Мьюр, 41-ші полктің жеңіл ротасының кернейшісіне шабуылға көтерілуге бұйрық берді. Британ әскерінде тек жеңіл жаяу әскер ғана керней қолданды, ал қалған жаяу әскер барабанның соққылары арқылы хабарласты. 41-ші полктің басқа роталарының бірінің командирі керней "кері шақыру" сигналын беріп тұр деп ойлап, өз әскеріне кері шегінуге бұйрық берді. Мьюр не болып жатқанын түсінгенше, оның бүкіл әскері артқа қарай ағылып кетті. Британдықтар қашқанын ойлаған американдықтар рухтанды және Мьюрдің бос қалған позициясына шабуылдап, жеңілген жауды қуды. Миллер жақсы қашықтыққа жылжыды, бірақ Мьюр әскерін қайта жинап, тағы бір шабуылға дайын тұрғанын көрді. Миллер өзінің "жеңісіне" қанағаттандырып, шабуылды жаңартпауды шешті. Миллердің жасағы 18 қаза тапқан және 64 жараланғандардан зардап шекті. Мьюр 41-ші полкінен 3 өлген, 13 жараланған және 2 жоғалғанды тіркеді; Канадалық милициядан 1 өлген және 2 жараланған, ал үндістер жасағынан 2 өлген және 6 жараланған. "Жоғалған" деп жарияланған екі адам тұтқынға алынды. Американдықтар шайқаста отыз үндінің бас сүйегін алғанын мәлімдеді. Осы кезде полковник Миллердің батылдығы сыныққан сияқты. Оның әскері шайқастың басында рюкзактарын тастап, тиімдірек соғысу үшін жеңілдеуге тырысқан. Енді Миллер жау оны аңдып қалмас үшін, рюкзактарды алуға орманға қайтудан бас тартты. Ол үлкен алаңға орналасты, ал ертесі күні таңда Rapids қаласына жол тастауды жалғастырудан бас тартты. Миллер өзінің жасағының салдарынан көп шығынға ұшырағанына қатты алаңдаған болуы мүмкін. Ол Мьюрмен тағы кездескісі келмейтіні анық болды. Ол сондай-ақ қатты ауырып, құлап қалуға жақын болды. Миллер білмейтін Мьюрдің жасағы көп бұрын қайықтарына мініп, Амхерстбургтегі Форт-Малденге қайтып келді. Екі күн бойы Миллер Халлдан берген көптеген бұйрықтарды елемей, Rapids қаласына қарай жол тастауды жалғастырды. Ақырында Халл Миллер оған бағынбайтынын түсініп, оны Детройтке қайтуға бұйрық берді.
Noticing some men creeping through the woods on their right, some of the redcoats thought it was the enemy trying to outflank them and opened fire on them. The "enemy" turned out to be Potawatomi warriors allied to the British under Chief Main Poc, who immediately thought that the people firing at them must be Americans. Briton and Native American blazed away at each other until the Potawatomi realized that they were fighting their own side and withdrew into the woods to the rear. Meanwhile, seeing the American advance waver, Muir ordered the bugler of the light company of the 41st Regiment to sound the charge. In the British Army, only the light infantry used the bugle; the rest of the infantry communicated using drumbeats. The officer commanding one of the other companies of the 41st Regiment thought that the bugle was sounding the "recall" and ordered his men to fall back. Before Muir knew what was happening, his whole force was streaming off to the rear. The Americans, who thought that the British were running from them, took heart and advanced over Muir's vacated position in pursuit of an enemy they thought they had routed. Miller advanced a good distance only to find that Muir had rallied his men and was standing, awaiting another attack. Miller, satisfied with his "victory", decided not to renew his assault. Miller's force had suffered 18 killed and 64 wounded. Muir recorded 3 killed, 13 wounded and 2 missing from the 41st Regiment; 1 killed and 2 wounded from the Canadian Militia and 2 killed and 6 wounded from the Native American contingent. The 2 men returned as "missing" were taken prisoner. The Americans later claimed to have taken thirty Indian scalps at the battle. At this point, Colonel Miller's nerve seems to have gone. His men had discarded their knapsacks at the beginning of the battle so that they could fight more effectively. Now, Miller refused to go back into the woods to retrieve the knapsacks in case the enemy were waiting there to ambush him. He camped in a large clearing and the next morning, he refused to continue the advance to the Rapids. Miller may have been shaken by the comparatively heavy casualties that his command had suffered. He clearly did not fancy another encounter with Muir. He was also very ill, and almost in a state of collapse. Unknown to Miller, Muir's detachment had long since retired to their boats and sailed back to Fort Malden, Amherstburg. For two days, Miller stayed bivouacked, ignoring repeated orders from Hull to resume his advance to the Rapids. Finally, Hull realized that Miller was not going to obey him, and ordered him to return to Detroit.
Салдары
Монгуагон шайқасы екі тараптың да жіберген қателіктерімен еректелді. Британдықтар екі түсініспеушілік салдарынан өздерін жеңіліске ұшыратты, олардың кем дегенде біреуін жақсы жаттығу арқылы болдырмауға болар еді. 41-полк "өте жақсы" деп есептелген, бірақ бұл олардың тәртіп, басқару және парадтық дайындық стандарттарының жоғары екенін көрсетеді. Көптеген британдық полктер сияқты, олар жеңіл жаяу әскер тактикасы немесе "орман соғысы" бойынша дайындықтан өтпеген (жеңіл ротадан басқа, және Магуагада болмаған Гренадир ротасынан басқа). Полковник Миллер британдық әскердегі шатасудың нәтижесінде алған тактикалық артықшылығын ысырапқа жіберіп, содан кейін өте шаршағандай көрінді. Джеймс Миллердің 1812 жылғы соғыстағы карьерасы Ланди жолағы шайқасында британдық батареяларды басып алғандығының арқасында жеңіспен аяқталды және ол бригада генералына дейін көтерілді. Дегенмен, Монгуагон шайқасынан кейін ол әскери сотқа беріліп, қызметтен босатылмау үшін өте бақытты болған болуы мүмкін. Миллердің сәтсіздігі Майами Рапидсынан жабдықтау қажет болған жағдайда Детройт гарнизоны үшін ауыр салдарға әкелуі мүмкін еді. Алайда, Детройт генерал Брокқа бірнеше сағаттық қоршаудан кейін берілді, сондықтан қосымша азық-түлік болмауының маңызы болмады. Миллер экспедициясының сәтсіздігінің жалғыз салдары капитан Бруштің ротасы мен олардың жабдықтары Детройтте тұтқындалмауы мүмкін еді. Бірақ генерал Халл қол қойған капитуляция шартында Рапидс гарнизоны да берілуге келісім берілді, және британдықтар бәрібір жабдықтауды алды. Монгуагон 1812 жылғы соғыстың алғашқы қақтығысы болды, оны осы шағын ауқымдағы соғыстың стандарттары бойынша да "шайқас" деп атауға болады. Қазіргі 3-ші жаяу әскердің үш белсенді батальоны (1-ші, 2-ші және 4-ші) Магуага шайқасында бөлімшесі болған ескі 1-ші жаяу әскер полкінің тарихын жалғастырады. Канада армия резервіндегі Эссекс және Кент шотланд полкі 1-ші және 2-ші Эссекс ополчение полктерінің тарихын жалғастырады, олар Магуага шайқасында шайқасқан.