Кіріспе
Құс түрі Audubon's shearwater (Puffinus lherminieri) – қарақұстар тұқымдасына жататын тропикалық теңіз құсы. Кейде «қоңыр арқалы кеуде су» деп те аталады, ал түрдің атауы француз натуралисі Феликс Луи Л’Герминьеге құрмет көрсету үшін берілген. Кейбір популяциялары «Байлонның кеуде суы», «тропикалық кеуде суы», «Баннерменнің кеуде суы», «Маскареннің кеуде суы» және «парсы кеуде суы» деп белгілі; кейбір авторлар оларды жеке түрлер деп санайды. Сырт келбеті жағынан қараңғы жоны мен ақ іші бар, алғашқы қарауда басқа кеуде суларынан ажырату қиын. Екі ата-ана да бір ақ жұмыртқаны күтіп бағуға жауапты (орташа өлшемдегі бір мысал үшін 52,5х36,2 мм өлшемдері және 37 грамм салмағы тіркелген).
Audubon's shearwater (Puffinus lherminieri) is a common tropical seabird in the petrel family. Sometimes known as the dusky backed shearwater, the specific epithet honours the French naturalist Félix Louis L'Herminier. Certain populations are known variously as Baillon's shearwater, tropical shearwater, Bannerman's shearwater, Mascarene shearwater and Persian shearwater; some of these are considered distinct species by various authors. In general appearance, it is a small shearwater, black above and white below and hard to distinguish from its relatives at first glance. Both parents share the responsibility of incubating the single white egg (measurements of 52.5 by 36.2 mm and a weight of 37 g have been recorded for one specimen of average size
Жүйелілік
Аудубонның шишалы суы Puffinus sensu stricto орташа және кішкентай шишалы сулар тобына жатады, ол Calonectris туысына жақын. Бұл түрдің таксономиясы өте шатастырады. Ол кейде P. assimilis (кішкентай шишалы су) түрінің кіші түрі ретінде тізімделеді, бірақ олар осылай тығыз байланысты болмайды. Керісінше, P. lherminieri кішкентай шишалы су, Манкс шишалы суы (P. puffinus) немесе қара құйрықты шишалы су (P. opisthomelas) сияқты түрлерді қамтитын, толық шешілмеген кладқа жатады. Аз белгілі Хайнроттың шишалы суы (P. heinrothi) кейде Аудубонның немесе кішкентай шишалы судың кіші түрі деп есептеледі. Ол осы тығыз байланысты топтың тағы бір мүшесі болуы мүмкін, бірақ үлгілердің жетіспеуіне байланысты оның нақты туыстығы әлі белгісіз. Аудубонның өзінде шамамен 10 кіші түрі бар. Бірнеше кіші түрлер әр түрлі уақытта жеке түрлер деп ұсынылған. Мысалы, Галапагос аралдарындағы популяция өте ерекше түр болып шықты, Галапагос шишалы суы (P. subalaris); ол, көрінеді, Рождество шишалы суына (P. nativitatis) жақын және олармен бірге туыстас түрлері жоқ ежелгі ұрпақты құрайды. Басқа таксондар бастапқыда кішкентай шишалы суға жатқызылды, кейіннен Аудубонға көшірілді. Процелларий құстарында белгілі бір шектеулі құндылыққа ие мтДНК цитохром b тізбектерінің деректерін талдау кем дегенде үш негізгі кладты ажыратуға болатынын көрсетеді:
Ерминьери клады (Атлант мұхиты, Кариб теңізі)
Puffinus lherminieri lherminieri Lesson, 1839 – Кариб теңізінің барлық аймақтарында, Багам аралдарында және бұрын Бермудада көбейеді; Кариб теңізінде және Солтүстік Американың Атлантикалық жағалауы бойында, Оңтүстік Канадаға дейін таралған, ал Солтүстік-Шығыс Канадада кездейсоқ ұшып келгендері тіркелген. Көптеген таксономистер Бойд және Бароло қаймақ суларын жеке түрлер деп санайды, бұл биогеографиялық және морфологиялық айырмашылықтар немесе генетикалық ұқсастық маңыздырақ саналатынына, сондай-ақ нақты бір зерттеуде P. lherminieri-ден қандай туыстамалар ерекшеленеді дегенге байланысты. Оңтүстік Кариб теңізіндегі құстар P. l. loyemilleri деп бөлінген, бірақ олар ерекшеленбейді. Бұл топтың бәрінен де түсініксіз. Дихростық түршесі екі аймақта кездеседі, оларды бүкіл Индонезия және оны қоршаған теңіздер бөліп тұрады; Тынық мұхитының популяциясына ұсынылған полинезия (Таʻū, Америка Самоасы) және, мүмкін, гунакс (төменде қараңыз) кіреді, ал географиялық тұрғыдан бөлінген Үнді мұхитының популяциясына бұрын никола (Батыс Үнді мұхиты, Алдабрадан Мальдив аралдарына дейін) және колстони (Алдабра, Араб теңізі) деп бөлінген құстар кіреді. Бұл құстардың арасында маңызды генетикалық немесе морфологиялық айырмашылықтар байқалмайды, бұл Тынық мұхиты мен Үнді мұхитының популяциялары ұзақ уақыт бойы оқшауланған болуы мүмкін екенін көрсетеді, сондай-ақ Үнді мұхитының дихростық аймағында кем дегенде үш анық түрше (байлони, персикус және temptator) кездеседі. Екінші жағынан, Маскарен қаймақ суы (P. atrodorsalis) морфологиялық және генетикалық тұрғыдан bailloni-ден ажыратылмайды. Әрине, ген ағынын тоқтатуға қабілетті механизм жұмыс істеп жатыр, бірақ оның нақты қандай екені әлі белгісіз – бірақ жоғарыда айтылғандай, көбею маусымдарының бөлек болуы мүмкін және қолдағы далалық деректермен алдын ала расталады. Бэннерманның қаймақ суы (P. bannermani) жеке түр ретінде ұсынылған. Бұл талапты зерттеу үшін жаңа деректер жетіспейтіндіктен, оның мәртебесі әлі де шешілмеген, бірақ ол кем дегенде bailloni кладындағы жеке түрше болуы мүмкін.