Кіріспе
Александрия епископы, Александриядағы шіркеудің басшысы, 248–264 жылдар. Ұлы Дионисий (Διονύσιος Ἀλεξανδρείας) – 248 жылдың 28 желтоқсанынан 264 жылдың 22 наурызында қайтыс болғанға дейін Александрияның 14-ші Папасы және Патриархы. Ол туралы белгілі мәліметтердің көп бөлігі – хаттар жинағынан алынған. Тек бір толық хат сақталған, ал қалғандары Евсевийдің еңбектерінде келтірілген. Евсевий, Кесариялық Василий және басқалар оны «Ұлы» деп атады, ал Католик энциклопедиясы оны «әрине, Киприаннан кейін үшінші ғасырдағы ең көрнекті епископ, Киприан сияқты, теолог емес, әкімшілік шебер» деп сипаттайды. Дионисий Құдайдан рухылық көріс алып, ерте христиандарға қарсы бағытталған ағымдарды зерттеп, оларды жоққа шығаруға бұйрық алғаннан кейін христиан дініне келді. Дінгі келгеннен кейін Александриядағы катехизистік мектепке қабылданды және Ориген мен Папа Гераклдың шәкірті болды. Кейін мектептің жетекшісі және шіркеудің пресвитері болды, 231 жылы Папа Гераклдан кейін оның орнын иеленді. 248 жылы Дионисий Папа Гераклдың орнын басып, Александрия шіркеуінің Папасы және Санкт-Марк шіркеуінің Патриархы болды. Дионисийді префект Аврелий Аппий Сабин қуғынға түсті, ол оны көріп қалғанда өлтіру үшін жалдамалы кісі жіберді. Дионисий Дециан жарлығының төртінші түнінде қызметшілерімен және басқа да адал достарымен бірге үш күн жасырынды, содан кейін қашып кетті. Әскерлер тобымен кездескеннен кейін ол екі ізбасарымен бірге қашып құтылуға үлкерді және келесі жылы қуғын-сүргін аяқталғанға дейін Ливия шөлінде тұрды. 252 жылы Александрияда оба індеті тарады, Дионисий және басқа дін қызметкерлері аурулар мен өлмеге жақындарға көмектесті. Папа Стефан мен Киприан арасындағы пікір таласта Дионисий Стефанның ұстанымын қолдады, бірақ Африка шіркеулерінің автономиясын да қолдады.
Head of the Church in Alexandria from 248 to 264
Dionysius the Great (Διονύσιος Ἀλεξανδρείας) was the 14th Pope and Patriarch of Alexandria from 28 December 248 until his death on 22 March 264. Most information known about him comes from a large corpus of correspondence. Only one complete letter survives; the remaining letters are excerpted in the works of Eusebius. Called "the Great" by Eusebius, Basil of Caesarea and others, he was characterized by the Catholic Encyclopedia as "undoubtedly, after St. Cyprian, the most eminent bishop of the third century like St. Cyprian, less a great theologian than a great administrator." Dionysius converted to Christianity when he had a vision from God, in which he was commanded to study and refute the heresies facing the early Christians. After his conversion, he joined the Catechetical School of Alexandria and was a student of Origen and Pope Heraclas. He eventually became leader of the school and presbyter of the church, succeeding Pope Heraclas in 231. In 248, Dionysius succeeded Pope Heraclas, becoming Pope of the church of Alexandria and Patriarch of the See of St. Mark. Dionysius himself was pursued by the prefect Aurelius Appius Sabinus, who had sent an assassin to murder him on sight. Dionysius spent three days in hiding before departing on the fourth night of the Decian decree with his servants and other loyal brethren. After a brush with a group of soldiers, he managed to escape with two of his followers, and set up a residence in the Libyan desert until the end of the persecution the following year. In 252, an outbreak of plague ravaged Alexandria, and Dionysius—along with other clergy—assisted the sick and dying. During the debate between Pope Stephen and Cyprian, Dionysius supported the position of the Stephen but supported the autonomy of the African churches.
Мұра
Кесариялық Василий папа Дамасус І-ге Дионисийдің Кесария шіркеуіне жіберген көмегі туралы хат жазды. Ол хат-хабарды папа Пий IX 1847 жылдың 25 наурызындағы «Предецессоры Нострос» (Ирландияға көмек туралы) энцикликасында сілтеме жасайды.