Чарльз Хорас Мейо: Американдық дәрігер және Мейо клиникасының негізін қалаушысы

Кіріспе

Чарльз Хорас Мейо (19 шілде 1865 – 26 мамыр 1939) – американдық дәрігер және оның інісі Уильям Джеймс Мейо, Август Стинкфилд, Кристофер Грэм, Эдвард Стар Джадд кіші, Генри Стэнли Пламмер, Мелвин Миллет және Дональд Балфурмен бірге Майо клиникасын құрған негіздеушілердің бірі болған.

Мансап

Чарльз 1888 жылы Норт-Уэстерн университетінің медицина мектебін медицина докторы дәрежесімен бітірді және Нью-Йорк поликлиникалық медицина мектебінде аспирантурадан кейін әкесі Уильям Ворралл Майо және үлкен ағасы Уильям Джеймс Майомен бірге Минесота штатының Рочестер қаласындағы жеке медициналық практикасына қосылды. Майолардың алғашқы серіктесі – Уильям Ворралл Майо жалдаған Август Стинчфилд болды. Жеке практикада серіктес ретінде орналасқаннан кейін, В. В. Майо 73 жасында зейнетке шықты. Жеке практика 1919 жылы коммерциялық емес Мейо клиникасына айналды. Осы кезде қалған серіктестер жалақыға өтіп, «Майо» мүліктер қауымдастығы құрылды. Әлемдегі алғашқы «біріктірілген топтық практика» жеті серіктес пен қызметкерлер тарапынан құрылды. Мейо клиникасы әлемдегі ең маңызды медициналық емдеу және зерттеу орталықтарының бірі болып есептелді. Мейоның өмірінде бір миллион пациент тіркелді. Медициналық мамандану идеясын осы медицинаның пионерлері дамытты. Мейо клиникасы мен Миннесота университетінің медицина мектебі арасында тығыз және берік қарым-қатынас орнады. С. Х. Майо қалқанша безі мен жүйке жүйесі хирургиясына маманданған. 1908 жылға дейін клиниканың офтальмологиялық пациенттеріне де жауапты болды. Ол және оның алғашқы серіктестері операциялық бөлмеде стерильді жағдайды қатаң сақтауды талап етті, бұл медициналық практиканың алғашқы хирургиялық жетістіктеріне үлкен үлес қосты. Чарльз Х. Майо көптеген медициналық және академиялық ұйымдарда кәсіби қызметін атқарды. Ол Батыс хирургиялық қауымдастығының президенті (1904–1905), Миннесота штатының медициналық қауымдастығының президенті (1905–1906), Туберкулез жөніндегі халықаралық конгрестің хирургия бөлімінің президенті (1908–1909) және Солтүстік Америка хирургтарының клиникалық конгресінің президенті (1911–1912) болды. Майо 1930 жылы зейнетке шығып, 1939 жылы Чикаго, Иллинойс штатында пневмониядан қайтыс болды. Оның екі ұлы, Чарльз Уильям Майо және Джозеф Грэм Майо, екеуі де клиникада жұмыс істеді. Джозеф Грэм Майо 1936 жылдың қараша айында апатқа ұшырап, пойыз оның көлігін қағып, оны және оның аңшы иті Флузиді өлтірді. Майо мен оның иті бір мазарға жерленді. Оның немересі Чарльз Хорас Майо II клиникада интернатурадан өтті.

Charles graduated with his M. D. from the medical school of Northwestern University in 1888 and after postgraduate studies at the New York Polyclinic Medical School joined his father, William Worrall Mayo, and older brother, William James Mayo, in their private medical practice in Rochester, Minnesota. The Mayos' first partner was Augustus Stinchfield, who was hired by William Worrall Mayo. Once in place as a partner in the private practice, W. W. Mayo retired at age 73. The private practice became the not for profit Mayo Clinic in 1919. At that point, the remaining partners went on salary, and the Mayo Properties Association was established. The world's first "integrated group practice" was established by the seven partners and staff. The Mayo Clinic came to be regarded as one of the foremost medical treatment and research institutions in the world. Within Mayo's lifetime, it registered one million patients. The idea of medical specialization was developed by this group of medical pioneers. A close and enduring relationship between the Mayo Clinic and the University of Minnesota Medical School developed. C. H. Mayo specialized in surgery of the thyroid and nervous system. He was also responsible for the clinic's ophthalmic patients until 1908. He and early partners insisted on sterile conditions in the operating room, and that was one of many factors that contributed to the medical practice's early surgical successes. Charles H. Mayo was professionally active in numerous medical and academic bodies. He was successively President of the Western Surgical Association (1904–1905), President of the Minnesota State Medical Association (1905–1906), President of the Section on Surgery of the International Congress on Tuberculosis (1908–1909), and President of the Clinical Congress of Surgeons of North America (1911–1912). Mayo retired in 1930 and died of pneumonia in 1939 in Chicago, Illinois. His two sons Charles William Mayo and Joseph Graham Mayo both worked at the clinic. Joseph Graham Mayo was killed in November 1936 in an accident when a train hit his car killing him and his hunting dog, Floosie. Mayo and his dog were buried in the same casket. A grandson, Charles Horace Mayo II, served a residency at the clinic.