Индиана Жоғарғы Соты

Кіріспе

АҚШ-тың Индиана штатының ең жоғары соты – Индиана штатының Конституциясының 7-бабымен құрылған Индиана Жоғарғы Соты, штаттың ең жоғары сот органы болып табылады. Индианаполисте орналасқан, Соттың кеңсесі Индиана штатының әкімшілік ғимаратының солтүстік жағында орналасқан. 1816 жылдың желтоқсанында Индиана Жоғарғы Соты штаттың жоғары соты ретінде Индиана территориясының Бас сотының орнын иеленді. Ұзақ тарихында Сот көптеген маңызды істерді қарады, оның ішінде Ласселль v. Штат (1820) ісі де бар. Бастапқыда үш судьядан тұратын сот кеңесі ретінде құрылған Сот 1852 және 1971 жылдары, сондай-ақ бірнеше рет қайта ұйымдастырылды. Сот реформалары нәтижесінде Жоғарғы Соттың көптеген істері төменгі соттарға жіберілді, судьялар құрамы кеңейтілді және істердің көбеюіне көмектесу үшін штат қызметкерлерінің саны артты.

Ұйымдастыру және құзыреті

2008 жылы Сот Конституциялық талап бойынша бір бас судья мен төрт судьядан тұрды. Алайда, Индиана Бас Ассамблеясы судьялар санын сегізге дейін, яғни барлығы тоғыз судьяға дейін арттыруға құқылы. Соттың әкімшілік міндеттерін орындауға көмектесетін комиссия бес мүшеден тұрады. Комиссия мүшелерін Соттық тағайындау комиссиясы ұсынады, ал губернатор тағайындайды. Сот кеңселері мен залдары Индиана штатының Капитолийінің солтүстік жағындағы үшінші қабатта орналасқан. Сотта үшінші қабатта орналасқан, көпшілікке ашық үлкен құқықтық кітапхана бар. Көптеген жағдайларда Соттың алғашқы юрисдикциясы жоқ, яғни ол төменгі сатыдағы соттарда қаралып, содан кейін Сотқа шағым түскен істерді ғана қарауы мүмкін. Көптеген істер жергілікті округтік соттарда басталады, онда алғашқы сот отырысы өтіп, қазылар алқасы істің нәтижесін шешеді. Округтік соттың шешіміне Индиана апелляциялық сотына немесе Индиана салық сотына шағымдануға болады, олар істі қарап немесе төменгі соттың шешімін күшіне енгізе алады. Егер тараптар істің нәтижесімен келіспесе, олар Индиана Жоғарғы Сотына шағымдануға құқылы. Сот істі қарауға қабылдап, бұрынғы шешімді жоққа шығаруы немесе істі қабылдамай, төменгі соттардың шешімін қолдауы мүмкін. Индиана Жоғарғы Соты белгілі бір салаларда, соның ішінде заңгерлік тәжірибе, төменгі мемлекеттік соттарға тағайындалған судьялардың тәртібін сақтау немесе оларды қызметтен шеттету, сондай-ақ штаттың басқа төменгі соттарының юрисдикциясын қадағалау бойынша алғашқы және жалғыз юрисдикцияға ие. Сот істі қабылдаған кезде төменгі соттағы сот процесінің құжаттарын қарастырып, кейде шешім шығару алдында ауызша тыңдау өткізеді. Кейбір жағдайларда судьялар екі тараптың да аргументтерін тыңдамай, төменгі сотқа ұсынылған дәлелдерге ғана сүйене отырып шешім шығарады. Сот жергілікті сотта жаңа сот отырысын тағайындауға, төменгі соттардың шешімін жоққа шығарып, өз шешімін күшіне енгізуге немесе төменгі соттардың шешімін қолдауға құқылы. Тәртіптік комиссия адвокаттардың кәсіби этика ережелерін бұзуына қатысты шағымдарды тергеп, Жоғарғы Сотқа тәртіптік шаралар ұсыну үшін жауапты. Үздіксіз құқықтық білім беру комиссиясы үздіксіз құқықтық білім беру талаптарын, медиация бойынша оқыту стандарттарын және адвокаттардың мамандану бағдарламаларын басқарады, әзірлейді және реттейді. Соттық тағайындау комиссиясы Индиана Жоғарғы Сотының, Апелляциялық сотының және Салық сотының бос орындарын толтыру үшін үміткерлерді іздеумен және оларды тексерумен айналысады. Одан кейін ол әрбір бос орынға үш үміткерді губернаторға жібереді. Сот судьяларының біліктілігін бағалау комиссиясы сот судьяларының қызмет барысында жасаған бұзушылықтарына қатысты шағымдарды зерттейді және қажет болған жағдайда айып тағайындайды. Екі комиссияның құрамы бірдей және олардың төрағасы бас судья болып табылады. Соттың барлық мүшелері Индиананың жыл сайынғы Сот конференциясына қатысады, онда штаттың барлық судьялары қатысып, Сот пен штаттың сот жүйесін жақсарту бойынша ұсыныстар енгізеді. Сот сонымен қатар Индиана Бас Ассамблеясы қабылдаған және сот жүйесіне әсер ететін барлық заңдарды іске асыру үшін жауапты. Жоғарғы Соттың әкімшілік бөлімі соттардың қаржылық басқаруын, соның ішінде жалақы мен шығыстарды бақылайтын клерктермен жабдықталған. Бөлім сонымен қатар Соттың құжаттарын сақтауға және оның әкімшілік функцияларын орындауға көмектеседі.

In 2008, the Court consisted of one chief justice and four associate justices, the constitutional minimum. However, the Indiana General Assembly may increase the number of associate justices to a maximum of eight for a total of nine court justices. A board of five commissioners assists the Court in its administrative duties. Commissioners are nominated by the Judicial Nominating Commission and appointed by the governor. The Court offices and chambers are located on the third floor in the north wing of the Indiana Statehouse. The Court maintains a large legal library on the third floor that is open to the public. The Court has no original jurisdiction in most cases, meaning that it can only hear cases appealed to the Court after having been previously heard in lower courts. Most cases begin in local circuit courts, where the initial trial is held and a jury decides the outcome of the case. The circuit court decision can be appealed to the Indiana Court of Appeals or the Indiana Tax Court, who can hear the case or enforce the lower court's decision. If the parties still disagree with the outcome of the case, they can appeal the decision to the Indiana Supreme Court. The Court can choose to hear the case and possibly overturn the previous judgment, or it can decline to accept the case and uphold the decision of the lower courts. The Indiana Supreme Court has original and sole jurisdiction in certain specific areas, including the practice of law, discipline or disbarment of judges appointed to the lower state courts, and supervision over the exercise of jurisdiction by the other lower courts of the state. When the Court accepts a case, it reviews the documentation of the trials in the lower court and sometimes allows oral arguments before making a decision. In some cases the justices will issue a decision without hearing arguments from either side and will base their decision solely on evidence submitted in the lower courts. The Court can order a new trial to take place in the local court, overturn the decision of lower courts and enforce its own decision, or uphold the decision of lower courts. The Disciplinary Commission is responsible for investigating grievances filed against members of the bar for misconduct and making disciplinary recommendations to the Supreme Court. The Commission for Continuing Legal Education administers, develops, and regulates continuing legal education requirements, mediation training standards, and attorney specialization programs. The Judicial Nominating Commission is responsible for recruiting and interviewing applicants to fill vacancies on the Indiana Supreme Court, the Court of Appeals, and the Tax Court. It then sends three nominees for each vacancy to the governor. The Judicial Qualification Commission investigates complaints of judicial misconduct and files charges where appropriate. Both commissions have the same members and are chaired by the chief justice. The entire Court takes part in the annual Judicial Conference of Indiana, which is attended by all of the state's judges, and recommends improvements to the Court and state judiciary. The Court is also responsible for implementing all laws passed by the Indiana General Assembly that affect the judiciary. The Division of Supreme Court Administration is staffed by clerks who oversee the fiscal management of the courts, including payroll and expenses. In addition, the division is responsible for maintaining the Court's records and assists in its administrative functions.

Міндеттер мен сайлаулар

Индиана Конституциясының 7-бабы Жоғарғы Сот судьяларының қызмет мерзімін реттейді. Сотта бос орын туған жағдайда, жаңа судья Миссури жоспарының бір түрі арқылы тағайындалады. Алдымен, Сот судьяларын тағайындау комиссиясы губернаторға үш білікті үміткердің тізімін ұсынады. Губернатор содан кейін тізімнен жаңа судьяны таңдайды. Егер губернатор алпыс күн ішінде ауыстыруды таңдамаса, бас судья немесе бас судья міндетін атқарушы оны таңдауға тиіс.

Біліктілік

Жоғарғы Сот судьясы болып ұсынылуға қатысты талаптар Индиана Конституциясының 7-бабында белгіленген.

Тарих

Индиана Жоғарғы соты 1816 жылы Индиана штатына мәртебе берілген кезде құрылды. Жаңа сот үш мүшеден тұратын Индиана территориясының Бас сотының орнын басты. Индиана заң шығарушы органымен бірлесіп пайдаланған үш бөлмелі ғимаратта орналасқан сот, алғашқы отырысын 1817 жылдың 5 мамырында Коридон қаласында өткізді. 1816 жылғы штат конституциясына сәйкес, губернатор судьяларды штат сенатының «кеңесі мен келісімімен» жеті жылға тағайындады. 1816 жылдың желтоқсанында Индиананың бірінші губернаторы Джонатан Дженнингс Нокс округындағы Винсенс қаласынан Джон Джонсонды, Кларк округындағы Чарльзтауннан Джеймс Скотты және Дирборн округындағы Аврорадан Джесси Холманды Индиана Жоғарғы сотының алғашқы судьялар алқасына тағайындады. Джонсон соттың бірінші бас судьясы болды. 1817 жылы Джонсон қайтыс болғаннан кейін Дженнингс оның орнына Исаак Блэкфордты тағайындады. Блэкфорд соттың екінші бас судьясы болды және сот тарихында ең ұзақ қызмет еткен судья атанды – ол 36 жыл, 3 ай және 24 күн қызмет етті. Блэкфорд соттың алғашқы шешімдерін «Блэкфордтың есептері» атты көп томдық еңбекте тіркеді, ол көп жылдар бойы штат заңдарын түсіндірудегі негізгі нұсқаулық болып табылды. 1824 жылы Жоғарғы сот штаттың қалған үкіметтерімен бірге Индианаполиске көшті. Бастапқыда сот үшінші Индиана штатының ғимаратына көшкенге дейін Марион округы сотының екінші қабатында орналасқан болатын. 1865 жылы сотқа Индианаполистегі бірінші учаскеде жеке ғимарат берілді, онда ол 1888 жылға дейін болды, содан кейін қазіргі орнына – бесінші Индиана штатының ғимаратына көшті. 2012 жылдан бастап сот Индиана штатының ғимаратының үшінші қабатындағы солтүстік жақ бөлігінің барлығын алып жатыр. Штаттың алғашқы жылдарында сот прецеденттер үшін ағылшын ортақ құқығына көп сүйенді. 1840 жылдардың соңында сот ісін жүргізу туралы заң қабылданғанға дейін бұл жағдай сақталды, ол сот процесі жүйесін өзгертті және көптеген бұрынғы прецеденттердің күшін жойды. 1851 жылы Жоғарғы сот жаңа штат конституциясы бойынша қайта ұйымдастырылды. Судьялық лауазым тағайындаудан сайлауға ауыстырылды. Судьялардың қызмет мерзімі алты жылға ұзартылды және соттың құрамы кемінде үш, бірақ бес адамнан аспауы тиіс болды. Соттың жұмысы күрт өсті, сондықтан судьялардың саны артуы қажет болды. 1853 жылы ең төменгі шек төрт судьяға дейін, ал 1872 жылы – бесеуге дейін көтерілді. Сол кезден бері сотта кемінде бес судья болып келеді. 2004 жылы Индиана Бас Ассамблеясы Жоғарғы Сот Әкімшілік бөлімін құрды, бұл сот хатшыларының рөлін заңдастырып, кеңейтті. Соның нәтижесінде Индианадағы барлық құлдар босатылды. Фолл Крик қырғыны ісі (1823), Штатқа қарсы Хадсон ісінде сот төменгі соттың түпкілікті американдықтарға қарсы жасалған қылмыстар американдық заңдар бойынша жазаланатыны туралы шешімін растады. Бұл шешім нәтижесінде жергілікті тұрғындарға қарсы қылмыс жасағаны үшін ақ адамды алғаш рет өлім жазасына кесуге әкелді. Фалькенбургке қарсы Джонс ісінде (1854) Индиана сотталушыға сот жазбаларын тегін алу құқығын берген алғашқы штат болды. 1909 жылғы Woessner v. Bullick ісінде сот, егер дұрыс вето процедуралары орындалмаса, губернатордың ветосын жарамсыз деп таныды, тиісінше қалталық ветоны конституцияға қайшы деп шешті. 1917 жылы штат бірінші болып Каллендарға қарсы штат ісінде заңсыз алынған дәлелдерді сотқа ұсынбауды қамтамасыз ететін Ерекшелеу ережесін қабылдады. Уильямсқа қарсы Смит ісінде (1921) сот Индиананың евгеника заңдарын, елдегі тұңғыш заңдарды жоққа шығарды.

The Indiana Supreme Court was established in 1816 when Indiana was granted statehood. The new Court replaced the General Court of the Indiana Territory, which consisted of a three member panel. Housed in a three room building it shared with the Indiana legislature, the Court held its first session in Corydon on May 5, 1817. Under the state constitution of 1816, the governor appointed justices with the state senate's "advice and consent" for a term of seven years. In December 1816, Jonathan Jennings, Indiana's first governor, nominated John Johnson of Vincennes in Knox County; James Scott of Charlestown in Clark County; and Jesse Holman of Aurora in Dearborn County, to serve as the first panel of judges on the Indiana Supreme Court. Johnson became the Court's first chief justice. When Johnson died in 1817, Jennings named Isaac Blackford to replace him. Blackford became the second chief justice of the Court and was the longest serving justice in the Court's history, serving 36 years, 3 months, and 24 days. Blackford recorded all of the Court's early decisions in a multivolume work titled Blackford's Reports that served for many years as a foundational text on the interpretation of state laws. In 1824, the Supreme Court relocated to Indianapolis with the rest of the state's government. Initially the Court shared space on the second floor of the Marion County Courthouse, before moving to the third Indiana Statehouse. In 1865 the Court was given its own building on lot number one in Indianapolis, where it remained until 1888, moving to its present location in the fifth Indiana Statehouse. as of 2012, the Court occupies the entire north wing of the third floor of the Indiana Statehouse. In the early history of the state, the court relied heavily on English common law for precedence. This continued to be the case until the passage of the Practice Act in the late 1840s which changed the system for pleadings and caused many earlier precedents to become invalid. In 1851, the Supreme Court was reorganized under the new state constitution. The position of justice was changed from an appointed position to an elected one. Judicial terms were changed to six years and the Court's size was set to a minimum of three members and not more than five. The Court's judges quickly became overwhelmed by an ever increasing caseload. In 1853, the minimum was increased to four members and in 1872, it was increased to five. The Court has remained at a minimum of five justices since that time. In 2004, the Indiana General Assembly created the Supreme Court Division of Administration, legalizing and expanding the role of the clerks of the Court. and resulted in all slaves in Indiana being freed. In the Fall Creek Massacre case (1823), State v. Hudson, the Court upheld a lower court's finding that crimes committed against Native Americans were punishable under American laws. This decision lead to the first execution of a white man for crimes against natives. In the Falkenburg v. Jones case (1854), Indiana became the first state to establish the right for a defendant to obtain court records free of charge. The 1909 case of Woessner v. Bullick established that the Court could invalidate a governor's veto if proper veto procedures were not followed, in effect ruling the pocket veto as unconstitutional. In 1917, the state was among the first to adopt an Exclusionary rule, established in the case of Callendar v. State, which prevented illegally obtained evidence from be submitted in court. In Williams v. Smith, a case heard in 1921, the Court overturned Indiana's eugenics laws, the first of their kind in the nation.