Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1989 жылғы интерактивті ойдан шығарылған компьютерлік ойын, 1989 жылғы компьютерлік ойын.
1989 interactive fiction computer game
the 1989 computer game
Джеймс Клавэллдің «Шогуны» — Дейв Леблинг жазған және Infocom компаниясы 1989 жылы шығарған интерактивті ойдан шығарылған бейне ойын. Ол Amiga, Apple II, DOS және Macintosh платформалары үшін шығарылды. Ойын Джеймс Клавэллдің 1975 жылғы «Шогун» романы негізінде жасалған. Бұл Infocom компаниясының отыз үшінші ойыны.
James Clavell's Shōgun is an interactive fiction video game written by Dave Lebling and published by Infocom in 1989. It was released for the Amiga, Apple II, DOS, and Macintosh. The game is based on the 1975 novel Shōgun by James Clavell. It is Infocom's thirty third game.
Сюжет
Ойын романның көптеген эпизодтарын бейнелейді, олардың азасы ғана бір-бірімен байланысты. Ойыншы голланд сауда кемесі «Эразмның» бас пилоты Джон Блэкторн рөлін ойнайды. 1600 жылы Тынық мұхитындағы саяхат барысында «Эразм» кемесі Жапонияда құлап, апатқа ұшырайды. Блэкторнға тілі ғана емес, барлық әдет-ғұрыптары да жат елде өмір сүруге тура келеді. Қоғамның салтын бірте-бірте үйренген соң, ол әскери феодалдар арасындағы саяси тартысқа тартылып, жапон қызына ғашық болады. Соңында ол жапондық өмір салтын қабылдап, самурай дәрежесіне ие болады.
The game reproduces many of the novel's scenes, few of which are interconnected in any way. The player assumes the role of John Blackthorne, pilot major of the Dutch trading ship Erasmus. During a voyage in the Pacific Ocean in the year 1600, the Erasmus is shipwrecked in Japan. Blackthorne must survive in a land where every custom is as unfamiliar to him as the language. After learning some of the society's ways, he is drawn into a political struggle between warlords and falls in love with a Japanese woman. Eventually, he embraces Japanese life and is honored as a samurai.
Даму
Джеймс Клавэлл ойын дизайнына көп үлес қоспады, дегенмен ол және Дейв Леблинг бірнеше рет кездесті. Ол ойынды ынтымақтастық емес, дәстүрлі лицензиялық келісім ретінде қарастырды. Сондықтан, ойында романнан алынған көптеген сахналар сөзбе-сөз келтірілген немесе жеңіл интерактивті болып бейнеленген. Дейв Леблинг "Шогун" ойынын өзі жасаған ең нашар ойын деп есептейді, бірақ ол бірнеше уақытты өлшеу жұмбақтарымен мақтанады.
James Clavell contributed little to the design of the game, although he and Dave Lebling met several times. He treated the game as a traditional licensing agreement rather than a collaboration. Consequently, the game contains many scenes from the novel presented verbatim or made thinly interactive. Dave Lebling has said that he considers Shōgun the worst game he was ever responsible for overall, although he is proud of several of the timing puzzles.
Шығару
Шогун қаптамасы екі нақты затты қамтиды: Джон Блэкторнның 1600 жылғы «таныс әлемін» көрсететін карта және «Самурайдың жаны» атты, самурай қылыштарының тарихы мен маңыздылығын баяндайтын буклет.
The Shōgun packaging includes two physical objects: a map representing John Blackthorne's "known world" of 1600, and The Soul of the Samurai, a booklet describing the history and significance of samurai swords.
Қабылдау
Дейв Арнесон "Компьютерлік ойын әлемінде" "Шогунға" жағымсыз пікір білдірді. Ол ойынның түзу жолмен дамуы және нашар кеңестер етістікті табуға және қателіктер арқылы ойнауға себеп болғанын, ал иллюстрациялар – "көзге жақсы" болғанымен, ойынды ойнау үшін қажетті ақпаратты бермейтінін жазды. Арнесон ойынның үлкен көлемін жоғары бағалады, бірақ "Шогун" тек "сәл қызықты" екенін және "Зорк Зеродан" нашар екенін қорытындылады.
Dave Arneson gave Shōgun a negative review in Computer Gaming World. He wrote that the linear nature of the game and poor hints contributed to guess the verb and trial and error gameplay, and that the illustrations—while "nice to look at"—did not provide information to play the game. Arneson praised the game's large size, but concluded that Shōgun was only "mildly interesting" and inferior to Zork Zero.