Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Куала-Лумпур теміржол станциясы, Малайзия. Куала-Лумпурдың басты теміржол станциясы.
Railway station in Kuala Lumpur, Malaysia
Kuala Lumpur's main railway station
Куала-Лумпур теміржол станциясы – Малайзияның Куала-Лумпур қаласында орналасқан теміржол станциясы. Құрылысы 1910 жылы басталып, 1917 жылы толық аяқталды. Бұл станция сол жердегі бұрынғы станцияның орнына салынды. Станция, 2001 жылы Куала-Лумпур Сентрал көптеген функцияларын өз мойнына алғанға дейін, Біріккен Малай Штаттары теміржолдары және оның ізбасары – Малайзия теміржолдары (Keretapi Tanah Melayu) үшін қаланың теміржол торабы болды. Станция архитектурасымен ерекшеленеді, ол Шығыс және Батыс үлгілерінің үйлесімін көрсетеді. Станция Jalan Sultan Hishamuddin көшесі бойында орналасқан, бұл көше бұрын Жеңіс даңғылы деп аталып, Дамансара жолының бір бөлігі болған. Станция сол сияқты жобаланған Теміржол әкімшілігі ғимаратына, сондай-ақ Ұлттық мешітке және Дайабуми кешеніне жақын орналасқан. Пасар-Сени станциясы Кланг өзенінен 400 метр қашықтықта орналасқан.
The Kuala Lumpur railway station is a railway station located in Kuala Lumpur, Malaysia. Construction began in 1910 and was fully completed in 1917. It replaced an older station on the same site, the station was Kuala Lumpur's railway hub in the city for the Federated Malay States Railways and its successor Keretapi Tanah Melayu (English: Malayan Railways), before Kuala Lumpur Sentral assumed much of its role in 2001. The station is notable for its architecture, adopting a mixture of Eastern and Western designs. The station is located along a road named Jalan Sultan Hishamuddin, previously known as Victory Avenue, which in turn was part of Damansara Road. The station is located closely to the similarly designed Railway Administration Building, as well as the National Mosque and Dayabumi Complex. The Pasar Seni station is located 400 metres away, across the Klang River.
Алдыңғы станциялар
Қазіргі Куала-Лумпур станциясы салынар алдында қалада екі станция қызмет етіп тұрды. Куала-Лумпурдағы алғашқы теміржол станциясы, Британдық жоғарғы комиссарының резиденциясына жақындығынан «Резидент станциясы» деп аталды. Ол Селанггор клубының (қазіргі Датаран Мердека) батысында орналасқан. Ағаштан және нипа пальмасының жапырақтарынан жасалған шатыры бар станция Куала-Лумпурдағы алғашқы станция болды, ол Куала-Лумпурды Клангқа (Пенгалан Бату) байланыстырған алғашқы теміржол желісі арқылы қаланы Малай түбегінің қалған бөлігімен байланыстырды (ресми түрде 1886 жылдың 22 қыркүйегінде ашылды). Екінші станция, Сұлтан көшесі станциясы, 1892 жылы Фош даңғылында (қазіргі Тун Тан Ченг Лок жолы), қазіргі Мейбанк мұнарасына, Пудурайя автобус станциясына және Плаза Раяққа жақын жерде салынды. Оның дизайны Резидент станциясының үлгісімен жасалған және Пуду теміржол желісі бойында орналасқан, бұл 1910 жылғы станциядан солтүстікке қарай тармақталған және Ампангтан қалаға дейін шахталарды байланыстырған жаңа желі болды. Бұл желі ерекшелігімен көзге түсті, себебі Сұлтан көшесі станциясына негізгі желіден жақындаған жолдың бастапқы бөлігі қаланың шығыс жағындағы Фош даңғылының екі қабатты жолының арасымен өтіп, оны кесіп өтетін. Жаңа Куала-Лумпур станциясының құрылысы аяқталғаннан кейін Резидент станциясы бұзылды. Ал Сұлтан көшесі станциясы Фош даңғылындағы рельстер жол қозғалысы үшін демонтаждалғанда кішігірім терминал станциясымен ауыстырылды және 1960 жылдан кейін бұзылды. Ампангқа байланысқан маршруттың бір бөлігі LRT Ampang желісімен қайта пайдаланылады.
Prior to the construction of the current Kuala Lumpur station, two stations were already operational in the city. The first railway station in Kuala Lumpur, nicknamed Resident Station due to its proximity to the residence of British High Commissioner, was completed and located opposite to the Selangor Club (today Dataran Merdeka) towards the west. Constructed of wood and a nipah palm roof, the station was the first in Kuala Lumpur, linking Kuala Lumpur to Klang (Pengkalan Batu) via the first railway line to connect the city with the rest of the Malay Peninsula (officially inaugurated 22 September 1886). The second station, Sultan Street station, was constructed in 1892 at Foch Avenue (now Tun Tan Cheng Lock Road), close to the present Maybank Tower, the Puduraya bus station and Plaza Rakyat. Its design was based on Resident Station, and was stationed along the Pudu railway line, a new line that branched off north from the 1910 station, and connected mines from Ampang to the city. The line was unique in that the initial leg of the track approaching Sultan Street Station from the main line was sandwiched between two carriageways of Foch Avenue, cutting across the east side of the city. Resident Station was demolished after construction of the new Kuala Lumpur station was completed. Meanwhile, Sultan Street Station was replaced by a smaller terminal station when the tracks at Foch Avenue were dismantled for road traffic, and was demolished after 1960. The Ampang linked route is partially reused by the LRT Ampang line.
Жобалау, құрылыс және пайдалану
Артур Бенисон Хаббек, британдық сәулетшінің көмекшісі, станцияның жобасын жасады. Ол станцияның дизайнына аймақтағы ерекше ағылшын-азиялық сәулет стилін енгізді. "Жаңа маврлық/Мұғұл/Индо-сарацен/Жаңа сарацен" стилі сол кезде кең таралған. Сұлтан Абдул Самад ғимараты (А.С. Норманға жатқызылған, бірақ негізінен Р.А.Ж. Бидуэлл жобалаған, 1897 жылы аяқталған), Ескі қалалық әкімшілік (А.Б. Хаббек жобалаған, 1904 жылы аяқталған) және Жамек мешіті (А.Б. Хаббек жобалаған, 1909 жылы аяқталған) сияқты ұқсас құрылыстар Куала-Лумпур станциясынан бұрын салынған. 23 000 долларға станция 1910 жылдың 1 тамызында аяқталып, пайдалануға берілді. Резиденттік станцияны бұзудан және Сұлтан көшесі станциясын оқшаулаудан кейін Куала-Лумпур станциясы Куала-Лумпурдың басты теміржол станциясына айналды. Станцияның солтүстік бөлігінде және жоғарғы қабаттарында орналасқан теміржол қонақ үйі, кейін 1996 жылы "Heritage Station Hotel" деп аталды, 170 бөлмесі мен 2000 жылдардың соңында Чарлидің мейрамханасы мен бары орналасқан сәнді вестибюлімен мақтанды. 1995 жылы станцияда KTM Komuter қызметтеріне қол жеткізу мүмкіндігі енгізілді. 2001 жылдың 15 сәуірінде ұзақ қашықтықтағы қалааралық пойыз қозғалысы бір шақырымнан кем уақытқа оңтүстікке, Куала-Лумпур орталық станциясына ауыстырылғаннан кейін бастапқы станцияның маңызы төмендеді. Қалааралық пойыздар станциядан өтіп жатса да, енді тоқтамайды, станцияны Komuter және жүк тасымалы үшін ғана пайдалануға мүмкіндік берді. Жолаушылар ағынының және қызмет көрсету деңгейінің төмендеуіне байланысты, қалааралық қызметтерге арналған билет сату кассалары, станция кеңселері және жалға берілген бизнес орындары сияқты пайдасыз станция құрылыстары қызметтен шығарылды немесе бірте-бірте босатылды. "Heritage Station Hotel" 2011 жылы клиенттер санының азаюы және 2000 жылдардың соңында жүргізілген нашар басқарылған жөндеулерден кейін жұмысын тоқтатты; мейрамхана 2014 жылы қысқа мерзімге қайта ашылды, бірақ сол жылы жабылды. Бастапқы станцияның қабырғалық платформалары, қалааралық вагондарға ыңғайлы түсу-түсу үшін көтерілгенімен, KTM Komuter пойыздары үшін де қолданысқа жарамды болды, бірақ арал платформасының конфигурациясы және Komuter қызметінің алғашқы 15 жылындағы жағдайлар, 2009 жылғы жөндеулер бастапқы платформалардың соңғысын көтергенге дейін станцияны электр пойыздары үшін толыққанды пайдалануға мүмкіндік бермеді. 2007 жылдың 31 тамызына дейін, Малайзияның тәуелсіздігінің 50 жылдығына орай, түрлі дереккөздер Клангтағы теміржол қоймасынан және басқа да бірнеше орындардан Куала-Лумпурдың ескі вокзалына түрлі ескі теміржол жабдықтарын ауыстыру туралы хабарлады. Олардың ішінде қалпына келтірілген шағын локомотив және антикалық өрт сөндіру машинасы болды. Станция 2007 жылдың 31 тамызында теміржол мұражайы ретінде қайта ашылды (көрмелер станцияның басты залында және платформасында орналастырылған), сондай-ақ оны мәдени орталыққа айналдыру туралы ұсыныстар жасалды.
Arthur Benison Hubback, a British Architectural Assistant to the Director of Public Works, undertook the design of the station. He incorporated the unique Anglo Asian architecture in the region on the station's design. The "Neo Moorish/Mughal/Indo Saracenic/Neo Saracenic" style was not uncommon at the time. Similar structures, such as the Sultan Abdul Samad Building (credited to A. C. Norman but largely designed by R. A. J. Bidwell, completed 1897), the Old City Hall (designed by A. B. Hubback, completed 1904) and the Jamek Mosque (designed by A. B. Hubback, completed 1909), pre date Kuala Lumpur station. At a cost of $23,000, the station was completed and operational on 1 August 1910. After the demolition of Resident Station and the isolation of Sultan Street station, the Kuala Lumpur station became the main railway station in Kuala Lumpur. A railway hotel, the Station Hotel (later renamed the Heritage Station Hotel in 1996), occupied the northern sections of the central station and the upper floors of the station, boasting 170 rooms and an ornate lobby housing Charlies Restaurant & Bar as off the late 2000s. In 1995, access to KTM Komuter services was introduced at the station. After the diversion of long distance intercity rail traffic less than a kilometer south to Kuala Lumpur Sentral on 15 April 2001, the original station's importance diminished. While intercity trains continue to pass the station, they no longer stop there, relegating the station to being a stop for Komuter and goods services. As a result of declining passenger traffic and patronage, redundant station facilities, such as staffed ticket counters for intercity services, station offices and rented businesses spaces, were decommissioned or slowly vacated. The Heritage Station Hotel ceased operation in 2011 following declining patronage and a series of mismanaged renovations in the late 2000s; the hotel was briefly reopened in 2014 before closing the same year. While the side platforms of the original station, which have already been raised to a leveled height for smooth embarking and disembarking for intercity coaches, were readily usable from KTM Komuter trains, the configuration of the island platform and access to services in the first 15 years of the Komuter's service meant that the original station could not be maximised for use as a transportation stop for electric trains until 2009 renovations raised the last of the original platforms (see platform). In the months leading up to 31 August 2007, the 50th anniversary of Malaya's independence, various sources reported the transfer of various old railway equipment from a railway warehouse in Klang and a few other locations to the old Kuala Lumpur station. This included a small restored shunter and an antique fire engine. The station was officially reopened on 31 August 2007 as a railway museum (where exhibitions are placed in the main hall and platform of the station), and was mooted to be converted into a cultural centre.
Жаңарту, жаңарту және өзгертулер
Станция өзінің қазіргі тарихында бірнеше маңызды өзгерістерге ұшырады. 1967 жылға дейін солтүстік қанаты кеңсе ретінде пайдалану үшін қайта жабдықталды, аркалы галереялар терезелермен жабылды. 1986 жылы станция күрделі жөндеуден өтті, ішкі және тиісті терезелер заманауи үлгілермен ауыстырылды, ал сыртқы бөлігі жөнделіп, сақталды. Сонымен қатар, кондиционерленген күту залдары, туристік ақпарат бюролары және дәмханалар сияқты қосымша жаңа ғимараттар мен құрылыстар салынды. Станцияның бастапқы интерьер дизайны мен жақтауларының бөліктері әлі де Heritage Station қонақүйінде сақталған. Жөндеу жұмыстары барысында ғимараттың оңтүстік қанатына "Радж" стиліндегі қосымша кеңейтім салынды, бұл стиль ғимараттың көп бөлігін билеп тұрады. Солтүстік қанатына да ұқсас архитектуралық элементтері бар алдыңғы қасбет қосылды, ол станцияның алдыңғы жағынан батыс үлгілерінің іздерін жасырады. Бұл өзгерістер нәтижесінде ғимараттың әр қанатының бұрышындағы екі қосымша шатри (кішкене күмбез) бастапқы төртеуге қосылды. Ескі ғимаратқа енгізілген басқа да өзгерістерге станцияның артқы қабырғасын кеңейтіп, жаңа станция кіреберісін, такси тұрақтарын, бірнеше кеңсе және сауда орындарын орналастыру кірді. Сондай-ақ, негізгі ғимаратқа кіретін екі жақын жолдың біріне қосымша екі қабатты сауда орындары салынды. 1986 жылғы қайта құрылымдауда солтүстікке қарай платформалар кеңейтілді және аймақтағы жаңа станция ғимараты Бас пошта кеңсесімен (1982-1984 жылдары салынған, жаңа аяқталған Дайабуми кешенінде орналасқан) біріктірілді. 1995 жылы KTM Komuter қызметі іске қосылғанда, Раванг-Серембан және Сентул-Порт Кланг бағыттарында қызмет көрсету үшін билет кассалары мен жол төлемдері басқа KTM Komuter станцияларымен бірдей қосылды. Komuter нысандарының орналасуы KTM Komuter пойыздарының тек жаңа аралдық платформаны пайдалануына мүмкіндік берді (платформаға қараңыз). Куала-Лумпур орталық станциясы қалааралық бағыттарды қабылдау жауапкершілігін алғаннан кейін, қалааралық қызметтерге арналған станцияның бір бөлігі тоқтатылды немесе алынып тасталды. 2009 жылы станция ETS аялдамасы ретінде тағайындалғаннан кейін, станцияға шектеулі қалааралық қызметтер қайтадан енгізілді.
The station has undergone several major changes in its modern history. The north wing was converted for office use by 1967, closing off the arched verandahs with windows. In 1986, the station was more extensively refurbished, with the interior and relevant windows replaced with modern counterparts while the exterior was repaired and preserved, and additional new facilities and buildings, including air conditioned waiting halls, tourism information counters and snack bars. Parts of the station's original interior designs and frames are still present in the Heritage Station Hotel. The refurbishment also saw an additional extension built on the south wing of the building, sporting "Raj" stylings that dominates much of the building, and the addition of a frontal façade for the north wing that sports similar architectural elements, masking hints of Western designs from the front. These changes resulted in the building sporting two additional chhatris, two on the corner of each wing, alongside the original four. Other modifications made onto the old building included the rear wall of the station carved open and extended to accommodate a new station entrance, taxi stops, several office and retail spaces, while additional double storey retail spaces were constructed over one of the two adjacent frontal access roads to the main building. The 1986 remodelling also saw platform extensions to the north and a new station building in the area, which connected to the General Post Office at the then newly completed Dayabumi Complex (constructed 1982 to 1984). When KTM Komuter services were launched in 1995 to serve the Rawang Seremban Route and the Sentul Port Klang Route, ticket counters and faregates were added to the station, in common with other KTM Komuter stations. The location of Komuter facilities meant that only the newer island platform could be used by KTM Komuter trains (see platform). After Kuala Lumpur Sentral assumed the responsibility of receiving intercity operations, portions of station facilities designated for intercity services were decommissioned or removed. Limited intercity services were reintroduced to the station following the station's designation as an ETS stop in 2009.
Сәулет
1917 жылы салынған кезде Куала-Лумпур теміржол станциясы алдындағы негізгі ғимараттан және арт жағындағы төрт теміржолға қызмет ететін үш платформадан тұрды. Негізгі залы, билет сату орындары, теміржол кеңсесі және теміржол қонақ үйі бар негізгі құрылым негізінен «Радж» стилінде, яғни батыс және моғол архитектурасының қосылысынан, мавр жаңғыруы немесе Индо-сарацен архитектурасына ұқсас жасалған. Ат жалындай иілген және сүйір аркалармен, ғимараттың бұрыштарындағы үлкен чатрилермен (бастапқыда алты, кейін екі қосылды) және алдыңғы жағындағы кішірек нұсқаларымен станция Сұлтан Абдул Самад ғимараты, Мердека алаңының төңірегіндегі құрылыстар мен теміржол басқармасы ғимараты сияқты сол замандастарымен салыстыруға болады. Негізгі станция ғимаратына қоса, қызмет етудің алғашқы кезеңінде солтүстік жағына үш қабатты қосымша салынды, ол әртүрлі ендегі айналасындағы верандалармен және сегменттік аркалармен көбірек батыстық стильдегі жергілікті дизайнды қабылдады. Станцияның қасбеті, ұқсас стильдегі ғимараттардан өзгеше, ашық кірпішпен қаланбаған және қызмет ету кезеңінде ақ немесе қаймақ түспен боялған. Платформалар үлкен болаттан жасалған жабықтармен қоршалған, олар станцияның алғашқы жылдарында қысқарақ болған. Шатырлар бастапқыда шынымен жабылған, содан кейін бу локомотивтерінен шыққан түтінді шығару үшін жартылай ашық қалдырылған, ал кейін станцияның қызмет ету кезеңінде толқынды металл жақтармен ауыстырылды. Негізгі ғимаратқа тікелей жанаспайтын платформалардың қабырғалары негізгі ғимараттағыдай стильде салынған қабырғалармен қоршалған. Платформалар мен негізгі ғимарат екі жер асты жолы арқылы байланыстырылған. 1986 жылғы станцияны қайта жаңарту кезінде кеңейтілген платформаның дизайны модернистік бағытта жасалды, ол торы бар шатырды ұстап тұрған үлкен бетон бағаналар мен солтүстік жағындағы бетон плиталарға орналасқан билет сату орынды қамтиды. Ақ қабырғалар мен аркалар кеңейтуге сәндік элементтер ретінде қызмет етеді және ескі станция мен Даябуми кешенінің дизайнынан алынған. Жаңа кеңейту де Даябумимен көтерілген жаяу жолы арқылы байланыстырылған.
When originally completed in 1917, the Kuala Lumpur railway station consisted of a main terminal building at the front and three platforms serving four railway tracks at the back. The main structure, which contains a main hall, ticket counters, railway offices and the railway hotel, is primarily designed in a "Raj" styling, mixture of Western and Mughal similar to Moorish Revival or Indo Saracenic architecture. Dominated by horseshoe and ogee arches, and large chhatris (six originally, with two added later) at the corners of the building accompanying smaller variations at the front, the station is comparable to its contemporaries like the Sultan Abdul Samad Building, surrounding structures constructed around the Merdeka Square and the Railway Administration Building directly across the street. In addition to the main station building, a three storey addition at the north wing was added early in its operation, adopting more Westernised vernacular designs with surrounding venrendahs and segmental arches of various widths. The façade of the station is completely plastered, as opposed to buildings of similar styles that opt for exposed brickwork, and painted in light colours (usually white or cream) throughout its service. The platforms are covered by large steel framed shelters, which were initially shorter during the station's early operation. The roofs were originally glazed, and were partially opened to allow smoke from steam locomotives to escape; corrugated roof sheets served as replacements later in the station's life. The sides of the platforms not adjoining the main building are surrounded by walls constructed in the same style as the main building. The platforms and main building are linked to each other via two underground passageways. The design of the extended platform for the 1986 refurbishment of the station took a more modernist approach, consisting simply of large concrete pillars supporting a latticed roof and a ticket office on concrete slabs at the north end, suspended two stories above ground. White walls and arches that serve as decorations to the extension mimic design cues from both the old station and the Dayabumi complex. The new extension is also connected to Dayabumi via an elevated walkway.