Кіріспе

1988 жылғы Брюс Стерлингтің "Жеті аралдар" романы – американдық жазушы Брюс Стерлингтің 1988 жылғы ғылыми фантастикалық романы. Ол 1989 жылы ең үздік ғылыми-фантастикалық роман үшін Джон У. Кэмпбелл естелік сыйлығын жеңіп алды және сол жылы Хьюго және Локус сыйлықтарына иегер болды. Суық соғыс аяқталды, бірақ роман бойынша оның аяқталуы шынайы жағдайдан едәуір өзгеше. Киілетін жеке компьютерлер (сағат-телефон). Дрон арқылы жасалған қастандық. "Таза синтетикалық ТГК түріндегі есірткі де арзан және кеңінен қолжетімді." Оңтүстік Африкадағы апартеидтің аяқталуы және қара нәсілділердің көпшілік билігіне қол жеткізуі.

Болжаулар орындалмады

Аралдар Совет Одағы 2023 жылы әлі де бар болатынын күтеді. Бірақ шындығында, КСРО 1991 жылғы 8 желтоқсанда, кітап жарық көргеннен кейін үш жыл өткен соң ресми түрде таратылды. «Аралдар» романында желідегі байланыс бір бағытты хабар алмасуға негізделген: жазбадан алынған бейнехабарлар мен телекс. Бұл роман WWW-ның өзара әрекеттесетін мүмкіндіктерін және Мур заңының бағаларға тигізетін әсерін ескермейді. Үзінді, 16-17 беттер: «Лоджа өз жұмысының көп бөлігін телекс арқылы жүргізді, сым арқылы тікелей басылған нұсқа жіберу ең арзан және оңай болды. Факс графика мен фотосуреттер үшін қолайлы болды; факс машинасы, по сути, телефон қосылған Ксерокс машинасы еді. «Ризома» бір бағытты жазбадан алынған қоңырауларды тиімдірек деп санады. Бір бағытты жазбада қате жіберу ықтималдығы аз болды. Телеконференция – телефон мен теледидардың араласқан қымбат аймағы». Апартеид құлағаннан кейін Оңтүстік Африка Азания деп аталды және солтүстікке қарай аумағы кеңейді.