Кіріспе

Кастро-Верде (ˈkaʃtɾu ˈveɾðɨ) – Португалияның Альентежу аймағындағы (Бежа тарихи ауданындағы) қала және муниципалитет. 2011 жылы халық саны 7 276 адамды құрады, ал ауданы 569,44 км²-ге жетеді. Кастро-Верде Баиксо-Алентежу аймақшасында, жергілікті жерде Кампо-Бранко деп белгілі аумақта орналасқан. Муниципалитеттің шекараларында орналасқан жергілікті муниципалдық белгілері арқылы тануға болады, олар "Далаға ашылған терезе" аталымын көрсетеді; бұл белгілер стильделген үйлердің сызбалары түрінде болып, үлкейтілген терезесі келушілерге айналаның панорамалық көрінісін тамашалауға мүмкіндік береді.

Тарих

Baixo Alentejo субөңірінің тарихы б.з.д. 200 000 жылға дейін соқталады, сол кезде төменгі палеолит дәуірінде Еуропаның солтүстігінен көшіп келген неандертальдықтар бұл аумақты кезіп өткен. Шамамен б.з.д. 28 000 жылға дейін, жойылғанға дейін, неандертальдықтар қазіргі Португалия аумағында аң аулап, жеміс-жидек жинаған. Кейіннен, аймақта минералдардың көптігі және Жерорта теңізі бойындағы тиімді сауда және стратегиялық орнының арқасында бірнеше мәдениеттер қоныстанды. Алғашқы қоныстар б.з.д. 6 ғасыр шамасында Иберия түбегінің орталық бөлігінен келген кельтиберлермен басталды, одан кейін келттер келді. Кен өндіру экономиканы дамытуға ықпал еткенмен, мал шаруашылығы да аймақ экономикасының маңызды бөлігіне айналды. 16-17 ғасырларда Кампос-де-Орике Кастела және Серра-да-Эстреладан келген көптеген малдың жиналған жеріне айналды, бұл муниципалитетке жаңа экономикалық, әлеуметтік және мәдени маңыз берді. Португалия Иберия түбегінің қалған бөлігінен теңіз арқылы бөлінген кезде, белсенді және гидротермалды вулканизмге байланысты оқиғалар тізбегі вулкандық шөгінді пирит кешенінің пайда болуына әкелді (Португалияның құрлықтары Иберия түбегімен соқтығысқанда). Кастро-Верде Еуропадағы ең маңызды кен орындарының бірінде орналасқан, ол аймақтың экономикасын қолдауға жауапты, бірақ эрозия қаупі жоғары. Осыған байланысты кен өндіру қызметі мыңдаған жылдар бұрын басталған, Римнің кен өндіру құрылыстарының қалдықтары бұл аймақтың Рим металлургиясының дамуы үшін маңызды екенін көрсетеді. Сульфид кенінен басқа, Лузитанияның оңтүстік аймағы алтын, күміс, мыс, қалайы, қорғасын және темір сияқты басқа да минералдардың мол қорына ие болды.

Экоөңірлер/қорғалған аумақтар

Муниципалитеттің көп бөлігі Еуропалық Одақтың Natura 2000 жобасымен қамтылған; ол үлкен жатаққус және кіші кескіш сияқты құрып бара жатқан дала құстарының арнайы қорғалатын аймағы (SPA) ретінде белгіленген.

Экономика

Халық санының өсуі, негізінен, тау-кен өнеркәсібінің дамуымен, әсіресе Невес Корво тау-кен кешенімен байланысты. Оның қызметі, сондай-ақ байланысты қызметтер, азаматтық құрылыс және коммуналдық жұмыстар, муниципалитет қызметтері мен халық санының бірдей үдемелі өсуіне әкелді. 1979 жылдан бері осы дамуға байланысты тау-кен саласындағы жұмыс орындары да параллель түрде өсті. Еңбекке қабілетті халықтың иерархиялық бөлінісі бар: 11,12% бірінші секторда, 32,7% екінші секторда жұмыс істейді, ал басым бөлігі (56,18%) үшінші секторда қызмет көрсетеді. Бұл үлестірім муниципалитеттегі барлық елді мекендерде сақталады, Санта Барбара дос Падроес және Энтрадас елді мекендерінен басқа. Санта Барбара дос Падроесте Невес Корво кеніші негізгі жұмыс беруші болып табылады, ал Энтрадаста шағын ауыл шаруашылығы және мал шаруашылығы дамыған.

Азаматтық

Орике шайқасының ескерткіш бағанасы (Padrão comemorativo da Batalha de Ourique), бастапқыда 1785 жылы Сан-Педро шіркеуінің солтүстік жағында орнатылған, бұл белгі 1960 жылы қалалық әкімшілік кеңесінің ғимаратына көшірілді. 1792 жылдың 9 мамырында оған королева Мария II-нің суреті салынған медальон қосылды. Оның бюсті "біздің алғашқы монархымыз Д. Афонсо Энрикеске Мәсіх Әкеміздің даңқты көрінісі" деген сөздермен бекітілді. "Шапель" мен "Фонте" арасындағы әкімшілік байланыс қазірде жойылды және бай мұра соңғы жылдарда тарихтан жасырылып, 150 жылдан астам уақыт бойы тоқтаусыз жатыр. Дегенмен, IGESPAR шіркеуді жалпыға бірдей маңызы бар мүлік ретінде таныды; ал 2008 жылы Associação de S. Miguel para Medicina Bio Energética коммерциялық емес ұйымы "Fonte de Milagre" емдеу протоколдарын қайта жаңарту мүмкіндігін зерттеу үшін құрылды, себебі ол әлі де күшті емдік әсер ететін орын болып табылады. 2009 жылдан бері ғибадатхана мен су қоймасының қалпына келтіру жұмыстары жүргізілуде.

Діни

Nossa Senhora da Conceição шіркеуі (Igreja Matriz de Castro Verde / Igreja de Nossa Senhora da Conceição / Basílica Real de Castro Verde), базилика король Жоау V (1706–1750) билік еткен кезеңде салынды және король Себастьян (1568–1578) тұсында қайта жаңғыртылған ескі ғибадатхананың орнына тұрғызылды. Орталық бөлімі, бүйірлік сакральдік бөлмелер және екі қоңырау мұнарасынан (біреуінде сағат бар) тұрады. Ішкі қабырғалары Орике шайқасын бейнелейтін азулежу плиткаларымен жабылған, ал төбесі барокко және Жоанино стильдеріндегі алтын жалатылған құрбандық алтарьлары бар көп түсті ағаштан жасалған. Nossa Senhora dos Remédios шіркеуі (Igreja Igreja das Chagas do Salvador / Igreja de Nossa Senhora dos Remédios), сондай-ақ Иеміздің Стигматасы шіркеуі деп те аталады, Медицина Әйеліне арналған және Афонсу Энрикеш құрған. 17 ғасырда шіркеу көбінесе қираған, сонда Филипп II жәрмеңке арқылы қаржы жинау арқылы шіркеуді қалпына келтіруге шешім қабылдады (алғашқысы 1620 жылы өткізілді); Feira de Castro 1834 жылға дейін жалғасты, содан кейін Baixo Alentejo аймағының діни емес шарасына айналды. Сан-Педро дас-Кабеса капелласы (Ermida de São Pedro das Cabeça), Джеральдостан, 15 ғасырлық ғибадатхана ауылдық қасиетті орын және паломниктікке баратын жер: ол мифтік Орике шайқасының бөлігі болған жазықта орналасқан, онда Афонсу Энрикеш бес мавр патшасын жеңді. Капелла жазықтың ең биік нүктесінде орналасқан және Португалияның бірінші патшасы мен оның тарихи жеңісіне құрмет көрсету үшін король Себастьянмен салынды.