Пётр Монгус: Александрия Патриархы және Миафизиттердің қорғаушысы
Peter III of Alexandria
Пётр III Александрийский: 27-й Папа, приверженец Миафизитства. Преследование халкедонцев, изгнание и смертный приговор от императора Зенона. История патриарха.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Копт шіркеуінің 477-489 жылдар аралығындағы басшысы, Александрия Папасы Петр III, сонымен қатар Петр Монгус (грекше μογγός mongos, "шалқалайтын") – Александрияның 27-ші Папасы және Әулие Марк Патриархы.
Head of the Coptic Church from 477 to 489
Pope Peter III of Alexandria also known as Peter Mongus (from the Greek μογγός mongos, "stammerer") was the 27th Pope of Alexandria and Patriarch of the See of St. Mark.
Өмірбаян
Халкидон кеңесінен кейін Петр Монгус миафизизмнің жақтаушысы және Тимотей Элурдың диаконы болды. 457 жылы Тимотей Халкидон патриархы Протерийді қуғаннан кейін, Монгус халкедондықтарды қуғындауға қатысты. 477 жылы 460 жылы қуылған және 475 жылы оралған Тимотей Элур қайтыс болғанда, оның ізбасарлары Монгусты оның орнына сайлады. Бірақ Византия императоры Зенон 460 жылы Элурдың орнын басып алған халкедондық Тимофей Салофакиолосты Александрияға қайта әкеліп, Монгусты өлім жазасына кесті. Монгус қашып құтылып, 482 жылға дейін жасырын өмір сүрді. Алдыңғы жылы Иоанн Талайя Тимофей Салофакиолостың орнына патриарх болды. Алайда Талайя император Зенонның Хенотиконына (Халкидон кеңесін елеусіз қалдыратын) қол қоюдан бас тартқандықтан, император оны қуды да, Монгусты Хенотиконға қол қойған жағдайда заңды патриарх деп мойындады. Монгус келісіп, билікке келген соң, даулы құжатқа қол қойып, өзінің мұрагерлігі туралы хабарламаны басқа патриархтарға жіберді. Константинополь патриархы Акакий оны Александрия патриархы ретінде диптихтеріне енгізді. Талайя бұл кезде Римге қашып кетті, онда оны Моңгусты мойындамаған және Акакийге екі хат арқылы Талайяның құқықтарын қорғаған Феликс III папа қарсы алды. Акакий Хенотиконды және Монгуспен қарым-қатынасты сақтағандықтан, папа 484 жылы патриархтарды анафема етті. Бұл Акакийлік схизма 519 жылға дейін созылды. Монгус барлық миафизиттердің басты жақтаушысы болды. Ол Халкидонды айыптау үшін синод өткізді және өзінің екі халкедондық ізашарлары Протерий мен Тимофей Салофакиолостың қабірлерін қиратты. 489 жылы Акакий қайтыс болғанда, Монгус оның ізбасары Фравиттаны Римпен ажырымдылықты сақтауға үндіді. Фравиттың ізбасары Евфемий Монгусты анафема етіп, схизманы емдеуге тырысты, бірақ ол 490 жылы көп ұзамай қайтыс болды.
After the Council of Chalcedon, Peter Mongus was an ardent adherent of Miaphysitism and deacon of Timothy Aelurus. After Timothy expelled the Chalcedonian Patriarch Proterius in 457, Mongus took part in the persecution of the Chalcedonians. When Timothy Aelurus, who had been expelled in 460 and returned in 475, died in 477, his followers elected Mongus to succeed him. However, the Byzantine Emperor Zeno brought Timothy Salophakiolos, a Chalcedonian who had supplanted Aelurus before in 460, back to Alexandria and sentenced Mongus to death. Mongus escaped by flight and remained in hiding until 482. In the previous year, John Talaia had succeeded Timothy Salophakiolos as patriarch. However, as Talaia refused to sign Emperor Zeno's Henoticon (which glossed over the Council of Chalcedon), the emperor expelled him and recognized Mongus as the legitimate patriarch on the condition that he would sign the Henoticon. Mongus complied and after taking possession of the see, he signed the controversial document and sent notice of his succession to his fellow patriarchs. Patriarch Acacius of Constantinople entered him into his diptychs as patriarch of Alexandria. Talaia had meanwhile fled to Rome, where he was welcomed by Pope Felix III, who refused to recognize Mongus and defended Talaia's rights in two letters to Acacius. As Acacius maintained the Henoticon and communion with Mongus, the pope excommunicated the patriarchs in 484. This Acacian schism lasted until 519. Mongus became the chief champion of all Miaphysites. He held a synod to condemn Chalcedon, and desecrated the tombs of his two Chalcedonian predecessors Proterios and Timothy Salophakiolos. When Acacius died in 489, Mongus encouraged his successor Fravitta to maintain the schism with Rome. Fravitta's successor Euphemius sought to heal the schism by excommunicating Mongus, who however died soon afterwards in 490.
Шығармалары
Ол көптеген кітаптар жазды деген қауесет бар, бірақ олардың ешқайсысы бүгінге дейін жеткен жоқ. Амелино "Memoires publiés par les membres de la mission archéologique française au Caire", IV (Париж, 1888), 196–228 еңбегінде, оның Акациймен (копт тілінде) жүргізген хат алмасуының жалған екенін дәлелдеген.
He is said to have written many books, of which however nothing remains. A pretended correspondence between him and Acacius (in Coptic) is proved to be spurious by Amélineau in the "Memoires publiés par les membres de la mission archéologique française au Caire", IV (Paris, 1888), 196–228.