Кіріспе

Неміс әскери офицері Александр Отто Герман Вольфганг Бернд(т) Фрайхерр Фрайтаг фон Лоринговен (6 ақпан 1914 – 27 ақпан 2007), Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс армиясындағы балтық немісі офицері болды. 1956 жылы ол Германия Федеративтік Қарулы Күштеріне, Бундесверге, қосылып, генерал-лейтенант шеніне дейін көтерілді.

Ерте өмір

Фрайдаг, оның ішінде Фрайтаг-Лоринговен отбасы – Вестфалиядан шыққан ежелгі Балтық неміс ақсүйек отбасы, Мюнстер қаласынан бастау алған. Олар алғаш рет 12 ғасырда тарихқа енді (Барон: Ливония, Курляндия 1198; Тевтон орденінің магистрі 1485, Гота тізілімі 1896, 1934, 1942). Ол Ливония губернаторлығындағы Аренсбург қаласында (қазіргі Курессааре, Эстония) барон Бурхард Харо Чарльз Наполеон Фрейтаг фон Лоринговен мен Леонида Клара Ода фон Мёллер отбасында дүниеге келген. 1918 жылы Эстония тәуелсіздік жариялағаннан кейін отбасы атамекенін тастап кетті, ал неміс жерлері мен мүліктері тәркіленді. Кенигсберг университетінде бір жыл заң оқығаннан кейін, 1933 жылы Рейхсвер қатарына қосылды. 1937 жылы лейтенант шеніне көтерілді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1942 жылдың соңында Лоринговеннің басқаруындағы танк батальоны Сталинград шайқасындағы кеңес әскерінің қарсы шабуылы кезінде қоршауға түсті. 1943 жылдың қаңтарында ол қоршаудан әуемен шығарылды, ал кейіннен 1943 жылдың 2 наурызында 111-ші жаяу әскер дивизиясы штабына жіберілді. 1943 жылдың 23 қаңтарында ол 16-шы тан дивизиясының (Wehrmacht) 2-ші тан полкінің 2-ші батальонындағы капитан (Hauptmann) шенімен алтын неміс орденімен марапатталды. 1943 жылдың қарашасында Лоринговен майор шеніне көтерілді. 1944 жылдың шілдесінен 1945 жылдың сәуіріне дейін ол Армия Бас штабының бастығының (алғашқыда генерал Хайнц Гудериан, содан кейін генерал Ханс Кребс) адъютанты қызметін атқарды.

Берлин 1945 жыл

Лорингховеннің соңғы міндеті – Адольф Гитлерге есептер дайындауға жауапты штаб офицері болу еді. Бұл жұмыс Гитлердің жанында үнемі болуды қажет етті. 1945 жылдың 23 сәуірінен бастап Гитлердің байланыс қызметкерлері дезертирлік жасағанда, ол өзінен шығарып, барлау есептерін Reuters және BBC ақпарат агенттіктерінен алған мәліметтерге негіздеді. Гитлер мұны білмеді. 29 сәуірдің кешінде ол Фюрербункерден Герхард Болдт пен подполковник Рудольф Вайспен бірге кетті. Сол күні таңертең Лорингховен Кребске келіп, Болдтпен бірге Берлиннен кетуге және «жауынгерлік әскерге оралуға» рұқсат сұрады. Крэбс кеңес алу үшін Бургдорфпен сөйлесті. Бургдорф келісімін берді, бірақ олармен бірге оның көмекшісі Вайс те баруы керек екенін айтты. Түскі уақытта Гитлердің келісімі алынды. Күтпегендей, ол көп сұрақ қойып, кеңес берді. Гитлер: «Берлиннен қалай шығасыздар?» деді. Лорингховен қайық табу туралы айтқанда, Гитлер қуанып: «Электр қайық алу керек, ол шу шығармайды да, осылай ресейліктердің қатарынан өтесіздер», – деп кеңес берді. Олар электр қайық жақсырақ екенін мойындағанмен, қажет болса басқа кемені де пайдалануға дайын екендерін айтқанда, Гитлер кенеттен шаршады. Ол әрқайсысының қолын әлсіз қысып, бірден жіберді. Үшеуі де Рейхсканцеляриядан шығып, алдымен иықтарымен, сосын Tiergarten бағытында оққа ұшырап жүгірді. Содан кейін олар зоопарк станциясына жетті. Олар осы жерге жету үшін бірнеше сағат жұмсады. Лорингховен жолға азық-түлік, карталар және автоматтарымен дайындалды. Олар генерал Валтер Венктің 12-ші армиясына жетіп, жағдайды баяндап, Берлинге көмек сұрауға міндеттелді. Олар Пичелсдорфқа жетіп, онда Гитлер жастарындан қайық алып, Хавель өзенімен оңтүстікке қарай бет алды. 3 мамырда Вайс серіктерінен айырылып, тұтқындалды. Лорингховен мен Болдт азаматтық киім киіп, Виттенбергке жетіп, лагерьге жалған есіммен тіркелді. Бірақ көп ұзамай олар жолға шығып, Эльба өзеніне жетіп, қайықпен кесіп өтті. Содан кейін Мулде өзенін жүзіп өтіп, екеуі де өздерінің жолымен кетті.

Соғыстан кейінгі

Лорингховен отбасы тұратын Лейпцигке іс жүзінде жетіп келмеді, бірақ оның әңгімесіне сенбеген АҚШ армиясының сарбазы оны ұстап алып, бірнеше күнге түрмеге қамады. Кейіннен британдық майор оны Бад-Ненндорфтағы тергеу лагеріне апарды. Одан кейін Остендке жақын лагерьге, соңында Дельменхорстқа жақын Адельхайд лагеріне жеткізілді. 1948 жылдың қаңтар айында босатылғаннан кейін Лорингховен Мюнхенде тұрып, баспагер болып жұмыс істеді. 1956 жылы Батыс Германия НАТО-ға қосылғаннан кейін Германия Федеративтік Қарулы Күштеріне (Бундесвер) қосылды. Ол әртүрлі әскерлік және НАТО лауазымдарында қызмет етті, ең жоғары шені генерал-лейтенант болды. Кейіннен ол Қарулы Күштердің Бас инспекторының орынбасары болып тағайындалды және 1973 жылы армиядан толық құрметпен зейнетке шықты. Өмірінің соңында, ұзақ жылдар бойы Сент-Джон орденінің (Бранденбург Баливигі) рыцары болған Лорингховен орденге канцлер және губернатор ретінде белсенді қызмет етті. 93 жасында қайтыс болған кезде ол Екінші дүниежүзілік соғыстың соңындағы Фюрер бункеріндегі оқиғалардың соңғы үш тірі куәгерінің бірі болды (бункердегі телефон операторы Рохус Миш және Гитлер жастар курьеры Армин Леманмен бірге).

Шығармалары

Лорингховен, Бернд Фрейтаг фон және д’Алансон, Франсуа (2006). "Гитлермен бірге бункерде: соңғы куәгер айтады", Лондон.