Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ковентри класы Корольдік теңіз күшінің фрегаты
Coventry class Royal Navy frigate
HMS Liverpool – 28 зеңбірекке ие, Корольдік теңіз күшінің алтыншы дәрежелі фрегаты болды. 1758 жылы суға түсірілген, ол Жеті жылдық соғыста және Америка революциялық соғысында белсенді қызмет атқарды. 1778 жылы Нью-Йорк маңындағы Жамайка шығанағында сүңгіп кетті.
HMS Liverpool was a 28 gun sixth rate frigate of the Royal Navy. Launched in 1758, she saw active service in the Seven Years' War and the American Revolutionary War. She was wrecked in Jamaica Bay, near New York, in 1778.
Құрылыс
Ливерпуль – Ковентри класы фрегаттарының құрамына кіретін 18 кеменің бірі болды. Сыныптағы басқа кемелер сияқты, ол 1756 жылы суға түсірілген «Корпель» кемесінің дизайны мен сыртқы өлшемдеріне негізделген, және теңіздегі алғашқы он екі айда бес француз каперін қолға түсірген. Ковентри класының кемелерін салуға арналған Адмиралтействоның бұйрығы Жеті жылдық соғыс басталғаннан кейін, және Корольдік кеме жасау орындары теңіз кемелерін салуға немесе жабдықтауға толыққанды жұмылдырылған кезде берілді. Осылайша, Әскери-теңіз кеңесінің сенімділік және құн туралы күмәндануына қарамастан, Ковентри класының барлық кемелеріне, біреуін қоспағанда, жеке кеме жасау орындарына тапсырыс берілді, міндеттің жылдам орындалуына баса назар аударылды. Ливерпульді салуға арналған келісімшарт 1756 жылдың 3 қыркүйегінде коммерциялық кеме жасаушылар Джон Горилл мен Уильям Поуналлға берілді. Горилл мен Поуналлдың кеме жасау орны Ливерпуль қаласында орналасқандықтан, Адмиралтейство кемеге осы атты беруді шешті. Жұмыстың 28 зеңбірекке арналған кеме үшін шамамен 590 тонналық сыйымдылығымен 11 ай ішінде аяқталуы тиіс еді. Жұмыс қанағаттанарлық деңгейде аяқталған жағдайда, Горилл мен Поуналл тоннасына 8,7 фунт стерлинг көлемінде шамалы төлем алатын еді – Ковентри класының барлық кемелері арасындағы ең төменгі баға, Әскери-теңіз кеңесінен мерзімдік төлемдер арқылы төленетін. Теңіздік қасиеттері жағынан Ливерпуль француз фрегаттарымен шамалас болды, бірақ қысқа және берік корпусқа және бағыттық зеңбіректерінің үлкен салмағына ие болды. Сонымен қатар, ол салыстырмалы түрде кең балқаны бар, бұл азық-түлік, кемедегі асхана және оқ-дәрі мен ядроларға арналған үлкен қойма үшін жеткілікті орын берді. Бұл сипаттамалардың жиынтығы Ливерпульге қайта жабдықтаусыз ұзақ уақыт теңізде қалуға мүмкіндік берді. Кеме сонымен қатар кең және ауыр мачталармен салынды, бұл корпусының салмағын теңестірді, жаман ауа-райында тұрақтылығын арттырды және оны үлкен мөлшерде желкендерді тасуға қабілетті етті. Бұл салыстырмалы түрде ауыр конструкцияның кемшіліктері – жеңіл желде маневрлеу қабілетінің төмендеуі және жылдамдықтың азаюы болды. Оның штаттық құрамы 200 адамды құрады, оның ішінде екі офицер (капитан және лейтенант), 40 сержант және қара офицерлер, 91 теңізші, 38 морпеш және 29 қызметші мен басқа да шенділер бар. Кеме құрамына қарастырылған 29 қызметші мен басқа да шенділер 20 жеке қызметші мен кеңсе қызметкерлерінен, төрт көмекші жұмысшыдан, бір көмекші желкеншіден және төрт жесірден тұрды. Теңізшілерден айырмашылығы, қызметшілер мен басқа да шенділер кемені басқаруға қатыспады. Екі тағы бір жеңіске жетістіктер қосылды: 7 шілдеде «Ла-Нувель-Иронделль» және 20 қарашада «Ле-Гланер» қолға түсірілді. Екі жылдан кейін ол қайтадан тағайындалды, Корольдік теңіз флотының Брест портын блокадалауын қолдау үшін. Бұл рөлде Ливерпуль блокадалық кемелер арасында хабарларды жеткізуге және француздың порттан шығу әрекеттерін бақылауға жауапты болды. 1762 жылдың 25 сәуірінде, осы міндеттерді орындап жатқанда, фрегат Байоннан келген капер «Ле Гранд Адмиралмен» кездесіп, оны жеңді. Бұл Ричард Найттың Ливерпульдің капитаны ретіндегі соңғы шайқасы болды; 1762 жылдың маусым айында ол командалық міндетін тастап, Англияға оралды. Найттың болмауында Ливерпуль француз капері «Ле Жакты» қолға түсіру арқылы теңізде бесінші жеңісін однады. «Уоррен» 1776 жылдың желтоқсанына дейін Милфордтың кемесі ретінде сақталды, содан кейін Портсмут, Нью-Гэмпшир жағасында құлап жойылды. 1778 жылдың 11 ақпанында ол Лонг-Айлендтегі Ямайка шығанағында жарылды.
Liverpool was an oak built 28 gun sixth rate, one of 18 vessels forming part of the Coventry class of frigates. As with others in her class she was loosely modeled on the design and external dimensions of , launched in 1756 and responsible for capturing five French privateers in her first twelve months at sea. The Admiralty Order to build the Coventry class vessels was made after the outbreak of the Seven Years' War, and at a time in which the Royal Dockyards were fully engaged in constructing or fitting out the Navy's ships of the line. Consequently, despite Navy Board misgivings about reliability and cost, contracts for all but one of Coventry class vessels were issued to private shipyards with an emphasis on rapid completion of the task. Contracts for Liverpools construction were issued on 3 September 1756 to commercial shipwrights John Gorill and William Pownall. As Gorill and Pownall's shipyard was in the city of Liverpool, Admiralty determined that this would also be the name of the vessel herself. It was stipulated that work should be completed within eleven months for a 28 gun vessel measuring approximately 590tons burthen. Subject to satisfactory completion, Gorill and Pownall would receive a modest fee of £8.7s per ton the lowest for any Coventry class vessel to be paid through periodic imprests drawn against the Navy Board. In sailing qualities Liverpool was broadly comparable with French frigates of equivalent size, but with a shorter and sturdier hull and greater weight in her broadside guns. She was also comparatively broad beamed which provided ample space for provisions, the ship's mess and a large magazine for powder and round shot. Taken together, these characteristics would enable Liverpool to remain at sea for long periods without resupply. She was also built with broad and heavy masts, which balanced the weight of her hull, improved stability in rough weather and made her capable of carrying a greater quantity of sail. The disadvantages of this comparatively heavy design were a decline in manoeuvrability and slower speed when sailing in light winds. Her designated complement was 200, comprising two commissioned officers a captain and a lieutenant overseeing 40 warrant and petty officers, 91 naval ratings, 38 Marines and 29 servants and other ranks. efn|The 29 servants and other ranks provided for in the ship's complement consisted of 20 personal servants and clerical staff, four assistant carpenters an assistant sailmaker and four widow's men. Unlike naval ratings, servants and other ranks took no part in the sailing or handling of the ship. Two further victories followed, with the capture of La Nouvelle Hirondelle on 7 July and Le Glaneur on 20 November. After two years she was again reassigned, as a support vessel for the Royal Navy's loose blockade of the port of Brest. In this role Liverpool was responsible for carrying messages between the blockading ships, and watching for French attempts to leave port. On 25 April 1762, while still engaged in these duties, the frigate encountered and overwhelmed Le Grand Admiral, a privateer from Bayonne. This was Richard Knight's last engagement as captain of Liverpool; in June 1762 he relinquished his command and returned to England. In Knight's absence, Liverpool secured her fifth victory at sea with the capture of French privateer Le Jacques. efn|Warren was retained as ship's tender for Milford until December 1776, when she was destroyed after running aground off Portsmouth, New Hampshire. On 11 February 1778, she was wrecked in Jamaica Bay, Long Island.