Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Bugatti Type 55 – 1932 жылдан 1935 жылға дейін Bugatti компаниясы өндірген спорттық автомобиль. Бұл 51-ші типтегі Гран-при машинасының жол жүруге арналған нұсқасы. Родстердің дөңгелек базасы 2750 мм, салмағы 816 кг құрайды.
The Bugatti Type 55 is a sports car produced by Bugatti from 1932 to 1935. It is a road going version of the Type 51 Grand Prix car. A roadster, it had a 108.3 in (2750 mm) wheelbase and 1800 lb (816 kg) weight.
Тарих
Type 55 1931 жылы Париж автосалонында таныстырылды, ал сол машинаның, 55201 шасси нөмірі бар, кейіннен Тремуль герцогы сатып алды. Ол 1932 жылдан бастап өндірілді және 1935 жылға дейін шығарылды, соңғы машина сол жылдың 30 шілдесінде тапсырылды. Барлығы 38 машина өндірілді. Type 55 машиналарының көпшілігі Жан Бугатти жасаған зауыттық кузовқа ие болды, 38 машинаның 16-сы 2 орындық роудстер кузовымен, ал тағы 7-сі купе кузовымен жабдықталды, екеуі де оның дизайнымен жасалған. Қалған 15 машинаның 11-і сыртқы кузов жасаушылармен жабдықталған, ал қалған төртеуінің тағдыры белгісіз. Зауыттан шыққан машиналардың ешқайсысы есіксіз болды, бұл оларды сыртқы кузов жасаушылармен жабдықталған машиналарға қарағанда әлдеқайда ыңғайсыз етті, олардың көпшілігінде есіктер болды. Type 55 машинасын сыншылар жиі практикалық еместігі және шулы механизмдер мен тік тісті дөңгелектердің үйлесімінен туындаған қатты шуға байланысты сынға алды.
The Type 55 was introduced at the 1931 Paris Motor Show and that particular car, chassis 55201, was subsequently purchased by the Duke of Tremoille. It was available starting in 1932 and was produced until 1935, with the last car being delivered on July 30 of that year. 38 cars were produced in total. The majority of Type 55s had factory bodywork designed by Jean Bugatti, with 16 of the 38 wearing 2 seater roadster bodies and another 7 wearing coupe bodies, both of his design. Of the other 15, 11 were bodied by outside coachbuilders and the other four are unidentified. None of the factory bodied cars had doors which made them far less practical than the cars bodied by external coachbuilders, most of which did have doors. The Type 55 was often criticized by reviewers for its lack of practicality and for being deafening to ride in, due to a combination of noisy mechanicals and straight cut gears.
Сипаттамалар
55 типті модель 51 типті модельдің 2.3 л (2262 см³/138 куб дюйм) 2 клапанды DOHC тік 8 цилиндрлі қозғалтқышының, Roots типті суперкомпрессормен жабдықталған, күші төмендетілген нұсқасымен жабдықталған. Ол 5000 айналымда 130 а.к. (96 кВт) қуат береді. 51 типті модельдегі қозғалтқыштан ерекшелігі – кәмшафтпен басқарылатын АЖ механикалық бензин сорғысының және өзгертілген суперкомпрессор жетегінің қосылуы. Сығу қатынасы үлкенірек 9 мм (0.3 дюйм) сығу пластинасын пайдалану арқылы төмендетілді (51 типті модельде 6 мм (0.2 дюйм) пластина қолданылған). Көліктің 4 жылдамдықты механикалық беріліс қорабы Type 49 туристік көлігінен алынған және тік тісті берілістермен жабдықталған. Көлік сонымен қатар Bugatti-ге тән сегіз спицалы алюминий дөңгелектерімен жабдықталған.
The Type 55 is powered by a detuned version of the Type 51's 2.3 L (2262 cc/138 in3) 2 valve DOHC straight 8 engine with a Roots type supercharger. It produces 130 hp (96 kW) at 5000 rpm. Differences from the Type 51's engine include the addition of a camshaft driven AC mechanical petrol pump and a modified supercharger drive. The compression ratio was also lowered by the use of a larger 9 mm (0.3 in) compression plate (the Type 51 used a 6 mm (0.2 in) plate). The car's 4 speed manual transmission came from the Type 49 touring car and featured straight cut gears. The car also wore the signature Bugatti eight spoke aluminum wheels.