Художник Женаро Перес де Вильямиль (1807-1854): испандық романтизм суретшісі, ландшафттар мен архитектуралық көріністерді бейнелеген. Биік ғимараттарды сомдаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жанаро Перес де Вильямил д'Хуге (испанша Jenaro Pérez de Villaamil y d'Huguet; 3 ақпан 1807 – 5 маусым 1854) – романтика стиліндегі испан суретшісі, пейзаждарға, олардың ішіндегі адамдарға және сәулет көріністеріне маманданған. Ол ғимараттарды көбірек әсерлі көрсету үшін олардың көлемін адамдармен салыстырғанда үлкейтіп салған.
Spanish painter
Jenaro Pérez de Villaamil y d'Huguet (3 February 1807 – 5 June 1854) was a Spanish painter in the Romantic style who specialized in landscapes with figures and architectural scenes. He often inflated the scale of the buildings relative to the figures to make them more impressive.
Өмірбаян
Ол Галисияның Феррол қаласында дүниеге келді. 1812 жылы Сантьяго-де-Компостеладағы әскери академияға қабылданды, онда ол әкесіне көмектесті, ол онда профессор болып жұмыс істеді. 1820 жылы Мадридке "Reales Estudios de San Isidro" (қазіргі Colegio Imperial de Madrid) оқуға барды. Үш жылдан кейін Ангулем герцогы жіберген "Сан-Луидің жүз мың ұлымен" шайқасқан армияға қатысу үшін Кадиске кетті. Ол жараланып, қысқа мерзімге соғыс тұтқыны болды. Кейін ол "Escuela de Bellas Artes" мектебінде оқуын жалғастырды. 1830 жылы ағасы Хуанмен (1863 жылы қайтыс болған), ол да суретші болған, Сан-Хуан, Пуэрто-Рикоға барды, онда олар Театро Тапиа театрын безендіріп, бірнеше жыл сценографтар болып жұмыс істеді. 1833 жылы Испанияға оралғаннан кейін ол шотланд суретшісі Дэвид Робертспен танысты, ол оның стиліне үлкен әсер етті. 1834 жылы Мадридке қоныстанды және келесі жылы Сан-Фернандо Корольдік Көркемсурет академиясының мүшесі болды. 1840 жылы Изабелла II патшайымның құрметті сарай суретшісі болып тағайындалды. Балдомеро Эспареро билігінің кезінде, 1840-1844 жылдары, ол әйелі мен кішкентай баласын тастап, Франция мен Бельгияда өз еркімен эмиграцияда өмір сүрді, өнер істерін жоқтығының себебі ретінде пайдаланды. Еуропаны аралап қайтқаннан кейін 1845 жылы Академиядағы пейзаж салу кафедрасын иеленді, кейінрек директор болды. 1849 жылы Галисияға ұзаққа қайтып, 1852 жылға дейін Испания бойынша кеңінен саяхаттады, содан кейін бауыр ауруымен ауыра бастады. Екі жылдан кейін Мадридте қырық жеті жасында қайтыс болды.
He was born in Ferrol, Galicia. In 1812, he was enrolled at the military academy in Santiago de Compostela, where he assisted his father, who was a professor there. He went to Madrid in 1820 to study at the "Reales Estudios de San Isidro" (now part of the Colegio Imperial de Madrid). Three years later, he went to Cádiz to enlist in the army fighting the "Hundred Thousand Sons of Saint Louis" sent by the Duke of Angoulême. He was wounded and briefly held as a prisoner of war. Afterwards, he remained there to study at the "Escuela de Bellas Artes". In 1830, he went to San Juan, Puerto Rico, with his brother Juan (died 1863), who was also a painter, where they decorated the Teatro Tapia and remained there for a few more years, working as scenographers. Upon his return to Spain in 1833, he made the acquaintance of the Scottish painter David Roberts, who had a decisive influence on his style. He settled in Madrid in 1834 and became a member of the Real Academia de Bellas Artes de San Fernando the following year. In 1840, he was named honorary court painter to Queen Isabella II. During the regime of Baldomero Espartero, from 1840 to 1844, he left his wife and young child and lived in self imposed exile in France and Belgium, using artistic affairs as an excuse for his absence. After travelling through Europe, he returned in 1845 and obtained the chair of landscape painting at the Academia, where he later became the director. He returned to Galicia for an extended stay in 1849 and made extensive travels throughout Spain until 1852, when he began to suffer from liver disease. He died in Madrid two years later, aged only forty seven.
Жарияланымдар
Женаро Перес де Вильямил, Патрисио де ла Эскосура мәтінімен: España artística y monumental: Испанияның ең көрнекті орындары мен ескерткіштерінің көріністері мен сипаттамасы. Париж: Альберто Хаузер (Фейн мен Тунот баспасының басылымы); I том 1842, II том 1844, III том 1850.
Jenaro Pérez de Villaamil, with text by Patricio de la Escosura: España artística y monumental: vistas y descripción de los sitios y monumentos más notables de España. París: Alberto Hauser (Imprint of Fain & Thunot); Vol. I 1842, Vol. II 1844, Vol. III 1850.