Кіріспе

The Punch and Judy Man – 1963 жылы Elstree Studios студиясы түсірген британдық қара-ақ комедиялық фильмі. Оны Джереми Саммерс режиссерлік еткен, ал сценарийін Филип Оукс және Тони Хэнкок жазған, бұл фильм Associated British Picture Corporation компаниясы үшін жасалған. Бұл Хэнкоктың «Тұтқын» (1961) фильмінен кейін фильмдегі екінші және соңғы басты рөлі болды.

Сюжет

Уоли Пиннер – Пилтдаун (құрыстырылған) теңіз жағасындағы қалашақта Пунч пен Джудиді көрсетіп жұмыс істейтін адам. Ол өзінің көмекшісімен (Хью Ллойд) бірге жұмыс істейді, ол да қуыршақтар жасап, жөндеумен айналысады. Уолли және жағажайда бизнесі бар басқа адамдар – құмнан мүсіндер жасайтын Sandman (Джон Ле Мезурье) және фотограф Невил (Марио Фабрици) тәуелсіздіктерін мақтан тұтатын, достық қарым-қатынастағы адамдардан құралған қауымдастық. Алайда, қала әкімі (Рональд Фрейзер) мен кеңес бұл қауымдастыққа жазғырды, оны әлеуметтік жағдайдың нашарлауы деп санайды. Уоллидің әйелі Делия (Силвия Симс) олардың пәтерінің астында теңіз сувенирлері сататын дүкенді басқарады және өзінің де, Уоллидің де әлеуметтік жағдайының жақсаруын қалайды, Уоллидің қарсылығына қарамастан. Осы мақсатқа жету үшін ол Уоллиді қаланың жарығын жағуға келген леди Джейн Кэтерхэмнің (Барбара Мюррей) ресми қабылдауына шақыруға тырысады. Қала әкімшілігінің ұсынысымен қабылдау комитеті күйеуінің қарсылығына қарамастан, Уоллиді шақырады. Некелерінде құмарлық болмаса да, Уолли әйеліне жағыну үшін ақырында келіседі. Жарық беру рәсімі Уоллидің электр қырғышының тоқ кесілуіне себеп болуымен аяқталады, нәтижесінде жарықтандырылған табельдер қала туралы жағымсыз пікірлерді көрсетеді. Содан кейін Уолли қонақтарға салтанатты кешкі ас пен би кезінде өнер көрсетеді, бірақ мас қонақ Пунчті кедергісіз қылып, қойылымды бұзады, бұл барлық қонақтарды қамтитын тамақ соғысына әкеледі. Леди Джейннің кету әрекетіне кедергі келтіріледі және ол Уоллимен дауласады, ол кезінде ол Делияны қорлайды және шапалақтайды, ал Делия оған кері соққы береді, бұл қала әкімі мен әйелінің үрейіне орап береді. Ертесіне Делияның көзі қарауытып, әлеуметтік мойынды алу армандары жоғалып кетеді, бірақ Уолли мен Делия енді жақын, және олар Пилтдаунды тастап, жаңа өмірге қадам басуға қуана шешім қабылдайды.

Өмірбаян

Фильм – нәзік, бірақ ащы-тәтті комедия. Алғашқы сахнада Уолли мен Делия таңғы ас ішкенде көбінесе үнсіз отырады, бұл олардың әдеттен тыс үйленгенін және енді ортақ тілі жоқ екенін көрсетеді. Келесі сахнада Уолли ашуланып, гүл шоғын фарфор шошқаның артқы жағына тығып жібереді, кейін Делия оны әлеуметтік жағдайда тапты. Гүлдер бастапқыда шошқаның мұрынына салынуы тиіс еді, бірақ Хэнкок әзілдің күштірек болуын талап етті, сондықтан қолайлы тесігі бар реквизит жасалды. Уоллиге қатысты сахна 2006 жылы Optimum Releasing шығарған "Tony Hancock Collection" DVD-сінен (4:3 форматта) және көптеген теледидар нұсқаларынан алынып тасталды, тек Делия гүлдерді тапқан сәт қалды. Келесі сахнада Уолли өзінің ассистенті Эдвардқа шегініп, шеберханасына барады, бұл қысқартылған нұсқасының ұзақтығы 88 минутты құрайды. Толық (97 минуттық) нұсқасы (1:1.66 театрлық форматта) 2019 жылы Network компаниясымен DVD және Blu-ray форматында шығарылды және 2021 жылы Talking Pictures TV арнасында көрсетілді. Тағы бір сахнада Уолли жаңбырдан қашып, Сильвия Симстің жүрегінен орын алған немересі Николас Уэбб ойнаған кішкентай ұлмен бірге мұз үйіне кіреді. Ұл үлкен балмұздақ ("Пилтдаун даңқы") сұрайды, ал Уолли де соны тапсырыс береді. Содан кейін, десертті қалай жеу керектігін білмей, Уолли баланың әрбір қимылын мұқият бақылап, оның ізімен келеді. Сахна бірнеше дубльдардан жасалды, олардың арасында Хэнкок мұздықтың жағымсыз дәмін кетіру үшін арақ ішті. Бұл сахна бастапқыда қысқа болуы жоспарланған, бірақ Хэнкок оны ұзартудың көрермендерге әсерлірек және қызықтырақ болатынына сенді. Ханкоктың бұрынғы телесериалдарынан бірнеше актерлер, Джон Ле Месуриер, Хью Ллойд, Марио Фабрици және (сәтке) Хэтти Жак қосалқы рөлдерде ойнады. Симс Билли Уайтлоу рөлден бас тартқаннан кейін Делия рөліне бекітілді. Роджер Уилмут "Тони Хэнкок: Артист" (1978) еңбегінде тамақ соғысының тым жылдам қарқынмен дамығанын және тәжірибелі режиссердің оны комедиялық тұрғыдан дамытуға көбірек уақыт беретінін айтады. Фильмнің түсірілімінің бір бөлігі Богнор-Регисте өтті, продюсерлер жергілікті тұрғындарды массовка ретінде қатысуға шақырғанда, 2000-нан астам адам келді. Фильмде қаланың көптеген жерлері көрсетілген: пирс, қалалық әкімшілік, Спенсер көшесі, Белмонт көшесі, Йорк жолы, сондай-ақ кинотоптың тұрған Эспланада және Роял қонақ үйі. Тони Хэнкок түсірілім кезінде Роял Норфолк қонақ үйінде тұрды, ол қымбат әрі жайлы болды.

Қабылдау

"Фильминк" журналы оны "Хенкок жазушыларын жұмыстан шығарған соң түсірген, ешкімге ұнамайтын фильм" деп сипаттады.