Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2005 жылғы АҚШ заңы
2005 American bill
2005 жылғы банкроттықтың теріс әсерін болдырмау және тұтынушыларды қорғау туралы заң (BAPCPA) – АҚШ банкроттық кодексіне бірнеше маңызды өзгерістер енгізген заңнамалық акті. Көбінесе «Жаңа банкроттық заңы» деп аталатын Конгресс актісі, басқалармен қатар, кейбір тұтынушыларға 7-тарау бойынша банкроттыққа өтініш беруді қиындатуға бағытталған; мұндай тұтынушылардың кейбіреулері 13-тарауды пайдалануға мүмкіндік алады. Бұл заң 2005 жылдың 14 сәуірінде АҚШ Конгресінің 109-шы шақырылысымен қабылданды және 2005 жылдың 20 сәуірінде президент Джордж Буш қол қойды. Заңның ережелері 2005 жылдың 17 қазанынан бастап тіркелген істерге қолданылады.
The Bankruptcy Abuse Prevention and Consumer Protection Act of 2005 (BAPCPA) is a legislative act that made several significant changes to the United States Bankruptcy Code. Referred to colloquially as the "New Bankruptcy Law", the Act of Congress attempts to, among other things, make it more difficult for some consumers to file bankruptcy under Chapter 7; some of these consumers may instead utilize Chapter 13. It was passed by the 109th United States Congress on April 14, 2005 and signed into law by President George W. Bush on April 20, 2005. Provisions of the act apply to cases filed on or after October 17, 2005.
Зорлық-зомбылық туралы күдік
BAPCPA түзетулеріне дейін кез келген табыс деңгейіндегі борышкерлер 7-тарау бойынша банкроттыққа өтініш бере алатын. BAPCPA 7-тарау бойынша банкроттыққа өтініш беруге болатын борышкерлердің санын шектеді. Заң борышкердің табысын есептеу тәсілін белгілейді және осы соманы борышкердің штатының орташа табысымен салыстырады. Егер борышкердің табысы борышкердің штатының орташа табысынан жоғары болса, борышкер "табыс сынағынан" өтеді. 2005 жылғы BAPCPA түзетулерінің ең маңызды өзгерісі Конгресс Банкроттық кодекстің осы бөлімін «негізінен тұтыну қарызы» бар жеке тұлғаның (немесе әйел мен ерлінің) «әрекетсіздігі» анықталған жағдайда 7-тарау ісін тоқтатуға немесе басқа тарауға ауыстыруға мүмкіндік берді. BAPCPA-ға дейінгі § 707(b) «маңызды әрекетсіздік» анықталған жағдайда 7-тарау ісін тоқтатуды көзделген. Бұрынғы § 707(b) бойынша тек сот немесе АҚШ мүкімдік басқарушысы ғана осы бап бойынша әрекетсіздік табу туралы өтініш бере алатын. 2005 жылғы түзетулер бұл шектеулерді жойды. BAPCPA § 707(b) «әрекетсіздік» туралы екі анықтама береді. «Әрекетсіздік» BAPCPA құрған «табыс сынағы» бойынша «әрекетсіздік туралы болжам» жоққа шығарылмаған кезде немесе жағдайлардың барлығын ескере отырып, жаман ниеттілік анықталған жағдайда табылуы мүмкін [сілтеме].
Prior to the BAPCPA Amendments, debtors of all incomes could file for bankruptcy under Chapter 7. BAPCPA restricted the number of debtors that could declare Chapter 7 bankruptcy. The act sets out a method to calculate a debtor's income, and compares this amount to the median income of the debtor's state. If the debtor's income is above the median income amount of the debtor's state, the debtor is subject to a "means test." The most noteworthy change brought by the 2005 BAPCPA amendments occurred within Congress amended this section of the Bankruptcy Code to provide for the dismissal or conversion of a Chapter 7 case upon a finding of "abuse" by an individual debtor (or married couple) with "primarily consumer debt". The pre BAPCPA language of § 707(b) provided for dismissal of a chapter 7 case upon a finding of "substantial abuse". Under the former § 707(b), only the court or the United States trustee could bring a motion to find abuse under the section. The 2005 amendments removed these restrictions. Post BAPCPA, § 707(b) provides two definitions of "abuse". "Abuse" may be found when there is an unrebutted "presumption of abuse" arising under a BAPCPA created "means test", [see ], or through a finding of bad faith, determined by a totality of the circumstances [see ].
Автоматты түрде тоқтатудың қолданылуы
Банкроттық кодекстің 362-бабына сәйкес, барлық өндіріп алу ісі тоқтатылады. Әрине, мұнда ерекше жағдайлар бар, бірақ жалпы алғанда, бұл борышкер банкротқа өтініш берген кезде өндіріп алудан "қорғау" деп аталады. BAPCPA кейбір қайта қаралатын істерде тоқтату қамтамасыз ететін қорғанысты шектеді. Жаңа 362(c)(3) тармағында егер борышкер бұрынғы іс тоқтатылғаннан кейін бір жыл ішінде 7, 11 немесе 13-тарау бойынша жаңа іс қозғаса, ағымдағы іс бойынша автоматты тоқтату өтініш берілгеннен кейін 30 күн өткен соң күшін жояды, егер борышкер немесе басқа мүдделі тарап өтініш беріп, ағымдағы іс кредиторға немесе кредиторларға қатысты адал ниетпен қозғалғанын дәлелдемесе. Егер ағымдағы іс бір жыл ішінде үшінші рет қозғалса, автоматты тоқтату мүлдем күшіне енбейді, егер борышкер немесе басқа мүдделі тарап тоқтатуды қолдану туралы өтініш беріп, үшінші өтініш кредиторға немесе кредиторларға қатысты адалдықпен жасалғанын көрсетпесе. Бұл ереже қайтадан өтініш беру адалдықпен жасалмайды деп есептейді және тоқтатуды талап ететін тараптан (әдетте борышкерден) нақты және сенімді дәлелдермен бұл жорамалға қарсы тұруды талап етеді. Ерекшеліктер бар. Атап айтқанда, 362(i) тармағында егер борышкердің бұрынғы ісі "борышты өтеу жоспарын жасауға байланысты" қабылданбаса, "келесі" істе қайтадан өтініш беру адалдықпен жасалмады деген жорамал туындамайды. BAPCPA сонымен қатар үйден шығару ісінде автоматты тоқтатудың қолданылуын шектеді. Егер үй иесі банкротқа өтініш беруге дейін иелік ету туралы сот шешімін алған болса, тоқтату үйден шығару ісін тоқтатпайды, 362(b)(22) тармағы. Тоқтату сондай-ақ жалға алынған мүлікті "қауіпке салуға" немесе мүлікті "бақылаудағы заттарды заңсыз пайдалануға" негізделген жағдайда да қолданылмайды, 362(b)(23) тармағы. Екі жағдайда да үй иесі сотқа өтініш жазып, тоқтатудың қолданылмауы туралы куәлікті борышкерге табыс етуі керек. Борышкер үй иесінің куәлігіндегі мәлімдемелерге қарсылық білдіруге құқылы, немесе егер мемлекеттік заң борышкерге иелік ету туралы бұйрық шығарылғаннан кейін де дефолтты жоюға қосымша құқық берсе, 362(l) және (m) тармақтары. Сонымен қатар, BAPCPA автоматты тоқтатуға қатысты ерекшеліктерді белгілі бір әкелік, бала күтімі, отбасылық зорлық-зомбылық және отбасылық және балаларды асырау ісіне қатысты кеңейтеді.
The automatic stay in bankruptcy is the result of Section 362 of the Bankruptcy Code that requires all collection proceedings to stop. There are exceptions, of course, but generally this is the term for the "relief" from collection proceedings a debtor receives by filing the bankruptcy with the bankruptcy clerk's office. BAPCPA limited the protections the stay provides in some re filed cases. New § 362(c)(3) provides that if the debtor files a chapter 7, 11 or 13 case within one year of the dismissal of an earlier case, the automatic stay in the present case terminates 30 days after the filing, unless the debtor or some other party in interest files a motion and demonstrates that the present case was filed in good faith with respect to the creditor, or creditors, being stayed. If the present case is a third filing within one year, the automatic stay does not go into effect at all, unless the debtor or any other party in interest files a motion to impose the stay that demonstrates that the third filing is in good faith with respect to the creditor, or creditors, being stayed. The provision presumes that the repeat filings are not in good faith and requires the party seeking to impose the stay (usually the debtor) to rebut the presumption by clear and convincing evidence. There are exceptions. Notably, § 362(i) provides that the presumption that the repeat filing was not in good faith would not arise in a "subsequent" case if a debtor's prior case was dismissed "due to the creation of a debt repayment plan." BAPCPA also limited the applicability of the automatic stay in eviction proceedings. The stay does not stop an eviction proceeding if the landlord has already obtained a judgment of possession prior to the bankruptcy case being filed, § 362(b)(22). The stay also would not apply in a situation where the eviction is based on "endangerment" of the rented property or "illegal use of controlled substances" on the property, § 362(b)(23). In either situation the landlord must file with the court and serve on the debtor a certificate of non applicability of the stay spelling out the facts giving rise to one of the exceptions. There is a process for the debtor to contest the assertions in the landlord's certificate or if state law gives the debtor an additional right to cure the default even after an order for possession is entered, § 362(l) & (m). In addition, BAPCPA extends the exceptions to automatic stay to certain paternity, child custody, domestic violence and domestic and child support proceedings.
Ауыртпалық
BAPCPA сонымен қатар кредиторларға қосымша қорғауды қамтамасыз етті, өйткені борыштан босатуға қатысты ерекшеліктер кеңейтілді. Кредиттік карталарды пайдаланудағы алаяқтыққа қатысты презумпция да кеңейтілді. Қарызкердің "сүс тауарларына" жұмсайтын сомасы 1225 доллардан 500 долларға дейін төмендетілді. Алаяқтыққа алып келетін ақшалай қаражат сомасы да 1225 доллардан 750 долларға дейін азайтылды. Бұл мерзім 60 күннен 90 күнге дейін ұзартылды. Осылайша, егер борышкер банкротқа өтініш бергеннен кейін 90 күн ішінде 500 доллардан астам сомаға бір зат сатып алса, борыш алаяқтық жолмен алынған және осылайша банкроттықтан босатылмайды деген презумпция туындайды. BAPCPA-ға дейін, егер сатып алынған заттың құны 1225 доллардан аспаса және өтініш бергеннен кейін 60 күн ішінде жасалса, мұндай презумпция туындамайтын еді (§ 523(a)(2)(C)). BAPCPA § 523(a)(8) бабына өзгерістер енгізді, бұл "шектеусіз қиындықтарды" дәлелдеместен банкроттық кезінде босатылмайтын білім беру ("студенттік") несиелерінің түрлерін кеңейту үшін жасалды. Несие берушінің мәртебесі енді маңызды емес. Осылайша, "пайда табуға бағытталған" немесе "мемлекеттік емес" ұйымдардан алынған несиелер де босатылмайды.
BAPCPA also provided more protections to creditors because it expanded the exceptions to discharge. The presumption of fraud in the use of credit cards was expanded. The amount that the debtor must charge for "luxury goods" to invoke the presumption is reduced from $1,225 to $500. The amount of cash advances that would give rise to a presumption of fraud has also been reduced, from $1,225 to $750. The time period was increased from 60 days to 90 days. Thus, if a debtor purchases any single item for more than $500 within 90 days of filing, the presumption that the debt was incurred fraudulently and therefore non dischargeable in the bankruptcy arises. Prior to BAPCPA, the presumption would not have arisen unless the purchase was for more than $1,225 and was made within 60 days of filing (§ 523(a)(2)(C)). BAPCPA amended § 523(a)(8) to broaden the types of educational ("student") loans that cannot be discharged in bankruptcy absent proof of "undue hardship." The nature of the lender is no longer relevant. Thus, even loans from "for profit" or "non governmental" entities are not dischargeable.
Лиеннен аулақ болу
Кейбір кепілдіктерді 7-тарау бойынша банкроттық ісі арқылы жоюға болады. Алайда, BAPCPA борышкерлердің банкроттық арқылы кепілдіктерді жою мүмкіндігін шектеді. "Тұрмыстық заттар" анықтамасы өзгертілді, мысалы, "электрондық жабдықтар" бір радио, бір телевизор, бір бейнежазба құрылғысы (VCR) және оған қосымша жабдықтары бар бір дербес компьютермен шектелді. Анықтамада енді борышкер немесе борышкердің туысы жасаған жоқ өнер туындылары, инфляцияға сәйкес түзетумен 500 доллардан асатын құнды зергерлік бұйымдар (неке сақиналарын қоспағанда) және автокөліктер сияқты белгілі бір заттар жоқ. BAPCPA-ға дейін "тұрмыстық заттар" анықтамасы кеңірек болғандықтан, бірнеше телевизор, бейнежазба құрылғысы (VCR), радио және т.б. сияқты көбірек заттарды қамтуға мүмкіндік болды.
Some types of liens may be avoided through a chapter 7 bankruptcy case. However, BAPCPA limited the ability of debtors to avoid liens through bankruptcy. The definition of "household goods" was changed—for example, by limiting "electronic equipment" to one radio, one television, one VCR, and one personal computer with related equipment. The definition now excludes certain items such as works of art not created by the debtor or a relative of the debtor, jewelry worth more than $500, with adjustment for inflation (except wedding rings), and motor vehicles. Prior to BAPCPA, the definition of household goods was broader so that more items could have been included, including more than one television, VCR, radio, etc.
Үй шаруашылығын салықтан босатудың шектері
Жаңа заң бойынша, кейбір штаттарда банкроттыққа өтініш бергендерге кредиторлардан үйлерінің құнын қорғауға мүмкіндік беретін үй иелігінен босату әртүрлі тәсілдермен шектеледі. Егер өтініш беруші үйді өтініш беруге дейін 1215 күннен (40 айдан) кем уақыт бұрын сатып алса, немесе олар қауіпсіздік заңнамасын бұзғаны үшін кінәлі деп табылса, немесе белгілі бір қылмыстарда кінәлі деп табылса, онда олар штаттың босату мөлшеріне қарамастан, тек 125 000 долларға дейін (мерзімді түрде түзетіледі) босатуға құқылы. (§ 522(p)(1)). Өтініш берушілер өз штаттарының босатуларын пайдалануға рұқсат алу үшін 730 күн күтуі керек. (§ 522(b)(3)(A)). Егер мүлік "борышкердің және оның күтіміндегі адамдардың күнкөрісі үшін орынды түрде қажет болса" ерекшеліктер қарастырылған. Бұл шаралар негізінен өтініш берушілердің форум-шопинг жасауына, яғни активтерді және тұрақты тұру орынын, банкроттыққа өтініш беру үшін тиімдірек босату шаралары бар штатқа көшіруіне жол бермеуге бағытталған.
Under the new law, the homestead exemption, which allows bankruptcy filers in some states to exempt the value of their homes from creditors, is limited in various ways. If a filer acquired their home less than 1,215 days (40 months) before filing, or if they have been convicted of security law violations or been found guilty of certain crimes, they may only exempt up to $125,000 (adjusted periodically), regardless of a state's exemption allowance. (§ 522(p)(1)). Filers must also wait 730 days before they are allowed to use their state's exemptions. (§ 522(b)(3)(A)). There is an exception if the property is "reasonably necessary for the support of the debtor and any dependent of the debtor." These provisions were largely intended to prevent filers from forum shopping, i. e. moving assets and domiciles to a state with more favorable exemptions and filing.
Ерекшеліктер
BAPCPA бостандық алу ережелерін өзгерту арқылы «форумдық сауда» деп есептелетін жағдайды жоюға тырысты. Босатулар – борышкерлердің кредиторларға төлеу үшін сатудан қорғай алатын мүліктің мөлшерін анықтайды. Әдетте, әр штаттың кредиторлардың өндіріп алу әрекеттерінен қорғалатын мүліктің мөлшерін белгілейтін босату заңдары болады. Сонымен қатар, федералдық істерде босатуларды анықтайтын федералдық заң да бар. Банкроттық жағдайда Конгресс штаттарға федералдық босату схемасынан бас тартуға мүмкіндік берді. Бас тартқан штаттар банкроттық істерде кредиторлардан қорғалатын немесе кредиторлардан «босатылатын» мүліктің мөлшерін өздері бақылай берді. BAPCPA бойынша, банкротқа өтініш беруге дейін екі жыл (730 күн) ішінде бір штаттан екінші штатқа көшкен борышкер банкротқа өтініш беруге дейінгі екі жылдың (730 күн) алдындағы 180 күндік кезеңнің көп бөлігінде борышкердің тұрақты тұратын жерінен босатуларды пайдалануға тиіс [§ 522(b)(3)]. Егер жаңа тұру талабы борышкерді кез келген босатуға құқықсыз деп таныса, онда борышкер федералдық босатуларды таңдай алады. Сондай-ақ, борышкер банкротқа өтініш беруге дейінгі 1215 күн ішінде (шамамен 3 жыл 4 ай) үйіне құн қосса, үйге қойылған босату мөлшеріне «шектеу» қойылады. Бұл ереже бойынша, үйге қосылған 125 000 доллардан асатын кез келген құн босатылмайды. Бірден-бір ерекшелік – егер құн сол штаттың басқа үйінен ауыстырылған болса немесе үй отбасылық шаруашылықтың негізгі тұрғын үйі болса (§ 522(p)). Бұл «шектеу» борышкер басқа штатқа жаңа үй сатып алған немесе үйінің құнын арттырған (әдетте, жөндеу немесе кеңейту арқылы) жағдайларда қолданылады.
BAPCPA attempted to eliminate the perceived "forum shopping" by changing the rules on claiming exemptions. Exemptions define the amount of property debtors may protect from liquidation to pay creditors. Typically, every state has exemption laws that define the amount of property that can be protected from creditor collection action within the state. There is also a federal statute that defines exemptions in federal cases. In bankruptcy, Congress allowed states to opt out of the federal exemption scheme. Opt out states still controlled the amount of property that could be protected from creditors, or "exempted" from creditors, in bankruptcy cases. Under BAPCPA, a debtor who has moved from one state to another within two years of filing (730 days) the bankruptcy case must use exemptions from the place of the debtor's domicile for the majority of the 180 day time period preceding the two years (730 days) before the filing [§ 522(b)(3)]. If the new residency requirement would render the debtor ineligible for any exemption, then the debtor can choose the federal exemptions. Also, there is a "cap" placed upon the homestead exemption in situations where the debtor, within 1215 days (about 3 years and 4 months) preceding the bankruptcy case added value to a homestead. The provision provides that "any value in excess of $125,000" added to a homestead can not be exempted. The only exception is if the value was transferred from another homestead within the same state or if the homestead is the principal residence of a family farmer (§ 522(p)). This "cap" would apply in situations where a debtor has purchased a new homestead in a different state, or where the debtor has increased the value to his/her homestead (presumably through a remodeling or addition).
Файлдарды толтырушыларға қойылатын қосымша талаптар
Жаңа заң банкротқа өтініш берушілерге бірқатар жаңа талаптар қояды, олар өтініш беру процесін қиындатуға және қымбаттатуға бағытталған. Бұл қосымша талаптар мыналарды қамтиды:
The new law adds a number of new requirements for bankruptcy filers that attempt to make the filing process more difficult and costly. These additional requirements include:
Қосымша талаптар мен төлемдер. Жаңа заң өтініш беруге қажетті құжаттардың көлемін арттырады және өтініш беру төлемдерін көбейтеді. Сонымен қатар, заң федералдық кедейлік шегінен 150 пайызға төмен табыс көретін қарыз алушылар үшін төлемдерден босатылу мүмкіндігін қарастырады. Адвокаттардың жауапкершілігі мен шығындарының артуы. Банкротқа өтініш берушілердің адвокаттары енді клиенттерінің өтініштерін тексеруге міндетті және қателіктер үшін жеке жауапкершілікке тартылуы мүмкін. Көптеген банкроттық адвокаттар бұл адвокаттардың гонорарын арттырады және адвокаттардың кейбір істерді қабылдауға құлшынбауын күтеді. Бұған қоса, банкроттық өтініштері салық декларацияларына ұқсас тәртіппен тексеріледі. Шағын бизнеске қойылатын талаптардың күшеюі. Жаңа заң бюрократиялық талаптарды орындау міндеттемелерін күшейтеді және шағын бизнесті қамтитын 11-тарау бойынша қайта ұйымдастыру мерзімін қысқартады – бұл талаптар ірі бизнеске қолданылмайды. 13-тарау бойынша төленетін қарыз сомасының артуы. Жаңа заң 13-тарау бойынша өтініш берушілердің қайтаруға тиіс қарызының сомасын арттыратын бірнеше өзгерістер енгізді.
Additional filing requirements and fees. The new law increases the amount of paperwork involved in filing and raises the filing fees. The law also allows filing fees to be waived for debtors earning below 150 percent of the federal poverty level. Increased attorney liability and costs. Attorneys representing bankruptcy filers are now required to conduct an investigation of their clients' filings and can be held personally liable for inaccuracies. Most bankruptcy attorneys predicted that this will result in increased attorneys fees and will make attorneys less likely to take on some cases. In addition, bankruptcy filings are now subject to audit in a manner similar to tax returns. Increased compliance requirements for small businesses. The new law increases the bureaucratic compliance obligations and shortens the deadline for Chapter 11 reorganizations involving small businesses, a series of new requirements not applicable to larger businesses. Increased amount of debt repayment under Chapter 13. The new law made several changes that effectively increased the amount of debt that Chapter 13 filers will have to repay.
Басқа өзгерістер
Жаңа заң кредиторларға салықтық қайтарымдарды өтеу, салық және отбасылық даулар бойынша іс жүргізу, мүлікті сатудан басқа барлық жағдайларда, отбасылық дауларда жалақыны алуға міндеттеу, кредиторлардың бірінші отырысынан кейін 45 күн өткен соң несиелер немесе жалға алу шарты бойынша көлік құралдарын және жеке мүлікті қайтарып алу (егер бұл мүлікке қатысты сот шарасы қолданылмаған болса), сондай-ақ сот процесін аяқтаған және тіркелгенге дейін немесе мүліктің қауіпсіздігіне қатер төнген немесе есірткі қолданылған жағдайларда шығындарды өндіруге сот рұқсатынсыз мүмкіндік береді. Заң сонымен қатар банкроттыққа дейін борышкерден 5000 доллардан кем сомада артықшылықты төлем алған кредиторларға, барлық кредиторлардың мүддесі үшін осындай төлемдерді қайтарудан бас тартуды жеңілдетеді. Заң банкроттық эстафесіне тиесілі активтерді 10 жыл ішінде немесе банкроттыққа өтініш беруден 2 жыл бұрын қызметкерлерге бонус ретінде төленген активтерді қайтару мүмкіндігін арттырады. Заң 12-тарау банкроттығын (шаруашылықты қайта ұйымдастыру) бекітеді, сонымен қатар отбасылық балықшыларды қосады, күрделі қаржылық келісімшарттарды, соның ішінде хедж-фондтар қолданатын көптеген туынды келісімшарттарды қайта қарастырады және шетелдік банкроттық рәсімдерін жаңартады. Заң ERISA емес зейнетақы жоспарларын, мысалы, жеке сектордағы 403(b) жоспарларын және кейбір жеке зейнетақы шоттарын қорғайды, осылайша оларды ERISA жоспарларына жақындатады. Заң ішкі қолдау міндеттемелерін (әлеуметтік жәрдемақы және бала асырау ақысы) төлеудің басымдығын жетінші орыннан бірінші орынға көтереді, тек сенімгердің әкімшілік шығындарынан кейін. Бұл ішкі қолдау талап етушілердің барлық кепілсіз кредиторлардан бұрын төленеді дегенді білдіреді.
The new law allows creditors to pursue collection remedies without court permission in various circumstances such as offsetting tax refunds, pursuing tax and domestic relations litigation in all respects except the final turnover of assets from the estate, establishing wage assignments in domestic relations actions, repossessing vehicles and personal property subject to loans or leases 45 days after the first meeting of creditors in cases where no court action has been taken regarding that property, and allowing evictions that completed the court process prior to the filing of the petition or involve endangerment to property or drug use to proceed. The law also makes it easier for creditors who received preferential payments of less than $5,000 from the debtor before bankruptcy to avoid repaying such payments for the benefit of all creditors. The law improves the ability of the bankruptcy estate to reclaim assets placed in asset protection trusts within ten years of filing or paid as employment bonuses to insiders within two years prior to filing. The law makes Chapter 12 bankruptcy (farm reorganization) permanent while adding family fishermen, overhauls the treatment of complex financial contracts including many derivative contracts used by hedge funds, and overhauls the treatment of ancillary foreign bankruptcy proceedings. The law extends protection to non ERISA pension plans like private sector 403(b)s and some Individual Retirement Account that ERISA plans had enjoyed thereby making these plans more similar to ERISA plans. The law raises the priority status for payment of domestic support obligations (such as alimony and child support) from seventh place to first, only behind the administrative expenses of the trustee. This means that domestic support claimants get paid before all other unsecured creditors.
Заңнамалық тарихы
2005 жылғы банкроттық заң жобасы алғаш рет 1997 жылы жасалып, 1998 жылы таныстырылды. АҚШ Өкілдер палатасы «1999 жылғы банкроттық реформа туралы заң» деп аталған нұсқаны мақұлдады, ал Сенат 2000 жылы одан сәл өзгеше нұсқаны бекітті. Заң жобаларындағы қарама-қайшылықтар шешілгеннен кейін Конгресс «2000 жылғы банкроттық реформа туралы» заңды қабылдады. Алайда, президент Клинтон «кешектегі вето» деп аталатын әдіс қолданды – заңға қол қоймай, Конгресс сессиясының аяқталуын күтті, бұл заң шығару маневры ветоға тең келді. Профессор Элизабет Уоррен, сол кездегі Ұлттық банкроттық комиссиясының мүшесі, бірінші ханым Клинтонға заң жобасының теріс әсерлері туралы мәлімет берді; Уорреннің сөзінше, брифингтен кейін:
The 2005 bankruptcy bill was actually first drafted in 1997 and first introduced in 1998. The United States House of Representatives approved a version titled the "Bankruptcy Reform Act of 1999" and the Senate approved a slightly different version in 2000. After the differences in the bills were reconciled, Congress passed the "Bankruptcy Reform Act of 2000". President Clinton, however, employed what is known as a "pocket veto" by waiting for the lame duck congressional session to adjourn without signing the bill, a legislative maneuver tantamount to a veto. Professor Elizabeth Warren, a member of the National Bankruptcy Review Commission at that time, briefed First Lady Clinton on negative effects of the bill; according to Warren, after the briefing:
2000 жылдан бері заң жобасы әрбір Конгресте ұсынылып келді, бірақ қарсыластарының филибустер қаупі және түрлі түзетулер бойынша келіспеушіліктерге байланысты бірнеше рет тоқтатылды. Оның ішінде Сенаттағы демократтар қолдаған, абортқа қарсы топтардың абортты жақтаушы топтардан туындаған сот істерінен туындаған заңдық айыппұлдарды төлеуін қиындататын түзету де болды. 2004 жылғы сайлаулардан кейін Сенат пен Өкілдер палатасында республикашылдардың көпшілігі күшейіп, заң жобасына жаңа серпіліс берді. Бұл заң жобасын қазіргі түрінде Сенаттың Қаржы комитетінің төрағасы, Айова штатының республикашыл сенаторы Чак Грассли ұсынды. Джордж Пэкердің «Жылыну» атты кітабында айтылғандай, Джо Байден, Крис Додд және Хиллари Клинтон осы заң жобасын қабылдауға көмектесті. (Дегенмен, олардың арасында тек Байден ғана соңғы заң жобасына дауыс берді. Дод қарсы дауыс берді, ал Клинтон дауыс бермеді.) Заң жобасын президент Джордж Буш қолдады. Том Делей де осы заңнаманы жақтады. Заң жобасы көп дауыспен қабылданды – Өкілдер палатасында 302-126, Сенатта 74-25, және президент Буш оны заңға айналдырды.
In the years since 2000, the bill was introduced in each Congress, but was repeatedly shelved due to threats of a filibuster from its opponents and because of disagreements over various amendments, including one backed by Senate Democrats that would have made it harder for anti abortion groups to discharge court fines related to legal debts incurred from lawsuits filed by pro abortion groups. The increase in Republican majorities in the Senate and House after the 2004 elections breathed new life into the bill, which was introduced in its current form by the chairman of the Senate Finance Committee, Republican Senator Chuck Grassley of Iowa. According to George Packer in his book The Unwinding, Joe Biden, Chris Dodd, and Hillary Clinton helped pass this bill. (Of the three, however, only Biden voted for the final bill. Dodd voted against, and Clinton did not vote.) The bill was supported by President George W. Bush. Tom DeLay also championed the legislation. The bill passed by large margins, 302 126 in the House and 74 25 in the Senate, and was signed into law by President Bush.
Қолдау
Бұл заңға қолдау көбінесе банктерден, несие картасы компанияларынан және басқа да кредиторлардан түсті. Банктер, несие компаниялары және басқа кредиторлар банкроттық рәсімі арқылы есептен шығарылған қарыздар бойынша шығындарды өтеуге міндетті болғандықтан, олардың лоббилік күші, нәтижесінде, жеңіске жетуге және 2005 жылғы Банкроттыққа қарсы шаралар мен тұтынушыларды қорғау туралы заңды Конгресске қабылдатуға үлкен көмек болды. BAPCPA-ны қолдаушылар оның қабылдануы несие берушілерге, мысалы, несие картасы компанияларына шығындарды азайтады, ал олар осы үнемделген қаражатты төмен пайыздық ставкалар арқылы басқа қарыз алушыларға береді деп кеңінен мәлімдеді. Бұл мәлімдемелер жалған болып шықты. BAPCPA қабылданғаннан кейін, несие картасы компанияларының шығындары төмендесе де, тұтынушылардан алынатын бағалар өсті және несие картасы компанияларының табысы күрт өсті.
Support for the act mostly came from banks, credit card companies, and other creditors. Since banks, credit companies and other creditors are the ones who must bear the losses for debts discharged through bankruptcy, their lobby power was a great supporting factor to eventually prevailing and getting Congress to pass the Bankruptcy Abuse Prevention and Consumer Protection Act of 2005. It was widely claimed by advocates of BAPCPA that its passage would reduce losses to creditors such as credit card companies, and that those creditors would then pass on the savings to other borrowers in the form of lower interest rates. These claims turned out to be false. After BAPCPA passed, although credit card company losses decreased, prices charged to customers increased, and credit card company profits soared.
Сындар
2005 жылғы банкроттық заңына тұтынушылардың мүддесін қорғайтындар, заң ғалымдары, зейнеткер банкроттық судьялары және көптеген ұлттық және аймақтық газеттердің редакциялық алқалары қарсы шықты. Заң жобасына қатысты сын кең ауқымды болғанымен, қарсыластарының басты наразылығы заң жобасын ұсынғандардың банкроттық алаяқтық кең таралған деген пікіріне, қатаң мүлік сынағына (бұл сынақ борышкерлерді 13-тарау бойынша рәсімдеуге мәжбүрлейді, онда борыштың белгілі бір пайызы 3-5 жыл ішінде төленеді) 7-тарауға (онда борыш тек қана қолданыстағы мүліктен төленеді) қарағанда, борышкерлерге қосымша айыптар мен жауапкершілік жүктелуіне, сондай-ақ заң жобасының несие картасы компанияларына тиімді көптеген ережелеріне қатысты. Заң жобасына қарсылар несие индустриясы сегіз жыл ішінде заң жобасын лоббилеуге 100 миллион доллардан астам қаражат жұмсағанын атап көрсетті. BAPCPA-ның 11-тараудағы бизнес банкроттығына енгізген өзгерістері де көп сынға ұшырады. Елдегі ең белгілі банкроттық адвокаттарының бірі Харви Миллер (әсіресе корпоративтік борышкерлерді өкілдік етуде) BAPCPA-ны «дұрыс емес ойластырылған» деп сипаттады. Заң жобасына қарсылар банкроттыққа байланысты шағымдардың жоғары бағаланғанын және банкроттықтың көп бөлігі медициналық шығындар мен жұмыссыздыққа байланысты екенін айтты. Гарвард университетінің ғалымдары жүргізген, 1771 банкроттық істі қамтитын терең зерттеу, оның 931-і сұхбаттасуға қатысқан, бұл аргументтерді нығайтты. Зерттеу көрсеткендей, 2001 жылы банкротқа өтініш бергендердің «жартысына жуығы» банкроттықтың басты себебі ретінде 10 000 доллардан астам медициналық төлемдерді атады (осы зерттеудегі банкротқа өтініш берген әйелдің орташа жасы 41 болды, орташа табысы 25 000 долларға жуық, сол жылғы жеке табыстың орташа деңгейінен сәл төмен). Заң жобасының ең даулы ережелерінің бірі – борышкердің банкроттық кодексінің 7-тарауы бойынша өтінішін «әрекетсіздік» деп есептеуге және осыған байланысты соттан бас тартуға мүмкіндік беретін қатаң мүлік сынағы болды. Бұрын бұл шешімді банкроттық сот судьясы қабылдаған, ол банкроттыққа әкелген нақты жағдайларды бағалаған. Мүлік сынағын сынағандар, егер борышкер өзінің штатының орташа табысынан жоғары табыс тапса, бұл сынақ жұмыс орындарынан айырылу, отбасылық аурулар және қарыз алудағы зорлық сияқты жеке банкроттықтардың көптеген себептерін ескермейтінін, сондай-ақ сынаққа қарсы шығуға тырысатын борышкерлерді қымбат сот процестеріне итермелейтінін, оларды одан да үлкен қарызға түсіретінін айтты. Қатаң мүлік сынағынан басқа, заң жобасына қарсылар банкроттықтан қорғануға тырысатын адамдар үшін заң жобасы көптеген кедергілер тудыратынына да қарсы болды. Бұл өзгерістерге егжей-тегжейлі есеп беру талаптары, жоғары төлемдер, міндетті несиелік кеңес беру және банкроттық адвокаттарына қосымша жауапкершілік кірді, сыншылардың пікірінше, бұл адвокаттардың гонорарын арттырып, тұтынушыларға көмектесуге дайын заңгерлердің санын азайтады. Заңға қатысты сынның бірі – заң медициналық шоттар бойынша жауапкершілікті жеңілдетуді қиындатты. Заң жобасына қарсылардың басты мақсаты – несие картасы компанияларына пайдалы деп сипатталған ережелер болды. Атап айтқанда, сыншылар борышкерлер банкроттық арқылы борыштарын жоюға болатын мерзімді алты жылдан сегіз жылға дейін ұзартқанына, сондай-ақ бірнеше рет банкротқа өтініш бергендер бұрынғы заң бойынша кешірілетін ескі несие картасы бойынша қарыздарды төлеуге міндетті болғанына қарсы болды.
The 2005 bankruptcy bill was opposed by a wide variety of groups, including consumer advocates, legal scholars, retired bankruptcy judges, and the editorial pages of many national and regional newspapers. While criticisms of the bill were wide ranging, the central objections of its opponents focused on the bill's sponsors' contention that bankruptcy fraud was widespread, the strict means test that would force more debtors to file under Chapter 13 (under which a percentage of debts must be paid over a period of 3–5 years) as opposed to Chapter 7 (under which debts are paid only out of existing assets), the additional penalties and responsibilities the bill placed on debtors, and the bill's many provisions favorable to credit card companies. Opponents of the bill regularly pointed out that the credit card industry spent more than $100 million lobbying for the bill over the course of eight years. There has also been significant criticism of BAPCPA's changes to Chapter 11 business bankruptcies. Harvey Miller, one of the most prominent bankruptcy attorneys in the country (particularly in terms of representing corporate debtors) has described BAPCPA as "ill conceived." Opponents of the bill argued that claims of bankruptcy abuse and fraud were wildly overblown, and that the vast majority of bankruptcies were related to medical expenses and job losses. These arguments were bolstered by an in depth study and survey of 1,771 bankruptcy cases by scholars at Harvard University, of whom 931 submitted to interviews. The study found that "about half" of bankruptcy filers in the year 2001 cited out of pocket medical bills in excess of $10,000 as a major contributor to bankruptcy (the average bankruptcy filer in this study was a 41 year old woman with a median income of $25,000, slightly below the personal income average for that year). Perhaps the most controversial provisions of the bill was the strict means test it established to determine whether a debtor's filing under Chapter 7 of the bankruptcy code would be considered as an "abuse" and therefore subject to dismissal. This decision was previously made by a bankruptcy court judge, who would evaluate the particular circumstances that led to a bankruptcy. Critics of the means test, which is triggered if a debtor makes more than their state's median income, argued that it ignored the many causes of individual bankruptcies, including job loss, family illnesses, and predatory lending, and would force debtors seeking to challenge the test into costly litigation, driving them even further into debt. Besides the stricter means test, opponents of the bill also objected to the many other obstacles the bill creates for individuals seeking bankruptcy protection. These changes included more detailed reporting requirements, higher fees, mandated credit counseling, and the additional liability placed on bankruptcy attorneys, which critics argued would drive up attorneys' fees and decrease the number of lawyers willing to help consumers file. One criticism of the law was that the law made the discharge of liability for medical bills more difficult. A major target of the bill's opponents were provisions they described as beneficial to credit card companies. In particular, critics objected to the extension to eight years from six to the time before which debtors could liquidate their debts through bankruptcy, and requirements that those who file for multiple bankruptcies pay previous credit card debt that would have been forgiven under the old law.
Катрина даулымынан болған банкроттар
Джим Сенсенбреннер, Өкілдер палатасының Әділет комитетінің төрағасы: "Егер «Катрина» кезінде біреу қиын жағдайға түсіп, қарызының 40 пайызын немесе одан да көп бөлігін төлей алмайтын болса, онда жаңа банкроттық заң қолданылмайды. Әділет министрлігінің АҚШ сенімдісінің бағдарламасы бұдан кейін апат құрбандарына, соның ішінде «Катрина» қозғалысынан зардап шеккендерге қатысты табыс деңгейін тексеру ережелерін күштеңдіруге тырыспайтынын мәлімдеді. Әділет министрлігінің сенімділері банкроттық заңның орындалуын қадағалайды және табыс деңгейін тексеруді күштеңдіру үшін қажетті ұсыныстарды енгізе алады. Осы кепілдіктерге қарамастан, банкроттық судьялар бұл ережелерді өз еркімен күштеңдіре алады. Әділет министрлігі борышкердің банкроттыққа өтініш беру құқығына қарсылық білдірмейтінін де хабарлады, себебі борышкер өтініш беру алдында несие кеңесі талаптарын орындамаған. АҚШ сенімділері борышкерлерге несие кеңесі талаптарынан бас тартуға құқылы.
Jim Sensenbrenner, Republican chairman of the House Judiciary Committee claimed: "If someone in Katrina is down and out, and has no possibility of being able to repay 40 percent or more of their debts, then the new bankruptcy law doesn't apply. The Justice Department's US Trustee program has since said it would not attempt to enforce the means test rules for disaster victims, including those affected by Hurricane Katrina. The Justice Department Trustees oversee the administration of bankruptcy law and are able to file the motions necessary to enforce the means test. Despite these assurances, bankruptcy judges are still able to enforce these rules sua sponte. The Department of Justice also indicated it would not oppose a debtor's eligibility to file bankruptcy because the debtor did not fulfill the credit counseling requirements before filing. U. S. Trustees have the discretion to grant waivers of the credit counseling requirements to debtors. See .
2008 жылғы әлемдік қаржы дағдарысы
2008 жылдың күзінде "Financial Times" газетінде жазылғандай, "2005 жылғы өзгерістер нақты көрсетті, белгілі бір туынды қаржы құралдары мен қаржы операциялары банкроттық кодексіндегі активтерді тоңдатып, сот кредиторлар арасында қалай бөлісу керегін шешкенге дейін күшін жоятын ережелерден босатылған. Бұл кредиторларды өтеудің дәстүрлі процесін түбегейлі өзгертті және бұл 2008 жылғы жаһандық қаржы дағдарысынан кейін банкроттық салдарынан триллиондаған долларлық активтер сатылуына бірнеше жыл бұрын орын алды. Кейбір сарапшылар бұл 2008 жылғы қаржы дағдарысына ықпал етті, себебі кредиторлардың қарыз алушыны банкроттықтан сақтап қалуға деген әдеттегі ынтасын жойды. Bear Stearns және Lehman сияқты қаржы фирмаларына репо операциялары арқылы қысқа мерзімді қаржыландыруды қамтамасыз еткен мекемелер, фирмаларды банкротқа итеру қаупі болса да, олардың қаржыландыруын кенеттен кері тартып алуға мүмкіндік алды, себебі BAPCPA-ның жаңа қауіпсіздік ережелеріне сәйкес, банкроттық сотта өз талаптарымен айналысу туралы алаңдаудың қажеті болмады. 2009 жылдың 4 қазанында FDIC төрағасы Шила Бейр банк төңкерілген жағдайда кепілдікпен қамтамасыз етілген кредиторларға "шаш қию" (haircut) енгізуді ұсынды, бұл қиын жағдайдағы банкке қаржыландыру ағынының алдын алу мақсатында жасалды. "Бұл нарық қатысушыларының әрқашан жауапкершілік сезімін сақтауын қамтамасыз етеді және бұл шынымен де тиімді шара болар еді", - деді Бейр.
As the Financial Times noted during the fall of 2008, "the 2005 changes made clear that certain derivatives and financial transactions were exempt from provisions in the bankruptcy code that freeze a failed company's assets until a court decides how to apportion them among creditors." This radically altered the historic process of paying off creditors and did so just a few years prior to trillions of dollars in assets going into liquidation as a consequence of bankruptcies following from the global financial crisis of 2008. Some observers have argued that this contributed to the financial crisis of 2008 by removing the incentive that creditors would normally have to keep a borrower out of bankruptcy. Institutions who provided short term funding to financial firms such as Bear Stearns and Lehman through repo lending could abruptly withdraw that funding even if it risked pushing the firms into bankruptcy, because they did not have to worry about tying up their claims in bankruptcy court, due to the new safe harbor provisions of BAPCPA. On October 4, 2009, FDIC Chair Sheila Bair proposed imposing a haircut on secured lenders in the event of a bank default, in order to prevent this kind of short term funding run on a troubled bank. "This would ensure that market participants always have some skin in the game, and it would be very strong medicine indeed," Bair said.
Заңның түсіндірмесі бойынша сот практикасы
Ransom v. FIA Card Services, N. A., 562 U. S. (2011), 13-тараудың мүмкіндік тестін қамтиды.
Ransom v. FIA Card Services, N. A., 562 U. S. (2011), involving the Chapter 13 means test