Кіріспе

14 ғасырдағы ағылшын масон Генри Йевел (шамамен 1320 – 1400) – ағылшын масон. Ол орта ғасырдың соңында Англиядағы ең өнімді және сәтті шебер масон деп есептелді. Оған қатысты алғашқы құжат 1353 жылдың 3 желтоқсанында, ол Лондонның бостандығын сатып алған кезде жазылған. 1356 жылдың ақпанында ол масон ретінде жеткілікті деңгейде танымал болғандықтан, ол алты кескіш масоннан тұратын комиссия мүшесі болып таңдалды. Олар қала әкімі мен қалалық кеңес мүшелеріне осы қолөнердің қағидалары мен ережелері туралы мәлімдеуге міндетті болды.

Мансап

Оның патшалық құрылыс жұмыстарымен алғашқы байланысы, 1357 жылдың наурызынан 1359 жылдың қыркүйегіне дейін Кеннингтондағы Қара ханзаданың сарайын қайта жаңғыртуға келісімшарт жасасқанда болды, бұл жұмыс 221 фунт стерлинг 4 шиллинг 7 пенниге бағаланды. 1360 жылдың 23 маусымында ол Вестминстер сарайы мен Лондон мұнарасындағы патшалық құрылыстардың "басқарушысы" болып тағайындалды. Ол үшін күніне 1 шиллинг төленді, бірақ патшалыққа қатысты емес басқа тапсырыстарды да орындауын жалғастырды. Вестминстер сарайында Евеле Вестминстер залын қайта жаңартуға және екі практикалық мақсаттағы ғимаратқа жауапты болды: бұл 1365-6 жылдардағы Privy Palace-дегі Jewel Tower және (қазір бұзылған) сағат мұнарасы, ол Вестминстер залының солтүстік есігінің қарсы тұрды және ондағы патшалық соттардың отырыстарын реттеді (1366-7). Лондон мұнарасында Евеле Қанды мұнараға жауапты болды, ал Генридің інісі Роберттің қатысуымен он үшінші ғасырдың су қақпасының күмбездеуі сияқты бірнеше шағын жұмыстар орындалды. Алайда, сол кездегі корольдік құрылыстардың басты орталығы Виндзор қамалы болды. Сол жердегі бас шебер Джон Спонли (шамамен 1382 жылы қайтыс болған), 1369 жылы патшайым Филиппаның жерлеу рәсімінде жоғары дәрежелі эсквайр ретінде қатысты, ал Евеле кіші эсквайр ретінде саналды. Эдуард III билігінің кезеңінде Евеленің патша үшін жасаған сәулеттік жұмыстары бір ғана ерекшелікпен Лондонмен шектелді, бірақ ол Кент және Суррейдегі, сондай-ақ Лондондағы көптеген патшалық құрылыс алаңдарына материалдар жеткізді. Евеленің қалған жұмыстарының ең маңыздысы – Вестминстер аббаттығының (1362) және Кентербери соборының (1377-1400) кемелері, соңғысы ерте перпендикулярлы готика стилінде аяқталды. Евеле Саутгемптон (1378-9), Карисбрук (1380-85), Винчестер (1390-1400) және Портчестер (1384-5) қамалдарының жөндеулері мен жаңа құрылыстарына, сондай-ақ Кентербери қала қабырғаларына (1385-6) кеңес берді, бірақ бұл оны ірі жобалау жұмыстарына қаншалықты қатыстырғаны белгісіз. 1381, 1389 және 1393 жылдары Уильям Уайкхэм, Винчестер епискобы, 1356 жылдан 1361 жылға дейін Виндзор қамалында жұмыс басқарған адам, Евеленің кеңесін сұрады. 1390 жылдың 29 тамызында Евеле ресми міндеттері мен "үлкен жасы" үшін сотқа қатысудан және басқа да міндеттерден босатылды. Евеленің басқа меценаттар үшін жасаған жұмыстары 1370 және 1380 жылдарға жатады. Джон Гонт үшін ол 1375 жылы Лондондағы Савой сарайында белгісіз жұмыстарды орындады және басқа шебер, Томас Врекпен бірге ескі Сент-Пол соборында герцогтың үлкен және өте сәнді күмбезді қабірін жасады. Джон де Кобхам, 3-ші барон Кобхам үшін ол Лондонның шығысындағы Сент-Данстан шіркеуінің жаңа оңтүстік бөлігінің дизайнын ("жоспарын") жасады, бірақ оның құрылысын өз мойнына алмады. 1368 жылдан бастап ол Лондон көпірінің екі күзетшісінің бірі болды. Бұл күзетшілік таза әкімшілік қызмет болғанымен, ол 1384 және 1397 жылдар аралығында салынып жатқан, көпірдің ортасынан шығысқа қарай созылған екі қабатты Сент-Томас шіркеуінің дизайнын жасаған болуы мүмкін. Шіркеуде көпірдің тарихын қысқаша баяндайтын "кесте" немесе қол тақтасы болды, ол 16 ғасырдың антиквары Джон Лиландтың "көпірдің шебері болған" адамның өз қаражаты есебінен шіркеуді салғаны туралы мәлімдемесінің көзі болды. Бұл хабарлама тек Евелеге қатысты болуы мүмкін, оның есімі Лиланд үшін ештеңе білдірмеген.

Өлім

Евеле 1400 жылы қайтыс болды және Лондон көпірі маңындағы Әулие Магнус шейіті шіркеуіне жерленді. Оның ескерткіші Джон Стоу заманында (16 ғасырдың соңында) болған, бірақ Лондонның Ұлы өрті кезінде жойылған болуы мүмкін.