Англия Республикасының Атқарушы Үкіметі

Кіріспе

Англия Комонвелтісінің атқарушы үкіметі – Англия Мемлекеттік кеңесі, кейіннен Протектордың құпия кеңесі деп те аталды. Ол 1649 жылдың 14 ақпанында король Карл I-нің өлім жазасын орындағаннан кейін, Рump Парламентімен алғаш тағайындалды.

Карлдың 30 қаңтардағы өлім жазасын орындау бірнеше сағатқа кешіктірілді, себебі Халық үйі халық өкілдерін, яғни Халық үйін барлық заңды биліктің бастауы деп жариялайтын және жаңа корольді жариялауды қылмыс деп тануға бағытталған шұғыл заң қабылдады. Бұл, тиімді түрде, монархияны және Лордтар палатасын жойды.

Тарих

Мемлекеттік кеңес 1649 жылғы 14 және 15 ақпанда Парламент тарапынан тағайындалды, содан кейін жыл сайын сайлаулар өтті. Кеңестің міндеттері – король мен Жеке кеңестің орнына ел үкіметінің атқарушы органы ретінде әрекет ету болды. Ол ішкі және сыртқы саясатты бағыттап, Англияның қауіпсіздігін қамтамасыз етуге тиіс болды. Жаңа үлгідегі армия мен әлсіреген Парламент арасындағы келіспеушіліктерге байланысты, кеңес армияның ықпалында болды. Кеңес алғашқы отырысын 1649 жылғы 17 ақпанда "[Оливер] Кромвелл төрағалық етіп" өткізді. Бұл отырыс өте қарапайым болды, Парламент сайлаған қырық бір кеңесшінің тоғызынан артық емес заңды кворумнан сәл ғана көп, шамамен 14 мүше қатысты. 12 наурызда тағайындалған кеңестің алғашқы сайланған президенті – Джон Брэдшоу, ол Карл I сотының президенті және корольдің өлім жазасына қол қойған бірінші адам болды. Бірінші кеңестің мүшелері: Денбиг, Малгрейв, Пемброк және Солсбери графтары; Грей және Фэрфакс лордтары; Лисл, Роль, Оливер Сент-Джон, Уайльд, Брэдшоу, Кромвель, Скиппон, Пикеринг, Машам, Хаселриг, Харингтон, Кіші Вейн, Денверс, Армин, Милдмей, Констебль, Пеннингтон, Уилсон, Уайтлок, Мартин, Людлоу, Степлтон, Хевенингем, Уоллоп, Хатчинсон, Бонд, Попхэм, Валентин Уолтон, Скот, Пьюрфой, Джонс. Кромвель армия кеңесінің қолдауымен 20 сәуірде Румп Парламентін таратып, Кеңес тоқтатылды. 29 сәуірде он үш мүшеден тұратын кеңес қайта құрылды, олардың жетісі – армия офицерлері. Барбоун Парламенті сәтсіз аяқталғаннан кейін, Кеңес Оливер Кромвельге кеңес беретін бұрынғы Жеке кеңеске ұқсас үкімет құралымен қайта құрылды. Конституциялық тұрғыдан, Парламент протекторға кеңес беру үшін он үштен жиырма бірге дейін кеңесшілерді сайлады, ол да Парламент тарапынан сайланды. Бірақ шындығында Кромвель армияға сүйенді және кеңесшілерін өзі таңдады. 1657 жылғы жаңа конституция, жалған монархиялық Кішіпейіл Өтініш және Кеңес, "Оның Билігі Лорд-протекторға" жиырма бір кеңесшіні таңдауға және оның орнын басушысын тағайындау құқығын берді. Кромвель өзінің ең үлкен тірі ұлы Ричард Кромвельді ұсынды, ол 1658 жылғы 3 қыркүйекте әкесі қайтыс болғаннан кейін мұрагер деп жарияланды және 1659 жылғы 27 қаңтарда жаңадан сайланған Үшінші Протекторат Парламентімен осы лауазымға заңды түрде бекітілді. Румп Парламенті қайта құрылғаннан кейін (1659 жылғы 7 мамырда) және Лорд-протектор лауазымы жойылғаннан кейін, Мемлекеттік кеңестің рөлі, басқа мемлекетаралық институттармен бірге, мемлекеттік құралдар күйреуге басталғандықтан шатасқан күйде болды. Мемлекеттік кеңес 1660 жылғы 28 мамырда ғана таратылды, сол кезде король Карл II жеке өзі Лондон үкіметін өз қолына алды.

The Council of State was appointed by Parliament on 14 and 15 February 1649, with further annual elections. The Council's duties were to act as the executive of the country's government in place of the King and the Privy Council. It was to direct domestic and foreign policy and to ensure the security of the English Commonwealth. Due to the disagreements between the New Model Army and the weakened Parliament, it was dominated by the Army. The Council held its first meeting on 17 February 1649 "with [Oliver] Cromwell in the chair". This meeting was quite rudimentary, "some 14 members" attending, barely more than the legal quorum of nine out of forty one councillors elected by Parliament. The first elected president of the council, appointed on 12 March, was John Bradshaw who had been the President of the Court at the trial of Charles I and the first to sign the King's death warrant. The members of the first council were the Earls of Denbigh, Mulgrave, Pembroke, and Salisbury; Lords Grey and Fairfax; Lisle, Rolle, Oliver St John, Wilde, Bradshaw, Cromwell, Skippon, Pickering, Masham, Haselrig, Harington, Vane the Younger, Danvers, Armine, Mildmay, Constable, Pennington, Wilson, Whitelocke, Martin, Ludlow, Stapleton, Heveningham, Wallop, Hutchinson, Bond, Popham, Valentine Walton, Scot, Purefoy, Jones. When the Rump Parliament was dissolved by Cromwell with the support of the Army Council on 20 April 1653, the Council went into abeyance. It was reconstituted on 29 April with thirteen members seven of whom were Army officers. With the failure of Barebone's Parliament, the Council was re modelled with the Instrument of Government to become something much closer to the old Privy Council advising the Lord Protector Oliver Cromwell. Constitutionally between thirteen and twenty one councillors were elected by Parliament to advise the Protector, who was also elected by Parliament. In reality Cromwell relied on the Army for support and chose his own councillors. The replacement constitution of 1657, the pseudo monarchical Humble Petition and Advice, authorised 'His Highness the Lord Protector'; to choose twenty one Councillors and the power to nominate his successor. Cromwell recommended his eldest surviving son Richard Cromwell, who was proclaimed the successor on his father's death on 3 September 1658 and legally confirmed in the position by the newly elected Third Protectorate Parliament on 27 January 1659. After the reinstatement of the Rump Parliament (7 May 1659) and the subsequent abolition of the position of Lord Protector, the role of the Council of State along with other interregnum institutions becomes confused as the instruments of state started to implode. The Council of State was not dissolved until 28 May 1660, when King Charles II personally assumed the government in London.