Жапон медицинасын дамытуға үлес қосқан неміс хирургі Юлиус Карл Скриба

Кіріспе

Неміс хирургы Юлиус Карл Скриба (5 маусым 1848 – 3 қаңтар 1905) – Мейдзи дәуіріндегі Жапонияда шетелдік кеңесші қызметін атқарған неміс хирургы және Жапониядағы Батыс медицинасының дамуына зор үлес қосушы.

Өмірбаян

Скриба Дармштадт қаласында дүниеге келді және фармацевт пен дәрігер болу үшін оқыды. 1870 жылғы Франко-пруссия соғысы кезіндегі әскери қызметі бір жылға оқуын үзіліске ұшыратты. Соғыс аяқталғаннан кейін үш жыл өткен соң Гейдельберг университетін бітіріп, Фрайбург-им-Брайсгауда медициналық тәжірибеден өтті. Ол танымал хирург Винченц Чернидің шәкірті болды және 1879 жылдан бастап Фрайбург университетінде лекция оқыды. Медициналық жетістіктерінен бөлек, ол дарынды ботаник-әуесқой болды және Гессен Ұлы Герцогтігінің флорасы туралы кітап жариялады. 1870 жылдан бастап Жапонияның Мэйдзи үкіметі Жапониядағы қазіргі медициналық білім беру жүйесін құру үшін бірнеше неміс медицина мамандарын жұмысқа алды. Ол кезде неміс медицинасы Еуропадағы ең жетілгені саналды, көптеген медициналық оқулықтар мен ғылыми еңбектер неміс тілінде жарық көрді. Батыс медицинасы Эдо дәуірінде Жапонияға Энгельберт Кемпфер және Филипп Франц фон Зибольд сияқты неміс тілінде сөйлейтін дәрігерлер арқылы енгізілді, ал неміс дәрігері Эрвин Балц император Мэйдзидің жеке дәрігері қызметін атқарды. Скриба 1881 жылдың 6 маусымынан 1887 жылдың 5 маусымына дейін Жапон үкіметінде шетелдік кеңесші ретінде жұмыс істеді және Токио императорлық университетінің медицина мектебінде хирургия, дерматология, офтальмология және гинекология пәндерін оқытты. 1885 жылы ол тропикалық аймақтарда кездесетін пиомиозиті бактериялық инфекциясының эндемиялық түрін алғаш рет сипаттады. Ол келісімшарты аяқталғаннан кейін Германияға бір рет оралды, бірақ оның келісімшарты 1889 жылдың 2 қыркүйегінен 1901 жылдың 10 қыркүйегіне дейін қайта жаңартылды. Жапониядағы екінші қызмет мерзімінде ол 1892 жылы Жапонияда бас сүйегінің сынығына байланысты алғашқы кранектомия жасады. Ол көптеген хирургтарды тәрбиеледі, олар кейіннен қазіргі жапон хирургиясының көшбасшылары болды. Оның жапондық ассистенті Мияке Хаяри (1867–1945) – алғашқы жапондық нейрохирургтардың бірі болды. 1893 жылдан бастап Токиодағы неміс елшілігінде императорлық дәрігер болып жұмыс істеді. Кейіннен 1905 жылға дейін Токиодағы Сент-Лука ауруханасының бас хирургы болды. Ол сонымен қатар Жапон хирургия қоғамының құрметті мүшесі және Токио университетінің құрметті профессоры атанды. Скриба екі рет халықаралық жағдайдың өте сезімтал болған кездерінде Жапон үкіметімен байланысқа түсті: біріншісі 1891 жылы Оцу оқиғасынан кейін, Ресей тағына отыратын Николай Александровичті (болашақ Николай II патшаны) жапон полицейі ұрып-салып жарақаттағанда; екіншісі 1895 жылы Шимоносеки бейбітшілік конференциясына қатысқан кезде қытай дипломаты Ли Хунцжанға оқ жарылғанда, бұл Бірінші қытай-жапон соғысын аяқтады. Осы қызметтері үшін император Мэйдзи оған "Қасиетті қазыналар" орденін табыс етті. Скриба 1905 жылы Канагава префектурасының Камакура қаласында өкпе абсцесінен қайтыс болды және Токиодағы Аояма зиратының шетелдік бөліміне жерленді.

Scriba was born in Darmstadt, Germany and studied to become a pharmacist as well as a physician. His studies were interrupted by a year of military service during the Franco Prussian War of 1870. He graduated three years after the end of the war from the University of Heidelberg and practiced medicine in Freiburg im Breisgau. He apprenticed under the noted surgeon Vincenz Czerny and from 1879 served as a lecturer at the University of Freiburg. In addition to his medical accomplishments, he was also a gifted amateur botanist, and published a book on the flora of the Grand Duchy of Hesse. Beginning in 1870, the Meiji government of Japan hired a series of German medical specialists to establish a modern medical school system in Japan. At the time, German medicine was considered to be the most advanced in Europe, with most medical textbooks and research papers published in the German language. Western medicine had been introduced into Edo period Japan by German speaking physicians such as Engelbert Kaempfer and Philipp Franz von Siebold, and the German physician Erwin Balz was serving as the personal physician to Emperor Meiji. Scriba was employed by the Japanese government as a foreign advisor from 6 June 1881 to 5 June 1887, and taught surgery, dermatology, ophthalmology and gynecology at the Medical School of Tokyo Imperial University. In 1885 he first described the endemic form of bacterial infection pyomyositis in the tropics. He returned once to Germany on the expiration of his contract, but his contract was renewed again from 2 September 1889 to 10 September 1901. During his second tenure in Japan, he is credited with performing the first craniectomy for a depressed skull fracture in Japan in 1892. He trained many surgeons who later became leaders in modern Japanese surgery. His Japanese assistant Miyake Hayari (1867–1945) was one of the first Japanese neurosurgeons. From 1893 he was imperial embassy doctor at the German embassy in Tokyo. Subsequently, he was chief surgeon until 1905 at the St. Luke's Hospital in Tokyo. He also was the first honorary member of the Japanese Society for Surgery and Honorary Professor of the University of Tokyo. Scriba was called upon by the Japanese government twice during particularly sensitive international incidents: the first time was after the Otsu Scandal, when Russian Tsarevich Nicholas Alexandrovitch (the future Tsar Nicholas II), was assaulted by a Japanese policeman in 1891; and the second time when the Chinese diplomat Li Hongzhang was shot while attending the Shimonoseki Peace Conference in 1895 which ended the First Sino Japanese War. For his services, Emperor Meiji awarded him the Order of the Sacred Treasures. Scriba died of a lung abscess in Kamakura, Kanagawa prefecture in 1905, and was buried in the foreign section of Aoyama Cemetery in Tokyo.