Кіріспе

Жаңа Зеландиядағы темір жол желісі Окленд пен Веллингтон арасында салынған. Солтүстік аралдың негізгі магистралі (NIMT) – Жаңа Зеландияның Солтүстік аралындағы басты темір жол желісі, ел астанасы Веллингтонды ең ірі қаласы Оклендпен байланыстырады. Желінің ұзындығы шамамен және Жаңа Зеландияның темір жол габаритіне сәйкес салынған. Ол Палмерстон Норт және Гамильтон сияқты ірі қалаларға қызмет көрсетеді. NIMT-нің көп бөлігі бір жолды, бірақ Веллингтон мен Вайканае арасында екі жолды, Пукеруа шығанағынан Паэкакарикиге дейінгі учаскедегі Солтүстік және Оңтүстік тораптары арасындағы туннельдерден басқа, Гамильтон мен Те Каувата арасында (Нгаруавахиадағы Вайкато өзенінің көпірінен басқа) және Меремере мен Окленд Бритомарт арасында екі жолды. Желінің шамамен 65 пайызы (шамамен) үш жеке учаскеде электрлендірілген: Веллингтон мен Вайканае арасында 1500 В тұрақты токпен, ал Палмерстон Норт пен Те Рапа (Гамильтон) және Папакура мен Окленд Бритомарт арасында 25 кВ айнымалы токпен. NIMT-нің алғашқы бөлігі 1873 жылы Оклендте ашылды. Веллингтон бағытындағы құрылыс 1885 жылы басталды. Желі 1908 жылы аяқталды және 1909 жылы толыққанды жұмыс істеуге кірісті. Ол экономикалық өмірлік маңызы бар жол ретінде танылды және Солтүстік аралдың орталығын еуропалық қоныстану мен инвестициялар үшін ашты. Желіде көптеген инженерлік шешімдер қолданылған, мысалы, көпқұлақтар, туннельдер және үлкен биіктік айырмашылықтарын жеңу үшін салынған спиральдар, бу локомотивтеріне қолайлы еңіс бұрыштарымен (ең үлкен еңіс – 1:50).

Құрылыс

NIMT-нің алғашқы бөлімдері салынған кезде, Уайкато аймағындағы бағытты қалай жүргізу туралы үлкен белгісіздік болды. Кембридж, Кихикихи, Те Авамуту және Александра қалалары Уайкатодағы мүмкін нүктелер ретінде қарастырылды. Орталық бөлім біртіндеп созылып, 1909 жылы, NIMT-нің солтүстік және оңтүстік бөлімдері ашылғанына 23 жыл өткен соң, толыққанды бірікті.

Окленд - Те Авамуту аралығы

Оклендтің алғашқы темір жолы 1873 жылы ашылған Пойнт Бритомарт пен Онехунга арасындағы, Пэнроуз арқылы өтетін желі болды. Ол, Окленд және Мерсер теміржолының қалған бөлігі сияқты, Брогденс компаниясымен салынды. Мерсерге дейінгі 66 км (41 миль) үшін 166 000 фунт стерлинг жұмсалды. Пенроуздан Онехунгаға дейінгі бөлік қазір Онехунга тармағы деп аталады. Кейіннен желі Пенроузден Уайкатоға қарай оңтүстікке қарай жалғастырылды. Уайкатоға жасалған жорыққа қолдау көрсету үшін 1864 жылы Маунгатавириден Меремереге дейін 6 км (3.5 миль) трамвай жолы салынды. Алғашқы қазылған топырақ 1864 жылғы 29 наурызда Кохероа маңында, Оклендтің жолдар мен көпірлер бас инспекторы В. Р. Колетт қатысуымен тасталды. Окленд және Дрюри теміржолының құрылысын бастау рәсімі 1865 жылы, соңғы ірі шайқастан бір жыл өткен соң өтті. Бұл желі 1875 жылғы 20 мамырға дейін Мерсерге жетті, ал Нгаруавахиадан келетін бөлігі ерікті инженерлік милициясымен салынды және 1877 жылғы 13 тамызда ашылды. 1877 жылдың желтоқсанында ол Франктонға дейін, ал 1880 жылы Те Авамутуға дейін созылды. Экономикалық төмендеу келесі бес жылға құрылысты тоқтатты, және Те Авамуту теміржолдың соңғы станциясы болып қалды. Сондай-ақ жергілікті маорилермен келіссөздер жүргізілді, ал 1883 жылға дейін Еуропалықтар Корольдік жеріне (King Country) кіре алмады.

Веллингтоннан Мартонға

Веллингтон Лонгберн (Палмерстон-Норт маңындағы) учаскесі 1881 және 1886 жылдар аралығында Веллингтон және Манауату теміржол компаниясы (WMR) құрылысын жүзеге асырды. 1908 жылы компания үкіметке өткізіліп, Жаңа Зеландия теміржол департаментімен біріктірілді. Лонгберн мен Мартон учаскесі 18 сәуір 1878 жылы Фокстон және Уангануи порттарын байланыстыратын желінің бөлігі ретінде ашылды.

Солтүстік аралдың орта бөлігі

1882 жылы Уайтакер үкіметі Солтүстік аралдың негізгі теміржол магистралін салуды жеделдету мақсатында, Те Авамутудан оңтүстікке қарайғы құрылысқа бір миллион фунт стерлинг (вероятно, Лондоннан) қарыз алуға рұқсат берді. Те Авамутудан бастап, желі Таупо немесе Таумарунуи арқылы, ақырында таңдалған бағыт бойынша салынуы жоспарланды. 1884 жылы Мемлекеттік жұмыстар министрі қазіргі бағытты бекітуге дейін төрт нұсқа қарастырылды, бірақ маршруттың қиындығын ескергеннен кейін, 1888 жылы тағы екі балама қарастырылды. Соңғы орталық бөліктің құрылысы 1885 жылдың 15 сәуірінде басталды, осы кезде Нгати Маниапото тайпасының басшысы Вахануи Те Авамутудың сыртында алғашқы топырақ қазды. Алайда, жаңа бөліктің көп бөлігі уақытша болды, мысалы, Таонауиден солтүстікке қарайғы кейбір учаскелер тік беткейлі және Хоропитодан Макатотеге дейінгі кезеңде балласты жол болған жоқ. Уорд 1908 жылдың 6 қарашасында соңғы бұранданы орнатты, ал «Соңғы бұранда» ескерткіші Покаканың жанындағы Мангуи о те Ао қаласында орналасқан. 9 қарашада екі күндік NIMT қызметі басталды, түнгі тоқталыс Охакунеде болды. 1909 жылдың 14 ақпанында алғашқы NIMT экспресі Оклендтен Веллингтонға аттанды, сапарға 19 сағат 15 минут уақыт белгіленді, вагондарда орындықтары жайлы, ұйықтайтын және пошта тасымалдайтын бөлімдер болды. Дәмхана вагоны Веллингтоннан Охакунеге дейін солтүстік экспресімен жүріп, содан кейін оңтүстік экспресіне ауыстырылды, осылайша орталық бөлімнің қиын баурайларын айналып өтті.

Сигналдар мен жолдар

Жылдар бойы рельстер мен сигнализация жаңартылып келді, сондай-ақ желінің көптеген бөліктері өзгертілді: 1870-ші жылдардың басындағы Фогель дәуіріндегі бастапқы рельстер 40 фунт/ярда (19,9 кг/м) болды, олардың кейбіреулері темірден, ал емес болаттан жасалған; кейінірек рельстер 53 фунт/ярда (26,3 кг/м) болды; ал 1901 жылдан бастап 70 фунт/ярда (34,8 кг/м) болды, мысалы, Таумарунуи мен Тайхапе арасындағы ауыр X класты локомотивтер 1908 жылдан бастап орталық таулы бөлімде пайдаланылды. Франктон мен Таумарунуи арасындағы 10 көпір нығайтылып, 1914 жылы 129 км (80 миль) рельс ауыстыру қажет болды. 1930 жылдары 85 фунт/ярда (42,2 кг/м), содан кейін 91 фунт/ярда (45,1 кг/м) және 1974 жылдан бастап 100 фунт/ярда (50 кг/м) қабылданды. Желінің көп бөлігін құрайтын біржол учаскелердегі сигнализация Tyer's Electric Train Tablet No 7 жүйесімен басқарылды; 94 планшеттік учаскедегі әр станцияда үш планшеттік жөнелткіші болды, олар үздіксіз жабу үшін аптасына 56 сағат жұмыс істеді; сондықтан әр станцияда станция бастығы мен үш жөнелткіші үшін кемінде төрт үй қажет болды. Пьер CTC станция ғимараттарының тіпті платформалардың да алынып тасталғанын байқады, себебі Охакуне мен Ұлттық саябақ арасында штаты бар станциялар болған жоқ. 1928 жылдан 1932 жылға дейін енгізілген Пойызды басқару жүйесі төрт бөлімдегі (Окленд, Франктон, Те Куити, Охакуне, Мартон және Веллингтон) операторлардың планшеттік жүйені толықтырды. 1938 жылдан 1966 жылға дейін Орталықтандырылған жол қозғалысын басқару (CTC) NIMT-дегі планшеттік жүйені біртіндеп алмастырды. 1957 жылы қалған бөлігінде CTC орнату басталған кезде, Taumarunui-ден Otaki-ге дейінгі бөлімде Ohakune-дегі (1977 жылы Taumarunui-ге көшірілген) бақылау орталықтарымен, Taihape және Palmerston North-те CTC пайдалану 74 адамды жол қозғалысы бойынша алмастыратыны естілді. Соңғы учаске Piriaka Owhango ауыстырылды. 1926 жылы «Backblocks» мақаласында оқшауланған аймақтарда тұратын бұл станциялардағы қызметкерлердің жағдайы және олардың арнайы шараларға тасымалдау үшін арнайы пойыз алуға жасаған күш-жігері сипатталған. 1913 жылы NIMT-дегі ең жоғары жылдамдық шегі сағаттық 1 сағат 25 минутқа қысқартылды, бұл Окленд-Веллингтон сапарына 17 сағатқа дейін азайтып, 30 мен 45 минут арасындағы уақытты қысқартты. 1895 жылдан 1913 жылға дейін Жаңа Зеландия темір жол департаментінің бас менеджері Томас Ронайн басшылығымен Парнеллден оңтүстікке қарайғы учаске қайта жаңартылып, Окленд пен Мерсер арасындағы ең нашар градиенттер мен тар қисықтар жақсартылды. Оның орнын басқан E. H. Hiley басшылығымен 1915–1916 жылдары екі жолды және жеңілдетілген градиенті бар екінші Парнелл туннелі аяқталды. Halcombe мен Marton арасындағы Kakariki жағалауындағы ауытқу 1915 жылы 1/53 деңгейін 1/70 деңгейіне дейін төмендетті. 1939 жылы Rangitīkei өзенінің арғы жағындағы Greatford-қа баратын градиентті жеңілдету үшін де осындай жұмыстар жүргізілді. 1914 жылғы заң Вестфилд ауытқуына, Окленд пен Веллингтондағы жаңа станцияларға, жолды екі еселеуге (Penrose Papakura, Ohinewai Huntly, Horotiu Frankton, Newmarket New Lynn) және Penrose-ден Te Kuiti-ге дейінгі градиенттерді жеңілдетуге қаражат жұмсауға рұқсат берді, бірақ соғыс осы жұмыстардың көп бөлігін он жылдан астам уақытқа кейінге шегерді. 1927 жылы Otahuhu-дан Mercer-ге дейін автоматты түсті шамдармен сигнализация орнатылды. 1930 жылы сигнализация Frankton-ға дейін 34 мильге (55 км) ұзартылды және одан Horotiu-ға дейінгі 6 миль (10 км) екі есеге арттырылды. 5 шақырымдық жолдың солтүстігінде Ngāruawāhia-ға дейінгі аралық 1937 жылдың 5 желтоқсанынан бастап екі есеге көбейтілді, содан кейін 9 шақырымдық жолдың 14 шақырымы 1938 жылдың 4 желтоқсанында Ngāruawāhia-дан Huntly-ге дейін және 1939 жылдың желтоқсан айында Huntly-ден Ohinewai-ға және Papakura-дан Paerata-ға дейін жалғастырылды. Сол кезде соғыстың салдарынан екі жолды іздеуді кейінге қалдырды. Pokeno-дан Mercer-ге дейін 1951 жылдың 11 қарашасынан бастап екі есеге көбейтілді, Pukekohe-ден Pokeno-ға дейін 1954 жылдың 21 қарашасы, Mercer-ден Amokura-ға дейін 1956 жылдың 1 шілдесі және Ohinewai-дан Te Kauwhata-ға дейін 1958 жылдың 14 желтоқсаны. Amokura мен Te Kauwhata арасындағы учаске, Ngāruawāhia көпірі сияқты, біржол болып қала береді. Amokura-дан оңтүстікке қарайғы учаскені екі еселеуді 2021 жылдың шілдесінен бастап бизнес-жоба бойынша зерттеуде.

Вестфилд ауытқуы

1930 жылы Вестфилд ауытқуы ашылды, Глен Иннес және Хобсонс шығанағы арқылы Оклендтен Вестфилдке жаңа шығыс бағыты салынды, ол жаңа Окленд теміржол станциясына қосылып, Окленд портына ыңғайлы қолжетімділікті қамтамасыз етті. Окленд пен Вестфилд арасындағы Ньюмаркет арқылы өткен бастапқы бөлік кейіннен NIMT құрамына енбеді: Оклендтен Ньюмаркетке дейінгі бөлік Окленд-Ньюмаркет желісі, ал Ньюмаркеттен Вестфилдке дейінгі бөлік Уаңгарей мен Вестфилд арасында жүретін Солтүстік Окленд желісінің (NAL) бір бөлігіне айналды. 1930 жылдардың соңында Охиневай, Таупири және Хопухопудағы теміржол өткелдері көпірлермен алмастырылды.

Таваның жазық ауытқуы

Екі рельсті Тава Флат ауытқуы жүк пойыздарына 1935 жылғы 22 шілдеде, ал жолаушылар пойыздарына 1937 жылғы 19 маусымда ашылды, Веллингтон мен Тава арасындағы бастапқы бір рельсті WMR желісін айналып өтеді. Веллингтон төбелерінің астындағы екі туннельмен ауытқу, тік және қисық бастапқы бағыттағы көбірек және ауыр жүк көлігіне байланысты туындаған мәселелерді жеңілдетті, онда 1:60 қабатты ұзын учаскелерде көмекші локомотивтер қажет болды. Бастапқы желідегі Веллингтон-Джонсонвилл учаскесі Джонсонвилл желісі ретінде сақталды, ал Джонсонвилл-Тава учаскесі жабылды. 1940 жылы Плиммертоннан Оңтүстік торапқа дейінгі, Пукеруа шығанағы мен Муридің солтүстігіндегі және Солтүстік тораптан Паэкакарикиге дейінгі учаскелер екі рельстік болып қайта жаңартылды. 1940 жылғы 24 шілдеден бастап Веллингтоннан Паэкакарикиге дейінгі NIMT-ның оңтүстік бөлігі 1500 В тұрақты токпен электрленді. Тава Флат ауытқуында ұзақ туннель (Тава №2) бар, ол шамадан тыс түтін шығуына байланысты бумен жұмыс істеуге жарамсыз (дегенмен, 1935 жылдан бастап жаңа ауытқуда бу пойыздары уақытша пайдаланылды). 1940 жылы орталықтандырылған пойызды басқару жүйесі (CTC) орнатылды, сондықтан жаңа сигналдық посттар қажет болмады және Тава мен Пукеруа шығанағы арасындағы бес станцияда планшеттік байланыс үшін тұрақты штаттық персонал қажет болмады; Капити желісі мен Солтүстік-Оңтүстік торабын қараңыз. Электрлендіру, Плиммертоннан Пукеруа шығанағының ең биік нүктесіне дейінгі тік (1:57) қабатты шығысқа ауытқу арқылы жеңілдету қажеттілігін жойды және жиі қала маңы жолаушылар пойыздарының қатынауын қамтамасыз етті (сондай-ақ, 1949 жылдың қыркүйегінен бастап осы учаскеде қала маңы электрлік пойыз құрамаларының жүруіне мүмкіндік берді). Пюкеруа шығанағынан Паэкакарикиге дейінгі Паэкакарики жартасынан төмен түсетін қиын учаске, Оңтүстік және Солтүстік тораптар арасындағы бес туннельмен бір рельстік болып қала береді. Тавадан Порируаға дейінгі екі рельстік учаске 1957 жылғы 15 желтоқсанда, Порируадан Параметаға дейінгі учаске 1960 жылғы 7 қарашада, ал Параметадан Плиммертонға дейінгі учаске 1961 жылғы 16 қазанда ашылды. Порируа мен Плиммертон арасындағы учаске, екі рельстік болып жаңартылғанда, Порируа портының шығыс жағалауындағы жерді қайта игеріп түзету арқылы түзуленді. 1967 жылы Паэкакарики мен Пукеруа шығанағы арасындағы бұрынғы WMR учаскесіндегі туннельдердің едендері DA класындағы локомотивтердің Веллингтонға дейін қатынауын қамтамасыз ету үшін төмендетілді.

Милсон ауытқуы

1964 және 1966 жылдар аралығында Палмерстон-Норд қаласының ортасынан Милсон айналысы арқылы қала шетіне қарай бағыт өзгертілді.

Мангавека ауытқуы

1973 және 1981 жылдар аралығында Мангавека мен Утику арасындағы орталық бөлімдегі негізгі Мангавека ауытқуы салынды, оның құрамында Раңгитикеи және Кавахтау өзендерін кесіп өтетін, биіктігі 70 метрден жоғары үш виадук болды. Бұл виадуктар өмірлік циклының соңына жеткен еді. Ауытқу тұрақсыз жерлерде салынған көптеген туннельдерді жойды және бірнеше тік қисықтарды болдырмады. Жол және теміржолдың біріктірілген ауытқуы Құрылыс министрлігімен қарастырылды, бірақ ол тым қымбатқа бағаланды. 1966 жылы NZR бас директоры Алан Ганделл бұл ауытқудың ескі әрі тар бес туннельді жоятынын, ал Жаңа Зеландияның табиғат ландшафты жылдам қозғалысқа мүмкіндік бермейтінін, бірақ саяхат уақыты 13,5 сағаттан 11,5-12 сағатқа дейін азаятынын, бұл ең жақсы нәтиже екенін айтты. Алайда, NIMT үшін екі заманауи экспресс пойыз жобаланып, үш-төрт жыл ішінде пайдалануға берілуі тиіс еді.

Хапуахуануа ауытқу

Гамильтон маңындағы Те-Рападан Палмерстон-Нортқа дейінгі орталық бөлім 1984-1988 жылдар аралығында Think Big үкіметтік энергия бағдарламасы аясында электрлендірілді. Кейбір туннельдер жаңа бағыттармен кеңейтілді немесе айналып өтілді, ал басқаларында кеңдігі ұлғайтылып, бұрыштар тегістелді. Охакуне мен Хоропито арасындағы бөлім жоғары жүктемелер мен жылдамдықтарды қабылдау үшін үш виадук жаңасымен алмастырылып қайта жаңартылды. Ең айқын өзгеріс – Хапуавануадағы қисық металл виадуктің заманауи бетонды құрылыммен алмастырылуы болды, бірақ бастапқы виадук туристік нысан ретінде сақталған.

Соңғы жаңартулар

1980 жылы Корольдік аймақтағы 1880 жылдардағы Поро О Тарао туннелі, ірі хикьюб контейнерлерін қабылдай алатын кеңдігі бар жаңа туннельмен алмастырылды. 2009–10 жылдары Веллингтон қосылысы мен Дистант қосылысы арасындағы жол бөлігі екі жолдан үш жолға қайта жаңартылды, бұл сағаттардағы қысылуды азайтуға мүмкіндік берді. 2011 жылдың ақпан айында Паэкакарики мен Вайканае арасындағы екі жолдың салынуы Веллингтон қалалық желісін жаңарту және кеңейту аясында аяқталды; толық ақпарат алу үшін Капити желісіне қараңыз. 2012–13 жылдары Окленд пен Гамильтон арасындағы Рангирири маңындағы төрт көпір ауыстырылды. Бұл көпірлердің барлығы 100 жылдан астам мерзімге болатты құрылымдары мен ағаш тіректері бар еді және олар қазіргі заманғы, аз күтімді бетонды балластық плиталы көпірлермен алмастырылды. 479, 480, 481 және 482 нөмірлі көпірлер, тиісінше, , , және ұзындығымен ауыстырылды. Капити тас жолының Пека Пека – Отаки бөлігінің құрылысы Отаки станциясының солтүстігіндегі NIMT жолының қайта бағытталуын қажет етті. Құрылыс 2017 жылы басталды және пойыздар 2019 жылғы Пасха мерекесінде (19–22 сәуір) жаңа бағытқа ауыстырылды. Окленд аймағында Уири мен Уэстфилд (немесе Папакура) арасында үшінші негізгі жол салынуда; бұл жүк (немесе басқа) пойыздарына тұрған жолаушылар пойыздарын айналып өтуге мүмкіндік береді.

Электрмен жабдықтау

NIMT-нің үш тәуелсіз бөлімі электрлендірілген: Окленд қалалық желісі және Палмерстон-Норттан Те Рапаға (Хамильтонның солтүстігіне) дейінгі орталық бөлім (25 кВ АС). Веллингтон қалалық желісі 1500 В DC электрлендірілген, бұл Жаңа Зеландия желісінің басқа бөліктерінде де қолданылған. Веллингтонда жұмыс кернеуі Matangi EMU толық енгізілгеннен кейін 1650 В DC және 1700 В DC дейін арттырылды, қуатты арттыру мақсатында. NIMT-ны электрлендіру идеясын электр инженері Эван Парри 1918 жылғы қарашада «Жаңа Зеландия ғылым және технология журналының» бірінші томында ұсынған. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін елде көмір тапшылығы туған кезде Парри желінің жүк көлемінің артуына байланысты үлкен күш түсіп жатыр деп мәлімдеді және мұның кінәсін бу локомотивтеріне жапты. Парри сонымен қатар Солтүстік аралдың орталық бөлігінде арзан су электр энергиясын өндіруге зор мүмкіндік бар екенін атап өтті. NIMT-ның электрлендірілген алғашқы бөлігі – Веллингтон-Пейкакарики учаскесі, ол 1940 жылғы 24 шілдеде аяқталды. Бұл негізінен 4,3 км-лік №2 тоннельдегі түтін проблемасын болдырмау және Пейкакарикиден Пукеруа шығанағына дейінгі учаскеде локомотивтерге көмектесу үшін жасалды. Қазіргі кезде бұл учаскедегі электр жетегі тек Transdev Wellington компаниясы Metlink жүйесіндегі Капити желісіндегі қала маңындағы жолаушылар тасымалы үшін қолданылады. 1983 жылғы 7 мамырда Paraparaumu және 2011 жылғы 20 ақпанда Waikanae қалаларына дейін желі созылды. Уэллингтон аймақтық кеңесінің қаржыландыруымен Waikanae-ге дейінгі желі созылғанда жаңа FP класты Matangi электрлік пойыз бірліктері жеткізілді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін теміржол қызметтері білікті кадрлар мен көмір тапшылығына байланысты қиындықтарға тап болды. Білікті мамандар экономиканың басқа салаларында жұмыс іздеді. 1948 жылдан 1951 жылға дейін Теміржол департаментінің бас директоры Франк Айкин инженерлік қызметкерлерінің наразылығына қарамастан, бүкіл желіні электрлендіруді жақтады. Айкин бұрын Департаменттің штаб-бастығы және бас заң кеңесшісі болған және NIMT пойыздарында дизельдік локомотивтерді пайдалану тым қымбат деп есептеді. Ол электрлендіруге көшті, себебі ол бұл көмір мәселесін шешіп, импорттық отынға жұмсалатын қаражатты азайта алады деп ойлады. Ол электрлендіруді зерттеуге тапсырыс берді, нәтижесінде төмен жиілікті АЖ жүйесі Веллингтонда қолданылатын 1500 В DC жүйесінен арзан болуы мүмкін деген қорытындыға келді. 1949 жылғы наурыз айында Айкин төрт жоғары лауазымды қызметкерден тұратын техникалық миссияны шетелге жіберді және британдық құрылыс компаниясымен алдын ала келісімшарт жасау үшін өзі де шетелге сапарлады. Бас механикалық инженер мен бас бухгалтер жүйеге баға берді және Айкин NIMT-ны электрлендіруді негіздейтін маңызды есеп дайындап, оны Үкіметке ұсынды. Жаңа Зеландияның Қаржы министрлігі және Құрылыс министрлігінің қызметкерлері, сондай-ақ Швециядан келген екі сарапшы (Тхеландер мен Эдениус) ұсынысқа пікір білдірді және 1950 жылғы желтоқсанда Үкімет оны принцип бойынша мақұлдады және Теландерді кеңесші етіп тағайындауға келісті. Кейіннен Айкин сол кездегі Ұлттық Үкіметпен келіспей, 1951 жылғы шілдеде Бас менеджер лауазымынан зейнетке шықты. Режимнің өзгеруімен электрлендіру ұсынысы тоқтатылды. Айкиннің есебіндегі басты болжам – NIMT-тегі жолаушылар ағыны 1948 жылдан 1961 жылға дейін 50%-ға өседі. Дизельдік-электрлік локомотив – жылдам қозғалатын электр станциясы болғандықтан, электрлендіру арқылы дизельмен салыстырғандағы үнем Жаңа Зеландия ресурстарынан өндірілген электр энергиясын сатып алу құны мен импорттық дизель отынымен жұмыс істейтін кішкентай электр станциясында электр энергиясын өндіру құны арасындағы айырмашылық ретінде қарастырылуы мүмкін. Айкиннің қызмет мерзімінен кейін құрылған теміржол жөніндегі корольдік комиссия есептің қорытындыларын қабылдамады. Айкиннің ізбасары Хорас Ласти, English Electric компаниясымен келісімшартты қайта қарастырып, DF класты дизельдік-электрлік локомотивтерді ұсынды. Кейіннен олардың сенімді емес екені анықталды және тек он ғана жеткізілді. Оның орнына екінші реттік желілерге 42 DG класты локомотивтер жеткізілді. Басты желілер үшін, соның ішінде NIMT, General Motors G12 экспорттық модельдері тапсырылды, олар DA класына айналды. Палмерстон-Норт пен Гамильтон арасындағы учаске 25 кВ 50 Гц АЖ тогымен электрлендірілді және 1988 жылғы 24 маусымда Мулдун Ұлттық Үкіметінің «Think Big» энергияны дамыту жобаларының бірі ретінде ашылды. Жалпы шығын 100 миллион доллардан асып, оның 40%-ы локомотивтерге жұмсалды, бірақ соңғы құны шамамен 250 миллион долларды құрады. Жобаның экономикалық тиімділігі 1980 жылдары мұнай бағасының төмендеуімен және жер көлігінің дерегуляциясымен, бұл NZR ұстаған қашықтықтан тасымалдау монополиясын жойды, едәуір төмендеді. 1974 жылғы маусымда көбейіп бара жатқан теміржол көлігінің көлемімен күресу шаралары туралы есеп беру үшін құрылған зерттеу тобының бастамасымен электрлендірілген учаскеге 1980 жылы мақұлдама берілді. Бұл Жапон теміржол техникалық зерттеу институтының көмегімен жүргізілген техникалық зерттеуге әкелді. Есепте электрлендіру трек сыйымдылығын арттырады, себебі мұндай жетегі жылдамырақ және бірден көбірек жүк тасымалдай алады делінген. Мысалы, дизельдік локомотив Рауриму спиралімен жоғары көтерілуде 720 тонналық пойызды тарта алады, ал электрлік локомотив 1100/1200 тонналық пойызды тарта алады, бұл сапар уақытын 3-5 сағатқа қысқартады. Азырақ отын қажет болады және электрлік локомотивтердегі регенеративті тежеу отын тұтынуын одан әрі төмендетеді. Электрлендірудің артықшылықтары есептегі экономикалық бағалауда көрініс тапты, ол 18% қайтару деңгейін көрсетті. Сезімталдық талдау бұл жоғары қайтару деңгейі жобаны күткеннен төмен көлік көлеміне (көлік көлемі төмендесе де қайтару оң болып қалады), құрылыс құнының өсуіне және дизель отыны бағасының күткеннен төмен өсуіне қарсы тұрақты етеді. Жобаның бір бөлігі Веллингтон мен Окленд арасындағы ескі мыс сымды коммуникациялық жүйені жаңа талшықты-оптикалық коммуникациялық кабельмен ауыстыруды қамтыды (АЖ тогының DC мыс сым жүйесімен кедергі тудырғандықтан). 1994 жылы New Zealand Rail Limited кабельді Clear Communications компаниясына телефон трафигі үшін сатты, оның бір бөлігін сигнализация үшін қайта жалға алды. Окленд қалалық теміржол желісін электрлендіру ұсыныстары 1960 жылдарға дейін жетеді, олар негізінен бүкіл NIMT-ны электрлендіру ұсыныстарымен сәйкес келді. 2005 жылы орталық үкімет 25 кВ АЖ тогымен қалалық желіні электрлендіру ұсынысын іске асыруға шешім қабылдады, бұл орталық NIMT-дағыдай жүйе. Бұл NIMT-ның өзінің, Бритомарттан Папакураның оңтүстігіне дейінгі бөлігін де қамтыды. Окленд желісін электрлендіру жұмыстары 2010 жылы басталды. 2014 жылғы 28 сәуірде Бритомарттан Онехунгаға дейінгі Onehunga желісінде AM класты EMU пайдаланып алғашқы коммерциялық электр қызметтері басталды. Окленд желісіндегі электрлендіру жобасы, соның ішінде Окленд-Папакура учаскесіндегі NIMT, 2015 жылдың шілдесінде аяқталды, барлық қала маңындағы қызметтер электрлендірілді. Электрленбеген Пукекохе-Папакура учаскесінде дизельдік шаттл қызметі жүреді.

Қосылатын желілер

Жол атауы Ашылған күні Жабылған күні NIMT түйісу орны Терминал Ұзындығы Ескермелер Ньюмаркет желісі 24 желтоқсан 1873 Ашық Кей Парк түйісімі Ньюмаркет түйісімі 2,5 км Бұрынғы Окленд – Онехунга желісі (1873–1877), Окленд – Вайкато желісі (1877–1908), NIMT (1908–1974). Солтүстік Окленд желісі 20 мамыр 1875 Ашық Вестфилд түйісімі Отирия түйісімі 280 км Бұрынғыда НИМТ құрамына кірген, қазіргі Ньюмаркет желісімен байланысты. Манукау тармағы 15 сәуір 2012 Ашық Вири түйісімі Манукау 2,5 км Миссия Буш тармағы 10 желтоқсан 1917 Ашық Пейрата түйісімі Миссия Буш 17 км Бұрынғы Вайуку тармағы. Гленбрук Vintage Railway 8 км Гленбрук – Вайуку учаскесін пайдаланады. Кимихия тармағы 21 қазан 2015 Ашық Хантли Солтүстік Кимихия шахтасы 2,75 км Ротоваро тармағы 20 желтоқсан 1915 Ашық Хантли Ротоваро 8,5 км Бұрынғы Глен Афтон тармағы (14 км ұзындығы). Буш трамвай клубы 2 км Pukemiro – Глен Афтон учаскесін пайдаланады. Вайпа темір жолы және көмір компаниясы желісі 1 наурыз 1914 19 мамыр 1958 Нгаруавахиа Уилтон кеніштері 10,5 км Жеке желі. 1935 жылдың 12 тамызынан бастап NZR компаниясымен жұмыс істеді. Шығыс жағалаудың негізгі магистралі 20 қазан 1879 Ашық Фрэнктон түйісімі Каверау 180 км Бұрынғы Темза тармағы (1879–1928). Каимай ауытқуымен ұзындығы қысқартылған, 1978 жыл. Бұрынғы ұзындығы 230 км. Стратфорд – Окахукура желісі 4 қыркүйек 1933 Сақтауда 2009 Окахукура түйісімі Стратфорд 144 км Forgotten World Adventures Ltd компаниясына жалға берілген. Раетихи тармағы 18 желтоқсан 1917 1 қаңтар 1968 Охакуне түйісімі Раетихи 13 км Мартон – Жаңа Плимут желісі 4 ақпан 1878 Ашық Мартон түйісімі Брейквотер (Жаңа Плимут) 212 км Таонай тармағы 17 қараша 1879 14 тамыз 1895 Таонай Колитон 3,5 км Палмерстон Солтүстік – Гисборн желісі 9 наурыз 1891 Ашық Рослин түйісімі Гисборн 391 км Нейпир – Гисборн учаскесі 2012 жылы сақтауда. Гисборн қалалық темір жолы Гисборн – Муривай учаскесін (16 км) пайдаланады. Фокстон тармағы 1873 жылғы сәуір 18 шілде 1959 Лонгберн түйісімі Фокстон 31 км 1908 жылға дейін Фокстон – Жаңа Плимут темір жолының бөлігі. Уайрарапа желісі 14 сәуір 1874 Ашық Қашықтықтан түйісім (Веллингтон) Вудвилл 170 км Римутака еңістігінің (1955) жабылуымен 182 км-ден қысқарды. Джонсонвилл тармағы 24 қыркүйек 1885 Ашық Веллингтон түйісімі Джонсонвилл 10 км Веллингтон және Манавату теміржол компаниясы салған. Джонсонвилл – Тава учаскесінің 6 км 1937 жылдың 19 маусымында жабылды. Те Аро тармағы 27 наурыз 1893 23 сәуір 1917 Веллингтон (Лэмбтон) Те Аро 1,77 км

Белгілі байланыс трамвай жолдары мен басқа да желілер

Көшкеліс бекеті Ашылған күні Жабылған күні Иесі Ескермелер Дрюри 1862 белгісіз Дрюри көмір компаниясы Ат трамвайы Келливилл Қоғамдық жұмыстар департаменті Покенодан Паэроаға дейінгі желі құрылысы, Мангатавириден әрі аяқталмаған. Нгаруавахиа 1 наурыз 1914 19 мамыр 1958 Вайпа темір жолы және көмір компаниясы 10 км жеке темір жол. Оторохонга 1921 Рангитото Colliery Co. 6 км ат трамвайы Манапехи 1944 Эллис және Бернанд Бумен жұмыс істейтін орман трамвайы Вайон Сайдинг 1950 Мартон Саш және Дор Co Бумен жұмыс істейтін орман трамвайы Онгаруэ 1956 Эллис және Бернанд Көптеген бумен жұмыс істейтін орман трамвайы (қазір веложолдың бөлігі) Тарингамоту 1910 1960-шы жылдар Тарингамоту трамвайы Бумен жұмыс істейтін орман трамвайы Манунуи 1944 Эллис және Бернанд Көптеген бумен жұмыс істейтін орман трамвайы Ойо 1935 Кинг Спирс және Co Бумен жұмыс істейтін орман трамвайы Менсон Сайдинг Менсон және Кларк Бумен жұмыс істейтін орман трамвайы Рауриму 1935 Кинг Спирс және Co Бумен жұмыс істейтін орман трамвайы Рауриму 1935 1957 Рауриму ағаш кесу компаниясы Бумен жұмыс істейтін орман трамвайы Покака 1930 1957 Покака ағаш өңдеу компаниясы Бумен жұмыс істейтін орман трамвайы Хоропито Хоропито ағаш кесу компаниясы Жаңа Зеландиядағы ең биік темір жол, шыңы теңіз деңгейінен 923,5 метр биіктікте. Лонгберн 27 қазан 1886 7 желтоқсан 1908 Веллингтон және Манавату темір жол компаниясы Жеке желі, NZR сатып алып, NIMT-ге қосылды.

Ұзақ қашықтыққа

Ашылғаннан бастап Веллингтон мен Окленд арасында тұрақты жолаушылар қызметтері жүріп келді. Күнделікті "Экспресс" кешкі уақытта кететін, ал одан кейін жолаушылар үшін азырақ аялдама жасаған "Лимитед" пойзы жүйтілді. 1963-1968 жылдар аралығында күндізгі пойыздар "Күндізгі көрікті пойыз" деп аталды. 1968 жылы Drewery NZR RM класындағы 88 орындық біріктірілген вагоны жаңартылып, ерекше көк және ақ түсті схемамен боялды, соның салдарынан ол "Көк жолақ" деп аталды. 1968 жылдың басында Гамильтон мен Окленд арасында сәтсіз қызмет көрсеткен, ал 1968 жылдың 23 қыркүйегінде Окленд-Веллингтон бағытына ауыстырылды. Жаңа Зеландиядағы барлық өздігінен жүретін жолаушылар вагондарының кластары жалпы "RM" деп жіктеледі. 1971 жылы NZR сәнді төсектік вагондардан тұратын "Күміс жұлдыз" пойызын ұсынды. Бұл қызмет экономикалық тұрғыдан тиімді болмады және 1979 жылы тоқтатылды. "Көк жолақты" алмастырған 1972 жылы енгізілген күндізгі вагондар қызметі Silver Fern әлдеқайда сәтті болды. Бұл қызмет 1991 жылы тоқтатылып, оның орнына The Overlander келді. 1991 жылы Silver Fern вагондары Тауранга мен Окленд арасында жаңа қызметтерді бастау үшін қайта орналастырылды. 2000 жылы Гамильтон мен Окленд арасында "Вайкато байланысы" деп аталатын жаңа жолаушылар қызметі енгізілді және 2001 жылы үш қызмет те тоқтатылғанға дейін Тауранга мен Роторуаға қызмет көрсетумен бірге жұмыс істеді. 2006 жылдың 25 шілдесінде Toll NZ Overlander-дің 2006 жылдың қыркүйек айының соңында тоқтатылатынын хабарлады, бірақ 2006 жылдың 28 қыркүйегінде пойыздың шектеулі кесте бойынша жалғасатыны туралы мәлімдеме жасалды. Ол жаз айларында күн сайын, ал жылдың қалған уақытында аптасына үш рет жүрді. 2012 жылы KiwiRail Overlander-ді Northern Explorer пойызымен алмастыратынын жариялады, ол жаңа зеландиялық AK класындағы заманауи вагондармен жабдықталған, жылдам кестеде және азырақ аялдамалармен премиум туристік қызметтер ұсынды. Ол 2012 жылдың 25 маусымында басталды және Оклендтен Веллингтонға дүйсенбі, бейсенбі және сенбі күндері, ал Веллингтоннан Оклендке сәрсенбі, жұма және жексенбі күндері жүретін бір пойызбен құралды. Ол Overlander-ден азырақ аялдама жасады, тек Папакура, Гамильтон, Ōтороханга, Ұлттық саябақ, Охакуне, Палмерстон Норт және Парапараумуда тоқтады. "Солтүстік Explorer" жолаушылар қызметі 2021 жылдың желтоқсан айында тоқтатылды. Қызмет 2022 жылдың 25 қыркүйегінен бастап қайта жаңартылды. 2021 жылы Гамильтон мен Окленд арасында Te Huia деп аталатын жаңа жолаушылар қызметі енгізілді. Capital Connection жолаушылар пойызы Палмерстон-Норт пен Веллингтон арасында жүреді. KiwiRail және жеке энтузиаст операторлары, мысалы, Темір жол энтузиасттары қоғамы, Mainline Steam және Steam Incorporated чартерлік пойыздарды іске қосады.

Веллингтон қала маңы

Веллингтонның Transdev Wellington компаниясы басқаратын Metlink қала маңы желісі Веллингтон мен Вайкане арасындағы NIMT-нің оңтүстік бөлігі Капити желісі болып табылады.

Станциялар

Станция Уэллингтондан қашықтығы Теңіз деңгейінен биіктігі (м) Ашылған Жабылған ескертулер Уэллингтон 0 км 2,4 м 1937 Ашық НЗР-дің Ламбтон және WMR-дің Торндон станцияларын алмастырды, олар аяқталғаннан кейін жабылды. Ламбтон 0 км 2,4 м 1884 1937 Қазіргі Веллингтон станциясынан сәл солтүстікке қарай. Пипитеа 0,75 км 2,4 м 1874 1884 Түпнұсқа Веллингтон станциясы, Пипитеа аллеясында. Торндон 0,75 км 2,4 м 1886 1937 Веллингтон және Манавату теміржол компаниясы, Пипитеа станциясына жақын. Кайварахара 2,44 км 2,4 м 1874 2013 1951 жылға дейін Кайвара. Такапу жолы 11,78 км 41 м 1937 Ашық Редвуд 13,16 км 26,5 м 1963 Ашық Тава 13,58 км 25,6 м 1937 Ашық Тава Флат (1937 ж. жабылды) Редвуд станциясынан 12 метр жоғары, жақын төбеде орналасқан. Линден 14,85 км 17,7 м 1940 Ашық Кенэпуру 16,16 км 15 м 1940 Ашық Порируа 17,8 км 3,6 м 1885 Ашық Парамата 21,7 км 2,7 м 1885 Ашық Мана 23,04 км 3 м 1949 Ашық Долли Варден 1960 жылға дейін. Плиммертон 24,4 км 5,8 м 1885 Ашық Пукеруа шығанағы 30,1 км 80 м 1885 Ашық Мури 31,15 км 77 м 1952 2011 Паэкакарики 38,84 км 7 м 1886 Ашық Вайнуи 40,85 км 9 м 1886 1900 Парапаруму 48,28 км 13,7 м 1886 Ашық Отаяханга 51,5 км 21 м 1886 1902 Вайкане 55,31 км 31 м 1886 Ашық Хэдфилд 60 км 39 м 1886 1906 Те Хоро 64,77 км 19,2 м 1886 1965 Хоутере 67,6 км 15,2 м 1886 1900 Отаки 70,28 км 14,6 м 1886 Ашық Манакау 79,3 км 30,5 м 1886 1982 1905 жылға дейін "Манукау" деп аталды. Охау 84,95 км 30,7 м 1886 1982 Левин 90,3 км 36,5 м 1886 Ашық 1886–1894 жж. "Верароа" деп аталды. Король көшесі 91,37 км 36,5 м 1956 1977 Левин 91,5 км 36,5 м 1886 1894 Копутароа 99,23 км 8,5 м 1886 1986 1906 жылға дейін. Шэннон 106,57 км 12,2 м 1886 Ашық Макеруа 111,84 км 7,62 м 1886 1966 Токомару 118,35 км 17,7 м 1885 1982 өтпелі орамасы сақталған. Линтон 124,19 км 18,3 м 1885 1972 Лонгберн 129,69 км 19,8 м 1873 1986 Авапун 132 км 24,7 м 1876 1965 Палмерстон Солтүстік 135,76 км 30 м 1873 1965 Палмерстон Солтүстік 136,03 км 28 м 1963 Ашық Терраса Аяғы 138,51 км 38,1 м 1876 1964 Банниторп 144,47 км 55,2 м 1876 1985 Таону 148,62 км 61,9 м 1876 1963 Аоранги 150,66 км 70,7 м 1876 1965 Фелидинг 152,98 км 72,2 м 1876 2012 Макино 156,26 км 103 м 1878 1960 Маэва 158,34 км 107 м 1878 1962 Галабура 165,76 км 118 м 1878 1983 Какарики 171,12 км 70 м 1879 1982 Грейтфорд 175,67 км 104,5 м 1875 1983 Мартон 180,25 км 140,8 м 1878 2012 Клифф жолы 183,58 км 159,7 м 1888 1966 Овертон 188,85 км 155 м 1888 1958 Порева 190,53 км 165 м 1888 1982 қызметтік теміржол сақталды. Рата 195,46 км 194 м 1888 1975 Сильверхоуп 199,31 км 224 м 1888 1966 Хантервилл 205,33 км 267 м 1888 1986 Кайкаранги 210,18 км 284 м 1888 1964 Мангаонохо 216,04 км 257 м 1893 1966 Охингити 222,14 км 279 м 1902 1975 Мангавека 231,04 км 326,7 м 1902 1982 Утику 243,69 км 371 м 1904 1986 Охоту 247,08 км 395,6 м 1904 1959 Виниата 249,02 км 415 м 1905 1972 теміржол болды. Тайхапе 251,85 км 442 м 1904 2012 Матароа 260,88 км 530 м 1907 1986 ашылу күнінің суреті. Нгаурукеху 270,25 км 640 м 1908 1993 жылға дейін. Турангарере 274,5 км 702 м 1912 1972 Хихитахи 278,2 км 741 м 1908 1982 Турангарере 1912 жылға дейін. Вайуру 290,3 км 813,8 м 1908 2005 814 м биіктігінде, Жаңа Зеландиядағы ең биік теміржол станциясы. Тангивай 299,49 км 699,5 м 1909 1986 24 желтоқсан 1953 жылғы Тангивай апатына ең жақын станция. Кариои 306,94 км 630,3 м 1909 1984 Рангатауа 312,79 км 670 м 1909 1986 Охакуне 317,09 км 618,4 м 1908 Ашық 1917–1968 жж. жұмыс кестелерінде Охакуне тұйықтамасы. Хорипито 326,91 км 752 м 1909 1978 1981 ж. Smash Palace фильмі үшін пайдаланылды. Покака 332,57 км 811 м 1909 1986 1924 ж. станцияның суреті. Эруа 340,13 км 742,5 м 1908 1986 1920-жылдардағы станцияның суреті. Ұлттық парк 346,83 км 806,8 м 1908 Ашық 1949 жылға дейін Ваймарино. Рауриму 358,31 км 589 м 1906 1978 Пукериму 1906–1908 Ойо 366,25 км 520 м 1908 1972 2-ші дүниежүзілік соғыста американдық әскерилерге "Нөлдік 10" деп белгілі болды. Жаңа Зеландиядағы ең қысқа станция аты, Ава және Туи Оуханго 371,89 км 456,6 м 1908 1985 алғаш 1983 ж. жабылып, кейін қысқа уақытқа қайта ашылды. Какахи 382 км 266 м 1908 1978 Пириака 387,15 км 230 м 1908 1987 Манунуи 391,9 км 190,5 м 1908 1986 Матапуна 394,8 км 180 м 1908 1987 Таумарунуи 397,75 км 171 м 1903 Ашық 10 адамнан аз топтарға 4 желтоқсанға дейін жабылды 2022 Тарингамоту 402 км 172,5 м 1903 1971 Окахукура 408,54 178,3 м 1903 1978 1933–2010 жж. жұмыс кестелерінде Окахукура тұйықтамасы. Те Кура 412,75 км 182 м 1909 1975 Онгару 420,68 км 192,6 м 1903 1986 Вайон Сайдинг 426,86 км 208 м 1921 1950 Ваймиха 434,39 км 232 м 1903 1983 Поро О Тарао 444,05 км 339,2 м 1901 1979 Мангапехи 449,47 км 285,3 м 1901 1984 1901–1920 жж. "Мангапехи" станциясы ретінде белгілі. Копаки 454,35 км 265 м 1901 1982 1920 жылға дейін Парикана. Пукетуту 461,83 км 206 м 1889 1977 1889 ж. қысқа уақытқа ашылды, содан кейін Мокау 1912 жылға дейін. Вайтети 470,07 км 135 м 1889 жабылды Те Куити 475,66 км 54 м 1887 2012 Те Куми 478,56 км 49,6 м 1887 1968 Хангатики 485,2 км 39,9 м 1887 1982 Оторохана 494,41 км 37 м 1887 Ашық Жабылды, содан кейін 2012 жылғы жазда қайта ашылды, алдын ала брондау қажет. Киокио 498,45 км 35,4 м 1887 1973 Те Кава 506,88 км 47,8 м 1887 1982 Те Мавхай 513 км 35,6 м 1887 1958 Те Пухи 1900 жылға дейін Те Авамуту 517,02 км 50 м 1880 2005 Нгарото 519,92 км 56 м 1880 1954 Көлік жолы 522,26 км 54 м 1880 1940 Охаупо 527,16 км 52 м 1880 1982 Рукухия 533,59 км 55 м 1880 1970 Гамильтон 542,52 км 37,5 м 1877 Ашық Бұрын Гамильтон тұйықтамасы және Фрэнктон тұйықтамасы. Те Рапа жарыс жолы 547,50 км 33,2 м 1920 1980 Ротокаури 549,25 км 33 м 1877, 2021 1970, қазір ашық Те Хуиа қызметі үшін 2021 ж. қайта ашылды. Гаротиу 553,65 км 23,7 м 1877 шамамен 1975 Пукете 23 маусымға дейін 1907. 1880 ж. Окландтан 77 шақырымнан 76 шақырымға дейін жылжыды. Нгаруавахия 559,16 км 20,7 м 1877 шамамен 1968 Ньюкасл 1878 жылға дейін. Таупири 566,56 км 13,7 м 1877 шамамен 1968 Хантли 573,87 км 14 м 1877, 2021 1998 Те Хуиа қызметі үшін 2021 ж. қайта ашылды. Кимихия 578,45 км 14 м 1877 1939 Охиневай 582,04 км 10 м 1877 шамамен 1968 Рангирири 588,11 9 м 1877 1957 Те Каувата 591,62 км 12,2 м 1877 1984 Уангамарино 598,34 км 6,7 м 1877 1978 Амокура 604,53 км 7 м 1877 1980 Мерсер 609,16 км 6,4 м 1877 1986 Покено 613,96 км 24 м 1877 шамамен 1968 Уангарата 617,90 км 59,7 м 1877 шамамен 1968 флаг станциясы. Туакау 621,41 км 37 м 1875 1986 1910 ж. қайта салынды. Бакленд 625,6 км 58 м 1875 1969 Пукекохе 628,86 км 60,65 м 1875 Ашық Паэрата 633,29 км 45,1 м 1875 1980 1917 жылдан Паэрата тұйықтамасы. Рунсиман 638,37 км 8 м 1875 1918 Друри 640 км 9 м 1875 1980 Опахеке 642,9 км 14,5 м 1875 1955 Хунуа 1877–1939. Папакура 647,02 км 19,2 м 1875 Ашық Тиронуи 648,95 км 15,5 м 1904 1980 Таканини 650,64 км 15,2 м 1875 Ашық Те Махия 652,24 км 14,9 м 1904 Ашық Манурева 653,1 км 17 м 1875 Ашық Хомай 655,7 км 30,78 м 1904 Ашық Вири 657,6 км 22,25 м 1913 2005 Пухинуи 658,92 км 19,8 м 1904 Ашық Папатоитои 659,63 км 18,9 м 1875 1904 Папатоэтое 660,42 км 18 м 1904 Ашық Миддлмор 662,28 км 8,8 м 1904 Ашық Мангере 663,02 км 10,66 м 1904 2011 Отахуху 664,15 км 9,44 м 1875 Ашық Вестфилд 665,5 км 7,6 м 1904 2017 Сильвия Парк 667,09 км 7,6 м 1931 Ашық 2007 ж. 1 км-ге солтүстікке жылжыды. Панмур 669,93 км 17,7 м 1931 Ашық 2007 ж. 200 м солтүстікке жылжыды. Тамаки 671,28 км 23,5 м 1930 1980 Глен Иннес 672,64 км 22 м 1930 Ашық Пурева 675,4 км 18 м 1930 1955 Мидоубанк 676,26 км 12 м 1954 Ашық Оракей 677,44 км 4,5 м 1930 Ашық Стенд 680,76 км 2,7 м 1930 Ашық 1930–2003 жж. Окленд станциясының 7 платформасы болды. Солтүстік Explorer қашықтық қызметінің, Te Huia қызметінің және бу және басқа да экскурсиялық қызметтердің соңғы станциясы. Бритомарт көліктік орталығы 682 км теңіз деңгейінен 4 м төмен 2003 Ашық Окленд қалалық электр қызметтерінің соңғы станциясы ғана.

Рекордтық орындалу

Ауклендтен Веллингтонға дейінгі рекордтық сапарлар 1960 жылы 11 сағат 34 минуттық «Мухан Рокет» (пойыз) және 1967 жылы 9 сағат 26 минуттық «Стандарт» рельсті вагоны (іске қосылған уақыты 8 сағат 42 минут) болды.