Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Bugatti Type 46 және кейін Type 50 үлкен, жабық туристік автомобильдер болды. Type 50B жарыстық нұсқасымен бірге олардың бәрі 1930 жылдары өндірілді. Олардың салыстырмалы көптеп таралуы мен саны, сондай-ақ олардың сыртқы түрі кейде оларды «Молсхайм Буик» деп атауға себеп болды.
The Bugatti Type 46 and later Type 50 were large enclosed touring cars and along with the Type 50B racing version, were all produced in the 1930s. Their relative ubiquity and numbers, combined with their styling caused them to sometimes receive the appellation of being a Molsheim Buick.
46-тип
46 типті 5,4 литрлік (5359 см³/327 куб дюйм) тік 8 цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған, әр цилиндрында 3 клапан және бір жоғары орналасқан кәмшафт болған. Қуаты 140 а.к. (104 кВт) деп хабарланған. Қозғалтқыш, көптеген Bugatti конструкциялары сияқты, цилиндр диаметрі 81 мм және поршень хода 130 мм болатын, «қысқа поршеньді» болды. 46 типті үлкен автомобиль болды, салмағы 1134 кг және дөңгелек базасы 3505 мм (138 дюйм) құрады. 1929 жылдың соңынан 1936 жылға дейін 400 дана өндірілді. Үш жылдамдықты беріліс қорабы артқы тірі осьпен біріктірілген, бұл серпімді емес салмақтың жоғары болуына және жүрудің салыстырмалы түрде қаталдығына әкелді. Бұған қарамастан, бұл модель Le Patron-ның сүйіктісі болды және күтілгеннен ұзақ өндірісте болды.
The Type 46 used a 5.4 L (5359 cc/327 in3) straight 8 engine with 3 valves per cylinder driven by a single overhead camshaft. Power was reported at 140 hp (104 kW). The engine was undersquare like most Bugatti designs with an 81 mm bore and 130 mm stroke. The Type 46 was a large car, weighing 2500 lb (1134 kg) and riding on a 138 in (3505 mm) wheelbase. 400 examples were produced from the end of 1929 through 1936. The three speed gearbox was in unit with the live rear axle, resulting in high unsprung weight, and a relatively harsh ride. Despite this, the model was a favourite of Le Patron, and it remained in production longer than might have been expected
46S түрі
1930 жылы суперзарядталған 46S нұсқасы ұсынылды. Rootes типті үрлегішінен 160 а.к. (119 кВт) қуат берсе де, бұл үлкен сәттілікке жетпеді. Барлығы 18 суперзарядталған машина жасалды.
A supercharged version, the Type 46S, was introduced in 1930. With just 160 hp (119 kW), from its Rootes type blower, it was not a great success. 18 supercharged cars were made in all.
50-түрі
Type 50 – Type 46-ның спорттық купе түрі. Ол 122 дюйм (3099 мм) қысқа дөңгелек базасына ие болды және қозғалтқыштың кіші 5.0 л (4972 см³/303 куб дюйм) нұсқасын пайдаланды. Алайда, бұл қозғалтқыштың пішіні шаршырақ болды – 86x107 мм, және екі білік тізбегі әрбір цилиндрде екі клапанды басқарды. Қуаты 225 а.к. (167 кВт) құрады. Көптеген автомобильдер ландолет шатырларымен және Bugatti стиліндегі екі түсті бояумен жасалған.
The Type 50 was a sporting coupe version of the Type 46. It rode on a shorter wheelbase, 122 in (3099 mm), and used a smaller 5.0 L (4972 cc/303 in3) version of the engine. This engine had squarer dimensions, however, at 86 by 107 mm, and twin camshafts actuated two valves per cylinder. Power output was impressive at 225 hp (167 kW). Many cars had landaulet roofs and Bugatti style two tone paint.
50T типті
Type 50 Touring - Type 50 седан нұсқасы. Ол алдыңғы үлгісі, Type 46 сияқты, 138 дюймдік (3505 мм) дөңгелек базасын пайдаланды, бірақ Type 50 қозғалтқышымен жабдықталды. Дегенмен, қозғалтқыш жоғары момент беруге бағытталған, қуаты 200 а.к. (149 кВт) болды. 1930 және 1934 жылдар аралығында барлығы 65 Type 50 және Type 50T Bugatti машинасы жасалды.
The Type 50 Touring was a sedan version of the Type 50. It used the same 138 in (3505 mm) wheelbase as its predecessor, the Type 46, but shared the 5.0 L engine of the Type 50. The engine was tuned for torque, though, with just 200 hp (149 kW) on tap. In total, 65 Type 50 and Type 50T Bugattis were produced between 1930 and 1934.
50B түрі
Сондай-ақ, жарысқа арналған 50B үлгісі де жасалды. Ол 5.0 л 2 клапанды қозғалтқышты бөлісті, бірақ қуатын арттыру үшін турбокомпрессор орнатылды. Ол 1937 жылдан 1939 жылға дейін пайдаланылды. Осы қозғалтқыштардың жұбы арнайы құйылған магнийлі коленвалдармен Bugatti P100 ұшағына орнатылды.
A racing version, the Type 50B, was also produced. It shared the 5.0 L 2 valve engine but was blown to produce It was used from 1937 through 1939. A pair of these engines were installed in the Bugatti P100 airplane, with specially cast magnesium crankcases.