Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Темза сағасының аузындағы құмды жағалау
Sandbank at the mouth of the Thames Estuary
Нор – Англиядағы Темза сағасының соңғы тарлып кіретін бөлігінің оңтүстік орталығында орналасқан ұзын құм және лайлы жағалау. Оның оңтүстік-батысында өте тар Нор құмы жатыр. Нордың ең шығыс нүктесіне жетпей, арналарға бірте-бірте көшіп бара жатқан жерінде, бұрын Темза сағасы шартты түрде Солтүстік теңізіне айналатын сызықта жарық кемесімен белгіленген ерекше нүкте орналасқан. Бүгінде осы нүктенің орнында, шығыс Эссекстегі Хавенгор сағасы мен Кенттегі Шеппи аралындағы Уорден нүктесі арасындағы, картада жиі көрсетілетін бөлгіш – жарық буйы тұр. 1964 жылға дейін ол Лондон портының теңізге қарайғы шекарасын белгілеген. Бұл құмды жағалау Лондонға кіретін және одан шығатын кемелер үшін үлкен қауіп төндіргендіктен, 1732 жылы әлемдегі алғашқы жарық кемесі орнатылды. Ол маңызды бағдаршамға айналып, кемелердің жиналатын орны ретінде пайдаланылды. Бүгінде бұл жер Sea Reach No. 1 буйымен белгіленген. Нор – Корольдік теңіз флотының Солтүстік теңіз флоты мен оның жергілікті басшылығы пайдаланатын зәкірлеу орны немесе ашық теңіз жолы. 1797 жылы осы жерде танымал бүлік болған. Ұлы Нор – Нордың оңтүстігінде орналасқан, шығысқа қарай Ширеннеске қарай ең терең суға ашылатын терең канал.
The Nore is a long bank of sand and silt running along the south centre of the final narrowing of the Thames Estuary, England. Its south west is the very narrow Nore Sand. Just short of the Nore's easternmost point where it fades into the channels it has a notable point once marked by a lightship on the line where the estuary of the Thames nominally becomes the North Sea. A lit buoy today stands on this often map marked divisor: between Havengore Creek in east Essex and Warden Point on the Isle of Sheppey in Kent. Until 1964 it marked the seaward limit of the Port of London Authority. As the sandbank was a major hazard for shipping coming in and out of London, in 1732 it received the world's first lightship. This became a major landmark, and was used as an assembly point for shipping. Today it is marked by the Sea Reach No. 1 Buoys. The Nore is an anchorage, or open roadstead, used by the Royal Navy's North Sea Fleet, and to its local Command. It was the site of a notorious mutiny in 1797. The Great Nore is the cul de sac deep channel to the south of the Nore which opens out to the locally most deep water to the east, the Sheerness Approach.
Жарық кемесі мен шоғырдың пішіні
Нор кеме қатынасына қауіпті болғандықтан, 1732 жылы Роберт Хамблиннің тәжірибесімен әлемдегі алғашқы жарық кемесі осы жерге орнатылды, ол бұл идеяны патенттеді. Бұл тәжірибе сәтті болғаны анық, себебі 1819 жылға қарай Англияда тоғыз жарық кемесі болды. 1899 жылдан 1955 жылға дейін Корольдік теңіз күштері Лондон портына кіруді және Ұлыбританияның шығыс жағалауындағы кемелер қозғалысын қорғауға жауапты "Нор" Бас қолбасшысын ұстады. Бірінші дүниежүзілік соғыста Нор басқаруының негізгі қызметі жабдықтау және әкімшілік жұмыстары болды, ал Екінші дүниежүзілік соғыста ол Ұлыбританияның шығыс жағалауындағы Солтүстік теңіздегі теңіз операцияларын қадағалап, жаудан қорғады және сауданы қамтамасыз етті.
The Nore is a hazard to shipping, so in 1732 the world's first lightship was moored over it in an experiment by Robert Hamblin, who patented the idea. This must have proved successful, as by 1819 England had nine lightships. From 1899 to 1955, the Royal Navy maintained a Commander in Chief, The Nore, a senior officer responsible for protecting the entrance to the port of London, and merchant traffic along the east coast of Britain. In the First World War the Nore Command principally had a supply and administrative function, but in the Second World War it oversaw naval operations in the North Sea along the East coast of Britain, guarding against invasion and protecting trade.
Қалқа
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Темаза сағасында Лондонға әуе және теңізден болатын шабуылдардан қорғану үшін Маунселл форттары деп аталатын қорғаныс мұнаралары салынды. Олардың бірі – Ұлы Норе мұнарасы осы жерде орналасқан. Ол әуе шабуылына қарсы қарулармен жабдықталған және Ұлыбритания армиясының бір бөлімімен укомплектіленген. Оның құрылысы 1943 жылы аяқталды, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін ол қолданыстан шығарылды. 1953 жылы соқтығысу салдарынан қатты зақымданды және 1959–1960 жылдары бөлшектелді.
Also during the Second World War a series of defensive towers known as Maunsell Forts was built in the Thames estuary to protect the approach to London from air and sea attack. The Nore was the site of one of these, the Great Nore Tower. It was equipped with a battery of anti aircraft guns and manned by a unit of the British Army. It was completed in 1943, but was abandoned at the end of hostilities. It was badly damaged in a collision in 1953 and dismantled in 1959–1960.